LOGINShare
Chapter 13 - Mabagal
publish date:
2020-09-19 09:02:38"D-Dawn, anu ba! Ayoko nga sabi!" Sabi ni Bea ng mahila sya ni Dawn.
Napanguso ito sa kanya, "Pag ayaw mo hahalikan kita."
"Yuck, no way!"
"Edi sayaw na lang tayo!" At napilitan syang sumakay sa trip ni Dawn.
Gusto kitang isayaw ng mabagal,
Gusto kitang isayaw ng mabagal.
Hawak kamay, pikit mata,
Sumasabay sa musika
Di magawang makipagtinginan si Bea kay Dawn, titig na titig ito sa kanya. Feeling nya nga malulusaw na sya sa mga tingin nito eh. Hinawakan sya ni Dawn sa bewang at napahawak naman sya sa mga balikat nito.
"Ayiieee, kinikilig ako bhebhe."
"Baliw ka Dawn!"
"True, nababaliw ako sayo."
Gusto kitang isayaw ng mabagal,
Eto na ang kantang hinihintay natin,
Eto na ang pagkakataon na sabihin sa iyo
Ang nararamdaman ng puso ko
Matagal ko ng gustong sabihin ito
Pa-sway-sway lang silang dalawa kagaya nung iba, natutuwa naman si Dawn sa pakikisama ni Bea.
"Ambait mo ata ngayon masyado bhebhe qoh."
"Bakit? Gusto mo ba yung sinasapak kita?"
"Ah sige lang, magpakabait ka lang dyan."
Napa-iling lang si Bea at sinubsob ang mukha nya sa dibdib ni Dawn.
Gusto kitang isayaw ng mabagal
Gusto kitang isayaw ng mabagal
Hawak kamay, pikit mata,
Sumasabay sa musika
Parang kinabahan si Dawn sa ginawa ni Bea. Maybe dancing with her like this is a wrong idea, isip-isip ni Dawn. Parang natatakot syang marinig ni Bea ang mabilis na pagtibok ng puso nya, kaya bigla nyang hinawakan ang baba nito para iharap ang mukha ni Bea sa kanya.
"What the heck are you doing?"
"Masyado ka namang nasasarapang sumandal sa dibdib ko ah."
"Edi h'wag! Babalik na ko don---" aalis talaga sana si Bea dahil medyo napahiya sya sinabi ni Dawn.
"No!" Hinila sya ulit ni Dawn pabalik.
Gusto kitang isayaw ng mabagal
Ilalagay ang iyong kamay sa aking bewang
Isasabay sa tugtog ang ating katawan
At dahan-dahang dumidikit ating mga balat
Matagal ko ng gustong mangyari to
Medyo nashock silang dalawa sa ginawa ni Dawn. Kung anu-ano na naiisip ni Bea kay Dawn, kung anu-anong meaning na ang naiisip nya sa ginawa ni Dawn. Pero inisip nya na baka sa alak lang ito.
Si Dawn naman parang ayaw nya muna umalis si Bea, gusto nyang sumayaw sila hanggang sa matapos ang tugtog. At parang ayaw nyang matapos kagad ang chance na nakasayaw nya si Bea.
"Bea..." himala, hindi nya tinawag na 'ate' si Bea.
Gusto kitang isayaw ng mabagal
Gusto kitang isayaw ng mabagal
Hawak kamay, pikit mata,
Sumasabay sa musika.
"A-Ano 'yon?" Tanong ni Bea.
"We just met Yesterday, right?"
"Uh, yeah."
"Yesterday feels like a long time ago. Do you feel the same?"
"Mm, yes. Yeah, it does."
"It also feels like i've met you before, tapos parang matagal na tayong magkakilala."
Napangiti si Bea, "Oo, ako din. Maybe we were also friends from our past lives?"
"Maybe." Sagot ni Dawn, at napangiti din.
Gusto kitang isayaw ng mabagal
Pag natapos na ang ating kanta
At wala na ang musika
"Bea?"
"Ano nanaman yon Dawn?"
"Can i know your whole name?"
"It's Celia Beatrix Montemayor. Ikaw? Ano nga yong whole name mo?"
"Ludwig Dawn Salazar."
"Oh."
Dawn chuckled, "Bakit?"
Kakantahan ka ng akapela sa iyong tenga
At nanamnamin natin ang pagsasama
Gusto kitang isayaw ng mabagal
Hawak kamay, pikit mata,
Sumasabay sa musika
Gusto kitang isayaw ng mabagal
Napa-iling lang si Bea at sinabi, "Naalala ko lang yung apelido ng boss ko, parehas kayong Salazar."
"Ah, okay." Pina-ikot naman sya ni Dawn ng matapos na ang tugtog.
Nang maghiwalay na sila ay nakaramdam ng lungkot si Dawn, it feels like it was wrong of letting her go. Uupo na sana si Bea sa pwesto nila kanina, pero nang lumingon sya kay Dawn ay natulala lang ito sa kanya't nanatiling nakatayo.
"D-Dawn? Okay ka lang dyan?"
"Uh y-yeah..."
"Tara na nga dito! Ubusin natin 'to." Kung makaaya si Bea, akala mo hard drinker.
Natawa na lang si Dawn like usual.
Latest chapter
Impossible Chapter 30 - Epilogue
Natulala lang si Bea nang mawala na si Dawn.She felt sad, but she had the urge to know something. Parang may kailangan syang imbestigahan. Kinuha nya ang kahon na binigay sa kanya ni Dawn at tinignan ang mga laman nito. Naalala nya din ang isang bagay na hindi nya nagawang itanong kay Dawn.Paano ako nahanap ni Dawn?Pagkakalkal nya sa kahon, wala na itong iba laman kung'di ang litrato at papel. Napahiga sya sa sahig nya at napa-isip. Parang may kakaiba syang nararamdaman eh. Tinignan nya yung kahon ulit pero wala na talaga itong laman.Napa-irap na lang sya at nabato ang kahon sa pader sa inis. Yun lang? Ba naman yan Audrey. Isip-isip nya, feeling nya talaga may kailangan pa syang malaman eh.Pagkatayo nya ay dinampot nya ulit ang kahon, pero nasira pala ito sa pagkakabato nya. Nanlaki mata nya ng makita nyang nabukas ang ilalim ng kahon, may laman pa itong ilang litrato at pap
Impossible Chapter 29 - Ring
Habang naglalakad kami ni Dawn, parang gun machine ratatat combat bibig nya kung makadaldal ng kung anu-ano. Pero di naman ako nagsawang makinig. Mayamaya ay napatingin sya sa kung ano at bigla na lang ako hinila sa isang shop."D-Dawn, ano ba yan. Muntikan na ko madapa.""Eheheh sorry." Aniya."Ano ba kasing bibilhin mo dito?""Singsing lang naman." Napanganga lang ako, then kinausap nya yung babae sa counter at pinakuha yung napili nyang singsing. After nya mabayaran yung singsing ay dinala nya ko sa may garden ng mall. "P-Para sa'kin yun Dawn?""Ay hindi, para sa akin yun." Pamimilosopo nya.Napa-irap lang ako.Nang tumigil kami sa isang magandang pwesto ay napaluhod sya sa harap ko at kinuha ang kamay ko. I began to feel emotional again, "Joke lang yung kanina, para sayo talaga 'to."Natawa ako. "Yeah, alam ko."
Impossible Chapter 28 - Goodbye
Nang matapos na ang date nila Bea, umuwi na sila sa apartment nila. Di maiwasang makaramdam ng lungkot ang dalawa. Ayaw ni Dawn, ganun din si Bea kaso sa ayaw at sa gusto nila ay babalik at babalik pa rin si Dawn sa panahon nya.Pagkapasok nila sa apartment ni Bea, halos natahimik lang ang dalawa. Nagsalita naman si Dawn para mawala ang lungkot nila. "Ambilis noh? Parang kelan lang tayo nagkakilala tapos ngayon patay na patay ka na sa kagwapuhan ko." Natatawang sambit ni Dawn.Pagkaharap nya kay Bea ay nakita nyang tahimik itong umiiyak. "B-Bea, wag ka namang ganyan. Stop crying..." pakiramdam naman ni Dawn ay maiiyak na din sya."Andaya lang Dawn," napahagulgol si Bea at pumunta sa sofa nya para maupo. "Sana pala, noong una palang... sana di ako nagkagusto sayo..."Mas nasaktan si Dawn sa nasabi ni Bea. Pero hindi nya ito masisi, hindi nya din namang ine-expect na magkakagustuhan sila. Umupo na lang
Impossible Chapter 27 - First And Last Date
BEATRIX POINT OF VIEW"Oy! Beaaaaa!""Mmm...""Bea gising naaaa!""5 more minutes, please...""Gigising ka? Or ako na lang magpapaligo sayo?" Nagising ako sa banta na 'yon. Pagka-upo ko ay nakita ko si Dawn na naka-ayos na at mukhang ready na ready na.Nagtaka pa ko kung bakit sya naka-ayos ng ganun. "Saan ka pupunta?"Napangisi siya, "May date tayo Bea, anu ba! Gisingin mo na nga diwa mo!"Naalala ko na magd-date nga pala kami ngayon, napamadali naman ako mag-ayos. Sinabi nya na sya na daw bahala gumawa ng almusal. Sana naman magaling sya magluto, at mas lalong sana di masunog ang apartment ko.Nang matapos ako maligo, namili naman ako ng susuotin ko. After a half hour later, napagdesisyunan kong mag-suot ng floral dress at kinulot ko din buhok ko para bongga. First da
Impossible Chapter 26 - Letter
"No... way..." napatitig si Bea kay Dawn.And he was serious. Really serious."H-How... why... did you..." madaming tanong si Bea para kay Dawn, pero di nya alam kung ano muna ang itatanong kay Dawn.Malungkot lang na napangiti sa kanya si Dawn at inabot ang letter na hawak nya kay Bea. "Tsaka ito nga pala yung letter ni mama na binigay nya sa'kin, kasama ng box na 'to. Hindi ko mabasa ng maayos sulat nya kasi hindi na maayos ang kalagayan nya nung 8 pa lang ako, parang nastroke sya, sinulat nya daw ito sa akin noong mag-t-ten na ako. At sinabi nya sa akin na basahin ko ito pag nag-eighteen na ko, pero nito ko lang nakita yung box eh.""Si Audrey, n-nastroke?""Yeah... sana mabasa mo, di ko kasi maintindihan eh."Nang basahin ni Bea ito, hindi nya din maintindihan ang sulat. Magulo ang pagkakacursive nito, pero sinubukan nya pa rin intindihin. She tried to ma
Impossible Chapter 25 - Going Back Home
Malungkot man ang dalawa. Pinilit pa rin nilang maging masaya, ayaw nilang maging malungkot ang natitira nilang oras. Habang pauwi na sila, nagkwentuhan lang ang dalawa para mawala sa isip nila na limitado na ang oras ng pagsasama nila.Kinuwento lang ni Dawn ang buhay nya noong bata pa lang sya kasama si Audrey, hanggang sa kaniyang paglaki at kung papaano sya nakapag-time travel. Sa panahon kasi ni Dawn, maraming imbensyong di inakalang ma-iimbento talaga pagdating ng panahon. Isa na doon ang time travelling watch na ginamit ni Dawn upang makapunta sa panahon na 'to.Na-amaze lang si Bea sa kaniyang mga kwento at parang na-e-excite na lang sa future."So... hanggang kelan ka na lang dito?" Tanong ni Bea."Hmm, i only have 1 week. Yun na ang pinaka-max na araw na mabibigay sa'kin eh.""So you still have one day with me?" Nalungkot si Bea.Niyakap ito kaagad
