LOGINShare
Chapter 12 - The Happy Place
publish date:
2020-09-19 09:01:38Pagkatapos nilang kumain, inaya naman ni Dawn pumunta sila sa Happy Place Bar, ang tinuro sa kaniya kanina ng babaeng tumawag sa kanyang pogi. Hindi pumayag si Bea nong una pero napapayag din ito kaagad ni Dawn dahil binantaan nyang babawasan nya yung ibabayad nya ka Bea.
"Speaking of that, bakit nga pala wala sa bag mo yung mga pera kanina? Did you lost it?" Tanong ni Bea.
"Wag mong alalahanin yun, nakalimutan ko lang ilagay yun sa bag ko nong nasa apartment tayo. Naiwan ko sa bahay mo, kaya kahit takasan kita meron ka pa ring pera." Natatawang sagot ni Dawn.
"Ah, burara ka pala."
"Grabe! Nakalimutan ko lang yon, burara na ko kagad."
"Pera mo na napakalaking halaga nakalimutan mo!? Grabeee, kailangan mo yata ng psychiatrist, may mali sa utak mo."
"Oo nga eh, ikaw dahilan kung bakit ako ganito."
"Manahimik ka na nga!" Uminit mukha ni Bea.
"Yiiieee, kinilig si ate hahaha!" Nasapak na lang si Dawn sa pang-aasar nya kay Bea.
Nang mapuntahan nila ang HPB namangha sila sa mga makukulay na ilaw na nanggaling sa lugar na iyon. "Are we seriously going in there?" Nag-aalangang tanong ni Bea.
"Heck yeah!" Hinila nya si Bea papasok sa loob. Nakasalubong nila ang babae na nakausap kanina ni Dawn.
"Kuya pogi! Andito ka." Magiliw nitong pagbati.
"Sabi ko sayo pupunta ako dito eh." Kumindat si Dawn sa babae, kinilig naman ito. Kaso nawala ang ngiti nung babae ng makita nyang may kasama pala si Dawn. "Ay, may girlfriend ka pala kuya pogi? Anu ba naman yan!" Napanguso pa ito na akala nya naman ikinaganda nya, mas lalo lang nyang ikinachaka
Natuwa naman si Dawn sa narinig, natutuwa sya na napagkakamalan silang magjowa ni Bea. Naiirita naman si Bea ngunti nanatili lang itong tahimik pero kinilig din, hindi lang halata. "Yeah, ito nga pala girlfriend ko, si ate ganda hahaha!"
"Ah okay, hi ate ganda! Pero alam mo? Mas maganda talaga ako eh. Pero sure ikaw na lang maganda, pagbibigyan kita." Sabi nya kay Bea. Natawa lang silang dalawa dahil malakas din amats nito.
"Sige, enjoyin nyo lang palabas dyan! Order na rin kayo ng inumin sa bartender doon. See you later ulit!" Paalam nito.
Pumunta sila sa counter at bago umorder tinanong muna ni Dawn si Bea, "Wait, umiinom ka ba?"
Tumaas ang kilay ni Bea. "H'wag mo ko matanong ng ganyan, mas matanda ako sayo."
"Psh, okay whatever. Dalawang baso po ng pinakamasarap dyan!" Order ni Dawn.
Nang mabigyan na sila ay nilagok kagad ni Dawn ang baso nya at agad napatingin kay Bea, ngumisi si Dawn sa kanya dahil hindi nya pa mainom yung kanya. "Are you gonna drink that?"
Napasinghal naman si Bea, parang hinahamon sya ni Dawn. Ayaw nya namang umatras. "O-Of course."
"Then drink it."
"Tsk, h'wag mo kasi ako tingnan." Napa-ikot lang mata ni Dawn at hindi na sya pinansin, umorder pa ulit ito sa bartender ng maiinom ulit.
Napahinga naman ng malalim si Bea, napapikit sya at ininom kaagad ang laman ng baso. Gusto nya masuka sa lasa nito, pero pinigilan nya baka kasi pagtawanan sya ni Dawn. "Bravo bhebhe qoh! Drinker ka pala?"
"Tse, shut up." Iritado nyang sagot.
"Hmm, gusto mo pa ba? Umorder ulit ako, isang bote na. Tara inuman hahaha!"
"Tch, fine." Sinalinan naman sya ni Dawn, muli nya itong ininom ng mabilis at napa-iling na lang.
Biglang naging iritable ang pakiramdam ni Bea. She feel so hot, napapaypay na lang sya sa sarili nya at itinuon ang atensyon sa entablado. Mayroong panibagong banda na umakyat at tinugtog ang isa sa mga usong kanta ngayon.
Nagsisayawan ang mga tao na nasa dance floor, tinanong naman sya ni Dawn. "Bhebhe qoh, tara sayaw!"
"Ayaw ko----" hindi sya hinayaan ni Dawn na makaangal. Hinila sya nito at isinayaw.
Latest chapter
Impossible Chapter 30 - Epilogue
Natulala lang si Bea nang mawala na si Dawn.She felt sad, but she had the urge to know something. Parang may kailangan syang imbestigahan. Kinuha nya ang kahon na binigay sa kanya ni Dawn at tinignan ang mga laman nito. Naalala nya din ang isang bagay na hindi nya nagawang itanong kay Dawn.Paano ako nahanap ni Dawn?Pagkakalkal nya sa kahon, wala na itong iba laman kung'di ang litrato at papel. Napahiga sya sa sahig nya at napa-isip. Parang may kakaiba syang nararamdaman eh. Tinignan nya yung kahon ulit pero wala na talaga itong laman.Napa-irap na lang sya at nabato ang kahon sa pader sa inis. Yun lang? Ba naman yan Audrey. Isip-isip nya, feeling nya talaga may kailangan pa syang malaman eh.Pagkatayo nya ay dinampot nya ulit ang kahon, pero nasira pala ito sa pagkakabato nya. Nanlaki mata nya ng makita nyang nabukas ang ilalim ng kahon, may laman pa itong ilang litrato at pap
Impossible Chapter 29 - Ring
Habang naglalakad kami ni Dawn, parang gun machine ratatat combat bibig nya kung makadaldal ng kung anu-ano. Pero di naman ako nagsawang makinig. Mayamaya ay napatingin sya sa kung ano at bigla na lang ako hinila sa isang shop."D-Dawn, ano ba yan. Muntikan na ko madapa.""Eheheh sorry." Aniya."Ano ba kasing bibilhin mo dito?""Singsing lang naman." Napanganga lang ako, then kinausap nya yung babae sa counter at pinakuha yung napili nyang singsing. After nya mabayaran yung singsing ay dinala nya ko sa may garden ng mall. "P-Para sa'kin yun Dawn?""Ay hindi, para sa akin yun." Pamimilosopo nya.Napa-irap lang ako.Nang tumigil kami sa isang magandang pwesto ay napaluhod sya sa harap ko at kinuha ang kamay ko. I began to feel emotional again, "Joke lang yung kanina, para sayo talaga 'to."Natawa ako. "Yeah, alam ko."
Impossible Chapter 28 - Goodbye
Nang matapos na ang date nila Bea, umuwi na sila sa apartment nila. Di maiwasang makaramdam ng lungkot ang dalawa. Ayaw ni Dawn, ganun din si Bea kaso sa ayaw at sa gusto nila ay babalik at babalik pa rin si Dawn sa panahon nya.Pagkapasok nila sa apartment ni Bea, halos natahimik lang ang dalawa. Nagsalita naman si Dawn para mawala ang lungkot nila. "Ambilis noh? Parang kelan lang tayo nagkakilala tapos ngayon patay na patay ka na sa kagwapuhan ko." Natatawang sambit ni Dawn.Pagkaharap nya kay Bea ay nakita nyang tahimik itong umiiyak. "B-Bea, wag ka namang ganyan. Stop crying..." pakiramdam naman ni Dawn ay maiiyak na din sya."Andaya lang Dawn," napahagulgol si Bea at pumunta sa sofa nya para maupo. "Sana pala, noong una palang... sana di ako nagkagusto sayo..."Mas nasaktan si Dawn sa nasabi ni Bea. Pero hindi nya ito masisi, hindi nya din namang ine-expect na magkakagustuhan sila. Umupo na lang
Impossible Chapter 27 - First And Last Date
BEATRIX POINT OF VIEW"Oy! Beaaaaa!""Mmm...""Bea gising naaaa!""5 more minutes, please...""Gigising ka? Or ako na lang magpapaligo sayo?" Nagising ako sa banta na 'yon. Pagka-upo ko ay nakita ko si Dawn na naka-ayos na at mukhang ready na ready na.Nagtaka pa ko kung bakit sya naka-ayos ng ganun. "Saan ka pupunta?"Napangisi siya, "May date tayo Bea, anu ba! Gisingin mo na nga diwa mo!"Naalala ko na magd-date nga pala kami ngayon, napamadali naman ako mag-ayos. Sinabi nya na sya na daw bahala gumawa ng almusal. Sana naman magaling sya magluto, at mas lalong sana di masunog ang apartment ko.Nang matapos ako maligo, namili naman ako ng susuotin ko. After a half hour later, napagdesisyunan kong mag-suot ng floral dress at kinulot ko din buhok ko para bongga. First da
Impossible Chapter 26 - Letter
"No... way..." napatitig si Bea kay Dawn.And he was serious. Really serious."H-How... why... did you..." madaming tanong si Bea para kay Dawn, pero di nya alam kung ano muna ang itatanong kay Dawn.Malungkot lang na napangiti sa kanya si Dawn at inabot ang letter na hawak nya kay Bea. "Tsaka ito nga pala yung letter ni mama na binigay nya sa'kin, kasama ng box na 'to. Hindi ko mabasa ng maayos sulat nya kasi hindi na maayos ang kalagayan nya nung 8 pa lang ako, parang nastroke sya, sinulat nya daw ito sa akin noong mag-t-ten na ako. At sinabi nya sa akin na basahin ko ito pag nag-eighteen na ko, pero nito ko lang nakita yung box eh.""Si Audrey, n-nastroke?""Yeah... sana mabasa mo, di ko kasi maintindihan eh."Nang basahin ni Bea ito, hindi nya din maintindihan ang sulat. Magulo ang pagkakacursive nito, pero sinubukan nya pa rin intindihin. She tried to ma
Impossible Chapter 25 - Going Back Home
Malungkot man ang dalawa. Pinilit pa rin nilang maging masaya, ayaw nilang maging malungkot ang natitira nilang oras. Habang pauwi na sila, nagkwentuhan lang ang dalawa para mawala sa isip nila na limitado na ang oras ng pagsasama nila.Kinuwento lang ni Dawn ang buhay nya noong bata pa lang sya kasama si Audrey, hanggang sa kaniyang paglaki at kung papaano sya nakapag-time travel. Sa panahon kasi ni Dawn, maraming imbensyong di inakalang ma-iimbento talaga pagdating ng panahon. Isa na doon ang time travelling watch na ginamit ni Dawn upang makapunta sa panahon na 'to.Na-amaze lang si Bea sa kaniyang mga kwento at parang na-e-excite na lang sa future."So... hanggang kelan ka na lang dito?" Tanong ni Bea."Hmm, i only have 1 week. Yun na ang pinaka-max na araw na mabibigay sa'kin eh.""So you still have one day with me?" Nalungkot si Bea.Niyakap ito kaagad
