Lonely Town of Shadows (Filipino - Complete)

Laura Ashlee Alvaro thinks that she is living an unworthy life. She fails. She cries. She hopes no more. She knows that there is no way for her to be happy, that she is just a shadow lurking behind those sweet smiles of an angel.  Until Hanson, her senior, guides her through the light. He let her know the Redemeer and that the genuine happiness can be found even in the slightest things.  How far can the light shine through her, when the lonely town of shadows is hidden deep within her? ...Author's note:Ang Lonely Town of Shadows ay pangatlong libro ng Tyrant King Academy Series. Ito ay standalone kaya maaari niyong basahin kahit hindi niyo pa nababasa ang first at second book. Sana ay may matutuhan kayo sa kuwentong ito. Hanggang sa muli, mambabasa.  All glory to God. Tyrant

Mataas ang tingin ng mga tao sa Tyrant King Academy, o baka 'yong kapitbahay ko lang ang halos maglaway habang kinukuwento kung paano nakapasa sa entrance test ang anak niya. Excited daw siya at talagang bibigyan ng magandang baon ang anak niya na si Margie.Si Margie? Ah, siya pala 'yong mabait na kapitbahay kong laging may dalang pampaligo sa akin. Swerte ko raw dahil palagi raw siyang nag-iigib ng tubig para lang sa akin kasi mahal niya raw ako. Ayos lang naman kaso... straight from the canal ang iniigib niya. Ewan, palagi akong nababasa ng tubig-canal tuwing uwian. Kaya bulyaw ang abot ko mula sa tatlo kong Tito, dalawang Tita, dalawang Lolo at Lola... saka sina Mama at Papa.Nakakatakot nga magkamali kasi hindi lang isang bunganga ang bubuka para pagsabihan ako. Tuloy, aabot ng isang linggo ang sermon."T*****! Sinabi ko nang wala kang mahuhuthu

Hindi ko na nakita ang lalaking dumamba sa akin noong first day. At naging busy rin ako dahil nag-a-adjust pa ako sa teaching style ng mga teachers, saka medyo nahirapan ako sa ibang subjects. Hindi ko nga alam kung bakit madali lang sa mga kaklase ko ang mag-adjust.  "Laura! Pahingi ng tubig!" Dinukot ko ang water bottle ko na hindi ko pa nabubuksan at inabot sa kaklase ko. Binalik niya 'yon na kalahati na ang laman. "Laura, pwedeng humingi ng favor?" Ngumiti ako. "Ano 'yon?" "Pwedeng pakisagutan ng assignment ko sa Math? Hindi ko kasi alam kung paano." "Ah." Tinanggap ko ang inabot niyang notebook at saglit na sinagutan ang assi

Zero na naman. Napayuko ako.  "Ano ba 'yan, Alvaro. Sana hindi na ako kumodigo sa 'yo, grabe, hinila mo pa ako pabagsak sa assignment ko!" "Pasensya na," bulong ko. "Promise, hindi na ko tatanggap ng favor mula sa iba. Hindi na ako magpapakodigo dahil zero lang din naman ang makukuha natin." "Hah, buti alam mo!" Dinamba pa ang balikat ko nang lampasan niya ako.  Napasandal ako sa pader at napatingala sa langit. Bakit? Bakit gano'n? Ginawa ko naman lahat nang makakaya ko pero bakit gano'n? Bakit mali-mali? Bakit hindi ko kayang makakuha ng magandang marka? Bakit sobrang... useless ko? Nahihiya na ako sa kaklase ko. Ilang beses ko na silang nabigo. Sana... hindi ko na lang binanggit sa

Bahay ang pinakaiilagan kong lugar sa buong mundo. Ayaw ko sa bahay. Ayoko. Gusto kong manatili sa school pero hindi pwede. Gusto kong tumambay na muna sa soccer field pero may curfew sa bahay na sinusunod ko. Kaya wala akong nagawa kung 'di umuwi.Mag-isa akong naglakad sa field. Sa totoo lang, wala namang kaso sa akin. Sanay naman akong mag-isa. Kaso, sa hapon na 'yon, may bigla na lang anghel na nagpakita sa akin at sinamahan ako."Si Ate Sidine ang nanalo, 'di ba?" tanong ko sa kaniya."Siguro. Hindi ako sigurado. Malalaman natin bukas.""Ah, siya kasi binoto ko. Mas gusto ko siya kaysa kay Ate Shiera."Natahimik kami saglit. May mga batang naghahabulan ang dumaan sa pagitan namin. Tumabi ako saglit."Gusto mo nang ice cream, Ash?" tanong bigla ni Hanson at may tinuro.Tiningnan ko ang tinuro niyang ice cream parlor. Nagkibit-balikat ako. "S-Sige."