Lost Star

Sa unang araw ng klase. Humihingal na dumating si Ada sa may gate. Nakita nyang madaming nag kukumpulan na mga estudyanteng babae, sa harapan nito."Hay! Buti na lang hindi pa ako late. Ano kaya ang pinag kakaguluhan nila dun?"Unti-unting lumapit si Ada sa mga estudyante. Nakita niya ang magarang itim na sasakyan na nakapark sa harap ng gate at dahandahan itong bumukas, at sabay na lumabas ang napakagwapong estudyante!Sabay-sabay na nagtilian ang mga estudyanteng nandun!"Woooooow!!!"" Hi Kent, ang gwapo mo talaga!""Hi Kent! Hi Kent! " wika ng iba.Siya naman ay kinilatis ang lalaking estudyante na pinagkakaguluhan. Lumabas ang lalake sa kotse. Mukhang mayaman ito, matangkad, malinis manamit at gwapo nga! Pero sa isip isip ni Ada -"Hmp, di naman masyadong gwapo!"Ang ibang estudyante ay nagbibigay pa ng mga love letters at mga regalo kay Kent, pero hindi ito pinansin ni Kent, tuloy-tuloy lang ito sa pag

Kinabukasan nga ay nagmeeting ulit sila tungkol sa kanilang project pagkatapos ng kanilang klase. Nagpasa sila lahat ng kanya-kanyang proposal para sa kanilang project na gagawin. Isa-isang binasa iyon ni Kent."Kent, ito oh, nag dala akong juice and sandwich, baka magutom ka eh." wika ni Charm."Thanks!" maikling wika ni Kent.Ngunit hindi man lang ito tumingin kay Charm, patuloy parin itong nagbabasa. "Miss, pakibili mo ko ng water!" wika ni Kent."Ha, ako?" maang na tanong ni Ada kay Kent."Oo, ikaw! " matalim na tingin ni Kent sa kanya."Pero may juice ka na ah! " sagot naman ni Ada."Sige na girl, bumili ka na go!" wika ni Jenny.At napilitan na lamang na tumayo si Ada at sumunod. Pagkabalik ay nakita niyang seryosong nagsasalita si Kent, habang nagpapaliwanag tungkol sa project nila. Inilagay naman ni Ada ang dala niyang tubig sa lamesa. Habang nagpapaliwanag si Kent, ay isinusulat nila ang mga gagawin ng bawat isa. P

Maya-maya pa ay dumating na ang Don, naka wheelchair ito at tulak-tulak ng isang Nurse na lalake. Malaki ang ngiti nito sa kanya habang papalapit ito, siya naman ay tumayo at magalang na bumati."Magandang umaga po! Ako po si Ada, kinagagalak ko po kayong makilala Don Manuel!" pagbati ni Ada."Masaya ako at nakapunta ka Iha. Sa wakas at nagkita din tayo! Sige, Iha maupo ka na habang hinihintay natin ang aking apo na bumaba. Tska pala, wag mo na akong tawaging Don, Lolo na ang itawag mo sa akin, dahil apo na rin kita!" wika ni Don Manuel."Sige po." sumang ayon na lang si Ada."Kamusta na pala ang Papa at Mama mo?" tanong ni Don Manuel."Ok naman po sila, nasa kabilang City po sila ngayon nakatira, at ako po ay... " hindi na naituloy ni Ada ang sasabihin, dahil nakikita na niyang bumababa ang apo ni Don Manuel. Kinabahan siya ng makita ito. Mataas na lalaki, maputi, matangos ang ilong, gwapo at maganda magdala ng damit. Naka long s

Kinagabihan habang naghihilamos ng mukha si Ada, narinig nyang may pumasok sa kwarto niya. Paglabas niya ay nakita niyang nakahiga si Kent sa kama. Nagtaka naman siya kung bakit nandun si Kent."Teka! Anong ginagawa mo dito?" maang na tanong ni Ada."Ehdi, matutulog." sagot naman ni Kent."Eh, bakit hindi ka dun sa kwarto mo matulog?" wika ni Ada."Hay..." umupo si Kent sa kama at tiningnan si Ada."Teka, dito rin ba ang kwarto mo?" wika ni Ada at tumango si Kent at nahiga ulit."Sandali lang, bakit dito? Ang dami-dami nyo namang kwarto ah!" wika ni Ada.Pero hindi siya pinansin ni Kent, nagpatuloy ito sa pagtulog."H-hoyy, hhoy." habang tinatapik niya sa balikat si Kent, pero nagtulog-tulogan lang ito.Sa inis ni Kent, hinila niya si Ada at napasubsob ito sa ibabaw niya."Kapag 'di ka tumigil, I will kiss you!" pagbabanta ni Kent kay Ada, agad namang tumayo si Ada. Pagkatapos ay dahan-dahan siyang naupo sa kabi

Kinabukasan ay hindi sila nagpansinan ni Kent, hanggang sa makarating sa School ay tahimik lang sila. Nauna ulit bumaba si Ada sa kotse, pagkatapos ay naglakad na siya. Habang malungkot na naglalakad papuntang room, ay biglang may humila sa kanya papunta sa gilid ng pader - si Kent."Mamayang uwian, sabay tayo ah! Wag kang tatakas!" dinuro siya ni Kent habang binabanggit ang mga salitang iyon.Napatango na lamang si Ada, pagkatapos ay lumakad na ito papunta sa classroom, siya naman ay naiwang nakayuko. Napabuntong hininga na lamang si Ada. Naisip niyang, hindi na siya makakapasok sa Coffee Shop. Kaya nung breaktime nila ay tinawagan niya ang Boss niya na hindi na siya makakapasok pa. Nagbigay na lamang siya ng ibang dahilan dito. "Hello! Sir, goodmorning po, pasensya na po, baka hindi na po ako makakapasok dyan kasi kailangan ko pong mag-alaga sa Lolo ko na may sakit." wika ni Ada."Ah, ganun ba? Sayang naman. Sige, ip