LOGINShare
Chapter 19
publish date:
2020-10-24 10:59:43Hinatid ako pauwi ni Gabriel. Hindi ko alam kung ipapaalam ko sa mga magulang ko. Hindi naman sila concern sa akin kaya why would i bother?
"Elise anak, may sasabihin kami ng mahalaga ng papa mo"
Nilingon ko sila. Nagulat ako dahil tinawag nila akong anak.
"Mahalaga ba 'yan? Tinawag niyo pala akong anak? Akala ko wala na kayong anak?"
Lumapit ako sa kanila para pakinggan ang sasabihin nila.
"Elise alam mo ba kung bakit kami laging busy sa company?"
Hindi ako sumagot. Malay ko ba kung bakit sila busy sa company nila.
"Dahil ginagawa naming lahat para lang sa iyo. Hindi namin hahayaan na mawawala ka sa amin" Umiiyak na saad ni mama.
Teka? Anong sinasabi nila? Ako? Mawawala?
"Anong sinasabi niyo? Ipaliwanag niyo kaya ng maayos para maintindihan ko"
Umupo ako sa sofa dahil pinaupo nila ako.
"Anak, may sakit ka sa puso at malala na ito, kaya kami busy sa company dahil naghahanap kami ng donor para sa puso mo"
Kaya pala? Kaya pala kapag umiiyak ako ay kumakabog ng mabilis ang puso ko at minsan hindi ako makahinga.
"Bata ka pa lang ay butas na ang puso mo kaya naman naghahanap kami ng paraan ng papa mo pero wala kaming nahanap kasi rare ang puso mo" Paliwanag ni mama.
Bakit hindi nila sinabi sa akin ng maaga? Bakit kailangan pang ilihim? Buhay ko ang nakataya tapos iilihim lang nila.
Alam ba nila kung gaano ako nagdusa para lamang mahalin nila o mabigyan nila ako bilang anak. Noong elementary ako ay isa akong honor student kaso hindi sila pumupunta.
Kahit nga sa mga meeting or mga family day. Nasasaktan ako habang pumupunta sa stage na walang sasabit sa aking natanggap na medalya.
Kaya mas pinili ko na lang na i-stop ang pagiging honor student. Para saan pa ang mga ito kung hindi man lang sila proud sa akin.
"Anong napala niyo sa paglihim sa akin? Bakit hindi ninyo pinaliwanag sa akin noon? Bakit umabot pa sa ganito?" Sunod-sunod kong tanong habang umiiyak.
Hindi-hindi ko sila mapapatawad sa ginawa nila pero nangyari na.
Biglang sumikip ang aking puso kaya naman huminga ako ng malalim.
Inhale exhale. Paulit-ulit ko ginawa ang bagay na 'yan kaso mas lumala.
"Elise anak!"
Unti-unti ng dumidilim ang aking paningin.
"Maids! Tumawag kayo ng ambulansya. Elise anak lumaban ka please. Huwag mo kaming iiwan"
Tanging sigawan lamang ang aking narinig bago dumilim ang aking paningin.
***
Nagising ako sa isang puting lugar. Nilibot ko ang aking paningin at nakita ko si mama at papa na umiiyak."Kailangan na siyang maoperahan sa lalong madaling panahon. Nakahanap na ba kayo ng donor?" Umiling sila papa bilang sagot.
"Doc, nagmamakaawa ako please gawin niyo ang lahat para mailigtas ang anak ko"
Tumingin sa akin ang doctor.
"Miss gagawin ko ang lahat kaso wala pang donor""Ma, pa" Tawag ko kina mama at papa.
***
(Third Person Point of View)Tinawag ni Elise ang kanyang mga magulang. Lumapit naman ito sa kanila.
"Ma, please papuntahin niyo dito si Raffy saka ang mga kaibigan ko please. Nais ko lamang sila makausap" Pakiusap ni Elise sa mga magulang niya.
Nagkatinginan ang mag-asawa saka tumingin sa kanilang anak na nakaratay sa hospital.
"Sige anak"
Maya-maya ay pumasok si Gabriel kasunod nito ang mga kaibigan niya.
"Aling Shane, kumusta ka? Magiging malakas ka naman diba?" Sunod-sunod na tanong ni Gabriel habang umiiyak.
Ngumiti naman si Elise bilang sagot.
"G-gabriel alagaan mo ang sarili mo saka tandaan mo na mahal na mahal kita"
Mas lalong lumakas ang iyakan sa kwarto.
"Bakit ganyan ang mga sinasabi mo? Malakas ka diba? Kaya lalaban ka. Please huwag mo akong iwan"
Nakita nila ang pamimilipit ni Elise sa sakit.
"T-tandaan m-mo n-nado s-saranghae paring gabriel. I really love you my forever"
Nabigla na sila dahil hindi na ito humihinga.
"Hindi! Please tumawag kayo ng doctor. Aling Shane huwag mo akong iwan!"
Mabilis nakarating ang mga doctor. Sinubukan nila itong buhayin pero huli na ang lahat.
"Time of death 10:30 pm"
"Aling Shane!"
Latest chapter
Loved Last Chapter
Masaya ako na nakilala ko siya. Sa tingin ko 'yun na ang pinakamasayang araw para sa akin.Naalala ko pa dati na naglalakad lamang siya kaya sinadya ko siyang banggain para pansinin niya ako kaso nasungitan ko siya.Ginaw ako rin ang lahat para mapalipat ako sa section nila para mapansin niya ako. Hindi ko rin akalain na magiging katabi ko siya.Nagulat ako noong isang araw na nakita ko siyang pumunta sa bar kaya naman tinulungan ko siya. Ang tapang pala niya kaya naman nasabi ko sa kanya ang ganung salita.Hindi ko rin akalain na close sila ni mama at pupunta siya sa bahay namin. Tapos pinakita niya sa akin ang picture ko noong bata ako kaya naman nahiya ako.Masaya ako dahil ginawa niya akong kaibigan kaso nga lang hindi kaibigan ang tingin ko sa kanya kundi mahal na.Nasaktan ako noong hindi niya ako pinansin at pinagtabuyan pero nabawa rin noo
Loved Chapter 19
(Elise Shane Point of View)Hinatid ako pauwi ni Gabriel. Hindi ko alam kung ipapaalam ko sa mga magulang ko. Hindi naman sila concern sa akin kaya why would i bother? "Elise anak, may sasabihin kami ng mahalaga ng papa mo" Nilingon ko sila. Nagulat ako dahil tinawag nila akong anak. "Mahalaga ba 'yan? Tinawag niyo pala akong anak? Akala ko wala na kayong anak?" Lumapit ako sa kanila para pakinggan ang sasabihin nila. "Elise alam mo ba kung bakit kami laging busy sa company?"Hindi ako sumagot. Malay ko ba kung bakit sila busy sa company nila. "Dahil ginagawa naming lahat para lang sa iyo. Hindi namin hahayaan na mawawala ka sa amin" Umiiyak na saad ni mama. Teka? Anong sinasabi nila? Ako? Mawawala? "Anong sinasabi niyo? Ipaliwanag niyo
Loved Chapter 18
(Elise Shane Point of View)Lunch time na namin at hindi pa rin ako maka-move on sa ginawa kanina ni Gabriel. Akalain mo nga naman na may tinatago siyang sweet bones sa katawan. "Naks! Soon to be couple na nga kayo" Katyaw sa amin ni Marco. Napangiti na lang ako habang kumakain kami. Nilibre kami ni Gabriel dahil masaya daw siya ngayon. Iba talaga ang takbo ng mga utak nila. "Bakit? Selos ka?" Balik ko ng sabi sa kanya. Nakita ko ang pagtawa ni Trisha habang ang katabi ko ay sinamaan ako ng tingin. "Hindi, baka 'yang katabi mo ang nagseselos"Nilingon ko si Gabriel na ang sama makatingin at nakahawak pa ng mahigpit sa milk tea niya. Taena, ang cute niya magselos. Namumula kasi ang mukha niya at tenga. Nagmumukha tuloy siyang kamatis. Sarap picturan kaso huwag na b
Loved Chapter 17
(Elise Shane Point of View)Pagkatapos niyang magsalita ay nagpatugtog sila. "Ano ang iyong pangalanNais kong malamanAt kung may nobyo ka na baSana nama'y walaDi mo ko masisisiSumusulyap palagiSa'yong mga matangO kay ganda o binibini"Taena, nagblush yata ako? Bakit nila ito ginagawa? Nakangiti naman ang mga classmate ko. "O ang isang katulad moAy dina dapat pang pakawalanAlam mo bang pag naging tayoHinding-hindi na kita bibitawan"Sanaol na lang masasabi ko. Hindi ko inalis ang tingin ko sa kanya. Hindi ko kasi ak
Loved Chapter 16
(Elise Shane Point of View)Paano niya na sabi na mahal niya ako kung mahal niya si Trisha? Ano 'yun dalawa ang puso niya? Nagmamahal siya ng dalawang babae. Mukha na akong tanga habang nakatingin sa kisame ng aking kwarto. Hindi ko kasi maiwasan na isipin ang sinabi kanina ni Gabriel. Saka wala bang balak ang mga katulong na pakainin ako? Gutom na kaya ako. Nagvibrate ang phone ko kaya naman kinuha ko naman ito. Matingnan na nga kung sino ang nagtext. Nanlaki ang mata ko sa aking nabasa. From: Paring GabrielAling Shane, totoo ang sinabi ko. Hayaan mo ako na ipakita sa iyo. Manliligaw ako bukas kaya wala kang magagawa kundi pumayag. You have no right to say no. Napakademanding, siya na nga ang manliligaw tapos siya pa 'tong ganito magsalita. Wait? Manliligaw s
Loved Chapter 15
(Elise Shane Point of View)Sh*t. Anong gagawin namin?"Singat. Anong sasabihin mo sa akin?" Tanong ni Azrael.Mukhang seryoso ngayon si Azrael.Nagkatingnan lang kami ni Ange. Nag apologetic look ako kay Allianne. "Makinig ka bugnot sa sasabihin ko"Tumango naman si Azrael. Umupo ito sa tabi ni Allianne. "Buntis ako" Walang emosyon na nakatingin si Azrael kay Allianne. Huwag mong sabihin na galit siya o hindi siya masaya? Tatadyakan ko talaga siya.Walang naglakas loob na magsalita sa amin. Hinihintay lang namin na magsalita si Allianne at si Azrael. Problema nila yan."Kailan pa?" Tanong ni Azrael. Halata sa mukha niya frustrated.Sa wakas may nagsalita na sa kanila akala ko tatahimik lang kami.
