LOGIN"Saan ka galing?"
I take a long deep breath bago lumapit sa kanya. I kiss her cheeks and gave her a weird smile.
"Tinatanong kita, saan ka galing? "
"School project!" pag-sisinungaling ko.
"Kailan ka pa natutong mag-sinungaling, Monique?" Mom raised an eyebrow.
"I'm not lying, Mom!"
"You're grounded!"
Hay, kainis!
"Paano na yung gig na'tin mamayang gabi?" Sean said.
"I don't know, alam niyo namang ayaw nila na kumakanta ako," I said.
"Scholarship ang kapalit ng gig na yun, Monique!" Jade said.
"I know!" I get my things at nag-paalam na sa kanilang dalawa.
While walking on the corridor, nakakarinig na naman ako ng mga bulong-bulongan na galing sa iba't-ibang students. By the way, ako yung pinag-uusapan nila. Hindu na bago sa akin ang mga ganitong scene every morning. Hindi ko na lang sila pinansin at pinag-patuloy na ang pag-lalakad.
"Look who is here!" the devil came.
"Ano na namang kailangan mo?" malamig na sabi ko sa kanya. She's the bully, kaya iniiwasan ko siya everytime na madadaanan ko ang section nila.
"Girls!"
Nagulat na lang ako ng lumapit sa akin ang dalawa niyang alipores at hawak ang mag-kabilaang braso ko. What the? Ako na naman?
"What are you doing, Lite!?"
Lahat kami ay napatingin sa pinanggalingan ng mala-anghel na boses. He save my life, hindi natuloy ang balak nitong bruhang to sa akin dahil sa kanya.
"I told tita and tito about this Lite!" He said.
"Are you saving this idiot?" Lite raised an eyebrow. Ako idiot?
"Once you do it again, hindi na ako magdadalawang-isip na sabihin lahat ng ito sa parents mo."
Lite with her alipores leave. Inayos ko ang sarili ko at nilingon si Chester at ang mga ka-barkada niya. My heart beats so fast when i see him in front of me. Hindi ako maka-paniwala. Sana hindi lang ito isang panaginip.
"Hey, are you ok?" bumalik ako sa wisyo ng marinig ko ang boses niya.
"O-Ok lang ako, salamat!"
What's wrong with me? Bakit bigla na lang ako tumakbo? Maybe, i'm just ashame with him. Hindi ako sanay na kausap ko siya ng malapitan. Actually, this is the first time na narinig ko ang boses niya. Hanggang tingin lang talaga ako sa kanya.
"Oh Monique ba't tulala ka d'yan?" that's Raven, my best friend.
"Finally, i heard Chester's voice!"
"How?"
Kwinento ko sa kanya kung paano ko narinig ang boses ni Chester, kwinento ko sa kanya ng walang labis at walang kulang. When we finish talking about Chester, pumasok na kami sa sunod naming klase. It's Science time, i hate Science! Arghh...
"Now, give me a example of solid rocks?" Miss Tanya said. "Ms. Ramos?"
It's time to answer a Science question. I can do this!
"Based on my reading, the example of solid rocks are Igneous which is from magma, Metamorphic, and Sedimentaru."
"Very good, Monique!" just like what i'ved said, i hate Science!
Miss Tanya continue her lesson about EARTH SYSTEM, kahit walang nakikinig. Meron naman sigurong nakikinig at isa na ako dun. When i was in first year high school, i really really hate Science.
But, i realize i need to love Science. Why? Mom will be mad at me if i get line of 7 in science. Lalo't we are a family of doctors, than me. I want to compose musics, my heart says, i want to be a singer, i want to compose musics, i want you! Charing HAHAHA.
Natapos ang klase sa tamang oras. Hindi na ako nakapag-paalam sa mga tropa ko dahil sigurado akong kukulitin na naman nila ako about dun sa gig sana namin mamayang gabi. I'm grounded, pati kotse ko hindi ko pwedeng gamitin.
Napilitan tuloy akong mag-commute. I get my phone at my bag para hindi ako ma-boring sa waiting shed na ito. Inabot na lang ako ng ulan ay wala pang ni isang taxi or jeep na tumitigil para sakyan ko pauwi.
Gustohin ko mang maglakad ay wala akong dalang payong. Idi-dial ko na sana ang number ni kuya ng may tumigil na kotse sa harapan ko. I know who is the owner of this car.
"Monique, bakit hindi ka pa umuuwi?" He said.
"I don't have a car!"
"Get in!"
Gaya ng sinabi niya pumasok ako sa kotse. Nabasa tuloy ako ng ulan. Hindi pa 'man ako tuluyang nakakapasok sa loob ng kotse ay amoy ko na ang perfume niya. Napakabango, ang sarap singhutin!
"Atching!" I get my handkerchief para takpannang ilong ko.
Dahil sa nangyare, nakuha ko ang atensyon ni kuyang driver at Chester. Tinanggal naman ni Chester yung suot-suot niyang hoodie at ibinigay sa akin.
"Use this, mukhang magkaka-lagnat ka."
Sinuot ko naman ang kaagad ang hoodie niya na dati ay pinapangarap ko lang na suotin. Pasimple ko rin siyang tinitingnan. I can't believe this is happening to me right know! Sana hindi lang ito isang panaginip.
"Here!" Inabot ko naman ang payong na ibinigay niya. "Use that para hindi ka mabasa ng ulan."
I smiled at him. Isasara ko na sana ang pinto ng may bigla akong naalala.
"Yung hoodie m–"
"Ibalik mo na lang sa akin bukas!" Uwu, ny heart!
"I'm home!"
"Mukhang good mood ang alaga ko ah?" Manang said.
"Bawal na bang maging masaya Manang?" pag-bibiro ko na ikinatawa niya.
"Mukhang in love ka ata?" Napatigil naman ako sa pag-inom ng juice dahil sa sinabi ni manang. Masyado na ba akong halata? "Oh, bakit ka natulala?"
"May gagawin pa po pala ako!"
I run fast hanggang sa makarating ako sa kwarto ko. Naligo lang ako saglit at humiga na sa kama ko. Kinuha ko naman ang hoodie ni Chester at sinuot. Napaka-bango niya talaga.
"Hello?"
[Nandito kami sa labas ng bahay niyo.]
Napabalikwas naman ako at tumungo sa maliit kong balkonahe. Mula rito ay tanaw na tanaw ko silang lahat.
"Anong ginagawa niyo dito?" nagtataka kong tanong sa kabilang linya.
[Sinusundo ka!]
"Hindi nga ako pwede di'ba?"
[Itatakas ka namin!]
Ito ang unang beses na tumakas ako sa bahay. Kapag nalaman to ni mama, patay ako dun.
"Tayo na ang sunod," sabi ni Carlos.
"Tulala ka 'ata?" it's Sean.
"Iniisip ko lang kung paano ko ipapaliwanag 'to kay mama."
"Tara na," sigaw ni Jade.
Napaka-daming tao ang nanonood sa amin ngayon. Hindi ko alam kong kakayanin ko. Napaka-init ng buong katawan ko. Siguro ay dahil ito sa pagpapapa-ulan ko kanina.
Nasa kalagitnaan ako ng pag-kanta ng madako ang paningin ko sa entrance nitong bar. Hanggang sa pag-upo nila ay nasa kanila pa rin ang paningin ko.
Parang nanikip ang dibdib ko dahil sa halo-halong nararamdaman ko. Nawawala na rin sa tono ang pag-kanta ko. Pakiramdam ko ay pipikit na ang mga mata ko kahit anong oras.
Sino ang babaeng kasama niya?
"Ang ganda pala talaga rito sa U.S.A, saan kaya maganda unang mamasyal?" nasa airport palang kami ay todo tanong na si Raven kung saan ba daw kami unang mamamasyal."Hindi tayo pumunta rito para mamasyal Raven, mag-aaral tayo!" maawtoridad na sabi ko rito."Wow, hindi ba pwedemg mag-enjoy?" Raven raised an eyebrow."Mama mo enjoy!" pang-aasar ko rito."I hate you!""I hate you, too!""Argh...""Ano ba yan Raven? Ang ingay mo," suway sa kanya ni Tita Lorraine.Tinawanan ko lang siya dahil sa naging reaksyon niya. Parang
♪I'm only good at being bad, bad, huh♬"Anak ko yan, wohoo!"Nasa stage ako pero rinig na rinig ko pa rin ang pagchecheer sa akin ng buong pamilya ko. Oo, nagleave silang lahat sa trabaho para lang mapanood ang performance ko. Hindi ko nga akalaing ganito sila kasupportive sa akin. Ang sarap sa feeling!"Akala ko ba ayaw nila sa pagkanta mo?"Nginitian ko si Daniel dahil sa tanong niya."Mahabang kwento," sabi ko rito.Nag-hintay lang kami ng ilang minuto bago ulit tawagin ng emcee. Limang grupo ang sumali sa singing contest at limang grupo rin ang sumali sa dance contest. Nang tawagin na kaming lahat ng emcee ay isa isa kaming lumabas
Heto ako ngayon, nasa office ni Sir Archie nag-lilinis. Kasalanan ko rin naman kung bakit ako nalate. Ok lang sana kung marami kaming late para may katulong akong maglinis sa boring na office na ito.Kinuha ko ang cellphone ko para magpatugtog. Baka sakaling ganahan pa akong maglinis dito. Naghanap lang ako ng magandang sounds at sinabayan ang pagkanta.♪Fly me to the moon,♬♪And let me play among those stars♬"Napakaganda pala ng iyong tinig!"Napatigil naman ako sa aking ginagawa at hinarap kung sino man ang nagmamay-ari ng boses na iyon. Ito ang unang araw na nakita kong ngumiti sa akin si Sir Archie."Kasali ka ba sa contest?" nakangiting tanong sa akin ni Sir Archie.
Ilang linggo na lang ay nalalapit na ang paligsahan. Nandito na naman kami sa condo ni Sean. Napagusapan na rin namin na ito na ang huli naming pageensayo. Saulo na naman namin ang mga dapat naming gawin.Hindi pa rin mawala sa isip ko ang mensahe sa akin ng kahina-hinalang numeri. Sino naman kaya ang tao sa likod ng numero na iyon? Ay, sumasakit na ang ulo ko kakaisip."Bakit tulala ka?" Napatingin naman ako sa nagsalita. "Mukhang malalin ata ang iniisip mo.""Wala, pagod lang siguro!" pag-sisinungaling ko."Galit ka ba kase lilipat na kami ng school?""Hindi, natutuwa nga ako kase wala ng mangugulo sa akin.""Eh, bakit ang ilap mo sa
It's been a week na rin ng huli kong makita at maka-usap si Chester. Siguro ay dahil malapit nang mag-simula ang First periodical test? I don't know! Heto ako ngayon nasa library nag-aaral sa papalapit na exam."Raven?""Monique, nakapag-aral ka na?""Kakatapos lang, ikaw ba?""Ako pa ba?"Nagkwentuhan lang kami saglit at nagpunta na sa sunod naming klase. Wala naman masyadong lesson ngayon kundi puro review lang. Malapit na rin ang intrams kaya todo practice na rin ang mga kalahok na sasali.Nasa kalagitnaan ako ng pagre-review ng biglang mag-ring ang cellphone ko."Hell
'Chester'Sinubukan ko siyang hindi lingunin kahit ramdam kong nakatingin siya sa akin. Hindi niya siguro ine-expect na dito na rin ako tumitira. Hindi ko na lang sila pinansin at nagpatuloy na sa paglalakad.Inayos ko ang mga pinamili ko bago nilinis ang buong condo. Pinaltan ko ang mga bed sheet at curtain sa kwarto ko pati na rin sa sala. Naglagay na rin ako ng isang maliit na table para maging study table ko pansamantala.Nasa kalagitnaan ako ng paglilinis sa sala ng biglang may kumatok. Itinabi ko muna ang walis at dustpan na hawak ko at pinag-buksan ng pinto kung sino man ang gumagambala sa pag-lilinis ko."C-Chester?""Pwedeng pumasok?"