MasukMonique Ly Ramos, a talented girl. Singing and Dancing is her passion. She loves her passion but, not her family. Nasa pamilya siya ng mga doctor kaya nahihirapan siyang ipaglaban ang gusto niya. Until, she met the boys. The boys who always cheering her up. The boys always makes her happy. The boys that makes her dreams. She's now the vocalist and main dancer of their group Me And The Boys.
Lihat lebih banyakKanina ko pa silang pinagmamasdan sa loob ng practice room na ito. Ang ibang grupo ay nag-prapractice ng aming dance steps habang ang iba naman ay nasa vocal room para ipractice ang mga line nila sa paparating naming comeback.
Hindi ko mapigilang mapangiti habang pinagmamasdan ko sila isa-isa. Hindi ko akalaing sila ang makakasama ko sa mga pangarap ko.
"Tulala ka ata?"
Napatingin ako kay Chester na tinutuyo ang pawis niya sa mukha. Inabutan ko naman siya ng bottled water.
"Masaya lang ako kasi nakilala ko kayo," I said.
He tap my head three times, bumalik na siya sa iba pa naming mga ka-grupo at nagsimula na silang mag-practice ulit. I get my bag para magbihis na. Kakarating ko lang kaya hindi pa ako nakakasali sa practice nila.
We're going to have a concert tomorrow night kaya todo practice kami this fast few days. Manager Yna came with a bad aura. I think there was a bad news or he's going to prank us.
"Guys, listen to me!"
Lahat kami ay natigil sa mga ginagawa namin. Puno lang ng katahimikan ang buong kwartong ito. Inaabangan kung anong sasabihin ni Manager Yna.
"We're going to have a concert on Korea!"
"Ang ganda pala talaga rito sa U.S.A, saan kaya maganda unang mamasyal?" nasa airport palang kami ay todo tanong na si Raven kung saan ba daw kami unang mamamasyal."Hindi tayo pumunta rito para mamasyal Raven, mag-aaral tayo!" maawtoridad na sabi ko rito."Wow, hindi ba pwedemg mag-enjoy?" Raven raised an eyebrow."Mama mo enjoy!" pang-aasar ko rito."I hate you!""I hate you, too!""Argh...""Ano ba yan Raven? Ang ingay mo," suway sa kanya ni Tita Lorraine.Tinawanan ko lang siya dahil sa naging reaksyon niya. Parang
♪I'm only good at being bad, bad, huh♬"Anak ko yan, wohoo!"Nasa stage ako pero rinig na rinig ko pa rin ang pagchecheer sa akin ng buong pamilya ko. Oo, nagleave silang lahat sa trabaho para lang mapanood ang performance ko. Hindi ko nga akalaing ganito sila kasupportive sa akin. Ang sarap sa feeling!"Akala ko ba ayaw nila sa pagkanta mo?"Nginitian ko si Daniel dahil sa tanong niya."Mahabang kwento," sabi ko rito.Nag-hintay lang kami ng ilang minuto bago ulit tawagin ng emcee. Limang grupo ang sumali sa singing contest at limang grupo rin ang sumali sa dance contest. Nang tawagin na kaming lahat ng emcee ay isa isa kaming lumabas
Heto ako ngayon, nasa office ni Sir Archie nag-lilinis. Kasalanan ko rin naman kung bakit ako nalate. Ok lang sana kung marami kaming late para may katulong akong maglinis sa boring na office na ito.Kinuha ko ang cellphone ko para magpatugtog. Baka sakaling ganahan pa akong maglinis dito. Naghanap lang ako ng magandang sounds at sinabayan ang pagkanta.♪Fly me to the moon,♬♪And let me play among those stars♬"Napakaganda pala ng iyong tinig!"Napatigil naman ako sa aking ginagawa at hinarap kung sino man ang nagmamay-ari ng boses na iyon. Ito ang unang araw na nakita kong ngumiti sa akin si Sir Archie."Kasali ka ba sa contest?" nakangiting tanong sa akin ni Sir Archie.
Ilang linggo na lang ay nalalapit na ang paligsahan. Nandito na naman kami sa condo ni Sean. Napagusapan na rin namin na ito na ang huli naming pageensayo. Saulo na naman namin ang mga dapat naming gawin.Hindi pa rin mawala sa isip ko ang mensahe sa akin ng kahina-hinalang numeri. Sino naman kaya ang tao sa likod ng numero na iyon? Ay, sumasakit na ang ulo ko kakaisip."Bakit tulala ka?" Napatingin naman ako sa nagsalita. "Mukhang malalin ata ang iniisip mo.""Wala, pagod lang siguro!" pag-sisinungaling ko."Galit ka ba kase lilipat na kami ng school?""Hindi, natutuwa nga ako kase wala ng mangugulo sa akin.""Eh, bakit ang ilap mo sa