Mag-log inAng buhay ay parang traffic sa Edsa. Kahit anong pilit mong umusad sa kalsada hindi ka makakaalis maliban na lang kung pipiliin mong lumabas at tumakbo sa ibang daan papunta sa gusto mong patunguhan. Kung pakiramdam mo punong-puno ka na ng sakit sa loob mo na parang hindi ka na makaahon sa pinagbagsakan mo, runaway. Just runaway and let them chase you on the way until they get lost on the way.
view moreNagising ako dahil sa ilang beses na pagtapik ng isang kamay sa aking pisngi. Pagmulat ng mga mata ko'y bumungad sa akin ang nakayukong konduktor ng bus.Agad akong napaayos ng pagkakaupo dahil sa hiya. Iginala ko ang tingin ko mula sa aking tabi palibot sa kabuuan ng bus. Maliwanag na ang paligid, nakatigil na rin ang bus at higit sa lahat wala na rin ang mga pasaherong kasabay ko.“Limang minuto ng nakalabas ang lahat. Ikaw na lang ang hinihintay na bumaba, Miss.”Umayos ng pagkakatayo ang konduktor ng bus. Dahan-dahan naman akong tumayo at nahihiyang naglakad palabas ng bus.Hindi ko mapigilang mamangha sa ganda ng Sagada. Ngayon pa lang ako nakarating sa lugar na 'to. Tamang-tama ang lugar na ito sa akin. Payapa ang lugar na tila itinadhana para sa mga taong naghahanap ng kapayapaan sa sarili.“Hello, mom?” naagaw ang aten
I love mountains.Sa bundok puwede mong takasan lahat ng problemang humahabol sa'yo. Sa bundok puwede mong isigaw lahat ng sama ng loob na gusto mong ilabas.When I was in highschool I usually skipped classes just to join a mountain hike. At first, gusto ko lang talagang makita kung ano ang puwedeng makita mula sa tuktok ng bundok at takasan ang eskwelahan.Pero nang makatapak mismo ang sarili kong mga paa sa tuktok ng bundok doon ko lang nakuha lahat ng pagkakataon para ilabas lahat ng sama ng loob at sakit na matagal ng nakaimbak sa loob ko.There I was free. Walang sinuman ang puwedeng pumigil sa akin. Walang ibang taong makakarinig sa saloobin ko maliban na lang sa kalikasan. Ipinapaubaya ko na ang lahat sa kalikasan. Nature is better than people. Kapag sa kalikasan mo isinigaw lahat ng sama ng loob mo walang huhusga sa'yo.~&ldqu
Life suck,Bawat kilos, mali. Bawat pagkakamali mo, napupuna. Bawat tamang nagagawa mo, binabalewa.Then what should I do with this life?Para akong patapong plastik na matapos makuha ang laman ganoon na lang itatapon na parang wala ng silbi.All my life I've been proving myself but no one can see how much effort I gave in everything I did. Lahat kulang, lahat palpak.Parang hindi ko alam kung saan ako lulugar. Parang hindi ko alam kong ano bang patutunguhan ko pero habang papunta ako pilit naman akong pinauurong sa daan.I just want to feel appreciated. 'Yon lang naman ang gusto kong maramdaman. But everytime I see myself in their eyes, I'm always been a trashed.~“Kailan ka ba magtitino, Daniella?” sigaw ni dad.Kakarating ko lang sa bahay pero ak