Chapter 2

Boses ni Megan ang una kong narinig Tuesday morning. Nasa hallway ako on my way in my next class ng ang matinis na boses ni Megan na galing sa intercom. Napatigil rin ang ilan sa paglalakad para pakinggan ang kanyang sasabihin. 

"Hello, my name is Megan. Megan Blake, for those of you who don't know who I am. I am running for Supreme Student Council President and hopefully, with your help, I can make this school almost as amazing as you guys"

Next week pa ang campaign pero hindi ko inaasahang aagahan ni Megan, but what can I expect from her? Sigurista siya. 

"To accomplish this you need a voice to represent you, I will be your voice. And together we will be heard." 

"If you empower me with your confidence, I will do everything but the impossible to represent your interests and achieve our common goals and ideals. I am sure that our aims will coincide - we are all here to obtain an education that will teach us how to make the world a slightly better place. If you empower me with your trust, we will start with solving problems and making our university a little better place. Thank you very much for your attention. I'll be looking forward to your votes!" 

Sa ginawa niya sana ay sinabi nya rin kung anong mga objectives nila. May ilang humanga sa narinig nila at may ilan rin na walang pakealam at meron ding hindi nagustuhan ang mga sinabi ni Megan. 

Kaklase ko si Alexavia sa Literature at halata ngayon sa mukha niyang hindi niya nagustuhan ang munting palabas ni Megan kanina. 

"Akala niya siguro makukuha niya yung loob ng mga estudyante sa ginawa niya. Ang dumi niya talaga maglaro kahit kailan"

tumango tango ako sa mga sinabi ni Alexavia. "Kung pwede lang na hindi bumoto"

dugtong pa niya. 

Malas lang ni Alexavia dahil required lahat na bumoto at kailangan namin ipakita ang aming voters slip sa mga Professor namin para sa extra points. Ang mahalagang parte daw nito ay we exercise our right to vote na sa tingin namin ni Alexavia ay kalokohan lang. 

Ngayon tatalakayin namin ang Life and Works of Hemett. Nagbigay si Prof ng mga trivia na ikinamangha, kinagulat at kinuwesyon ng ilan. One is, there is some speculation that Hemett's mother could have been the illegitimate child of  Alonso Vigar and Brilenya Quintos.

May ilan na sumangayon sa sinabing speculation at may ilan ding nagsabi na hanggang hinala lamang ito. Habang natutuwa ako sa debate ng aking mga kaklase si Alexavia naman ay walang ginawa kundi humikab. 

"Sabihin mo nga sa akin, Skyla. Ano sa tingin mo ang pinaglalabanan nila? Sus itong ilan pakitang gilas. Pwe" Natawa ako sa sinabi ni Alexavia halata sa kanya na hindi siya interesado sa mga ganitong bagay. 

"Alam mo ikaw ang dami mong reklamo makinig ka na lang kaya ng may matutunan ka naman"

"Sus mas gusto ko pang makinig ng music kesa makinig sa mga sinasabi nila" umiling iling nalang ako sa kanya dahil alam ko rin namang hindi ko makukubinsi si Alexavia na makinig sa klase. 

Naramdaman kong nagvibrate ang cellphone sa jeans pocket ko, agad ko itong kinuha at binasa ang text message sa ilalim ng upuan ko. 

From : A 

Lunch? Are you free? 

Agad akong nag-reply. 

To : A 

Yup. Where to? 

At kagaya ng inaasahan ko mabilis siyang mag-reply. Wala bang pasok ang lokong 'to? 

From : A 

Silantro Fil-Mex 

To : A

Okay :) 

Hindi ko namalayang tapos na pala ang klase at nagsimulang maglabasan ang aking mga kaklase. Habang inaayos ko ang mga gamit ko ay siniko ako ni Alexavia. 

"Hoy! Anong ningingiti-ngiti mo dyan?" 

"Ha? Hindi naman ako nakangite"

pero parang automatic at napangite ako mismo sa mga sinabi ko. 

"Baliw! Ayan oh nakangite ka. Habang pumipindot pindot ka dyan sa cellphone mo nakangite ka na. Habang nag-aayos ka ng gamit mo nakangite ka. Sige maglokohan pa tayo, Skyla" 

Natawa ako kay Alexavia kahit kailan talaga wala akong matatago sa kanya. "Wala naman. Bakit bawal ba ngumite?" 

"Alam mo pag ang isang tao ay ngumingite o kaya tumatawa mag-isa it is either may naalala siyang nakakatuwa, may text na nabasa o kaya high dulot ng pinagbabawal na gamot. So alin ka dun? Ayusin mo sagot mo ah!"

mas lalo akong natawa sa mga sinabi niya. Alexavia and her way of words. 

"A, invited me for lunch"

I say at hindi ko mapigilang ngumite. 

"Ayun naman pala. A, invited you for lunch pero sa totoo lang ang arte lang ng tawag mo sa kanya bakit A? Ano yun super short for Anthony?" 

"Bulol kasi ako noong mga bata pa kami hindi ko ma-pronounce ng maayos yung name niya kaya ayun A nalang"

Ngumite ng mapang-asar si Alexavia sa akin. "Sus. Dyan nagsisimula lahat" 

"Hindi ko alam ang mga sinasabi mo, Alexavia. Ikaw talaga"  

"Ganyan tayo eh"

tinawanan ko nalang siya at kinuha ang bag ko, sabay kaming lumabas building at pumunta ng parking lot. 

"Gusto mo sumama? I'll text him"  

"Naku, wag na. Maging third wheel pa ako sa date nyo." 

"Hindi naman kasi date yun. Kakain lang kami ng lunch, yang mga iniisip mo talaga" 

"Ganoon na rin yun, no. Susunduin ka ba?" 

"Oo" 

"Naku talaga Skyla, yang mga ngite mong yan delikado yan eh"

siraulo talaga 'tong babaeng 'to ang daming alam. 

"Alam mo gutom ka na mas mabuti pa kung kumain ka na baka malipasan ka pa dyan" pang-aasar ko sa kanya. At nakita ko na ang kotse ni A na palapit at hindi na maalis sa labi ko ang ngite. 

"Ikaw na talaga Skyla Raisse ang haba ng hair mo girl"

sabay hampas sa braso ko ni Alexavia. 

Huminto sa tapat namin ang kotse ni A, agad siyang bumaba. 3 weeks ko lang siyang hindi nakita pero pakiramdam ko ang tagal na at ganoon pa rin halatang stress siya sa work at school. 

Radiantly and perfectly, his skin glowed like the sun, and I couldn't help but stare at him and sometimes I still can't believe that this man who stood before me was a skinny little boy and who used to cry a lot.

And we used to go to the nearest forest thinking that the spaceship of ET has landed. 

"Earth to Skyla" He chuckled while waving his right hand in front of my face. 

"Ganyan yan, Anthony. Madalas may sariling mundo." Natawa si A sa sinabi ni Alexavia and I glared at her, she just winked at me. 

"Kumain ka ba, Alex? You can join Skyla and me to lunch." 

"Naku hindi na. May kasabay na rin kasi ako. Ingat kayo. Iuwi mo agad yan, Anthony wag mong ililiko"

nagulat ako sa sinabi ni Alexavia noong una ay hindi ko na gets pero nang naintindihan ko ay pinandilatan ko siya ng mata. Tinawanan lang ako ng loka loka. 

Natawa si Anthony sa mga sinabi ni Alexavia kaya kinurot ko siya.

"Aray!"

sabay hawak sa kamay ko. Ngumise sya sa akin at hindi ko mapigilang ngumite. 

"Buti naman at naalala mo pa ako" pang-aasar ko sa kanya. 

"Imposibleng makalimutan kita. Araw-araw ka kayang nasa isip ko" humagalpak pa siya ng tawa. Kinurot ko uli siya kahit kailan talaga puro siya kalokohan. 

"Ewan ko sayo"

inirapan ko siya at hinila na para sumakay na ng kotse dahil sa gutom na talaga ako. 

Tinanggal ni A ang kamay ko sa braso niya habang hinihila siya at bigla niya akong inakbayan at pinisil ang pisnge ko. "Araaaaaay! Ano ba Anthony"

"Ang cute cute mo talaga"

sabay tawa pa ng buang. At napansin kong nakatingin pala sa amin ang ilang students na nasa parking lot at biglang uminit ang pisnge ko kaya yumuko ako at kinurot si Anthony sa tagiliran niya. 

Tinawanan niya lang ulit ako. "Skyla, kilala mo yun?"

tinignan ko kung sino ang tinitignan niya alat nakita kong may isang lalakeng naglalakad palabas na ng parking lot at nakatalikod na siya sa amin. Dahil sa hindi ko naman nakita ang mukha ay hindi ko masabi kung sino. 

"Hindi eh. Bakit?" 

Matagal na tinignan ni Anthony ang lalake at mukhang nag-iisip siya ng malalim. "I just thought that I saw someone"

ngumite siya sa akin at inakbayan ulit ako "Let's go?" I smiled. 

=================

   C O N T A C T 

   hanaemiwp 

     facebook  ∘  twitter  ∘  instagram 

  @liefdesverdriet 

 wattpad