Chapter 10

  Tatlong linggo na rin ang mabilis na lumipas buhat nang kunin niya ang serbisyo ni Leon Miguel. At tinotoo nga ng luko ang sinabi nitong mapapaaga ito ng dating sa mansiyon dahil sa maganda niyang nurse which is certainly made him feel so damn annoyed and jealous.

  Hindi maiwasan ni Michael na huwag makaramdam ng pagngingitngit sa tuwing nakikita niyang nag-uusap sina Leon at Thalia. Halatang tuwang-tuwa pa ang damuhong kaibigan sa presensiya ng babae.

  Selos? At bakit naman siya magseselos? Anong karapatan niyang makaramdam ng gano’n manghimasok? Binata si Leon, guwapo at mayaman. Dalaga at kaibig-ibig naman si Thalia... Damn it! Ano ngayon sa kanya? Wala siyang karapatan sa damdaming iyon!

  Pero bakit siya nasasaktan sa tuwing pinagmamasdan niya ang dalawa? Bakit pakiramdam niya gusto niyang patayin si Leon? Is he really have special feelings for his private nurse? 

  No! Mabilis na hiyaw ng utak niya. Hindi siya puwedeng magmahal at umibig sa kapatid ng babaeng bumigo sa kanya. Hindi maaari!

  Pakiramdam ni Thalia ay tinutusok ang puso niya sa nakikitang pahihirap ng binata sa tuwing susubukan nitong tumayo at magalakad. Gusto niya itong lapitan at konsolohin, payapain at manatili sa tabi nito. Iparamdamn kay Michael na nasa tabi lang siya nito.

  Subalit nag-aalala siya na baka ipagtabuyan na naman siya nito katulad nitong nagdaang mga araw. Kung minsan ay gusto na rin niyang sapakin si Leon dahil wari bang balewala lang dito ang iniindang kirot na bumabahid sa guwapong mukha ni Michael.

  “It's all right, bro. I can see the great improvent every sngle day. For now you need to rest para sa susunod mong—”

  “Damn that improvement, Leon. It’s been weeks but I can't even fucking stand by myself. I guess we need to stop this! It’s useless, I just need to accept the fact na hindi na ako muling makakalakad pa.” magkahalong emosyong putol na siwalat ni Michael sa kaibigan. 

  “Hey! I'll kick your ass, bro. Don't say that! I know makakalakad kang muli kaunting tiyaga lang, Mike.”

  “That's bullshit! Can't you see? I can't! I just really can't!” lumakas ng boses nito. Bakas sa mukha ni Michael ang matinding pagkadismaya at kawalang pag-asa. 

  “All you have to do is to trust yourself, Mike. Hindi ka nga talaga muling makakapaglakad kung paiiralin mo ‘yang mga negative thoughts sa isip mo.” Seryosong turan ni Leon. “Believe in yourself, bro. I know you can do it!” 

  “Damn it!”

  “Trust me, bro. You can.” Leon pat his shoulder. “ You should, rest now,” 

  Nagpakawala ng hangin sa dibdib si Thalia bago kumatok sa pinto ng silid ng binata. Anim na oras na itong hindi lumalabas ng silid pero hindi iyon ang kanyang ikinakabaha sapagkat ugali na nito ang magkulong at mapag-isa.

  Pakiramdam niya'y kailangan siya nito sa mga sandaling iyon na kailangan niya itong konsulohin at palakasin ang loob nito. Isa pa may tiwala siya sa mga tinuran ni Leon na muling makakapaglakad ang binata. 

  “Can I come?” hindi sumagot ang lalaki kaya minabuti niyang pumasok na lamang sa loob. “Masakit pa ba ang paa mo?” nag-aalala ang boses na tanong niya pero wala siyang nakuhang sagot buhat dito.

  Naupo siya sa kama pagkatapos ang ginagap ang palad ni Michael pagkatapos ay marahan niya iyong pinisil dahilan para tapunan siya nito ng tingin.

  “Get out of here,” bagkus tugon ng binata. Hindi nito nagugustuhan ang init na nararamdaman sa pagkakahawak ni Thalia sa palad nito 

  “Gusto mong hilutin ko ang paa mo? Hindi mo naitatanong magaling na manghihilot ang lolo ko. Kahit nabaling ugat ay kaya niyang ituwid.” sa halip aniya hindi pinansin ang pagsusungit ng binata.

  Pinakawalan niya ang palad ni Michael at lumipat sa bandang paanan nito ang sununod niyang ginawa ay hinaplos ng marahan ang binti ni Michael pagkatapos ay marahan din minasahe.

  “What do you think you're doing?”

  “Minamasahe ang ang paa mo,” nakangitina ganting sagot niya.

  “You don't have to, take off your hands and leave me alone.”

  “Yes I really have to, Mike. Huwag kang mag-alala magaling na masahista yata ako," ngumiti si Thalia ng pagkatamis-tamis na naghatid yata ng relief sa puso ni Michael.

  “I don't need you here.” 

  “But I want to be here with you, Mike. Aalis lang ako kapag maayos na ang pakiramdam mo.”

  “There's nothing to worry about me, bonita, just stop doing that and leave.”

  Gusto na namang magalit ni Thalia pero kinalma niya ang sarili. Alam niyang sinasabi lang iyon ni Michael dahil ayaw nitong kinakaawaan.

  “Let me do it, Mike. makakatulong ito para gumaan ang pakiramdam mo. Masyado ka kasing napagod kanina sa mga ipinagawa sa'yo ni Leon eh,”

  Gumuhit ang pagkadismaya sa guwapong mukha ni Michael na hindi nakaligtas sa paningin niya. At kung bakit higit siyang nasasaktan sa nababanaag niyang sakit sa mga mata nito ay labis niyang ipinagtataka.

  Namayani ang katahimikan sa pagitan nilang dalawa. Isinandal ni Michael ang ulo sa head board ng kama at marahang ipinikit ang mga mata. 

  He felt the sensual relief the way his private nurse massage his feet. Her soft and and hot palm makes him feel something he couldn't give an exact answer. Ang alam lang niya sa pagkakataong iyon ay kapanatagan.

  Malayang napagmamasdan ni Thalia ang kabuuang mukha ni Michael. Tila pinag-aaralan ang bawat angulo nito. Ang tangos ng ilong nito, kung gaano kalantik ang pilik mata ni Michael at kung paano at ano ang pakiramdam na mahalikan ang mga labi ng lalaki.

  She simply shook her head to rid off those thoughts in her mind. Umaandar na naman kasi ang kapilyuhan ng isip niya.

  Iminulat ni Mike ang mga mata, marahil ay naramdaman nitong kinukumutan niya ito,

  “Thalia?”

  Her heart suddenly leapt when the masculine voice called her name, na sa kauna-unahang pagkakataon ay tinawag siya nito sa pangalan niya. It sounds so good to her sense of hearing.

  “G-go back to sleep, Mike. Lalabas na ako para makapagpahinga ka ng maayos.”

  “Stay...”

  Bigla ang pagbilis ng kabog ng kanyang dibdib. “Ha?”

  “Stay please... habang hindi pa ako nakakatulog.”

  It wasn't a command from him nakikiusap ang tinig nito and oh God! It wasn't the very first time that Michael beg her to stay with him but that moment she felt that he really need her.

  “K-kung yan ang gusto mo,”

  “Come closer, sweetheart,”

  “H-Huh? Uh-sige,”

  Pakiwari niya ay walang parte ng buhok niya sa katawan ang hindi kinikilig sa mga sandaling iyon. Sumasabay pa ang mabilis na pagdagundong ng puso niya.

  Umusog si Michael upang bigyang siya ng espasyo. “Sit next to me, sweetheart," seryosong utos nito.

  At katulad ng inaasahan ni Thalia hindi na niya nasaway ang sarili o nakapag-react man lang. Nagmistula siyang papel sa gaan na nagpapatianod na lamang dito.

  “Thank you for everything, bonita.” hinawi nito ang buhok niya na nakatakip sa kanyang mukha. 

  Oh god! For heaven's sake! She was trembled and shuddered with nervous. Gusto na niyang himatayin sa kilig. Abot-abot ang kaba sa dibdib niya. 

  “I-It's m-my job,” wari yatang nagkabuhul-buhol na rin ang dila niya.

  “Good night, my bonita.”

  “Good night, Mike.”

  At nang gawaran siya ng halik ng binata pakiramdam niya ay lumabas ang kaluluwa niya sa kanyang katawan, ramdam niya ang init ng mga labing dumampi sa kanyang pisngi. Lalong bumilos ang kaba sa dibdib niya. Hihimatayin pa yata siya nang mahiga ito at umunan sa kanyang hita. 

  “Oh, lord, kung panaginip lang ito huwag mo muna akong gisingin.” nangingiti aniya habang sinusuklay ang buhok ni Michael gamit ang kanyang mga daliri sa kamay.

  Kahit buong magdamag siyang magbantay ay sulit na sulit pa rin. Kahit mangalay at makaramdam siya ng pamamanhid ay hindi-hindi siya gagalaw para hindi ito magising. 

  Kahit magka stiff neck pa siya ay wala siyang pakialam masigurado lamang niya na mapapahimbing ang tulog ni Michael. That's the barely best thing she can do.

  Napangiti si Michael nang pagdilat niya ng mga mata ay ang maamo at magandang imahe ng dalaga ang kanyang namulatan. 

  Bahagyang kumislot ang magkabilang binti ni Michael ngunit hindi niya iyon ininda sa pagnanais na busugin ang mga mata na pagmasdan ang hugis puso at mala anghel na mukha ng babaeng katabi. 

  Sinikap ni Michael na huwag gumalaw upang hindi maisturbo at magising mula sa mahimbing na pagkakatulog si Thalia. Isa pa'y nagugustuhan niya ang ayos nilang iyon higit sa lahat ay ang paglalapat ng kanilang mga katawan.

  Nakayakap ito sa kanya habang ang kabilang hita nito ay nakapatong sa kanyang mga hita that almost touch his manhood. Geez, that makes his maleness grow harder.

  Kung gano’n ay hindi siya nito iniwan kagabi? Thinking about that makes him feel so happy.

  Napatingin siya sa mga labi nitong bahagyang nakaawang. Para bagang may nagtutulak sa kanya na sakupin ang mga labi ng babaeng tila himbing na himbing pa rin sa pagkakatulog sa kanyang tabi.

  Michael held his breath when Thalis moved  closer to him. Yumakap pa ito sa kanya at lalong isiniksik ang sarili. There lips are almost touching but not kissing. 

  He can hear her breathing, her feminine scent playing inside his nostril and he likes her smell a lot. Naghahatid iyon ng kakaibang ligalig sa pandama niya. Tila siya nare-relax sa babaeng amoy ni Thalia. 

  He swallowed hard nang dumako ang paningin niya sa makipot na mga labi ng dalaga. He smiled in amusement he never thought that he could like his private nurse this much. In fact, he hates seeing her with Leon Miguel lalo na kapag nakangiti ito o tumatawa na hindi siya ang dahilan. 

  He wanted to touch her, to raise her chin and to meet her lips and then seal it with a kiss but he couldn’t. Hindi niya gusto ang ideyang magising ito kahit abot-abot ang pagpipigil niya sa sarili. 

  Kung siya lang ang masusunod ay nanaiisin niyang manatili sila sa gan'ong ayos hanggang sa pagsapit ng takipsilim but it can't be. Maya-maya lamang ay magigising na ito.

  His sex life was indeed active even before. Kung may ipinagpapasalamat man siya sa pagkakaaksidente niya iyon ay dahil hindi naapektuhan ang kanyang ereksyon. 

  In fact, he made love with different women before, but he's pretty sure that he never felt like what he feel for Thalia. She was the only one who can swiftly arouse his masculinity, the only woman who can makes him felt such strong desire of wanting her so much and the only one that can makes him felt such great sensual lust.

  Bullfucking cow! Thinking of being inside her makes his shaft grow so hard at nangangamba siya na baka maramdaman iyon ni Thalia. Shit! 

  Naalarma si Michael nang biglang gumalaw ang katabi. Akala niya magigising na ito pero napangiti lamang siya nang lalong isiksik ni Thalia ang mukha nito sa kanyang dibdib.

  But their closeness makes him felt more shit alive. Lihim siyang napapamura sa sarili. Gano’n na ba siya ka tigang sa tawag ng pangangailangan at pati ang private nurse niya ay pinagnanasaan niya? 

  "Fuck!" 

  He never been like this to anyone else. He must be devil in bed but no one arouse his longing that rapidly pero bakit kapag katabi niya ito ay mabilis na umiinit ang katawan niya? Init na naghahatid ng delobyong maangkin ito ng paulit-ulit hanggang sa takasan siya ng lakas. 

  He wanted to bang her as hard as he could, again and again until she will beg him to stop. Oh shit! Stupid pervert moron! 

  Is this the result of being absence in sex? Damn it! How the hell he could think that way?

  Napailing-iling si Michael kasabay ng pagtataboy sa anumang malisyang naglalaro sa kamalayan. This is really a great torture for him! Fuck!

  Abot-abot ang pagpipigil na ipinikit niya ang mga mata upang kalmahin ang nagwawalang pagkalalaki.

  Damn it! He has to resist! Sukdulang sumakit ang puson niya! Thanks to this woman for making his shaft felt this way!