Chapter 9

NAGSALUBONG ang magkabilang kilay ni Michael nang matanaw mula sa sala si Leon Miguel De Guzman. At hindi nagugustuhan ng binata ang nakikita ng mga mata. Halatang tuwang-tuwa sa pakikipag-usap ang lalaki sa kanyang private nurse. Lalong nadagdagan ang linya sa noo niya when he saw Thalia smiling back at Leon while talking to him. He gritted his teeth in dislike. Hindi niya gustong bigyan ng kahulugang ang ‘di niya pagkadigusto sa ideyang may ibang lalaking nakakapagpatawa kay Thalia. 

Isa lang ang natitiyak ni Michael, hindi niya gusto ang nakikitang pangingislap ng mga mata ni Leon habang kausap si Thalia. That bastard!

“I’m not expecting to see you this early, Leon.” Lihim na napangitngit na ani Michael. Ang mga mata ay nakatuon sa kay Thalia. 

"I really intend to come early and expect me to come earlier the following days. By the way, you failed not to mentioned about your beautiful nurse, Mike.” he smiled genuinely kinindatan pa ang dalaga. 

Si Thalia ay namula. “Bolero.” 

“In that case, I don’t have to introduce you to each other, mukhang kanina pa kayo, nag-uusap.” Pormal niyang saad sa nag-ngingitngit na kalooban. There’s a part of him that wants to punch Leon’s face roght away! At nag-eenjoy pa ang nurse niya sa pambobola nito. Damn!

That was strange, eh, ano nga ba naman ang pakialam niya? Pero hindi niya maikakaila na pagtatagis ng mga bagang sa tinurang iyon ng kaibigang Doctor. Sa kagustuhan niyang muling makalakad ay tinawagan niya ito upang tulungan siya in spite of the fact that Leon MigueL De Guzman is deadly womanizer at sa nakikita niya sa aura ng lalaki ay nakukursunahan nito ang nurse niya, but he'll curse himself kung hahayaan niya itong mapalapit kay Thalia. Heck no!

Ngayon pa lang ay nagsisisi na siya kung bakit ang talipandas na kaibigan ang natawagan niya, subalit sino nga ba siya para hadlangan ito kung ligawan man nito ang nurse niya? Anong karapatan niyang panghimasukan ang kaibigan? 

Natural lang sa mga katulad ni Leon ang humanga sa maganda at kahali-halinang tulad ni Thalia. Bukod sa magandang lalaki ito ay may maipagmamalaki sa altasiyudad. He owned the biggest pharmaceutical in the country and in some part of asia. But the fuck he cares? He has his own billion dollar$. Ano ngayon sa kanya? Anong pakialam niya sa bagay na iyon? So what kung magkagusto ito kay Thalia? Dalaga naman ito... and Shit! Muli ay lihim na napamura si Michael. He hates the thoughts of losing his private nurse. Damn it!

“Let me remind you Leon. I hired you to help me to walk again and not to flirt with my nurse–she's mine!” ang nais niyang idugtong sinadya ring idiin ni Michael ang bawat katagang binitawan. 

Hindi hinihiwalay ang pagkakatitig kay Thalia na halatang nagulat sa tinuran niyang iyon but who cares. Pero tinawanan lang iyon ni Leon halatang hindi apektado ang binatang doctor sa tinuran niya. 

“Well, of course, don't worry, she's safe with me, dude.” anitong binigyan ng matamis na ngiti si Thalia na tila ipinako ko sa pagkakatayo.

“Well, I don't trust Casanova, specially you.”

"Whoa! Whoa! Look who's talking."

“Aren’t we going to start now? Or would you prefer me to call another damn doctor?”

Tumigil sa pagtawa si Leon pero nasa sulok ng mga labi ang nakakalukong ngiti. “What’s with the fuss, man?” Kilala na nito si Michael at alam din ni Leon ang pagnanais niya na muling makapaglakad.

“Uh–Mike, ihahanda ko lang ang agahan mo, Leon maiwan ko muna kayo, ha?" si Thalia na biglang nakaramdam ng tensyon sa klase ng mga tinging ipinupukol dito ni Michael.

"Go a head, gorgeous, lets talk again later, babe." muli nitong kinindatan ang dalaga dahilan para lalong dumilim ang mukha ni Michael.

Ngumiti lamang si Thalia bilang pagtugon pagkatapos ay tinawid ang living room patungong kitchen. 

Marahil kung nakaka pass out lang ang mga titig ni Michael ay malamang mananatili siya ng ilang araw sa hospital. 

Nagseselos ba ito kay Leon? Pero bakit? Kinikilig na napasandal siya sa refrigerator. Haba ng hair mo girl!

Sinisiyasat ni Leon ang kabuuan ni Michael. Tila tinatantiya nito sa mga mata ng kaibigan ang kagustuhang muling makalakad.

Inalalayan siya nitong makaupo sa mahabang sofa upang masuri ang apektadong bahagi ng katawan niya. “So, are you ready to walk again, dude?”

"Damn it! I didn't hired you if I don't want Leon. The hell of that question."

“Easy, I'm just happy to know that, anyway, this week mga basics moves lang muna ang gagawin natin para hindi mabigla ang mga lame vein sa paa mo, I assure you mapapabilis ang paggaling—”

"That's what I really want,” Michael interrupted.

"But you know what? Seating on that chair isn't bad at all lalo pa't may magandang nurse na nag-aalaga sa’yo." 

"You assahole! Stay away from her or you might wish me to rip out your throat? Else to walk using your head, do you?"

Leon laughed in fondness. “So, is she the reason of sudden change of your mind?" sa halip nanunuksong tugon nito.

"Shut your filthy mouth, bastard! None of your damn business!"

Napaigik sa sakit si Michael nang biglang idiin ni Leon ang mga kamay sa pagmamasahe sa apektadong bahagi ng paa niya.

As a Orthopedic surgeon, Leon Miguel has to massage his affected legs to lengthen and soften the muscles and ligaments, permitting better range of motion of the affected joints.

“Fuck!”

"Are you saying no?”

“Fuck you, forest man!” Bigla siyang pinagpawisan ng malagkit sa sakit nananonoot sa kalamnan niya.

“So, in that case I can ask her out for a date, you wouldn’t mind, right?”he smiled malaciouly that makes him clenched his teeth and fisted his hand.

"I'll kill you, Leon."

Malakas na humagalpak sa tawa si Leon sa sinabi niyang iyon na tila may nakakatawa. 'Di yata at tinamaan ang pihikang kaibigan. “Oh, yeah? So, you like her, aren’t you?” 

Michael raised his brows as he stares at Leon. Simpleng tanong na may simpleng kasagutan, but the fuck, he can't spit out the answer. May gusto nga ba siya kay Thalia?

"Fuck no!" he answered hoarsely.

"Defensive, huh?"

"She's Lohan sister-in-law. Damn it!" hindi na nakapagtimping turan dito ni Michael. Kaysa isipin nitong may gusto siya sa dalaga.

"Oh! That's why she looked familiar to me." ibinalik ang paningin kay Michael lalong lumapad ang pagkakangiti nito.

Leon, didn't know about his past kaya wala itong alam sa naunsiyaming pag-ibig niya para sa asawa ng pinsan.

“Fuck you! Plano mo bang lumpuhin ako habang buhay?!” Reklamo ni Michael sa ginagawa ng kaibigan sa paa niya. 

Si Leon ay tumawa lang. “There, we’re done for now.” Sabi nito pagkatapos.

“How is it?” Si Michael

“Are you asking me as a doctor or as a friend?” Leon Miguel Grinned.

“Just tell me the fucking answer! Makakapaglakad pa ba ako?” He hissed in annoyance. Paano nga ba niya naging kaibigan ang luko-lukong doctor na ito?

“Well, I rather see you seating on that chair but as a doctor, I can honestly say that you wouldn’t need an surgery. Hindi naman malala ang pagkakabugbog sa mga boto mo sa paa. Kailangan lang natin ipagpatuloy ang session for another six to eight weeks. 

Michael felt relief sa tinurang iyon ni Leon. Kung gano’n ay may pag-asa pa siyang makapaglakad muli. Pakiramdam niya ay naibsan ang kirot ng paa niya. Pagkuwan ay napatingin sa dalagang papalapit. 

Muntik nang mabitawan ni Thalia ang dala-dalang tray ng pagkain para sa binata nang magtama ang kanilang mga mata. Pakiwari niya ay hinihigop siya ng maitim nitong mga titig. 

Siya ang kusang bumawi ng tingin. Nilapag sa glass table sa harap ng binata ang dalang agahan nito. Sinikap na maging kaswal kahit totoo ay hindi na normal ang pintig ng puso niya.

“Your breakfast and meds.”

Masaya siya dahil naging maganda ang pakikitungo sa kanya ni Michael nitong mga nagdaang araw. Madalas din niya itong kasabay at kasalo sa pagkain pero ngayo'y tila masama na naman ang timpla ng utak ng lalaki.

"Uhmm... mukhang masarap ah, nagugutom tuloy ako," Si Leon na pasimpleng hinimas ang sikmura.

"Kung gusto mo ipaghahanda rin kita ng almusal, Leon." 

"Thank you, gorgeous you are really as sweet as honey, ang suwerte naman ng boyfriend mo,"

Ngumiti lamang si Thalia ramdam niya ang pamumula ng magkabila niyang pisngi na nagpapagtagis naman ng bagang ni Michael.

"Ipaghahanda naman talaga kita, Leon .h Hindi mo na ako kailangan bulahin pa at wala akong boyfriend." nahihiya pero nanatiling nakangiting pag-amin niya. 

Sa pagkakataong iyon ay muling nagtama ang mga mata nila ni Michael.

Umaasa siyang makikitaan niya ito ng tuwa sa tinuran niyang iyon. Pero taliwas ang nakikita niya rito. 

Wala nga ba talaga siyang epekto sa aroganteng binata? Wala ba talaga itong damdamin para sa kanya? Hindi man lang ba ito nagkakagusto sa kanya? O kahit maakit man lang? Balewala lang ba rito ang pasimpleng  pagpapacute niya sa loob ng ilang araw na nagdaan?

Maganda naman siya ah, makinis ang balat at matalino rin. Ano pa ba ang katangiang hinahanap nito? Pagkuwan naitanong ni Thalia sa sarili na agad din niyang iwinaksi sa isipan.

“Well, I'm just telling the truth, babe. And really? Sa ganda mong iyan, wala ka pang boyfriend?”

Tipid siyang ngumiti ang kasabay ng Mariing pag-iling. 

"Ang suwerte ko naman kung gano’n." tila naka-jackpot na ani Leon.

"Anong suwerteng pinagsasabi mo riyan? Luko-luko, sige kukunin ko muna ang pagkain mo,"

"I'll go with you, babe," akmang hahakbang si Leon palapit kay Tinker nang magsalita si Michael.

"Stay where you are Leon. Hindi niya kailangan ang tulong mo at sa susunod ugaliin mong kumain bago ka pumunta rito." masamang pinukulan ng tingin ang binatang kaibigan.

Nakakalukong ngiti ang sumilay sa mga labi ni Leon. “Alright then, I believe that Michael needs me here, gorgeous. Naniniwala rin akong masusulo kita one of these days," puno ng kumpiyansang pahayag nito.

Nagtagis ang mga bagang ni Michael sa tinuran ng lalaki at may balak yata ang damuho na yayaing makipag-date ang dalaga. Bastard!

“Ang guwapo!” Halos magkapanabay na bigkas ng dalawang kasambahay sa loob ng kusina.

Pigil ang mga sarili na huwag magtitili sa kilig. Kung hindi siya nagkakamali ay matanda lamang sa kanya ng limang taon ang mga ito.

“Mas guwapo si senyor.” Sabat ng isa pang kasamabahay na nakilala niyang Imeng. 

“Ah basta ibibigay ko ang boto ko kay fafa doc. Magkakasakit yata ako, kailangan ko mg manggagamot, aling Imeng.”

“Tse! Magtigil ka r’yan Joy. Baliin mo muna ang mga boto mo sa katawan kung gusto mong gamutin ni sir, Leon.”

“Aling Imeng naman eh,” ang nagngangalang Joy, napasimangot.

“Pareho! Pareho ko silang crush!” Kilig na kilig na turan ni Mayla. Pamangkin ni aling Imeng.

“Puro kayo kilig! Magtrabaho na nga kayo!” 

“Tiyang hindi naman masama na magkaroon ng crush sa mga guwapong katulad ni senyor at sir Leon, isa pa inspirasyon ko sila.” Nakapikit ang mga matang sagot ni Mayla.

“Ikaw Thalia? Sino sa tingin mo ang mas guwapo sa kanilang dalawa?” Si Joy na nagtanong.

Kunwari’y napaisip siya, parehong magandang lalaki ang dalawa at wala kang tulak kabigin pero para sa kanya si Michael ang mas guwapo, mas matikas, charming at basta si Michael ang gusto ng puso niya. 

“Ah, eh, hindi ko alam eh,” sa halip aniyang ipinagpatuloy ang paglalagay ng orange juice sa baso para kay Leon. 

Ang totoo ay kinikilig din siya kaparis nila Joy at Mayla. But only for Michael. Pakiramdam niya ay masaya ang bawat gising niya sa umaga sa tuwing naiisip niyang makikiya niya ang binata. Kahit madalas hindi ay hindi niya alam ang takbo ng isip nito. Katulad ngayon pakiramdam niya ay may nagawang siyang mali dahil sa klase ng mga titig ni Michael sa kanya habang kausap niya si Leon. 

“Hindi mo alam? Aba! Bulag ka na yata at hindi mo napapansin ang kaguwapuhang taglay ng dalawa.” It was Mayla.

“Pustahan tayo, may gusto sa’yo si senyor Thalia.” Si Joy. 

“H–huh? S–sa akin?”

“Oo, iba ang mga tingin niya sa’yo parang may something.” Dagdag pa ni Mayla.

“Tsaka, girl. Ikaw lang ang masuwerteng nurse na nagtagal dito. Kaya sigurado akong may gusto sa’yo ang senyor.” 

Lihim siyang nakaramdam ng kasiyahan sa tinuran ng dalawa. Gusto niyang maihi sa kilig pero hindi siya dapat magpahalata sa mga ito na apektado siya kahit ang totoo ay gusto niyang sugurin ng yakap ang lalaki. 

“Hainaku, guni-guni n’yo lang dalawa ’yan.”

“Ay, ayaw maniwala.” Si Joy. 

“Kung kiligin naman kayo eh, parang mga teen ager!” Si Aling Juanita na pumasok sa kusina at nakarinig sa kanilang pag-uusap. “Palibhasa’y hindi n’yo pa nakikita ang ibang mga kaibigan ng senyor.” Dagdag pa nito.

“Ang ibig po bang sabihin, nay Juanita ay may iba pang guwapong kaibigan si senyor, bukod pa kay sir Lohan at sir Leon?”

“Oo, pero matagal-tagal na rin nang huling dumalaw ang mga iyon rito.” anang matanda. “Siya sige na, magsibalik na kayo sa trabaho.” Pagkuwan anito. 

Napuno naman ng kuryusidad ang dalawang kasamabahay sa tinuran ng mabait na mayordoma ng mansyon. 

“Ah, Joy baka puwedeng pakihatid naman ng agahan ni Leon?” Pakiusap na aniya. Siyempre gusto niyang pagbigyan ang dalaga na makita ng malapitan ang doctor. Sasagutin lamang niya ang tawag ng ate Dhalia niya.