Kabanata 4

Boyfriend

Nagsipagunahan sa pagluha ang aking mga mata. Patuloy parin ako sa pagmamakaawa sa lalaki nakasuot ng puting tshirt na ngayon ay nag-aamba ng umalis.

I kneeled on the ground while crying, begging him not to leave me broken.

"Please babe kung gusto mo bibigyan kita ng space basta don't leave me. Don't you see I'm crying. I thought you don't want me crying. please. Oh sige hahayaan kita na umalis just please tayo parin.  please tell me you still love me right." 

 Nagmamakaawa ko paring saad dito. I hold his hand though he want me to let him go.

"Sorry. I can't and- and I don't love you anymore. Maybe we should grow on a separate ways."  inalis nito ang mga kamay kong pilit na hinahawakan ang kamay niya.  Hindi man lamang nito nagawang humarap saakin habang sinasabi ang katagang iyon.

"Don't leave.. please.. Don't leave me"

Agad na nawala ang bulto nito sa aking harapan. 

Napamulat ako ng aking mata ng naramdaman ko ang pagvibrate ng aking cellpone sa ibabaw ng table sa gilid ng aming kama.  Naramdaman ko pa ang paglandas ng luha sa aking pisnge. 

Panaginip lang ang lahat ngunit ramdam ko yung sakit. 

Sino ang lalaking hinahabol ko ng gabing iyon?

Kinuha ko ang aking cellphone upang sagutin kung sino man ang tumawag na naging dahilan ng pagkabitin ng aking panaginip.

"Hello. " I asked with my sleeping voice habang tamad pa akong magmulat ng mata.

"Stella nasan ka na naman bang bata ka? Umalis ka raw sa  tinutuluyan nyo no Talia? kung saan-saan ka nagsususuot. Ang hirap hirap mong hagilapin." dere-deretsong sabi ng ina.

Agad kong inilayo sa aking tenga ang aking cellphone . Mababakas sa boses ng ina ang pag-aalala ngunit hindi maaalis ang pagiging maingay ng boses nito na nakaiirita ng kanyang tenga.

" Ma, okey lang ako. Uuwi ako dyan ngayon kung yun ang ikinababahala mo. You know I just want to remember my lost memories." pagpapaliwanag ko dito.

" Baka naman pinapabayaan mo na ang sarili mo. I know gusto mong maalala ang lahat pero anak wag mong iforce ang sarili mo para maalala mo yun hah. Makakasama din yun sayo." nag-aalalang sabi nito.

"Opo ma. Ma may jowa ba ako?"  

Napakamot ako sa aking batok dahilan sa maaaring kahihiyan ng tanong ko. I just want to clarify if my dream was not a real dream instead it's my lost memories.  I had this feeling that those dreams are connected to my past.

"Huh? ano ba klaseng tanong yan? Ewan ko sayo kung may jowa ka. Bakit Stella may jowa ka na ba ngayon? Kaya ba umalis ka kina Talia kase nakipagtanan ka sa jowa mo? " nagsimula na naman katatalak ang ina nito.

" Ma kung alam mo lang hindi lang jowa kung hindi asawa" agad na sabi ng isip ko.

"Ma , hindi ngayon nung bago ako maaksidente ma."  tugon ko agad sa aking ina na ngayon ay naririnig ko ang pagiging batangueña niya.

"Bakit ga tuong tanong mo?" batangueñang saad nito.

"Ma, I was dreaming lately about weird things and I think it's not just a dream but my lost memories."

"Anong sabi mo? Nananaginip ka ng mga bagay bagay? Ay di tama pala ang sabi ng iyong doctor." maingay pa ring tugon nito.

"Bakit ma, sinabi ba nya na maaaring ang mga ala-ala ko ay makita ko sa anyong panaginip?"

"Sabi nya. Basta Stella huwag mong pwersahin ang sarili mo na makaalala. Matitrigger lang daw yang utak mo mas malala pa'y tuluyan mo ng makalimutan ang mga ala-ala mong nawala." mahinahon na saad ng ina.

"Okey ma.Ibababa ko na to.I miss you ma. "  agad ko ng binaba ang tawag.

After doing my morning rituals nagtungo ako sa kusina para sana mag-agahan. Hindi ko pa nararating ang pinto ng kusina, mabangong amoy ng niluluto ang nalanghap ng aking ilong. I slowly walk on the threshold of the kitchen  while my nose are continue to inhale the delicious smell.

Nabungadan ko dito si Nyckl na nagluluto. Nakasuot na ito ng kanyang longsleeve at base sa may batok nito suot rin nito ang kanyang necktie. He also wears apron that added to his charm. He is really manly while cooking. He is holding the handle of the pan habang ang isang kamay nito ang naghahalo ng kanyang niluluto.

Agad akong tumakbo payakap sa likod nito.Nagulat pa ito sa ginawa kong pagyakap sa kanya.

"Good morning baby." malambing nasabi ko dito.

"Good morning too baby. How was your sleep?" agad na dumapo ang halik nito sa aking noo. 

"I dont know baby e. I'm tulog e." parang batang saad ko dito.

He faced me with his pouting lips. 

"Natawa ako baby." saad nito ngunit malungkot ang kanyang expression.

"Ulol. " saad ko dito gamit lamang ang buka ng aking bibig sabay halakhak  ng tawa. Sumabay siya ng pagtawa sa akin ng malakas. Ang mga tawa nito ay tila musika sa aking pandinig na nakakapuno ng aking puso.

"What are  you smiling?" 

Napawi ang malaki kong  ngiti ng marinig ko ang malamig na tinig ng binata. He's done cooking fried rice. He looked at me with wonder on his eyes.

"Na-nothing." umiiling na tugon ko dito.

What was really happening with me? am I crazy to imagining things with him? 

I wag my head trying to forget my imagination.

"Are you crazy?" kunot noong tanong nito.

"Baliw na nga yata ako." mahinang bulong ko.

"Yes, you are. You really like crazy. Just a minute ago, you are smiling like you are dreaming of me trying to kiss you."

Napalaki ang mata ko sa sinabi nito. Nagsisimula na naman ang pagiging mahangin niya. Kanina lamang kung magtanong ito ay daig pang yelo sa lamig.

"Your face is really ano huh makapal. "  naiirita kong saad dito.

Ngunit sa loob loob ko ay matinding hiya dahil masahol pa sa inaakala nito ang ginawang imagination ng utak ko kanina lamang.

"Crazy woman, You are not just smiling earlier."

Saad niya bago hinila ang upuan upang umupo para magsimulang kumain. Napatakbo ako patungo sa tabi nya dahil sa sinabi nito. 

"What?" paglilinaw ko sa sinabi nito.

Ngumisi siyang ng nakakaloko bago ako sinenyasan na umupo sa tabi nya.

"Let's eat. I have meetings to attend this morning"

"If I am crazy then you are bipolar." mayabang kong saad sa kanya.

Itinigil nya muna ang kanyang pagsubo bago nya  ako tiningnan ng masama.

"Just eat." masungit na namang niyang sabi.

"I don't know how should I approach you. Sometimes you are nice, sometimes you're crazy and most of the time you're masungit. " talak ko pa rin sa kanya.

Tumigil itong muli sa pagsubo bago masungit na ibinaba ang kutsara. 

"Are you going to eat or not? If not  then do your things, hindi yung nangdidisturb ka ng kumakain." dere-deretso parin ang pagsusungit nito bago muling nagpatuloy sa pagkain.

Ang mga mata nito ay nakafocus sa kinakain nito. Wala akong nagawa kundi kumuha rin ng aking kakainin. Ipinukol ko muna ang tingin ko rito bago sumubo ng kanin.

Wala parin akong maalala tungkol sayo. Maaari kayang ikaw yung lalaki sa panaginip ko. But I am crying and begging on that time. And I'm not really sure if it was really my lost memory. 

"Naging jowa ba kita?" mahina at malumanay kong tanong dito.

Hindi ko inalis ang aking paningin sa aking kinakain. Mabuti na lamang at walang laman ang bibig ng lalaki dahil mukhang nagulat ito sa tanong ko.

"What?" gulat na tanong nito.

"Ah wala." mabilis na sagot ko dito.

He was shocked at my question. Maybe he's not my boyfriend before so what is my relationship with him?

Nakita ko pa ang pagkunot ng noo nito ng napabaling ang paningin ko sa kanya. I gave him a wry smile and continue to eat my foods.

Who are you Nyckl? What's our relationship?

"Why can't I remember you?" hindi ko namalayan na naibulong ko ito.

"Huh? What are you murmuring?" bakas pa rin sa boses nito ang pagsusungit.

I gave him a fake smile while wags my head bago muling itinuloy ang pagkain.

"Crazy." he said and creating a sound-tsk.

"Sungit" ganting sabi ko dito bago sya inirapan.

"I have to go. Take care of everything here. Kapag tumawag si mama sabihin mo nasa work ako or If she came here. " bilin nito bago tumayo para umalis.

"okey, I will clean this.Ingat." Paalam ko rito.

Habang paalis na siya, itinuon ko naman ang aking pansin sa paglipit ng aming pinagkainan.

"Hey, I forgot something." 

Napatingin ako dito na ngayon ay papalapit na sa akin. Naguguluhan ko itong tiningnan ng ito ay lumakad ng mas papalapit sa aking kinatatayuan.

"What? No- No kiss." 

Natataranta kong saad habang hawak ko pa ang kutsara na nadampot ko sa table.

"What?" agad na asik nitong tugon sa aking sinabi.

"No kiss. You said you forgot something and  it was kissing me right? " 

Naguguluhan na din ako sa ikinikilos nito. His forehead creased showing that he doesn't understand what I'm saying.

"Yes I forgot something but that's not a goodbye kiss."

Saad niya bago nagtungo sa kinasandalan kong upuan na kaniyang inupuan kanina lamang.

"Here. I forgot this."  patungkol niya sa briefcase niya.

"But if you want to give me goodbye kiss just tell me." saad nito bago ako kinindatan.

I put my hand on my chest like I was trying to hold my heart just to stop it from beating fast. 

"Crazy! crazy! crazy!" naiirita kong saad sa aking sarili habang ang aking mga paa ay patuloy sa pagpadyak sa sahig.

I remember my dream this morning. I just hit by realization just now. His voice was different from a man on my dream. If he's not that man who might be my boyfriend then who is Nyckl? and who is that man?