Kabanata 5

Pepper

I started to clean our house just to kill my boredom. I cleaned our bedroom first and clean the next room beside it. It  was also clean just like our room. Books and some toys  are piled neatly on a  shelf. I wonder if the person who owns this room was a child. Or maybe it was just his collections.

Pababa na sana ako ng matamaan ng aking paningin ang isang kwarto sa tapat ng kwarto namin. The site of the room was good. It's not like the standpoint of our room was not good but there's something on that location or maybe the room itself. I really wonder kung ano ang nasa loob ng kwartong iyon. Hindi ko namalayan na narating ko na iyon at pinipihit ng aking kanang kamay ang doorknob nito. 

locked.

Why it is locked?

Naudlot ako sa pag iisip ng maaaring nilalaman ng kwartong iyon ng may marinig akong masiglang tinig ng isang batang lalaki.

"Grandma whey ish my mama? I thought she's hey?"  bibong saad nito.

I hurriedly stepdown on the living room to check that voice. When I reached our sala I saw Nyckl's mom with a kid na maaaring pinanggalingan ng boses kanina.

"Mama" gulat na tanong ko sa mama ni Nyckl

Nakakahiyang pinunasan ko ang pawis na tumutulo pa sa aking noo. 

Shet ang lagkit ko. 

"Naglilinis ka?" she asked out of astonishment.

Nahihiya akong tumango dito. Pasimple ko ding inamoy ang sarili ko if okey lang ba yung amoy ko and luckily, okey naman.

"You don't need to clean. Pinapagod mo yung sarili mo. I assigned someone to help you both to clean this house." naiiling na saad nito.

"I know po, but wala naman po kase akong ginagawa so I decided to clean nalang po" magalang na tugon ko naman dito.

Gusto ko sanang idagdag na nakakahiya na wala akong gagawin kung hindi  kumain lang dito. May bahay ako ng isang Mr. Del Vienna na kahit di gumawa may makakain ako subalit ayaw ko maging pabigat.

"Pero wag ka masyado magpagod alam kong hindi ka pa fully recovered", she said with care in her voice. Tanging tango naman ang isinagot ko dito.

Napalingon ako sa batang kasama nito. Ang mga mata nito ay nagniningning na nakatingin sa akin. My heart is throbbing faster when I saw him smiled on me. Para akong tinayuan ng balahibo ng makita ko ang pagngiti nito. Hindi ko malaman kong bakit tila nakita ko na ang batang nasa harapan ko.

"Heyow po Im Kayjey." he said while waving his right hand.

"Grama, ishe my mom?" ibinaling nito ang paningin kay mama.

Who is he? why is he asking mama about me as her mom?

"Yes baby, she is. She's the wife of your daddy." lumuhod pa ang ginang upang makapantay siya ng bata.

My forehead creased out of confusion. I am confused about the things they are talking. I am his mom because I marry Nyckl.  Then  he must be  a child of him. Lalo nalukot ang aking noo sa aking napagtanto.

"Sorry if nabigla kita. " 

Hindi ko namalayan na umalis na pala ang bata sa harapan namin. Masyado ata akong nadala sa aking pag-iisip na hindi ko napansin na kami nalang dalawa ng ginang ang naroroon na nakaupo sa sofa.

"Is- he a-?" kinakabahan konh tanong sa ginang.

I don't know why I am being nervous about him having a child.

"Yes. Carljey is a child of Nyckl. I hope you'll not be mad at him because of this." 

Hinawakan nito ang aking kamay habang sinasabi iyon.

" I-"

Hindi ko alam ang kung bakit tila tinakbuhan ako ng mga salita na maiisagot sa kanya.  

"I-dont know what to say."

Ngumiti ito sa akin habang bahagyang pinipisil ang aking mga kamay.

"Sorry hija. Hindi ko agad sinabi sayo na may anak si Nyckl. Don't worry hindi ka naman mahihirapan sa batang yon."

I really can't explained my feelings towards this scene. My heart was still beating faster and my mind was blank as i can't think of words to say.

"What's his name? ahmm-- age? " 

I don't know what should I ask first about that child.

"Tell me about him po."  nagdesisyon kong sabi sa kanya.

Nag-aalinlangan man ay wala akong magagawa kung hindi ay tanggapin ito. Isa pa, I think a child like him who is cheerful, is not a burden. Nakita ko ang pagngiti ng ginang sa aking naging sagot. Nahihiya akong yumuko habang inaantay ang sagot nito.

"Nickolo Carljey was his name. Two ½ years old na sya. Madaldal na bata. Ako yung madalas mag-alaga sa kanya dahil may trabaho naman yung daddy nya."

Napa-angat ang tingin ko dito ng mapagtantong hindi nito binanggit ang nanay ng bata. 

"Maaari ko po bang itanong kung nasaan ang nanay ni Carljey?" nag-aalangan kong tanong.

Gusto kong malaman kung bakit at asan ang nanay nito.  For me he is a child you will wish for. Kahit hindi ko pa ito nakakausap ay magaan ang loob ko dito. 

"She's nowhere." 

Napakunot ang noo ko sa kanya dahil sa pagtataka. Isang halakhak ng tawa ang narinig ko mula sa kanya.

"We don't know where she is." pilit ang ngiti nito akong tiningnan.

"Biological father nya si Nyckl?"

Isang tao ang  nakuha ko dito bilang pagsang ayon. Natahimik ang sala pagkatapos noon. Walang may balak na magsalita sa amin ni Mama.

"Grama I chot ihahachid mo yang po atcho dicho?" 

Ang mga mata nito ay kukurap kurap na nakatingin sa kanyang lola. Mahahaba at maganda ang pagkakakurba ng kanyang pilik-mata. His eyebrow is like his father's eyebrow. The way kung paano ito sumusunod sa bahagyang pagkunot ng noo nito.

"Yes baby, but I need to talk to your mom and tell her to take care of you."

Lumandas ang kamay nito sa buhok ng bata at saka ginulo ito. Ngayon ko lamang napansin na marunong ang batang ito na makaintindi ng english. Hindi kataka-taka na anak nga ito ni Nyckl.

Naramdaman ko ang pagtayo ng ginang sa kinauupuan namin tanda na aalis nga ito.

"Why don't you join us on dinner?" alok ko rito.

I didn't noticed that it was already past five in the afternoon. Sa sobra kong busy sa paglilinis ay ngayon ko lang naramdaman na malapit na pala maghapunan.

"Hindi na, I have something to do pa. Isinadya ko lang dito si Carljey dahil gusto na nyang makilala ka." 

Ibinaling nito ang kaniyang paningin kay Carljey  na ngayon ay busy sa pagkain ng dala nitong tsokolate.

"Carljey behave to your mommy and daddy huh. Your daddy will scold you if you'll not behave? okey? Your daddy will be here a minute from now. "

Carljey nooded his head to his grandma telling that he understand what she had been  said. He continues to eat chocolates. Ang mga pisnge nito ay puno ng tsokolateng kumayat dito.

He's very cute.

"Hija, ikaw na muna bahala sa kanya. My event pa akong dadaluhan ngayong gabi. bye Carljey." Paalam nito bago nag-iwan ng halik sa bata. Inihatid ko pa ito hanggang gate ng aming bahay.

Pagbalik ko sa loob ng sala ay naabutan ko ang cute na cute na batang si Carljey.  Nakakataba ng puso na makitang enjoy na enjoy siyang kumakain ng tsokolate niya. Parang nakita ko ang aking sarili sa kaniya na mahilig kumain ng chocolate at iba pang matatamis na pagkain.

Sobrang gaan ng pakiramdam ko  dito. Kung kaya hindi ko man lang ikinagalit na malaman na may anak na  si Nyckl sa iba.

"you wanch chum mommy?" Napangiti agad ako sa pagkabulol niya sa pagsasalita.

"Sayo na baby." Lumapit agad ako dito at ginulo ang kaniyang buhok.

"I'm nach baby anymoy mommy. Im big na."  Tumayo pa ito at ipinakit ang kaniyang braso na may katabaan.

Medyo chubby kase si Carljey na nagpacute pa lalo sa kanya.Maputi ito at may katangkadan kahit magtatalong taon lang ito.

"What do you want for dinner baby?"

He pouted his lips that makes him more adorable. Wala akong nagawa kung hindi pisilin ang mga pisngi nito.

"Mommy I wanch diobo" nagpapacute pa nitong saad.

"Baby is that adobo?" 

Hindi ko agad makuha ang nais niyo dahil sa pagkabulol niya. Siguro makakasanayan ko rin ito kapag mas nakasama ko pa siya.

"Yes mommy. diobo" masiglang saad nito habang nagbubukas na naman ng panibagong tsokolate.

"Okey baby, I'll cook adobo but stop eating chocolates na."

Napatawa naman ako rito ng dali-dali niyang ibinalik sa plastic ang laman nito.

"Okey mommy. chayo na yang chu"  ibiniga niya sa aking ang tsokolateng ibinalik niya sa plastic nito.

Binuhat ko siya papuntang kusina. May kabigatan si Carljey dahil tabain ang batang ito.  Ibinaba ko ito sa ibabaw ng sink para magsimula na sa pagluluto ng adobo. I  also started to cook rice for our dinner. 

"Mommy ano cho chuka?" madaldal itong tanong ng tanong sa akin ng  aking ginagamit sa pagluluto.

"Yes baby vinegar yan." 

Ang kadaldalan ay kakulitan nito ang sigurado kong mamahalin ko dito. I enjoy his talkativeness and his fluppy face.

I realized that being a mother was not easy but enjoyable. I already loved to be his mom. It's not the blood who blend us but the love we give to them.

Tinikman ko ang aking nilulutong adobo. I need to make sure that Carljey will love it, as well as Nyckl. This is the first time I'll cook for them so I need to perfect this one.

"Hi son."

Napaubo ako dulot ng pagkasamid ng narinig ko ang baritonong boses na tumawag kay Carljey.

"Ay you ochey mommy?"

"o-key lang ako" sagot ko dito habang inuubo pa.

"You sure you're okey?"  

Mas lalo akong inubo ng makita ko itong lumakad palapit sa akin.

"I'm okey" pigil kong saad sa kanya.

I faced my palm on him to stop him from walking towards my direction. Mukha namang nakuha nito ang nais kong sabihin kaya nagpatuloy na lamang ito sa pagkausap sa anak nito. 

" youy eayyie daddy, nagyuyuchu payang chi mommy."

I let them talked with each other while I continue to cook. I'm on the verge of turning off the gas stove when I heard Nyckl talking on my back.

"Can I taste it?"

Hinarap ko ito ngunit hindi ko inaasahan na mas malapit pala ito sa inaakala ko. Ang tangkad ng bulto nito ay lalo kong naramdaman dahil sa lapit nito.Amoy na amoy ko ang  panlalaking pamango nito.  Inialis ko ang aking paningin sa kanyang leeg na siyang kapantay ko lamang. Iniaangat ko ito sa kanyang mga mata na nakatitig sa akin.

"y-you"

My heartbeat runs faster. I can't think of words to say on him. Tila ako ay tinakasan ng mga salita ng sandaling iyon. Nakatitig lamang ako sa kanya habang ang aking isang kamay ay nakaangat pa sa ere na may hawak paring sandok.  Boses ng isang bata ang nagbalik sa amin sa reyalidad mula sa pagkagulat sa nangyare. 

"mommy i'm juchum na" 

"Akin na sandok?" patanong na tanong ni Nyckl dala rin sa pagkapahiya sa nangyare.

Ngayon ko lamang napansin na ang mga kamay namin ay parehong hawak ang sandok na ginamit ko pagluluto.

Napapahiya kong binitawan ito sa kanya. Agad akong tumalikod sa kanya dulot ng pagkapahiya. Hindi pa ako tuluyang nakakalabas sa kusina ng muli itong tumawag.

"Stella"

Muli kong ibinaling ang paningin ko rito. Pakiramdam ko ay uminit ang aking pisnge sa kahihiyang nangyare sa pagitan namin.

"Bakit?" Mahinang tugon ko sa kanya.

"Kinain mo ba yung mga sili dito sa kusina?" inosenteng tanong niya.

"Hindi? Bakit ?" I asked him out of confusion.

"Ang pula kase ng mukha mo. I thought you ate all the peppers here. Pftt" Painosente paring sabi nito pero nagpipigil ng tawa.

"Baliw ka. Ikaw kaya ang dyan ang pakainin ko ng sili ng makita mo yang sinasabi mo."

Naiinis akong umalis sa kusina.Nagdadabog akong lumabas sa bungad nito para tikisin ang sarili sa kahihiyang dulot nito. 

"Nakakahiya ka Self. I hate peppers." saad ko sa aking sarili bago ko sinabunutan ang aking buhok.