Chapter 2

**

He don't know how to explain everything to her, hindi lang naman dahil sa selos ang dahilan. There's a lot of mafia's na nais makuha si Airacia. Why? Airacia and her mom own the biggest land in Coronadal, mayroon din silang malaking minahan pero hindi iyon pinapaminahan ng inay ni Airacia. Airacia and her mother knew that place, pero kahit kailan hindi nila ipinagbili iyon.

   Tinawagan niya ang kaibigan niya from special force, dahil gusto rin niyang ma-protektahan ang lahat ng yaman ng mag-ina.

   "Britain, gusto ko mas higpitan pa ang seguridad sa malawak na lupain ng mag-nanay. At gusto ko sanang ikaw ang magbantay ng lagay ng inay ni Airacia, alam mo naman kung nasaan iyon—hindi ba?" sambit ni Frio sa kaibigang matalik na si Britain.

   "Mahal na mahal mo talaga si Airacia, 'no? Pabalikin mo na kaya siya sa pag-aaral?" sambit ni Britain sa kaniya, tila excited na excited ito sa mga sinasambit nito.

   "Dapat ko na ba siyang pabalikin? Sabagay, third year na siya kung papasok na siya," sambit niya pa at tila hinihingi ang simpatya ng kaniyang kaibigan.

   "Bobo nito," pabirong sambit ni Britain.

   "Bobo ka din!" asik naman ni Frio kay Britain.

   "Kulugo!" sambit ni Britain kay Frio.

   "Garapata, fuck you! Shut your fucking mouth, Britain!" bulalas niya sa kaniyang kaibigan. Kahit kailan hindi na siya nanalo dito, pikunin kasi siya, makasarili, seloso at walang ibang alam kung 'di ang sundin ang sariling kaligayahan— in short fucker and stubborn.

   "Okay na, huwag ka nang mapikon. Binibiro lamang kita!" sambit ni Britain sa kaniya.

    "So, pabalikin ko na ba? Actually, nagtalo kami kanina. She asked me if I will allow her na bumalik sa pag-aaral. Pero alam niya naman na ayoko siyang mag-aral dahil akala niya dahil lang sa selos. So, hinayaan ko nalang na iyon ang maging akala niya." sambit ni Frio kay Britain.

  Pinagmamasdan lang ni Frio ang buong hardin, ang bawat masasayang alaala na nanuot na sa buong lugar, maging sa loob ng kaniyang kabahayan tila maiiwan pa rin ang lahat ng memories nila ni Airacia. Kapag hindi niya ito kasama, pakiramdam niya kulang siya at tila nawawala ang lahat ng alaala na iyon na lagi niyang nakikita. Kaya paano niyang bibitawan si Airacia, kung sa loob ng tatlong taon na sila lamang ang magkasama— tapos isang iglap mawawala nalang ito para sa sariling pangarap.

   "Ano bang problema mo?" usal niya sa kaniyang sarili, nakalimutan niyang kausap pa niya ang kaniyang kaibigan.

   "Sino bang kausap mo? May kasama kaba diyan?" sambit nitong si Britain, takang-taka sa kaniyang sinasambit.

   "Sorry, sarili ko kausap ko! Sige mag-usap nalang tayo, kapag may balita kana sa miners at lupain nila! Huwag mong hahayaan na may mag-trespassing sa lupa nila. Ikaw lang ang pinagkakatiwalaan ko, pakiusap higpitan kamo nila ang sinturon nila kung ayaw kamo nilang higpitan ko— ang tali sa mga leeg nila." mungkahi ni Frio sa kaniyang kaibigan na si Britain, tumawa lang ito.

   "Hindi ako papayag na maagaw ka ng iba sa akin ng dahil lang sa yaman na mayroon ka, kahit hindi mo alam." sambit niya sa kaniyang sarili at bumaling sa bintana ng kwarto ni Airacia. Napaupo s'ya sa sobrang gulat, matamang nakatitig si Airacia sa kan'ya at tila dinaramdam pa din ang lahat ng sinambit niya kanina. Kumunot ang kaniyang noo at nagbad-finger-sign siya kay Airacia.

   "Lagot ka sa akin!" sindak niya dito. Sinara na ni Airacia ang bintana at nanatili lamang siya sa loob.

--End of the chapter--