Chapter 4

Pinagmamasdan lamang ni Airacia ang canvass na ginawa ni Frio sa laptop nito, hindi niya maiwasang hindi mapahanga sa talento ng binata. Sinubukan niyang magbukas ng panibagong tab, para gayahin ang ginawa ni Frio.

   "Lalalala— ang dali lang pala nito, napaka-galing mo talaga self!" bilib na bilib na sambit ni Airacia sa kaniyang sarili, nakarinig siya ng papalapit na yabag.

     Kinikilig-kilig pa siya habang hinihintay ang hudyat ng kaniyang pagtayo, para yakapin ang binata at maramdaman nito ang lihim niyang pag-ibig dito, kahit palihim lamang iyon at hindi naghihintay ng kapalit.

     "Frio, tapos ko na ang arts na ginagawa ko!" sambit niya sabay tayo at tila gumuhit ang kidlat mula sa langit, yakap-yakap niya ang lalakeng inakala niyang si Frio.

    "S-sino ka," kinakapos niyang sambit, pinilit niyang ibaon ang kaniyang kuko sa shoulder blade ng lalake. Nakita niya ang pag-ngiwi nito senyales na nasaktan sa ginawa niya. Subalit ang kapalit niyon, unti-unti nang uma-angat ang saksak nito sa kaniya.

    "Ano bang nagawa kong kasalanan saiyo?" gigil niyang sambit, kasabay naman niyon ay ang pag-kalmot ng matalas na matalas niyang kuko sa mukha nitong ekstrangherong lalake.

     Nagpanggap siyang unti-unti nang nawawalan ng malay, subalit sa pag-bagsak niya nanatiling nakatayo ang lalake at hawak-hawak pa din nito ang kutsilyong ginamit pang-saksak sa kaniya.

    Nang sandaling iyon walang ibang mukha na lumitaw sa kaniyang diwa kung 'di si Frio lamang. Pahirap na nang hirap ang kaniyang paghinga, ilang minuto siyang nagpanggap na nakapikit. Nakatitig lamang ang lalake sa kaniya, tumatakbo ang oras sa kaniyang isipan at saktong limang minuto nang makaalis na ang lalake. Naligo na si Airacia sa kaniyang sariling dugo, subalit pinilit niyang maging matatag upang mapuntahan si Frio sa palikuran.

    Pagapang niyang tinahak ang direksiyon patungong banyo, nagkalat na ang sariling dugo sa kahabaan ng hallway.

    "Frio," mahinang usal niya habang kinakatok ang binata. Subalit hindi agad ito lumabas, nawalan nalang siya ng malay sa sobrang tagal na nilalabasan siya ng dugo.

**

    Wala siyang balak na sasaksakin ang babae, subalit ayaw niyang gumawa ito ng eksena. Kung kaya't mas pinili ni Luther Ribosome na saksakin ang babae, kaysa patahimikin ito ng may ingay. Buong akala niya ang pag-hack lang ng electric wire sa bakod ang kaniyang po-problemahin. Hindi niya akalain na naroon din pala ang babaeng pinag-aagawan nilang lahat dahil sa yaman nitong lupain at minahan sa Coronadal. Wala siyang intensiyon na saktan ito, dahil unang-una gusto niya ding mapasa-kamay niya ang babae. Noon pa man alam niyang simpleng babae lamang si Airacia Daphne Sophia Muli, subalit hindi kailanman sumagi sa kaniyang isipan na gagamitin ni Frio ang kahinaan ng dalaga para mapasa-kamay nito ang babae.

   "Hindi ko sina-sadyang masaksak yung babae— I mean, sinaksak ko siya! Ang balak ko si Frio ang sasaksakin ko, pero wala siya kasi ang naroon. Kaya nangyari ang bagay na ito, siya sana ang i-a-abduct ko— pero naawa ko nang makita ko ang itsura niya habang naliligo ito sa sariling dugo, nakaramdam siya ng pagka-habag...

   "I'm sorry, miss!" mahinang sambit ni Luther habang matamang nakatingin sa walang malay na babae.

     "Ano nang balak mo niyan, son?" sambit ng amahin niya na siyang nag-utos na kidnapin ang babaeng si Airacia.

    "Dad, sigurado akong pupunta dito si Frio." turan niya sa kaniyang amahin na umiinom ng brandy. Napansin niyang naging mannerism na ng kaniyang ama ang pagtuktok ng daliri nito sa mesa, kapag nakakaramdam ito ng pagka-aligaga.

    "Akong bahala! Hindi ko siya uurungan kapag pumunta siya dito!" may diin na sambit ng kaniyang ama.

**

    Nasa kalagitnaan si Britain ng pag-iimbestiga, kung sino ang nag-iwan ng bagahe na may lamang pekeng bomba sa tirahan ng ina ni Airacia sa Coronadal. Hindi kailanman sumagi sa isipan niya na may tao talagang tuwang-tuwa kapag may natatakot. Nasa himpilan na ng polisya ang nanay ni Airacia, panandalian doon ito namalagi upang matiyak na din ang seguridad nito.

    Ilang minuto palang silang nag-iimbestiga, ng tumawag ang kaniyang kaibigan na si Frio. Agad niyang sinagot ang tawag nito.

     "Hell—" naputol ang kaniyang pang-bungad, dahil mabilis na nagsalita si Frio.

     "Help me, sinaksak ni Luther si Airacia! Narito kami ngayon sa ospital. Pakiusap! Higpitan mo pa ang seguridad sa inay niya, hindi ko matitiyak kung hanggang kailan tahimik ang alon ng dagat. Pakiusap, ikaw lang at si Lieutenant Pascual ang mapagkakatiwalaan ko sa ganitong pagkakataon.

    "Mag-iingat kayo, gagawan ko kaagad mg aksiyon ang bagay na ito. Kamusta na si Airacia? Ayos na ba siya? Ikaw? Ayos ka lang ba?" alalang-alalang sambit niya kay Frio, narinig niya ang mahinang hikbi nito. Kahit ikulong nila ang pinsan nito, dahil sa koneksiyon ay agaran ding mapapawalang-sala. Isang malaking sindikato ang mga magulang ni Luther Ribosome, kung kaya't mabilis nitong naitatago ang ano mang anumalyang nagagawa nito.

    "Huwag kang mag-alala sa akin,  hindi naman ko nasaktan. Pero si Airacia— naligo na siya sa sariling dugo nang makalabas ako sa banyo. Gusto ko sana may 24/7 na mag-bantay sa security ng electric wire sa bakod, nakapasok siya bahay ng hindi man lang nade-detect ng electric wire. Gusto kong higpitan niyo pa ang security. Gusto ko din sanang mag-hire ng lisensiyadong army na magbabantay sa amin ni Airacia, kapag makauwe na kami sa bahay." mahabang paliwanag ni Frio sa kaniya.

   "Mag-iingat ka diyan, ako nang bahala sa mama niya." sambit niya dito at hindi nalang muna sinambit na nangyaring insidente sa Coronadal, upang hindi na ito mag-alala ng lubusan. Hindi na rin kasi makakabuti para kay Frio ang sobrang pag-aalala, baka sumpungin na ito ng anxiety nito. Mahirap na, kaya mas pinili nalang niyang ilihim iyon kaysa mag-alala ng sobra ang kaibigan.

    "Hello, Lieutenant Pascual speaking." bungad ng nasa kabilang linya.

    "May free time kaba? Kailangan ko ng tulong mo, palipad na ako patungo diyan. Dadalhin ko na din ang mama ni Airacia... Kailangan nating mag-usap na dalawa." paliwanag ni Britain sa kaniyang kaibigan na si Lieutenant Sonny Pascual.

--End of chapter--