เข้าสู่ระบบREZXCA'S POV:
Tinititigan ko nang maigi ang buong sulok ng kanilang bahay na nasa kabilang hallway.
Hindi ako makapaniwala na ganito na ang sinapit nila.
Isang kubo na madalas nakikita sa probinsya. At ang bubong ay madali na ring masira.
'Paano? Saan? At anong
PRINCE'S POV:Ngayon nandito kami sa isa pang room na kinalalagyan daw ng 'Controlling Deep Emotion Maze'. Matamang pinagmamasdan ang kulay itim na pintuan habang ang kalamnan namin ay patuloy na pinanggigirahawan. Parang may kakaiba sa loob ng kwarto na ito, wala naman kami sa mundo ng mahika pero ba't ramdam ko na may panganib na kahaharapin ang aming sarili sa loob ng silid."Sino ba ang hinihintay natin? Kanina pa ako pinanggigirahawan dito." Iyon ang biglang lumabas sa bibig ni Anicka.Maging ako ay napalingon na rin sa gawi ni Rezxca. Nakatingin lamang siya sa pintuan ng elevator. Naghihintay sa taong magiging dahilan para magsimula ang totoong training namin.Kaso sino kaya iyon?
REXCA'S POV:*KINABUKASAN*Nagising ako ng may tumatawag sa aking cellphone. Kinakapa-kapa ko ito sa aking kama at nang makapa ko na ay agad kong sinagot ang tawag."Hello." medyo husky na sagot ko sa kabilang linya.(Hi! Cale. Still laying on bed?)Boses pa lang nasisigurado ko ng si Kleyan ito."Yeah and you disturbed me on my deepest sleep, tsk." Nakarinig naman ako nang mahinang tawa sa kanyang linya.(You need to get up! Hey! This is your time to getting close with them. And of course your training too.)"So.
REZXCA'S POV:(Hello Queen anong problema?)Tanong ni Zac ang narinig ko habang ngumunguya na naman ng pagkain.'Hindi na bago sa isang katulad niya.'"Kidnap the girl name Vanessa Kang, she belong to 20 elites." Utos ko sa malamig na tono.(Okay got that Queen, but what's wrong?)"Tsk no need to ask me about that. Just bring her to the Abandoned Building na malayo sa mga tao."(Okay queen. Woah! Makakakita na naman ako ng brutal na pagpatay! HOY MGA SIRAULO MAY RERESBAKAN NA NAMAN SI QUEEN!---TALAGA?---- OO NGA PAULIT-ULIT!)Mga boses ang naririnig ko sa kabilang linya. Napapalayo na lang ako sa cellphone ko dahil sa labis na inis sa kanila.Napansin ko naman na nagrarambulan na si
REZXCA'S POV:Nakarating kami sa bahay ko nang maggagabihan na. Kita ko sa mga mata nila na manghang-mangha sila sa kanilang nakikita."Wow! Ang astig! Mas malaki pa itong mansyon na ito sa dating mansyon natin, 'di ba Mom?" Tanong ni Anicka sa ina na nakatungo rin sa kisame habang pinagmamasdan ang buong ayos nito sa itaas.Samantalang ako ay tinitingnan lamang ang galaw nila habang nasa likuran nila ako. Maging si Dillian ay nakasandal din sa pintuan.Namamangha ang magkakapatid na lalaki habang pinagmamasdan ang buong paligid. Puro mga furniture at painting ang nakikita nila rito.Ang iba ay gawa ng kilalang tao, samantalang ang iba naman ay mismong gawa ko kapag nililibang ko ang sarili ko
REZXCA'S POV:"Iha okay ka lang ba kagahapon? Bakit umalis ka na lang ng walang paalam. Hindi mo ba gusto ang aming tirahan?" Sunod-sunod na tanong ng babae.Tiningnan ko naman ang lalaking nangungulit sa akin kagahapon na bumalik dito ngayon. Ngumisi lang siya sa akin nang makita ako na nakatingin sa kaniya.Napaismid naman ako at muling hinarap ang mag-asawa. "May naalala lang po ako na importante kagahapon. Hindi na rin ako nakapagpaalam ng maayos dahil kailangan na talagang pumunta."Napatango-tango naman sila sa sinabi ko. Napansin ko na sang-ayon sila sa narinig nila mula sa bibig ko. At mabuti na rin iyon para hindi na sila magtanong pa ng kung anu-ano.Nilibot ko ang buong paligi
REZXCA'S POV:Tinititigan ko nang maigi ang buong sulok ng kanilang bahay na nasa kabilang hallway.Hindi ako makapaniwala na ganito na ang sinapit nila.Isang kubo na madalas nakikita sa probinsya. At ang bubong ay madali na ring masira.'Paano? Saan? At anong nangyari sa kanila? Bakit biglang ganito ang sinapit nila?'"Anong hindi? At saka bakit parang kilala mo na kami?" Takang tanong ni Raven."Nothing. Don't ask me." Walang emosyon kong sambit at saka inalis ang seatbelt ko.Pagkatapos ay binuksan ko na ang pintuan ng kotse para makalabas lang ako. Ganon din ang ginawa ng