All Chapters of THE CURSE EYED (SEASON 1): Chapter 1 - Chapter 10

REZXCA'S POV: "What a waste of time. " Bulalas ko sa aking sarili nang may makita akong mga kalalakihan na palapit sa akin. Mga mukha pa lang nila kilala ko na. Hanggang dito sa Pilipinas nagawa nila akong puntahan. 'I remember, they are filipino. They have rights to comeback in Philippines wherever they want.'  "Hey! After a long long years of finding you. Dito ka lamang pala namin makikita. Kumusta ang pagpapakasarap sa buhay? " May ngising bungad nito sa akin nang makalapit sa direksyon ko. Malamig ko naman siyang tiningnan at maging ang iba pa niya na kasama. Pero wala man lamang silang takot sa tingin ko na ito. Tuloy-tuloy lang sila sa paglapit sa akin habang hindi nawawala ang ngis

REZXCA'S POV: Sa mahabang paglalakad ko nakarating ako sa Dean Office na humigit sa kalahating oras. Inabot ako ng alas otso sa pagpunta lamang dito. Kumatok ako sa pinto ng tatlong beses. Naghihintay ng sasabihin ng nasa loob. "Come in. It's open." May halong seryosong pagkakabigkas ng Dean sa loob. He has this voice na parang babae kung magsalita. Malumanay na seryoso. Itinigil ko muna ang pag-iisip ko sa Dean at saka hinawakan ang door knob. Pinihit ko iyon at binuksan ang pintuan ng malaki para sakto lang upang makapasok ako sa loob. Nang tuluyan na akong makapasok sa Office. Nakita ko ang isang lalaking hindi malalayo ang aming ed

REZXCA'S POV: "May event tayong gagawin by pairs. Ang mga pairs ninyo ay ang mga katabi ninyo ngunit ang event ay mangyayari next monday. Para sa ngayon training ninyo muna." Paliwanag niya sa amin. Napalingon siya sa gawi ko at saka sa kaniyang folder. "At dahil hindi kasali ang new transferee natin, magiging trainor na lang siya ng Traverson twins. At substitute partner muna siya ni Mr. Huang habang naghahanap pa ako ng ipapartner nito. Ayos lang ba?"  Napansin ko naman sa mukha ng mga estudyante ang pagka'excited at ang iba naman ay takot sa maaaring mangyari. Excited dahil sa tataas muli ang kanilang ranggo. At takot dahil hindi naman nila alam kung ano ba ang laro na gaganapin sa lunes. "Tsk." Sabay na singhal namin nang mahina ng katabi ko.

REZXCA'S POV: Tinititigan ko nang maigi ang buong sulok ng kanilang bahay na nasa kabilang hallway. Hindi ako makapaniwala na ganito na ang sinapit nila. Isang kubo na madalas nakikita sa probinsya. At ang bubong ay madali na ring masira. 'Paano? Saan? At anong nangyari sa kanila? Bakit biglang ganito ang sinapit nila?' "Anong hindi? At saka bakit parang kilala mo na kami?" Takang tanong ni Raven. "Nothing. Don't ask me." Walang emosyon kong sambit at saka inalis ang seatbelt ko. Pagkatapos ay binuksan ko na ang pintuan ng kotse para makalabas lang ako. Ganon din ang ginawa ng

REZXCA'S POV: Nakarating kami sa bahay ko nang maggagabihan na. Kita ko sa mga mata nila na manghang-mangha sila sa kanilang nakikita. "Wow! Ang astig! Mas malaki pa itong mansyon na ito sa dating mansyon natin, 'di ba Mom?" Tanong ni Anicka sa ina na nakatungo rin sa kisame habang pinagmamasdan ang buong ayos nito sa itaas. Samantalang ako ay tinitingnan lamang ang galaw nila habang nasa likuran nila ako. Maging si Dillian ay nakasandal din sa pintuan. Namamangha ang magkakapatid na lalaki habang pinagmamasdan ang buong paligid. Puro mga furniture at painting ang nakikita nila rito. Ang iba ay gawa ng kilalang tao, samantalang ang iba naman ay mismong gawa ko kapag nililibang ko ang sarili ko