Chapter 5

Moving on is my thought when i first woke up in the morning. Talagang pinaghandaan ko na ang araw na ito. Para sa ikabubuti ko at sa ikabubuti ng relasyon nila.

I'm already good to go I'm just waiting for the driver na may kinuha lang. i didn't eat today kasi mas gusto ko doon sa school, I'm avoiding my parents too. Kasi ayoko muna makarinig ng kahit ano mula sa kanila kasi alam ko namang patungkol iyon sa isang lalaki at hindi sa akin bilang anak nila na nasaktan sa pag ibig.

Dumating na si manong at umalis na kami. Nadaanan din namin ang bahay nila Sonniva nakikipag sigawan pa ito sa kaniyang nakakatandang kapatid na si Ivo. Kahit di ko rinig alam kong galit ang babaeng iyon. nag away nanaman sila tungkol sa  issue ng kapatid niya

Hindi na katulad ng dati ang umaga ko dahil iyon ang gusto ko, pagbabago at magsisimula iyon sa akin.

Naglakad ako papasok sa loob ng campus una akong nagtungo sa canteen para kumain.

Wala pa kasi akong almusal at antukin ako kapag walang kain kung ang iba kailangan ng coffee sa umaga ako naman ay kanin.

Hindi ko alam ako lang yata ang ganon ang weird. Umorder ako ng kalahating kanin at isang hotdog kaunti lamang ang aking kakainin pagkat ayoko ma-jebs mamaya sa kalagitnaan ng klase.

Nagsimula na akong kumain ng tahimik nasa pinaka dulo ako, ang usual place ko noon ay ang sa gitna kasi alam kong doon siya pumupwesto pero ngayon halos apat na lamesa ang pagitan ko sa gitnang lamesa na iyon.

Bumalik nanaman ang alaala na hindi na dapat pang binabalikan at iniiwan nalang sa nakaraan. Ang pag upo ko doon habang hinihintay siya kasama ang mga kaibigan niya.

Naka order na ako at siya nalang ang kulang.malapad lagi ang aking ngiti kapag mapipilitan itong kumain ng binili ko kung hindi naman ay sa mga kaibigan niya pinapakain. Pero ayos lang yon sa akin kasi mas mahalaga sa akin na kasama ko siya. Kahit sa pinaka dulong upuan pa siya umupo at ako namn sa kabilang dulo.

Ngayon nalaman ko na doon palang hindi niya talaga ako gusto, na napipilitan lang siyang pakisamahan ako para hindi siyang mging bastos sa. Babae.

Kumain ako ng tahimik wala na in akong hinihintay alam ko namang mamaya pa darating ang bruha kong kaibigan. Tamad yon eh.

Patapos na ako kumain ng may pumasok na maiingay na grupo ng kalalakihan umupo sila sa gitna at tila may hinahanap

"Sayang naman wala siya baka natauhan na hshahsh." Tawa ng secretary ni Theseus

At gustong gusto ko magsalita na oo natauhan na ako wala ka ng libreng kain.

"Sayang nga haha pero hayaan niyo na baka nalate lang. alam niyo namang hindi rin papatalo yon noh." Sabat ni Mr. Treasurer

"Stop finding her." Ani Theseus at umupo sa dulo na inuupuan ko.

Aba mang aagaw pala itong lalaki n ito! Kapal! So ganiyan pala siya huh. Buti nga ay di pa nila ako napapansin 

Nakaupo lng ako at nakatgilid ang ulo para di nila ako mapansin kunwari ay nakatingin lang sa labas.

"Kawawa ka naman boss wala ka munang pampakilig male-late yata." Ani isa pang lalaki na hindi ko kilala pero alam ko parte siya ng partido

Pinakinggan ko pa sila pero nainis lang ako ng magtagal ako dshil sa mga naririnig ko mula sa kaniyang kaibigan.

"Buti nga kahapon hindi na siya parang aso sunod ng sunod! Haha!" Aniya at  tumawa ng malakas

Siguro hindi niya iyan masasabi kung nandiyan ako sa lagi kong inuupuan.

Padarag akong tumayo dahil gusto ko naririnig nila ang pag galaw ko na hindi lamang sila ang naroon.
Hindi lamang sila ang kumakain na may iba pang tao sa paligid.

I wip my hair and walked confidently at hindi sila tinapunan ng tingin.

"Oh hi boss! Hehe andiyan ka pala!" Kabadong sambit ng lalaki na nagsabi na para daw akong aso na sunod ng sunod

Eh siya nga daig pa niya ang aso sa kakahanap ng pagkain! Basta nakaka asar siya.

"Hindi tayo pinansin." ani isa pang lalaki at nagkatitigan silang lahat

Nagtungo na muna ako sa pinaka huling palapag. Gusto ko rito pagkat tahimik lamang puro huni ng ibon ang maririnig dahil umaga na at ang peaceful ng dating lakas maka meditate.

Sisiguraduhin ko na ito na. Magsisimula na ako at sa unang hakbang natapos ko. At sa susunod na hakbang tatapusin ko rin. Successful dapat ang plano ko. I've already grow, natuto na ako masiyado na ring masakit.

The more i hold the more the pain that I receive. Para siyang lubid at ako naman ang kamay na todo kapit kahit masakit na. Ngayon natututo na akong bumitaw at kalimutan sila kasama talaga ang kaniyang mga kaibigan at buong council

Wala na akong pake sa kanila , I've already decided tatapusin ko na. Iisipin ko nalang na wala lang ang mga nangyari. Mabubuhay ako na parang hindi sila nag eexist.

Buburahin ko na siya sa aking isipan, ang kaniyang mukha na kala mo ay laging galit pero alam kong stressed lang siya dahil president siya.

Kala ko may kahulugan ang mga tingin niya dati kala ko malapit na matupad ang pangarap ko pero hindi pala, assuming lang ako dahil oo nga pala ako lang ang may gusto at siya wala nadala lang din ako sa mga sinasabi ni Sonniva dahil best friend ko siya at talaga namang susuportahan niya ako.

Nag bell na ibigsabihin malapit ng magsimula kaya bumalik ako sa corridor.

Marahan lang ang lakad ko dahil tinatmad akong pumasok ang dating gusto ko na makita ang kaniyang muka na laging galit ngayon hindi na naasar ako siguro ay dala lambg ng pag momove on ko, maari ring progress iyon.

Tamad akong pumasok sa loob ng klase maingay rin ang takong ng aking sapatos.

Ganito ba talga kapag nagmo-nove on maasar ka talaga sa mukha ng lalaking sinasabi.

Nakita ko siya nakaupo na sa kaniyang upuan. Nakasalamin ito at nagsusulat nag angat lang ng tingin ng marinig ang yabag ko.

"Hindi mo ba mabuhat yang paa mo?" Asar niyang sabi at halatang galit

Hindi ko siya tinignan at nakita ko sa peropheral vision ko na tumagilid ito at hinihintay na umupo ako sa likod 

Pero umupo ako sa dati kong upuan kung saan malayo ako sa kaniya at hindi ko siya mapapansin. Sinuot ko ang aking earphones kahit malapit na magsimula ang klase.

Napansin kong muli sa aking peripheral vision na nagtataka ito bakit sa dati kong upuan ako umupo pero bumalik ito sa pagsusulat pero nspapalingon sa gawi ko.

Magtaka siya kung gusto niya! Bahala na siya sa buhay niya at gusto kong sabihing tama ang pinagsasabi at pinag uutos niya. Na hindi magiging kami at wala talagang chance at asw niya sa akin. Ginagawa ko lang naman kung ano ang gusto ko at gusto niya.

Ginawa ko ang assignment para sa mamaya nakalimutan ko kasi eh. Eid dito ko nalang tatapusin kahit homework pa ang tawag dito. Bawal nga matulog dito eh Edi ibigsabihin bawal din gumawa sa bahay ng assignment.

Nagsimula ang klase na nakikinig lang ako si Sonniva naman ay nasa likod ko at nasa ikatlong upuan malayo din siya sa akin.

Napaka gaan ng pakiramdam ko walang sakit at walang iniisip mas iniisip ko nalang ang subject at mga lessons.

Ngayon nalamang ako muli nag enjoy mag aral medyo joker kasi ang teacher ko.

Si Sonniva naman ay panay ang papansin ng papansin ayan nanaman siya pabato niya ng crumpled papers tapos sisitsitab ako.

Pero hindi ko siya pinapansin kasi busy ako sa pag answer ng worksheet. At kilala ko na iyang si Sonniva wala yang sagot at naghihintay sa akin.

Minadali kong tapusin ang huling tanong bago ko inabot sa kaniya ang papel ko.

Ng makita niyang umalis ang guro ay pina alis niya ang katabi ko at kinausap ako

"Shala mo naman madam naka red lipstick at naka bangs! Lakas maka liza soberano!" Papuri niya and as usual hinampas ako sa balikat.

"Tse! Ewan ko sayo sagutin mo na nga yan at baka kunin ko pa yan at ipasa agad."pagbabanta ko at dahil panigurado bagsak nanaman tong si tanga kung di ko papakopyahin

"Sama mo huh,porket may one night glo up ka!" Aniya at pinagpatuloy ang pagsagot sa worksheet.

Dumating na ang teacher namin naipasa na rin ni Sonniva ang mga papel namin at nakaupo na ng maayos sa likod na parang wala siyang ginawa.

The teacher stand in the middle at nakapatong sa kaniyang desk na nasa gitna.

"So we'll have a group activity kailangan niyong i-lay out ang ibibigay na topic then explain the purpose and the definitions so we'll have group 1 Andres, corpus, salazar." Tumayo naman ang tatlo na tinawag at dinagdagan pa sila ng dalawa 

Hanggang sa nabanggit ang aking pangalan

"Nahia, Severa, Reyes-"

Hindi ko na mapigilan baka unahan ps niya ako at ayoko mapahiya pang muli basta bahala siya

"Sir pwede po bang palipat ako?" I asked and told him the reason na malayo ang bahy ng isang kaklase at hindi ko agad mapupuntahan

So he agreed with my lame reasons and continue discussing about the group activity

I saw him looking so confused and wanna asked why. Siguro naiisip na niya ang mga nangyayari.

Well thats good for him.