Chapter 7

Hanggang ngayon namumula pa rin ako, epal kasi tong si Sonia nakakagigil! Kanina ang tapang ko ngayon eto tiklop ako at pahiya nanaman sa harap niya.But i managed to be normal hindi iiyak, hindi tatawa, hindi mag rereact, kahit inis na inis na ako!

They're laughing at me!! T_T nakakagigil! Tapos pigil na pgil pa parang natatae lang.Tahimik na liningon ko sila. He is just silent nagsusulat lang at nag she-share ng ideas tapos yung iba taga tawa lang. may nahampas pa nga siya ng ballpen dahil naiinis siya.

Bigla bigla nalang talaga siya nagagalit parang may anger management issues lang. basta ang gulo niya!

Nagsimula ang klase na badtrip na badtrip ako kay Sonniva. Hindi ko rin siya ganong pinapansin kasi for the ninth time napahiya ako. Yun ang pinaka ayaw ko pero ano pa ban magagawa ko? Syempre hayaan ko nalang at mapatawad siya.

"Oy sorry na.. sinabi mo kasi eh.. saka ayaw ko matunaw ka noh." paghingi niya ng tawad na halata namang peke ang sinasabi niyang ayaw daw ako matunaw

if i know nang aasar lang siya. pero ano bang magagawa ko? siya nalang kasama ko at nakakaintindi sa akin.

"HAYS oo na! sorry accepted and forgiven!"

"Tanong pala niya, bakit bigla ka daw nagbago?" bulong niya at tumingin kay Theseus na nagsusulat at nagbabasa para namang may atraso siya kay Theseus! takot na takot ang itsura niya!

"Anong biglang nagbago? hindi lang pagbabago tawag don! decisions! at pagsunod sa gusto ko!" paliwanag ko

kahit alam ko naman na nagbabago talaga ako mas gusto kong sabihin na sinusunod ko lang yung nakakabuti para sa amin. saka tama na nga diba tinatapos ko na at nakikita ko namang may progress.

hindi ko na hihintayin pang masaktan ako ulit bago tuluyang mag move on. tama na. nakakapagod na it's time for my heart to rest and for my mind to be active. school is now more important magiging isa pa akong doctor, kahit pa gala gala lang ako at patamad tamad at landi landi. bakit parang iba ang tunog ng mga sinasabi ko?

Nagka-klase kami at etong nang agaw ng upuan todo daldal sa akin, ewan ko ba bat nag STEM yan eh, basta daw magkasama kami worth it daw mag STEM. pero eto ako ngayon tinutulungan siyang pumasa sa mga bagay na hirap siya. i like it kapag tinutulungan ko siya mas napapansin ko na kaibigan ko siya ng higit limang taon at tunay ngang magkaibigan kami.

"nuggets ko na, salamat mars." aniya at tuloy tuloy na ang pagsagot niya

Ganiyan ang gusto ko sa kaniya mas determinado siya kapag naturo sa kaniya ng mabuti ang lesson.

Pinasa na niya ang mga seatworks namin at sabay kaming lumabas ng room.Tumambay naman kami sa may soccer field. Maganda tumambay dito pagkat maraming binata ang makikita rito.Isa sa hinahangaan kong player ay si Dallas Lauren he's a jock and what i loved about him is that he looks so cool.

He's a great player. He made a lot of girls go crazy and want him more. Pero nagulat nalang kami ng malamang tahimik nalang ito at sa mga tunay nalang niyang mga kaibigan sumasama.There's no more girls getting linked to him. He always tell everyone that he's single and he doesn't do girls anymore.Sabi nila ay baka may nakain dawng masama at sumakit ang tiyan at nagka amnesia. Well everybody did not believe him that he changed but all he said are true.

Dumaan ito sa harap namin at napansin ko si Sonniva na kinikilig kay Dallas she even slapped my shoulder at humagikgik.Isa kasi si Dallas sa mga crush niya, ano pa nga bang aasahan ko sa kaniya na halos lahat na ng poging lalaki na may title ay crush niya.

"Ang pogi ng baby ko!!" Aniya at pumalumbaba

She looks like admiring a little cute boy. Well cute naman talaga si Dallas  but he's not my type. Iba ang gusto ko.

Paikot ikot nalang kami dito ni Sonniva, wala na kaming magawa! Ilang minuto pa bago pa kami bumalik sa klase.Sumayaw sayaw na si Sonniva dshil sa sobrang bored. Ako naman ay nanunuod lang sa kaniya. Tinatawanan ko nalang siya para naman medyo mabawasan ang boredom ko.

Ano na kayang ginagawa niya??

I should stop thinking about him he's no good for me and for my mental health, he's a heart breaker!Mali na iniisip ko siya at mali rin na hahanapin ko siya, i should distract myself baka bumalik ako sa kanjya at hindi na ko maka alis.

"Sonniva I'm going to buy foods may ipapabili ka ba?" I asked her and she stopped dancing infront of her phone.

She removed her airpods and answered "water and a biscuit will do."

"Okay." I replied and turned my back at her.

Nagtungo ako sa canteen, doon pa rin ako dumaan sa kung saan kami huling nag usap.Habanng naglalakad nahulog ko ang aking wallet, nahulog ito sa gilid kaya tinignan ko.Agad agad ko itong pinulot at may narinig ako na nagpahinto sa akin sa pagpulot ng aking wallet

Naging sanhi iyon ng pagsimula ng kaba sa aking dibdib, labis na kaba ang aking nararamdaman.

"Okay. Don't forget to bring your jackets and also i packed your tops." He seriously said

Nakatalikod ito sa akin at nakaharap naman sa akin ang babaeng tila isang anghel sa puti at amo ng kaniyang itsura.

Why do i feel like i want to pull her hair? Mali yon. I shouldn't think about something bad.

Nagmo-move on ako it's part of the process, ang makita ang mahal mo na may mahal na iba at sweet na nag uusap.I hope that the ants will bite them because of so much sweetness.

Napailing ako at napatitig sa kanila na nag uusap pa.

"Of course love I wouldn't forget it! You're really the sweetest!!!" Then the girl giggled and hugged him tight

That cause him to hold the girl's back at pina ayos niya ng tindig ang babae.

"I love you!!! Nakakagigil ka! It makes me want to pinch your cheeks!" Aniya at tumawa

Bakit ganon? Para talaga siyang angel sa bawat galaw niya, napakaganda pa ng tawa niya at hindi siya ang tipo na kapag kinuhaan mo ng stolen shot hindi panget.

"Don't ever do that." He seriously said at iniwas nito ang kamay ng babae na muntik na dumikit sa  kaniyang pisnge

Napaka maarte talaga! Bakla kasi! Feeling girl! If i know si Vice ang gusto niya! Pero girlfriend niya yung kausap niya ngayon.

"Tell me that you love me.." ani ng babae at naglambitin sa leeg ng lalaki.

Nakakainis na siya masyado na siyang pababy! Nag boses baby pa nga!

Sana ako din pwede ko siyang utusan na mahalin niya ako at sabihin niya ang kataga na iyon. Pero imposible hindi nga niya ako gusto diba?

"I-

Before he could continue his hurtful words nagmadali na akong umalis at tinakbo ang daan patungo sa canteen.

Kailangan ba talaga na matatapos ang araw ko na nakaka asar talaga silang dalawa? Bakit kailangang nandito yung babae na iyon obviously hindi siya dito nag aaral! Bawal nga dapat siya pumasok dito eh!

Pero may kapit siya! Presidente pa talaga ang nabingwit niya! Edi syempre May acess na siya sa school at pwede na siya mag ikot ikot dito.

Sana nga eh wala na yang babae na iyan! Sana nga rin di ko sinabi na may naghihintay sa kaniya na babae edi sana walang nakakainis na babae na iyon.

Edi sana di ako nag mo-move o-

Mali mali!! I'm currently moving on! I'm in the middle of the process! Tama! Mali yon hindi dapat ganon!

Nagmamadali na binili ko ang mga pagkain na gusto ko at ang gusto ni Sonniva. She must be hungry now.

Nagmamadaling lumabas ako ng canteen bitbit ang sandamakmak na pagkain.

It's looks like hugging the food you like and you wouldn't like to share it. Kahit masakit na ang paa nagpatuloy ako sa paglalakad. Natuto na ako sa isang daanan na ko dumaan baka may makita akong di kaaya-aya

I was about to run dahil nakita ko siya na nasa gilid at tila may inaabangan.habang naglalakad ay napatingin ako sa kaniya kaya nagtama ang aming mga mata.

umawang ang kaniyang mga labi at mabilis na naglakad papalapit sa akin. kaya nagmamadaling napatakbo ako, huwag lang niya maabutan at mahuli. ayoko na ayoko! nagmo-move on ako! tama na!

oo nga pala ayaw niyang magpahawak! 

kaya  binagalan ko ang aking takbo at naging lakad na lamang, isang mabilis na lakad! ng maalala ko na hinahabol niya pala ako! nakita ko na kaunti na lamang ang aming distansiya. Patakbo na ako ng mahawakan niya ako sa aking braso at marahas niyang pinaharap sa kaniya.

"Nahia.." hinihingal na sambit niya.

ngunit hindi dapat ako magpatalo sa kaniya at sa aking nararamdaman. ubos na ako, tama na. hindi dapat ako maging mahina dahil lamang sa narinig ko ang kaniyang boses. dapat ay mas maging matatag ako, remember self nasa process ka ng moving on. nasa harap ko lang naman ang lalaking tinutukoy ko.

"ano?" cold na tanong ko sa kaniya na ikinagulat niya

even though mabilis magbago ang kaniyang expression mabilis ko naman malaman kung ano iyon. siguro ay dahil matagal ko na siyang gusto kaya kilala ko na ang pag uugali niya at ang mga pinapakita niyang expression

"sumama ka sa akin." utos niya sa malamig na boses at hinigpitan ang pagkakahawak sa akin

"excuse me?! bakit ako sasama sa taong hindi ko kilala?" pagdadahilan ko basta wag lang kami magsama o kahit anong related sa aming dalawa.