Unbeatable Queen

"GAIL! I'm glad you came!" Lumapit ako sa kanya upang makipag-beso.I really hate the way they call me. Yes, my name is Abbygail. But I really hate it when they call me Gail. Masyadong maarte. I prefer to be called Abby. It's simplier, unlike Gail."Pwede ba naman akong mawala sa espesyal na araw na ito?" I faked a smile."Of course not! Hindi makukumpleto ang araw na ito kung wala ka." I have this habit of rolling my eyes whenever I hear some lies. Hopefully, I managed to stop myself doing so.Alam ko namang pinaplastik niya lang ako. Pero okay lang, pinaplastik ko lang din naman siya, e. I know that she and her friends are already killing me with their negative thoughts. But guess what? I don't care!"Awwww. You're so sweet talaga. By the way, happy birthday!""Thank you so much Gail."This time hindi ko na napigilan ang sarili ko. "It's Abby." Nakita ko

"Kwentuhan mo naman ako Abby," nakangising sabi ni Manang."Ano naman hong ikukwento ko?" Tanong ko.Naupo siya sa tabi ko. "Do'n sa nangyari sa party ni Brianna," nakangiting sagot nito."Wala naman hong nangyari. Nag swimming at kumain lang ako, 'yon lang!""Eh sino 'yong Bryce?" "Wala lang ho 'yon Manang.""Siguro ay nobyo mo 'yon!" Nobyo my ass! Kung pwede ko nga lang sabihin kay Manang ang tungkol sa pustahan ginawa ko na. Kaso alam kong pagagalitan na naman niya ako. Sa totoo lang, pwede ko naman siyang hindi sundin dahil hindi ko naman siya kaano-ano. Pero napamahal na siya sa'kin sa ilang taon niyang pamamalagi dito. Para ko na rin siyang ina."Hindi ko nga ho siya nobyo." I sighed."Eh kung ganoon, ano?"Bumuntong-hininga ako. "Nag perform kase siya sa birthday ni Brianna. Tapos ayon nakipag

"Enjoy your meal," nakangiting aniya ng waiter nang matapos ihain ang mga inorder na pagkain ni Bryce."Let's eat." Tinanguan ko siya at saka nagsimulang kumain. "Bakit ka nga pala kasama sa meeting ng mga teachers kanina?" Maya-maya'y aniya."Sinabi ko sa'yo, it is for you to find out," sagot ko."Come on, babe. This is a getting to know each other gathering. Bakit hindi mo pa sabihin?" "Ayoko lang. Ibang question nalang ang itanong mo."Bumuntong-hininga ito saka muling nag-salita. "What is your favorite color?""None.""Your favorite food?""None.""What about your favorite song?""None.""Ikaw na nga lang ang mag-tanong sa'kin," naiiritang sabi niya. Wala akong magagawa. Wala naman talaga, e! Alangang sabihin kong meron kung wala talaga.

Pumasok ako sa room ni Bryce saka naupo sa tabi niya."Sorry Bryce, kasalanan ko lahat 'to. Kasalanan mo din naman, eh! Kung hindi ka nagpabebe kanina, edi sana hindi ako magagalit sa'yo! Edi sana wala ka dito ngayon. Sorry na, huh? Ikaw kase, eh!" Pinunasan ko ang luha sa mata ko saka hinaplos ang buhok niya."Gumising ka na jan uy! Ihatid mo na ako sa mansiyon!" Muli kong pinunasan ang mga luha ko."Bwiset ka talaga! Bakit mo ba ako pinapa iyak, huh? Hindi kita lalo sasagutin diyan, eh! Biro lang! Gising na ikaw. Sige tayo na kapag nagising ka."Kinuha ko ang phone ko saka tinawagan si Manang. Alam kong nag-aalala na 'yon dahil anong oras na, hindi pa ako umuuwi."Hello manang.""ABBYGAIL! NASAAN KA?! BAKIT HINDI KA PA UMUUWI?!" Inilayo ko ang phone sa tenga ko dahil mabibingi ako sa lakas ng boses niya."ABBYGAI---"

Mabilis kaming tumayo ni Bryce saka hinarap ang Daddy niya. Nakakahiya!"Ah h-hi Dad," bati niya sa ama."Maayos ka na pala. Bakit hindi mo sinabi sa'kin agad?" Tanong naman ng Dad niya.Hala oo nga! Nakalimutan ko siyang i-text na gising na ang anak niya. Pero wala naman akong number niya, eh! Nakalimutan kong itanong kay Brianna, umalis kase siya agad. At saka, siya naman ang nagbalita sa Dad ni Bryce ng nangyari, eh! "Sorry, Dad. I forgot to tell you.""It's okay. Ano nga pala ang sabi ng Doctor?" "Maayos na naman daw ako, pero kailangan ko pa ring magpahinga ng limang araw.""That's good.""Yeah. By the way Dad." Hinila niya ako papalapit sa kanya saka ako inakbayan. Shit! My heart! "This is my girlfriend, Abby." Eto na naman ang puso kong parang sasabog! Naiinis ako sa ginagawa niya. Pero aminin ko man o hindi, there's