Lahat ng Kabanata ng Enchanted in Hell: Kabanata 31 - Kabanata 40

Ilang linggo ang lumipas kaya mahaba-haba na rin ang naging pahinga ni Armando. Napagpasyahan nila ni Caridad na bumalik sa mansion upang bisitahin ang anak na si Theo. Natapos na ang lahat ng pagsusuri kay Armando at sa kabutihang palad ay wala namang nakitang komplikasyon sa mga mata nito. Nanlalabo lamang ang mata nito dahil hindi na ito pabata. Sa katunayan, sa araw rin na iyon ay madadagdagan na naman ang kanyang edad. Mula sa forty-nine ay sinkwenta anyos na siya."Nasabihan ko na si Rina na pupunta tayo sa mansion. Nasabi ko na rin na kaarawan mo ngayon," sabi ni Caridad sa asawa. Kasalukuyan silang nasa likod ng kotse, samantalang si Armando ay abala sa pagbabasa sa newspaper.  Simula nang dalhin sa hospital si Armando, kumuha na rin sila ng sariling driver upang mayroon nang maghahatid-sundo sa kanila at upang hindi na rin ito lalo pang mapagod."Si Theo ba? Alam na darating tayo?""Oo, alam niya."Hindi man pinapakita ni Armando ang ngiti s

Matapos ang sandaling pag-uusap ay katahimikan na naman ang bumalot sa hapag. Ang mga nagkikiskisang kutsara, tinidor at plato lamang ang maririnig sa buong paligid. Maging ang bawat pagnguya rin ng mga nakaupo ay pigil pa o nag-iingat na hindi makalikha ng ano mang tunog.Nilunok ni Armando ang pagkain sa kanyang bibig at saka uminom ng tubig. Hindi niya alam kung paano muli magsisimula ng topic dahil ramdam din niya ang bigat ng paligid na animo'y lahat ay may dala-dalang hinanakit sa isa't isa.Napatitig siya sa anak na si Theo. Hanggang sa oras na iyon ay nilalamon pa rin siya nang matinding guilt dahil sa kasalanang nagawa niya. Hindi nga niya matanggap iyon sa sarili, paano pa kaya ang iba? At mas lalong natatakot siya sa posibilidad na baka tuluyan din siyang ayawan ng anak na si Theo.Nagawi ang tingin niya sa plato ng anak na paubos na ang laman. Nais niya sanang pagsandukan ang anak ngunit pinangungunahan talaga siya ng hiya. Sa huli, hindi niya naitul

Matapos bumaba ni Theo sa kotse ay sandali muna siyang tumitig sa gusaling nasa harapan niya. Tumingala siya upang makita ang kabuuhan ng hotel sa Manila.Iyon ang araw at oras ng meeting kaya ramdam niya ang pagbilis ng tibok ng puso niya dahil sa kaba at takot sa kung ano man ang maaaring mangyari. Iyon ang unang araw na nagpunta siya ng hotel na wala si Rina kaya naninibago talaga siya.Hindi niya alam kung magagawa niyang maiusad nang maayos ang meeting na iyon na wala ang babae. Pakiramdam niya rin kasi ay hindi siya makakapag-concentrate dahil nasa isip niya rin ang babae. Kung kumusta ito? Kung ano na bang balita sa ina nito. Gusto niyang marinig ang boses nito at naisip na tawagan na lamang si Rina subalit naalala niya na wala siyang number nito. Hindi rin siya sigurado kung may phone ba ang babae dahil hindi pa naman niya nakikitang gumamit ng phone si Rina sa mansion.Huminga si Theo nang malalim at sinimulan nang maglakad papunta sa entrance kung saan

Habang nagpapahinga ang lahat ay palihim na nagtungo si Eduardo sa silid ni Theo noon upang kuhaan ito ng larawan kasama ng kanyang ina. Nagtagumpay naman siyang kuhaan ang dalawa na kapwa walang saplot sa kama.Napangiti siya dahil sa wakas ay magagantihan niya na rin ang kapatid na si Armando. Simula bata pa sila ay sinira na nito ang buhay niya at hanggang sa lumaki na nga sila, pinipeste pa rin siya ng sariling kapatid.Nang matapos niyang kuhaan ang dalawa ay maingat siyang lumabas at bumaba pabalik sa sala na animo'y walang nangyari. Nginitian niya si Cliff na nag-aabang na sa kanya roon dahil paalis na rin sila ng mansion."Dad, sa'n ka nanggaling?" salubong ng kanyang anak na tumayo na mula sa pagkakaupo sa sofa."Sa banyo, tara na. I-message mo na lang ang Tito mo na umalis na tayo.""Sige, Dad."Habang tinatahak ng mag-ama ang ruta papunta sa bahay na pag-aari rin ng Ledesma na ipinamana na kay Eduardo, naalala na naman niya ang gi

Sarado ang pinto, patay ang mga ilaw at mga basag na gamit. Iyan ang matatagpuan sa silid ni Theo na ngayon ay nakahiga sa kama at nakatalukbong ng kumot. Dalawang araw na itong nagkukulong sa silid, walang kain at iniinom na tubig. Kapag pumapasok naman sina Caridad, Armando, at Dr. Steve ay pagsigaw lamang ni Theo ang bumubungad sa mga ito.Samantala, habang walang kamalay-malay si Rina sa mga kaganapan sa loob ng mansion, abala naman siya sa pag-aasikaso sa kanyang ina na nasa hospital. Sa kabutihang palad, maayos naman ang ina niya, ang kailangan lamang talaga ay palakasin ang resistensya ng ginang para hindi na ito mabilis na dapuan ng sakit."Ma, huwag po ninyong pababayaan ang sarili n'yo. Kaya nga ako nagtatrabaho ay para hindi na kayo mahirapan at makakain kayo ng tama tapos ito ang malalaman ko," wika ni Rina sa kanyang ina na nakahiga pa rin sa kama ng hospital."Pasensya na Anak, tinitipid ko lang din kasi ang perang binibigay mo sa amin kasi alam ko