All Chapters of Enchanted in Hell: Chapter 41 - Chapter 50

Alas kuwatro ng hapon nang makarating sa mansion si Rina kasama ang mag-asawang Armando at Caridad. Pagkapasok pa lang niya sa loob ng mansion ay bumungad agad sa kanya ang pagbabago roon. Magulo at madilim sa sala. Ang lalo pang nagpagulat kay Rina ay ang makita ang basag-basag na bote ng alak sa silid kung saan iniipon ni Theo ang koleksyon. Ilang araw na ang lumipas subalit wala man lang nag-abala na linisin iyon patunay sa sobrang abala ng mga nakatira doon.Ang nakatutuwa lamang sa nangyari, kahit abala ang mag-asawang Ledesma sa pagpapatakbo ng hotel, nagbigay pa rin ang mga ito ng panahon na mapuntahan siya sa hospital para sa kapakanan ni Theo."Nasa kuwarto pa rin siya. Tumatanggi siyang kumain. Ni hindi na nga ako nakapaglinis dahil bukod sa abala ako sa pagtulong sa pagpatakbo sa hotel sa Baguio at Manila, inaasikaso ko rin ang makakain ni Theo. Kapag pumapasok naman kami sa kuwarto niya, sigaw lamang ang matatanggap namin dito," mahabang pagkukwento ni Cari

Walong taong gulang lamang noon si Theo kasa-kasama ang mga magulang nito na si Armando at Caridad. Habang kinukuhaan ng mag-asawang Caridad at Armando ang batang si Theo, nasa gilid lamang si Eduardo at tahimik na sinasaksihan ang eksena ng pamilya.'Happy Family,' aniya sa isip. Kung siya ang tatanungin hindi karapat-dapat ang kanyang kapatid sa kasiyahan na natatanggap samantalang siya na mapahangggang sa oras na iyon ay hindi pa rin nakakalimot sa pagkawala ni Luisiana. Pinapahirapan siya ng pagdadalamhati samantalang ang nakababata niyang kapatid ay nagpapakasaya sa tinatawag nitong kumpletong pamilya."Dad? Nasaan po si Mommy? Ba't wala akong mommy?"Napalingon si Eduardo sa batang si Cliff na walong taong gulang din ng mga oras na iyon. Hindi niya malaman kung ano ang isasagot dito dahil wala na rin siyang balita sa totoo nitong ina. Basta isa lamang ang segurado siya, hindi niya totoong minahal ang ina ni Cliff dahil nananatili kay Luisiana ang kanyang p

"Hindi ka pa rin ba tinitigilan ng Eduardo na 'yan?" tanong ni Dominador sa anak na si Dr. Steve."Malaki ang utang na loob natin sa kanya. Kung hindi dahil sa kanya baka wala rin tayo sa kalagayan natin ngayon. Baka hindi ako nakapag-aral at baka lugmok pa rin tayo sa hirap ngayon.""Pero sobra na kung may ipapagawa pa siyang hindi bukal sa loob mo o kung may ipapagawa siya sa 'yong masamang bagay."Hindi na nakaimik pa si Dr. Steve sa huling sinabi ng ama. May katwiran naman ito dahil unang-una sa lahat, matagal na nilang pinagtrabahuang mag-ama ang naitulong na iyon kay Eduardo. Bukod pa roon, si Eduardo ang nagboluntaryo na tulungan sila. Hindi naman nila ito pinilit kaya nga nagtataka na lamang sila dahil sa tuwing may ipapagawa ito na hindi bukal sa kanilang loob, palagi nitong sinusumbat ang naitulong nito sa kanila."Hindi bukal ang pagtulong niya sa atin dahil palaging may kapalit," dagdag pa ni Dominador.Matapos ang pag-uusap na iyon ay

Nasa hotel sa Manila si Armando upang  maayos ang gulo roon. Sinimulan na niyang kausapin ang mga employee nila upang ipaliwanag ang lahat ng nangyari. Nagpatawag siya ng meeting sa mga ito. Matagal na sana niyang ginawa ang bagay na iyon kung saan ay pinakilala niya si Theo sa lahat upang hindi nabibigla ang mga tauhan. Maraming empleyadong umalis sa hotel pero hindi na rin niya iyon binigyan ng pansin. Matira ang matibay. Hahayaan niyang umalis ang iba tutal hindi lang naman siya ang mawawalan, pati na rin ang mga umalis.'Let the person leave.' Iyon ang natutunan niya sa tagal na niya sa negosyo. Kung ayaw nilang magpasakop sa pamumuno mo o ayaw na nilang magtrabaho pa sa hotel, hindi niya pipigilan ang mga ito na umalis dahil hindi rin naman niya kontrolado ang isip ng lahat."I call you here to apologize for what happened. Bilang dad ni Theo, nandito rin ako para humingi ng tawad sa posisyon niya kung mayroon man siyang nagawang hindi maganda sa inyo. By the

Paulit-ulit na kinokontak ni Eduardo ang number ng nag-message sa kanya pero hindi nito iyon sinasagot. Matapos ang salo-salo nila ay agad siyang nagpunta sa hardin kung saan ay walang makakarinig sa kanya kung saka-sakaling sagutin ng tinatawagan niya ang phone.Nag-message siya rito.'Sino ka?'Matapos ang ilang segundong paghihintay, na-received na niya ang reply mula rito.'Hindi mo ako kilala. Pero kilalang-kilala kita at ang lahat ng bahong tinatago mo.'Nag-reply siya rito.'Magpakilala ka! Sino ka! Hindi mo ako madadaan sa takot!''H'wag kang mag-alala, hindi kita tinatakot. Tototohanin ko ang sinabi ko kapag hindi mo pa rin kami tinigilan.''Hindi kita maintindihan. Hindi nga kita kilala at wala akong matandaan na naging atraso ko sa 'yo.'Matapos iyon ay hindi na muli nag-reply sa kanya ang kausap.   Matapos tulungan nina Rosita, Jan at Julius si Rina sa paglilinis