All Chapters of Heiress for Hire (Filipino): Chapter 11 - Chapter 20

 “ACHUU!” suminghot singhot si Olivia pagkatapos mabahing. Pinunasan niya ang ilong habang masama ang tingin niya kay Mr. Del Fredo. Dahil dito ay mukhang magkakasakit pa ata siya sa pagkabasa sa tubig. May nakapatong na tuwalya sa ulo niya na nakalaylay sa kanyang balikat. Hindi na rin basa ang damit niya. But her hair is till wet. Pinahiram siya ng damit ni Jingjing, iyong batang katulong ni Mr. Del Fredo. “Magkape ka muna Ma'am, Olivia.” Ani Jingjing na may dalang tasa. Ipinatong nito iyon sa maliit na babasaging table sa kanyang harapan. “Nakakatuwa. Kasya sayo ang mga damit ko.” Ngumiti siya. “Saktong sakto nga e. Maraming salamat talaga sayo.” Laking pasalamat niya rito pagkatapos ay humigop siya sa tasa. 

 “DON'T be nervous. They're not gonna eat you. Unless they'll know who you truly are.” Batid ni Olivia na si sinusubukan lamang siyang pakalmahin ni Gaurish. Ngunit hindi iyon, nakatulong sa nararamdaman niyang nerbyos. Mas lalo lamang siyang dinadamba ng takot. Ngayon na siya nito ipakikilala sa mga Pajanel. Urong sulong siya ngayon. She wanted to run away from Gaurish scheme but she just couldn't. Napanotaryo na ang kontrata. Selyado na ang pirma. Wala na siyang magagawa kundi sumunod sa agos. They are now inside the car. Patungo na sila sa mansyon at makikita na niya kunwa-kunwariang kamaganak niya kuno. Hiling niya ay sana maging smooth ang pagpapangap niya. “M-malayo pa ba tayo Mr. Del—”

NAGISING si Olivia sa pamamagitan ng pagdila ng kung anong klaseng bagay sa kanyang mukha. Pagdilat niya ay isang malaking aso ang nakapatong sa katawan niya at malayang sinusubasub ang mukha pababa sa leeg. Agad siyang napabalikwas ng bangon at nagtitili. Histerikal siyang nagtatakbo palabas ng guest room. Nabunggo niya si Gaurish na halatang kagagaling lamang sa pag-jojogging. Tagaktak ang pawis nito. Patunay iyon dahil sa namamasa nitong buhok. Sweat pants at sando ang suot nito. Hamog sa pang-umaga  naman ang naamoy ni Olivia mula rito. Somehow, humupa ang kanyang sarili. Panandaliang nakalimutan ang malaking aso na humahabol sa kanya.  “Why you're so scared?” tinanggal ni Gaurish ang nakasukbit na earpiece sa tainga at salubong ang kilay nitong sa kanya.  Saka lamang naalala ni

 “APO, simula ngayon ay hatid sundo ka na ng personal driver mo. Kahit saan ka pumunta ay dapat magsabi ka kay Andoy. Maliwanag ba?” Suot ang magarang damit na pinabili ng matandang pajanel ay tumango si Olivia sa turan nito. Nakaalalay rito ang personal nurse nito. May hawak naman itong mahabang pat-pat na nagsisilbing mata. Ilang linggo na siyang namamalagi sa mansiyon. Mabuti naman ang pakikitungo sa kanya ng matanda. In fact, pinauulanan siya ng mga ibat ibang mamahaling gamit nito. Dinadala rin siya sa mga lugar kung saan nagpupunta ang matataas sa estado ng lipunan. Masaya siya na natatamasa sa kabila ng katotohanang hindi naman dapat siya ang nakakarananas noon. Ang mga pinsan naman niya ay bihira niyang makita sa mansiyon dahil sobrang laki rin ng naturang lugar. She prefered that. Hindi niya alam kung paano makitungo sa mga ito dahil hindi naman niya lubos na kilala ang mga ito. Gayunma

 LUPAYPAY ang buong katawan ni Olivia habang nakahiga sa kama. Parang nanibago ang katawan niya sa pagtatrabaho. Matagal din kasing hindi nakapaglinis ng ganon ka-todo kaya siguro madaling nabugbog ang katawan niya. Nakauwi na siya sa mansiyon. Maaga siyang pinauwi ng matandang Pajanel. She wasn't sure the reason.  Sumagi naman sa isip niya ang pagkailang na eksena sa kanila ni Gaurish. Iyong slow-effect ng oras, iba eh. Para siyang tinamaan ng Alice Wonderland Syndrome— bumagal ang oras at naging makulay ang paligid. That was the perfect definition of her feelings. Itinaas niya ang kamay at sinuri iyon. Masiyadong mapalad ang daliri niya dahil nadama na nito ang labi ng lalaki. Ganoon rin ang kamay niya na nahawakan ang mukha ng huli. She gigled at isinubsob ang mukha sa unan.  Maya-maya ay may kumat