Lahat ng Kabanata ng The Mystery of Two (Filipino): Kabanata 11 - Kabanata 20

Deven"I saw a vision of you with your guardians."Bigla kaming napatingin kay Ciara. What vision is she talking about?"What kind of vision?" tanong ni Leven."Madaming mamatay dahil sa inyong dalawa. Sisiklab ang digmaan sa pagdating ng isang nilala na inakala ng lahat ay patay na. Ilang siglo nanahimik ang mundo, ngunit magugulo dahil sa pagbabalik niya. Gagawa ito ng daan para makuha ang kapangyarihang nais niyang makuha.""Anong ginagawa ng mga tagabantay sa nakita mo?" seryosong tanong ni Charles.Tingin ko, may nalalaman siya tungkol dito. Hindi niya lang masabi dahil kulang ang impormasyon na mayroon siya."Gagamitin nilang instrumento ang mga ito. Wala pa man ang araw na tinutukoy na pagbabalik ng nilalang na ito, kumikilos na ang mga alagad niya. They will use them to kill the both of you. Lalo na ngayon at uhaw na uhaw sila sa d

DevenKailangan na namin makaalis dito. Hindi sila nauubos at lalo silang dumarami. Tama nga si Ciara, hindi namin sila kakayanin."Charles! We need to go! Hurry, open the portal!"Nabuksan agad ni Charles ang portal papunta sa Pandora."Not so fast."Hinarangan kami ng isa sa mga bampira na umatake sa amin.We need to go. Paano kami aalis? Napalibutan kami ni Leven ng mga bampira.Red mask. Bakit kailangan pa nilang takpan ang mukha nila?Mabilis kaming umatake ni Leven at isa na lang ang natira. Ang taong nasa harapan namin na nakamaskara.Lahat ng bampira ay mabilis maghilom ang sugat. Ito ang kaalamang lagi naming tinatandaan para sa oras na may makaharap kaming bampira ay papatayin namin agad ang mga ito kahit labag sa amin ang pumatay."Bakit hindi kayo magpalit sa pagiging tao ng sa

LevenSimula ng sabihin ni Ciara na kailangan na naming umpisahan ang pag-eensayo namin, makailang beses ko na din siyang naririnig na bumuntong hininga.Pabalik balik siya sa paglalakad sa harap namin na para bang may isang bagay siyang kailangang sabihin pero nalimutan niya kung ano iyon."Nahihilo na ako sa kanya." rinig kong bulong ni Deven. Kahit papaano masasabi kong napipigilan na niyang mainis sa mga oras na ito."Konting konti na lang, gagawin ko na sa kanya ang ginawa mo kanina kay Charles." sumasakit na ang ulo ko sa ginagawa ni Ciara."Can you please stop that?" iritadong sabi ni Charles kay Ciara.Dapat pala hindi na lang namin tinanggal ang yelo sa binti niya. Siya pala ang magiging dahilan ng pagsakit ng ulo namin sa mga oras na ito."Hindi ko na kaya." sabi ko. Sa isang iglap, nasa puno na si Ciara at sumisigaw.

DevenNagmadali sila Ciara at Cresia sa pag-aayos ng mga kagamitan nila para sa ritwal. Tinawag na rin nila ang mga matatandang diwata at mga dwende. Kasama rin dito ang mga munting diwata na kasama namin kanina ni Leven.Habang nag-aayos sila, napagpasyahan namin ng kambal ko na pumunta sa tabing ilog. Ang ilog dito sa Pandora ay hindi nagyeyelo, patuloy lamang ito sa pag-agos. Hindi namin alam kung saan papunta ang tubig nito.Pinili naming ilubog ang mga paa namin sa tubig. Hindi ito malamig kagaya ng klima dito sa Pandora. Sapat para maibsan ang lamig na nararamdaman ng mga nilalang dito. Binalik namin ang sarili namin sa dati namin anyo. Nakatago ang buntot, hindi mahaba ang mga kuko at kulay abo ang mga mata. Maging ang kasuotan namin ay bumalik sa dati, pero ang kulay ng buhok namin ay nanatili."Deven, look! I can make thousands of mini water ball." napangiti ako ng makita ang mga

Leven"Happy birthday, my Ligthness."Wala akong masabi. I'm speechless. At alam kong ganito rin ang nararamdaman ni Deven sa mga oras na ito.This is unexpected!Akala namin matatagalan pa bago namin sila makita pero ngayon? Nandito sila ngayon sa harapan namin at hindi mo mababakas sa kanila ang hirap na pinagdaanan nila sa loob ng ilang linggo.My guardian is here with me."Walk with me?" tanong niya habang hinihimas ang kanyang batok.Mukhang hindi niya rin inaasahan ito. Maging ako rin naman, maayos na kaya talaga sila?Kahit hindi ako sumagot, nagsimula na kaming maglakad papalayo sa mga kasama namin. Tahimik lang kami at hindi nagsasalita. Dinala kami ng mga paa namin sa lugar kung saan tumubo ang isang halaman mula sa dugo namin."Kumusta ka?" sabay namin tanong. Natawa k