Semua Bab Eternal Pledge: Bab 41 - Bab 50

It's saturday, no classes. Kasalukuyan akong nandito sa kwarto ko. Wala akong magawa, nakatulala lamang ako sa kisama at nakahiga. Hindi ko alam kung ano ang pwede komg gawin.Hindi ako pwedeng lumabas dahil pinagbawalan ako ni dad. Si kuya, medyo maayos na ang pakikitungo sa akin pero si dad...mukhang galit pa rin."Ang boring!" Sigaw ko at hinampas pa ang kama. Tumagilid ako nang higa, kinuha ko ang unan at itinakip sa aking mukha.Parang gusto ko pa nang may pasok kaysa sa mag stay dito sa bahay. I stood up and faced the mirror, kinuha ko ang suklayan at inayos ang buhok bago bumaba.Sumalubong sa akin ang mga kasambahay na abala sa paglilinis. Hindi na nga nila napansin ang pagbaba ko.I saw my kuya sitting on the sofa while reading a newspaper. Napailing ako, hindi ba parang nakakatanda naman kapag dyaryo ang binabasa mo?"Wh

This day is my eighteen years of existence. Para sa akin masyadong espesyal ang araw na ito."You look so gorgeous hija!" Tita said as she walked towards to me and gave me a hug."Thanks tita" I said with a smile.We're currently here on my room. Hindi pa tapos ang pag aayos sa akin, I am wearing a dark blue, stunning plain gown. Mahaba 'yon hanggang sa talampakan ko. Mahaba rin ang manggas at labas ang dalawa kong balikat."That's my girl." Napalingon ako sa nagsalita, lumawak ang ngiti ko sa labi nang makita ang masayang mukha ni dad.Lumapit ako sa kaniya at niyakap siya, he hugged me back."Thanks dad" Ngumiti na lamang siya at pinagmasdan ko.Kasalukuyan ngayong inaayos ng stylist ang buhok ko. Napalingon ako sa pinto nang pumasok ang pinsan kong lalaki."Oh,

"Are you sure?""Yeah"Inayos ko ang mga gamit. Ramdam ko parin ang tingin niya sa akin na para bang ayaw maniwala. Naparolyo ang mga mata ko."If you don't want to believe me, then don't. Aalis ako magisa." Sarcastic kong saad sa kaniya.After of all that happened to me, I planned to leave. Gusto kong umalis, gusto ko silang kalimutan. I want to forget all this pain and scrifices. Kung mananatili ako dito ay baka hindi ko kayanin."Decie" Dad called me, walang buhay akong lumingon sa kaniya. "If you will leave, you can make your own art gallery the--""Dad, hanggang ngayon pa ba naman ipagpipilitan mo ako sa ayaw ko?" Singhal ko sa kaniya. Nanatiling seryoso ang mukha niya."Decie, you're a he--""A heiress, I fuc

"Si Decie!""Waah! Ang ganda niya!""Siya 'yong Pilipina na artista sa France, 'diba?"Kaagad na humaharang ang nga guard sa tabi ko, ganoon na rin si kuya. Kakababa lang namin sa eroplano, at ngayon ay nandito na kami sa Pilipinas.Napapikit ako nang tumama ang hangin sa aking mukha. I'm so happy, masaya ako dahil kahit papano ay nakabalik ako nang Pilipinas."Decie, kanino ka sasabay?" Napalingon ako kay Mia.Kinuha ko ang isang bag na dala nang guard. Lumapit sa amin si kuya, sinuotan niya ako nang salamin at sombrero."Kay kuya na siguro, where's Ms. Anne?" I askedKinuh niya ang cellphone at may tinawagan."Nasa loob pa, Decie. Nandito na daw si Ace, hinahanap ka."Kumunot ang noo ko,

"How are you?"Kasalukuyan kaming nagkatapat na nakaupo sa nay malapit sa cafeteria. Kanina pa ako tahimik, hindi ako nagsasalita at hindi rin ako tumitingin sa kaniya.Nakayuko lang ako."I-I'm fine..." I said.I'm afraid to stare at him. I'm afraid that maybe... I still..."You changed, you look so matured now." I bit my lower lip and nodded.Okay na ito, ayos na ako dito, ayos na nakita ko siya at nalaman ko na ang kalagayan niya. I want to leave, I want to leave please... natatakot ako na muli nanamamg tumibok ang puso ko sa kaniya.No..."How's your five years in France?""F-fine, feels good." I said, stuttering.Napapakuyom ko ang kamao ko ng hindi ko alam ang dahilan. Nararamdaman ko ang titig niya sa akin, ang b