All Chapters of A Sinful Love: Chapter 1 - Chapter 10

Pagkamulat na pagkamulat ng mga mata ni Cassian ay agad niyang hinanap si Camiell — ang babaeng pinakamamahal niya.  Nagsimulang bumilis ang tibok ng puso niya nang hindi niya makita si Camiell sa paligid. Gumising siya na wala ang babae sa tabi kaya agad siyang nagtaka dahil hindi ugali ni Camiell ang iwanan si Cassian nang hindi niya alam. “Huwag ka nang magtago, lumabas ka na riyan,” sambit ni Cassian ngunit malamig na hangin lamang ang sumagot sa kaniya. Lumakad-lakad pa siya hanggang sa malinawan na siya na wala ang babae sa lugar na iyon. Nagsimulang mag-iba ang kaniyang itsura nang pumasok sa kaniyang isipan na wala na ang babae, na matagal nang umalis ang babae sa piling niya.  Napangiti siya sa hangin ngunit ang ngiti niya ay hindi nagpapakita ng saya kundi nagpapakita ng pagkasuklam at galit.  Lumapit siya sa tabing

Sa aking mahabang paglalakad ay inaalala ko ang mga alaalang unti-unti nang nagsisialisan sa isip ko. Hindi ko gustong kalimutan ang lahat ng nangyari sa aming dalawa sapagkat iyon ang pinakamagandang nangyari sa buhay ko.  Siya ang pinakamagandang nangyari sa akin at wala akong balak na basta-basta itapon ang mga pinagsamahan namin. Hangga't maaga pa ay paulit-ulit kong aalalahanin ang naganap sa amin. Kahit gaano pa ito kalungkot, kahit gaano pa ito kahirap at kahit gaano pa kasakit ang nangyari, aalalahanin ko pa rin ito hanggang sa tuluyan ko nang hindi makalimutan ang lahat. Mag-isa kong tinititigan ang paligid. Ang lugar na ito ay puno ng mga naggagandahang halaman. Ang mga bulaklak ay nakakalat na animo'y ulap sa kalangitan at kapag inihalintulad naman sa impyerno'y, nagmimistula itong apoy na pakalat-kalat na sumusunog sa bawat kaluluwa.  Walang ibang bagay na pumapasok sa aking isipan bukod sa hugis at

Hindi ko alam kung ano ang pumasok sa isipan ko at sinusundan ko ngayon ang babaeng pangalawang beses ko ng tinulungan.  Kanina pa siya paikot-ikot at kung saan-saan pumupunta. Nagtitinginan ang mga tao sa kaniya habang siya'y naglalakad. Para siyang isang sikat na artista kung tutuusin dahil sa suot niyang kulay pulang bestida na bumagay sa walang kasigla-sigla niyang balat.  Tingin ko ay may hinahanap siyang isang bagay dahil kanina pa siya patingin-tingin sa lupa at tarantang-taranta.  "Nasaan na ba 'yon?" bulong niya sa sarili habang patuloy na naglalakad. Mukhang ang kuwintas na 'yon na may disenyong anghel na may pana ang kanina niya pa hinahanap, mabuti na lang at naitabi ko iyon.  "Napapagod na ako, mabuti siguro ay magpapahinga muna ako," aniya sa sarili dahilan para mag-iba ang itsura ng mukha ko.  Kakaiba rin siyang babae d

Rinig na rinig ko ang mga nag-aawitang ibon at amoy na amoy ko ang simoy ng hangin. Nagising ako sa malakas na yapak na pabagsak-bagsak sa sahig.  Nagulat ako dahil hindi ko alam kung nasaan ako, hindi pamilyar sa akin ang lugar na ito. May mga bulaklak sa paligid at iba-iba ang mga kulay ng mga 'to. Napapaligiran din ng kulay puting kumot ang hinihigaan ko.  Mabilis akong tumayo at akmang aalis na sana nang may pumigil sa akin. Siya na naman, hindi ba siya natakot sa ginawa ko sa kaniya at talagang inuwi niya pa ako sa tahanan niya?  "Humiga ka lang. Nakita kasi kitang walang malay kaya dali-dali kitang binuhat at ipinunta rito. Sana huwag kang magalit dahil sa ginawa ko. Gusto ko lang naman na huwag kang mapahamak dahil maraming nagkalat na masasamang tao mamaya ikaw ang mapag-trip-an nila. Paano ka na lang? Hindi pa naman kita kilala," sunod-sunod na sabi niya. Tinakpan ko ang tainga ko dahil rinding-ri

Gumising ako sa napakatahimik na tunog. Nakabibinging katahamikan ang bumabalot sa lugar na ito. Humahalimuyak ang amoy ng mga bulaklak sa paligid at patuloy pa rin akong niyayakap ng hangin. Walang humpay na kalungkutan ang aking nadarama. Gaya noon, ganito pa rin kasakit ang aking nararamdaman. Walang pinagbago. Sa dinami-dami ng tao sa mundo, napapaisip ako kung bakit ako pa? Bakit ako pa ang napiling parusahan ng Diyos. Inagaw niya ang lahat sa akin, ang mga mahal ko sa buhay at ang taong pinakamamahal ko.  Napapaisip ako kung bakit ako pa? Bakit ako pa na walang ibang ginawa kung 'di ang magmahal. Bakit ako pa? Bakit ako pa ang naulila at inagawan ng atensyon.  Ang sunog na 'yon ang pumatay sa mga magulang ko at nang dahil do'n ay walang nagtaguyod sa akin at mag-isa akong nabuhay.  Mag-isa, walang kasama hanggang sa binulabog ang puso ko ng isang babaeng nakaaakit ang labis na ka