All Chapters of Begrudge: Chapter 11 - Chapter 20

Sa gitna non ay inutusan ako ni Ma'am Arlene na kumuha ng mga watering can sa janitor's room. Sinunod ko naman siya. Gusto akong samahan ni Briar ngunit 'di siya pinayagan ni Ma'am Arlene."Sungit naman..." pabulong na sabi nito.Tumaas ang isang kilay ni Ma'am Arlene, "May sinasabi ka, Briar?" Agad na umiling si Briar at nagpatuloy sa kaniyang ginagawa.Binigay sa akin ni Ma'am Arlene ang susi sa janitor's room. Dali-dali akong pumunta sa janitor's room at sinusihan ito. Pumasok ako at isang masangsang na amoy ang bumati sa akin. Hindi ko alam kung saan ito nanggagaling ngunit napakabaho nito.Nahanap ko ang mga watering can sa itaas ng isang shelf. Gumamit ako ng isang tuntong at sinubukan kong abutin ang mga watering can ngunit nahulog lamang ako at bumagsak sa sahig. Sa pagkahulog ko'y napansin ko ang isang bagay na pamilya

"Mr. William Adison, how are you today? Are you ready to face failure?" sabi ni Sir Balts, may ngiting aso sa kaniyang mukha. He's so strict and harsh to his students.Ibinigay ni Sir Balts ang answer sheet at questionnaire kay William. Isang oras lamang ang inilaan ni Sir Balts kay William to answer the whole 100 questions.If he has a telepathic ability, I hope you will hear this William. I am rooting for you.The test started on time.Hinayaan kami ni Sir Balts na gawin ang nais naming gawin ngunit nakatingin lamang ako sa direksiyon ni William. I am praying in silent. Sana matapos at masagutan niya ang test ng tama.Nagulat ako't napalingon agad nang may kumalabit sa akin, si Sam."He'll fail, just

William and I looked at each other. My lips started to tremble as my hands started to shake. My nervousness was taking a toll out of me. I took few deep breaths before I stood and followed Aling Cenda's back. She led me into an isolated room, no windows; door is the only thing you can use to escape. With all the thoughts roaming around my head, I pinched myself in the cheek to get myself back in the ground. I decided to do this so I must do this. Sinara ni Aling Cenda ang pintuan at inutusan akong umupo muna habang kinakalkal niya ang box na dala-dala niya. "Na saan na nga ba iyon?" aniya. My eyes widen in shock nang maglabas siya ng syringe, kasunod no'n ay kutsilyo at iba pang mga matatalim na bagay. Bigla akong kinabahan. 

Binigyan niya ako ng isang malisyang tingin, "Ikaw a. Ang sabi ko mag-aral ka ng mabuti pero bakit may paganito?" "Hindi ko naman po alam, 'ma." pagdepensa ko. Kinurot uli ako ni mama't sinabing, "'Wag ka mag-alala. Okay lang sa akin. Basta anak, piliin mo yung taong mamahalin ka ng lubos a. Nako, ang pangit 'pag mali ang napili mo. 'Wag mo akong gagayahin." Napatingin ako kay mama, "Na saan po ha si papa?" Napabuntong-hininga si mama, "Hindi ko alam anak, basta ang alam ko lang sumakabilang-bahay na kasama ang magaling kong kaibigan. Ang kakapal, hindi ba?" Napasinghap siya't sinabing, "Pumasok na tayo. Masama ang inaalala ang nakaraan. Tara na." anyaya nito sa akin na siyang sinunod ko naman. Nang sumunod na araw, maaga akong pumasok. Pagkapasok ko ng classroom ay napansin ko agad ang envelope na nakaipit sa aking upuan. Tumingin ako sa paligid upang hanapin kung sino

I was about to flip the pages open when suddenly someone called out my name."Elimore?"I spun around to see William standing outside the doorway, his eyes staring directly in me and shifted to the notebook I'm holding."Ano 'yan?" he asked. I gulped, my mind fighting whether should I tell him or not. I let out a sigh and held up the notebook in the air, "It's Vivienne's diary, halika." anyaya ko sa kaniya. Lumapit agad siya sa akin at nakitingin mula sa aking likuran."Should I open it?" I asked him. I'll do whatever he suggests me to do. I trust his instinct. He nodded hastily, desperate to find whatever truth will it offer to us.Both of our expressions turned into baffled ones when we saw nothing but marks of ripped pages. There were no pages