All Chapters of The Witch has Fallen : Chapter 11 - Chapter 19

"Senyorito" tawag ko dito mula sa ibaba ng puno ng balete. Nakatalikod siya sa banda kung saan ako nakatayo kaya lumingon siya. His eyes are full of emotion, sa rami neto, ni-isa wala akong mapangalanan. And in just a split of seconds nasa harap ko na agad siya. Bigla niya akong niyakap at muntik na kaming mawalan ng balanse buti nalang dahil sa higpit ng yakap niya ay napanatili ang tindig naming dalawa. Nakayakap parin siya sa akin. Sobrang higpit. Walang nagsasalita sa amin, parang sapat na ang yakap para siya ang magsalita sa mga bagay na gusto naming sabihin. Nakaupo na kami sa puno ng balete, walang nagsasalita, parang pinapakiramdaman pa namin ang isa't isa. Niyakap ko ang sarili ko dahil sa lamig ng simoy ng hangin. "Anong nangyari? Bakit bigla kang nawala nung gabing yun?" napalingon ako kay Senyorito nang magsalita siya. Pano

 "Guten Morgen, Herrin" I just nod my head and continue walking.  "What's my schedule for today?"  "Laboratory checking for new drugs on 9:30"  "And?" "Nothing more, Herrin" mapataas ang kilay ko sa sinabi niya. I thought loaded ang schedule ko for this day? "Ah, Mr.  Schmidt just message me Herrin. He said when you're done checking the new drugs, please drop by his office."  "Okay. You may go now." hindi paman siya nakakalabas ay may pumasok nanaman.  My eyeballs instantly rolled upwards when I sa

 "Ready na?" tanong sa amin ni Cres. Tumango ako, nandito kami sa isang tagong gubat sa Germany, kung saan namin gagawin ang ritwal para buksan ang lagusan papuntang Pilipinas.  Sa paglipas ng panahon, maraming bagay ang natuklasaan, naimbento at mas ginawang moderno. Maging ang transportasyon namin ay hindi nakaligtas.  "Kinakabahan ako Tasya!" nilingon ko si Cres at para siyang tanga na niyayakap ang sarili.  "Hold my hand," Matt, otomatikong umangat ang isang kilay ko sa narinig.  Nilingon ko siya at naabutan kong nakalahad ang mga palad niya kay Cres. Binigyan ko siya ng makahulugang tingin at isang nakakalokong ngiti, agad namang umasim ang mukha niya.  "Ah- I mean, let's hold each others hand!" walang ano an

 "Upo ka dali!" excited na sabi ni Marinda at sapilitan akong pinaupo sa harap ng salamin niya, a heart shaped mirror that made of water. It looks like a small lake, patayo nga lang. Kapag ginalaw ito ay para ring may nagtapon ng bato sa maliit na lawa.

 Chapter 21 Malakas na sigawan at palakpakan ang namayani sa tainga ko. Imbis na pansinin ang pagtawag sa pangalan ko ay pinagpatuloy ko ang paglalakad para makaalis na.  Alin man sa dalawang iyon ay hindi na importante.  "Ms. Annastasya? Can you come up here on stage?"  Muling rinig ko sa pangalan ko. Tuluyan na akong nakalabas sa event hall. Akala ko nakalusot na ako pero nagkamali ako nang biglang may humigit sa mga braso ko.  "Ano ba! bitawan niyo ako!" pagpupumiglas ko sa kamay ng dalawang malalaking lalaki na humawak sa braso ko. "Paumanhin hija, tinatawag ka lang kasi. Kailangan mo munang bumalik