All Chapters of Human Blood [Filipino]: Chapter 11 - Chapter 20

Nag-iba ang bihis ni Snow mula sa isang sandali. Ang kanyang maroon velvet na damit ay nagpahiwatig ng kanyang payat na pigura. Parang nagbago lamang siya upang makuha ang atensyon ni Lexus kung gayon ay gumana ito.“Alam mo, maaari akong tumugtog ng ilang mga kanta. Bakit hindi kayong dalawa umupo roon at tutugtog ako...” Wika ni Snow habang ang mga mata nito ay nakatuon lamang kay Lexus.“Well, ano ang gusto mong marinig, Lexus?” Naglakad si Snow papunta sa dalawa at hinawakan ang bicep ni Lexus, kahit na hindi tinatanggap ni Songnara.“Play the best piece you have in mind.” walang emosyon na sagot ni Lexus.“Sige, masusunod.” Napangiti si Snow. Ang kasamaan nun ay si Lexus na hindi makuha ang isang tugtog sa kanya ngayong gabi. Kailangan niyang ituon ang kanyang sarili sa misyon at nag-aaksaya na siya nang napakaraming oras sa pamamagitan lamang iyon.Pinangunahan ni Lexus

"Pagkatapos mong mawalan ng malay, napagpasyahan ko na kailangan mong dalhin sa bahay ngunit walang paraan na maibabalik kita rito. Kaya't wala silang pagpipilian kung 'di ipadala ang kanilang karwahe," pagpapaliwanag ni Songnara.Nagsimula siyang tumawa sa pangalawang pagkakataon at si Lexus ay napangiti naman. Ang kanyang bahagyang hindi kontroladong sigla at mapaglarong kalikasan ay hindi siya ininis nito. Sa katunayan, dahan-dahang nang sumisibol ang pagmamahal sa kanya."Pasensya na, I just... nakatulog ka sa aking kandungan sa buong b'yahe at iyong mukhang ay nakakatawa!" Bulalas niya."Naaalala ko pa rin ang 'yong mukha..." Umiling-iling ang dalaga."Pati rin si lolo at lola ay nagalit nang makauwi ako kasi gabi na pero nang makita ka nila, dinala ka kaagad nila rito sa aking silid. Sinabi ko sa kanila ang tungkol sa buong insidente ng bawang at nagbiro sila tungkol sa 'yo na isang bampira." Ang ngiti ni Lexu

Dahan-dahang inilagay niya ito upang makahiga ito sa damuhan, ang kanilang mga labi ay hindi naghihiwalay kahit na isang segundo. Tiyak na hindi ito isang magandang ideya para sa kanya na gawin ang halik nang mas matagal dahil dahan-dahang umiikot ang kanyang paningin at biglaan niya itong hinalikan— hindi lamang dahil gusto niyang patahimikin ito ngunit dahil gusto niya ang dalaga.Binalot ng dalaga ang braso nito sa kanya at hinila siya palapit. At sa wakas ay humiwalay na siya sa kanilang paghahalikan.“We should do something other than talk, don’t you think?” bulong ni Lexus sa kanyang tainga na nagbibigay ng ibang sensasyon rito habang ang mga kamay nito ay naglalakbay sa kanyang baywang.“I...”“Sonya?” isang tinig ang tumawag.Sa isang banda, naiinis si Lexus nang nasira ang sandali nila ngunit sa kabilang banda, natutuwa siya na kung sino man ito’y pinigilan siya mula sa paggawa ng anumang b

“No” malamig niyang ani.Hindi niya nais na magpatuloy ang pag-uusap nila, at ang paghalik niya sa dalaga upang tumahimik ito, ay mas maaaring ikalito lamang patungkol sa kanyang hangarin.Paano niya bibigyan ng kongkretong sagot kung siya mismo ay nalilito rin?Tumingin si Songnara at tumango. “I see. Thanks for clearing it up.”Tulad ng isang hudyat, pareho silang nakarinig ng isang kabayong humahalinghing. Panahon na upang pumunta sa perya. Wala sa mga ito ang nasa kondisyon, ngunit nais ni Songnara na suportahan si Gray, at ayaw ni Lexus na iwan silang magkasama kahit na itinulak lamang siya nito palayo. Itinaas niya ang kanyang siko at tumango rito upang ipakita ang pormalidad, ngunit nilagpasan lamang siya nito at lumabas ng silid. Nagbuntong-hininga siya at sumunod sa tagapaglingkod. Tinulungan ni Lexus si Songnara na nakasakay sa karwahe at umupo sa tabi nito.Ang kuts

“Tumahimik ka!” paghahamak ni Songnara.“You’ve been rude and detrimental ever since we arrived here, and it’s a festival for goodness sake, lighten up! Besides, it’s not like you have any right to be jealous whatsoever.” “Jealous?” Gray seemed to be caught in the middle of it all. “Look, Lexus, binigyan kita ng pagkakataon na sabihin sa akin ang katotohanan pabalik sa kubo, pabalik sa bukid ng amapola— oo Gray, kami ay naghalikan pabalik doon, pero sinabi mong 'hindi'. At ngayon, narito ka na palaging malungkot dahil nasa kamay ako ni Gray, hindi mo ako pagmamay-ari. Kaya tumigil ka.” Nangangalit ang mga ngipin ni Songnara upang pigilan ang kanyang sarili sa mga sasabihin pa.Mula nang makilala niya si Lexus, lagi siyang umiibig sa pagkamisteryoso nito, ngunit ngayon naintindihan na niya— na ang misteryo ay dumating sa pagkalito at ayaw niya ang nalilito. Ngunit, habang tinitingna