Semua Bab Ang Pag ibig sa Magkabilang Mundo- completed: Bab 1 - Bab 10

 Ang sumunod na tagpo ay Para akong nakasakay sa isang tunnel at ang bilis ng pagbulusok ko sa loob ng tunnel na yun para siyang vacuum na hinihigop ang kaluluwa ko pabalik sa aking katawan. Nagising  na lang ako na habol ang hininga ko na parang galing sa pusod ng dagat at napasinghap ako at sabay mulat ko ng aking mga mata.Nakita ko ang ilaw sa kisame na mapusyaw at sa kanan ko ay rinig ko ang ventilator na nag alarm biglang tayo ang mama ko at masayang lumapit sakin.  "Anak ‘buti nagising ka na! Marife! tawagin mo yung doktor dali!" Utos ng mama ko sa kapatid ko.  Mabuti anak at dika napuruhan at ligtas ka.. sa lakas ng impact ng sasakyan na yupi nga yung harapan anak di aakalain ng mga dr na mga galos lang mga natamo mo. " buong pag alalang kwento ng mama ko sakin. Akala namin na comatose kn anak." Patuloy niya habang hawak nya ang kamay ko.  "Si Mark tinatawagan ko sinabi ko yu

 Naramdaman ko ang pagod sa likod ko sa maghapong pagtatrabaho  inunat ko ang mga kamay at napalinga ako sa orasan mag 9.30p na pala!   Dali-dali kong hinubad ang tsinelas ko at hinagilap ang sapatos ko kanina pa nag alisan mga katrabaho ko. Tinapos ko lang yung draft na ginawa ko  para sa presentation ko ng proposal project namin  for the up coming event.  Sumakay ako ng elevator at pinindut ko ang ground floor may  kasama ako dun isang babae nakayuko sa may sulok sa right side ko tinanong ko siya anong floor siya 'di siya kumibo  kinibit balikat ko nalang  yun ang floor ng office ko ay mula 17 floor  kaya medyo matagal pa bago ito bumaba.  Napansin ko sa reflection ng elevator sa likod ko ay wala naman ako katabi! Biglang nanlamig ang buo kong katawan sinilip ko sa baba ang paa ng babae na kasabayan ko ay 'di nakasayad sa sahig! 

 Napapadalas ang pag gising ko na umiiyak at habang tumatagal ay kahit maging gising ako ay naiiyak na lang ako sa diko mawaring dahilan. Ansakit -sakit  parang sugat na di nahihilom ng panahon. Lalo ko ito nararamdaman sa tuwing umuulan sa bawat pag buhos nito ay sabay  din bumubuhos ang hapdi sa puso ko. Parang mayroon kulang sa buhay ko na diko mapunan o ninuman.  Pauwi na ako muli galing sa trabaho as usual umuulan uli buti nalang 'di ako nalimutang mag dala ng payong  ng araw nayun habang naghihintay ng bus pauwi napansin ko mga taong nakakasalubong ko ay may magkakapareha may dala-dala silang mga rosas at ‘yong iba naman ay teddy bear natanong ko sa sarili ko ano bang petsa ba ngayon? Feb 14?  “Ahh kaya pala.” Napapangiti kong sagot sa sarili ko napailing ako.  " Wuss... wala namang forever maghihiwalay din kayo!"

 "Uy! Lunch na girl! Baka gusto mo muna kumain." yakag ni Flor sa akin katrabaho ko at ka-buddy ko lalo na sa food tripping.  Napatingin ako sa orasan 12:10 pm  na kaya minabuti ko muna iligpit gamit ko nginitian siya at sabi ko magkita nalang kami sa labas. Naghintay ako sa may elevator  dahil tanghalian na madami na nakapila at dahil sa social distancing apat lang allowed sa loob.  Pag bukas ng elevator ay may nakasakay na sa sulok nakatalikod at nakaharap sa wall ng elevator." Parang pamilyar sa akin ‘yong tao na iyon ah." sambit ko sa sarili ko.Tatlo kami pumasok at yung isa ay papasok pa lang. "Apat lang po allowed sa elevator." Paalala ko sa papasok pang isa.Tumingin yung dalawa sa akin nagtataka."Tatlo palang tayo  Mam.” Sagot ng isa itinuro ko iyong nasa sulok katapat ko sa kanan. " Eto oh!" Sabay turo ko doon sa nakatalikod. Nandilat

 Mula ng may kaniya- kaniya ng pamilya ang aking mga anak ay napagpasya ko na lamang  na umuwi na lamang sa aming probinsya sa may Batanes ang asawa ko naman na laki  sa Maynila ay mas pinili niyang lumagi sa bunso kong anak at masayang naninirahan doon kasama ng aking mga apo bagama’t tutol  man sila ay wala silang nagawa dahil iyon ang hiling ko sa kanila ang gugulin ko ang natitirang taon sa buhay ko sa pagtupad ng misyon ko at ito ay ang pag tuturo at pag gagamot marami rin akong nagamot sa abot ng aking makakaya. Napakasarap ng hangin mula sa taas ng white house buti nalamang at may elevator sa white house na ‘yon at hindi na ako mapapagod pang umakyat.   Tanaw ko na ang dulo ng dagat ang mapayapang alon na humahampas sa dalampasigan tumingala ako at kita ko naman ang papalubog na araw  na kulay kahel habang ang maliwanag na  buwan namn sa hilaga ay maaninag mo ang kanyang &nbs