Seo Test Ko

Everyone wants to be me. Who wouldn't? I've got the looks, sexy body, money and Andrew Maru Ottave, my husband. Pero kung malalaman lang siguro nila kung sino at ano talaga ang nangyayari sa buhay ko, I doubt na gustuhin pa nilang maging ako. Bata pa lang ay alam ko na na wala akong karapatan na mamili kung sino ang aking mamahalin dahil sa huli ang magulang ko pa rin naman ang pipili ng mapapangasawa ko. Hindi na rin naman bago ang sitwasyon ko sa ibang mayayamang tulad ko. Maging magulang ko ay iyon ang naging tadhana. Nagpakasal lang sila ni Daddy para sa business, nag anak para sa business. At alam ko, just like my mom I will also be a business wife.

Hindi ko aakalain na sa aking pagiging freelance photographer ay may makikita akong isang taong bibihag sa puso kong nananahimik lang sa rib cage ko. Hindi ko alam na sa bagong yugto ng buhay ko ay siya ang magiging bwena mano nito. Bakit ko nasabi? Dahil sa larawan niya na nasa aking DSLR which is I didn't expect it also. Bigla-bigla na lang kasing kumabog ang puso kong sobrang calm noon pero ngayon parang ang wild na at gusto nang lumabas sa pinagtataguan nito. Is it possible to fall in love on someone that totally stranger to you? And take note she's just my unexpected subject because I accidentally pictured her. Impossible right? But I can't help it. Pero isa lang ang nasa isip ko. Isama talaga siya sa art museum na bubuksan ko and maybe she will be my lucky charm to start my own business. Damn! Demi-God ba siya? Pero may mangyayari ba kung hanggang picture ko lang siya makikita dahil after non nawala riin siya bigla after ko siyang makunan nang di inaasahan. Natawa nga ako nang may sabihin ang aking best friend and she said hindi raw iyon love at first sight kundi love at first shot. But, for me? Indeed, it's a love, no doubt for that but it's a love that I found in my unexpected subject.

"Ginamit lang kita para makaganti sa kapatid mo'ng gago" Sa salitang binitawan niya, tuluyan ng kumawala ang mga luha ko, humakbang din ako ng dalawang beses para makalayo Lang ng kaunti sakanya, titig na titig ako sakanya, nanginginig ang kalamnan ko sa galit, samantalang kung maka tingin sakin ang gago, parang tuwang tuwa sa mga sinasabi niya, sarado'ng sarado ang mga kamao ko at handa ng makipag suntukan anumang oras.... "Got problem with that?" Bored niyang dagdag Agad akong lumapit papunta sakanya at sinuntok ng pagkalakas lakas, tumumba siya at agad akong tinignan ng masama, unti unti siyang tumayo, hindi maalis sakin ang tingin.. "B-bakit? Bakit Kai...." huminga muna ako ng malalim dahil feeling ko pag hindi ko ginawa yun mawawalan ako ng hininga dahil patuloy ako sa pag iyak "Bakit K-Kailangan Ako.. Bakit ako" tanong ko sakanya, na dahilan Para mag salubong ang kilay niya

Sa pag alis ko sa kumbento at pag tira sa lumang bahay na ito, hindi ko aakalaing may mga kakaibang nilalang akong makikita at makakasalamuha.

"Mahal talaga kita Danica. Kahit 'wag ka nang bumalik sa 'kin. Basta 'wag ka lang umalis dito. Makukuntento na lang ako na tinatanaw ka mula sa malayo. Hindi na kita lalapitan o kakausapin hangga't maaari. Basta 'wag ka lang umalis dito." Humakbang siya paatras kaya mataman akong napatingin sa kanya. Hindi pa umabot ng dalawang buwan ang relasyon namin pero bakit ganyan na siya? Tama pa ba ang nararamdaman niya? "Please Danica..." pagsusumamo niya. Hindi ako umimik. Lumapit ako sa kanya at walang paalam na hinablot sa kanya ang papel, ang resignation letter ko. Pinunit ko iyon at nilamukos sa harap niya. Nakatingin lang siya. "Tuparin mo ang pangako mo," mariing sabi ko sa kanya. Hindi ako nagkamali ng desisyon na hiwalayan siya dahil paninindigan ko iyon. Pero bakit parang tumatatak sa isip ko ang malungkot na mga mata niya? WARNING : With explicit, violent scenes and mature contents. READ AT YOUR OWN RISK.

Dave is my first love, he turn pain into happiness, choosing him is not a mistake but the option isn't the answer i'm about to choose. I'm sorry Mark, magiging unfair ako sayo kung pakakasalan kita. Magiging selfish ako kung ibigay ko ang sarili ko sayo. Kahit hindi naman ikaw ang laman nitong puso ko. I'm sorry kung hindi kita kayang mahalin sa paraang gusto mo. Hindi ko kayang diktahan ang puso ko dahil kahit anong gawin ko iisa lang ang nagmamay ari nito at si Dave yun. "Kung papipiliin ako nuon nung wala pa si Dave marahil hindi parin ikaw ang pipiliin ko. Dahil hindi ko maaaring turuan ang puso ko magmahal dahil ang totoong pagmamahal hindi natuturuan kusa mo itong mararamdaman. Nangarap lang naman ako?. nagmahal lang naman ako? mali ba? bakit kailangan akong masaktan ng ganito? bakit kailangan kong mahirapan ng ganito? bakit kailangan ko mamili? Hindi multiple choice ang mga sagot ko sa tanong mo at mas lalong hindi multiple choice ang buhay ko. Kaya kung wala kang maiooffer sa akin na choices. I will stay like this and you stay away from me. don't forget to follow @iamiyhori2716 thanks readers!

A collection of Wattpad writing contest entries. Note: Hindi po talaga ito poetry, wala po kasing "other" na genre kaya iyon na lang po ang pinili ko dahil collection lang naman po ito.

We love each other so much that everything we dreamed, we planned was now happening. But what if, in just a blink everything will change. In one accident, everything will destroy us. Our lives are no longer at the same paths. That accident changed our destiny and everything I dreamed of got destroyed. Promises got broken. Hearts and soul are in vein and sufferings. I've waited for him in our favorite place, but I've waited for nothing. I've waited for someone, who is happy being with others. Who seems to be his first Love. Should we wait? Or should I stop and move on, leave our memory behind? Should I hold on to his love to me that he forget. Will our love, find their way for us. "Stop waiting because I still love him." Dahan dahan nitong hinagod ang aking buhok pagkatapos ay hinawakan ang aking pisngi. "I can't, because I love you. You can wait him, pwede mo siyang hintayin kahit nasa piling na kita titiisin ko, basta maalagaan kita dahil sobrang mahal kita." Napapikit ako sa pagpatak ng luha nito. "I'm sorry. " Bulong ko at napayuko. Naramdaman ko ang pagdampi ng labi nito sa aking noo. "Go home with me, for now i'll be your ALMOST BUT NOT TOTALLY HIM. Alam ko kasing hindi ko siya matutumbasan." Sumama ako sakanya kasabay ng mga anak ko. Muli kong nilibot ang mata ko nagbabaka-sakali pero bigo talaga ako. Masaya na talaga siya sa iba at tuluyang nilimot ang pangakong binitawan niya.

Fairy tale Happy ending Happily ever after Alam kong sa henerasyon ngayon, marami na ang hindi naniniwala sa mga salitang iyan. Katuwiran nila, walang ganoon sa totoong buhay kasi lahat ng tao mamamatay o di kaya wala iyan at hindi totoo kasi hindi sila masaya. Marami pang dahilan na hindi ko matanggap dahil sa totoo lang, may fairytale naman talaga. Hindi lang nakikita ng iba kasi they are asking for so much more. Isa pa, wala naman daw kasing magic sa mundo kaya hindi totoo ang fairytale. So Paano kaya kung titingnan ang magic sa ibang aspeto? Kung tutuusin, napaka-magical naman talaga ang buhay e, hindi lang natin ito alam dahil ayaw nating tingnan o sadyang tinatakpan lang natin ng negatibo ang positibo. Oo, wala pa akong boyfriend dahil teenager pa lang ako. Pero hindi ibig sabihin noon bitter ako dahil alam kong maraming dahilan para maging masaya ka. Alam ko rin na may happy ending dito sa mundo. Hindi naman ipapamulat sa mga bata ang fairytale stories gaya ng kay Aladdin kung hindi totoo e. Paano ko nasabi? Dahil nakikita ko ito sa ibang aspeto. Isa na rito ang pag-ibig. Alam kong mayroon pa ring mga tao na dalisay at wagas kung umibig, gaya ng mga nasa fairy tale stories. Iba nga lang ang paraan at may kalakip itong sakit sa bawat pagsubok na kailangan nating lampasan mapatunayan lang ang pag-ibig natin. Hindi rin ito tipikal na darating si Prince Charming at sasagipin ang prinsesa, dahil hindi natin kaibigan ang tadhana. Hindi nalalayo ang kaniyang paghamak sa di mapapantayan nating hangarin na umibig. Nasa atin na lang kung paano tayo makikibaka sa kaniyang paglalaro. I am not going to introduce myself as of now, but let me tell you how I was brought to a whole new world.

Elixys have a friend...Pero sabi niya protektor daw siya. Sabi niya mahal daw niya siya Pero siyempre as a Friend!. Pero paano kung ang kaaway niya araw-araw minumuno't...Kaaway niya si Devie?. I mean... "Hoy! Kung tatawagin mo 'yong ugok na iyon!. Dapat buong pangalan!. Gag*ng iyon!." Napairap si Eli sa sigaw ng bestfriend niya.. "Oo na...Skian Lhorton Seviel---." "A-ano ba?. Ski nalang!." Napabusangot si Eli. Inamin ni Eli sakaniyang May gusto siya kay...Tsh--Oo na buong name na!. Kay Devie Lhucier Sandogo. Ang sikat na basketball player sa Kabilang school. Si Ski na Bestfriend niya since childhood!. Overprotective niyan!. Lalo na nung Highschool..Nakakaasar. Pero ngayong magkaaway sila. Magkakaroon ba ng Epekto yung pagpapapansin ni Eli sa Crush niya?. Kay Devie Lhuciser Sandogo?. "Iniisip mo nanaman si Lucifer?." Sigaw nanaman ni Ski "Lhuciser yon Ski!." "Edi Lhucifer!." Hinayaan nalang ni Eli ang Bestfriend.. By the way...Anong gagawin niya?.. Ang Mortal na kaaway ng Bestfriend ni Eli eh Gusto ko?. Ang Boyfriend niya...Kaaway niya ang Bestfriend ko?. Wait...Boyfriend na nga ba niya?. Assuming! -Chrislyn THANKS FOR READING!.