Chapter 5

"Let's go!" Tinaas ko pa ang aking braso na parang susugod sa kung kanino.

Papasok na kame ni Ash, sinundo niya ako dahil ewan ko sa kaniya.

Isang linggo na ang dumating pag katapos ko kumain sa condo ng lalaking 'yun. Nasa misyon siya at sana okay lang siya masyado na akong nag aalala sa kaniya.

Alam ko naman na kaya niya pero 'di ko maiwasang 'di mag alala. Na huhulog na yata ako sa kaniya pero ayaw kong sabihin sa kahit kanino, takot ako mag mahal lalo na at sundalo siya. Ayaw ko na sa huli makikita ko ang sarili kong umiiyak ng dahil sa kaniya.

Ayoko ng masaktan pang muli. "Ang lalim naman niyang iniisip mo, pasisid ako pwede ba?" Na pa sulyap ako kay Ash na naka harang sa dinadaanan ko.

"Ahh, It's hard to fall in love with the army," nasabi ko na lang.

Naka yuko akong nag lalakad papunta sa aking first class. Nanduon pa rin sa imahinasyon ko kung paano ko na hawakan ang dibdib niya at ang pag aya niya na kumain sa condo niya. I miss him and I think I start to fall for him.

The scary part of my life.

Tumingin ako sa langit at pinag masdan ito. "If the sky tell you how much I miss you, I say it many times."

Every second, time and days I see my self staire in the sky remember the days we spend.

Kaylan ulit kaya kita makikita? Umabot ng isang buwan ang paulit-ulit kong ginagawa. Tumitingin sa langit at sinasabi kung gaano na kita ka miss.

Ayaw ko ng ganito ako sayo pero ano magagawa ko? Puso't utak ko na ang nag desisyon na mahalin ka.

Bagay na ayaw kong maranasan sa katulad mong sundalo ngayon ay na raramdaman ko na. I wish I erase this feelings that i have to you.

Pumasok na ako sa aking kwarto at humiga. Tumingin sa kisame at hinintay na dapuan ng antok. Simula ng makilala ko siya, ma miss ko siya ng sobra parati na itong kwarto ko ang na kakasama ko.

Pumupunta-punta na lang dito si Ash para ka mustahin ako. Hindi na rin ako na kaka gimik, wala na akong ganang mag entertain ng ibang tao lalona't may isang tao akong iniisip.

"Hoy! Ano tutungang ka na lang ba diyan? Ilang araw ka ng 'di lumalabas ay mali one month na pala to be exact, Ano ba ng yayari sayo? Miss mo na ba 'yung sund-"

"Stop." Pigil ko agad sa sasabihin niya. "Don't mention his name."

This is my special day, yes it's my birthday to day and he don't know that. Hindi naman kase kame nag ka kilala ng maayos and he never ask that's why he didn't know about this day.

"Birthday mo ngayon Ria kaya tumayo kana diyan at mag ayos na, let's party!!!" Inalog-alog pa nito ang aking balikat bago lumabas ng kwarto na kekembot-kembot.

Bakit ang saya ng taong 'yun? May love life na? Sana all.

"Wow ang dameng pogi," Masayang saad ni Ash. Tumingin naman ako sa paligid, madame ngang gwapo pero ni isa wala akong interes.

Umupo ako sa lagi naming pwesto at tumingin sa paligid. Pinabayaan ko na siyang umorder ng kung ano gusto niya. Kumulumbaba ako dahil sa boring na nararamdaman ko. Bakit ba ganito na lang ang na raramdaman ko ngayon?

"Drink this ng hindi ka parang na lugi diyan..." Inabot nito ang vodka na hawak niya at tumingin sa paligid. "Sabi ko noon sayo mag bago ka pero 'di pala ako sanay na ganito ka katahimik, hindi ako sanay na hindi ka lumalabas sa kwarto mo at hindi gumigimik kasama ng iba mong kaibigan dahil ba ito sa sun-"

"Stop Ash! Don't you dare!" Tinunga ko ang Vodka na hawak ko at sinalinan pa ito ulit.

"Dalo," Pag tutuloy nito sa na biting salita.

Hindi ko na lang siya pinansin at tumingin sa paligid hindi ko na malayan na tumutulo na pala ang luha ko.

"I know it's not good for me to fall in love with him but- my heart want him, I want to s-stop this feelings but Ash I don't know how to do that." Hinayaan ko lang na tumulo ng tumulo ang luha ko. Hindi ko na kaya ang sakit, hirap na hirap na ako.

Sabi ko na ngaba makikita ko ang sarili kong umiiyak dahil sa kagaya niya. Nag mumukha akong mahina dahil sa kaniya.

"Bakit ka ilangan mong pigilan? Kung pwede mo naman ipag patuloy diba?" Kinuha nito ang Vodka na hawak ko at sinalinan ang kaniya.

"Gusto ko pero-" Pinag ikot-ikot ko ang aking daliri sa chaser at tiningnan lang ito ng mabuti.

"Pero ano?" tanong nito sa akin.

"Ayoko umiyak lalo ng dahil sa kaniya, ayaw ko na kada aalis siya iisipin ko kung sino kasama niya, ano ba ng yayari sa kaniya. Kase Ash ayaw ko na pag gigising ako na tatakot ako na baka mawala siya sa akin." Pinipilit kong hindi ma piyok sa bawat salitang binibigkas ko.

Hindi na ito nag salita pa. Puro inom lang ang ginawa namin hanggang sa may isang lalaking humila sa kaniya. Nagulat pa siya ng makita ang lalaki na hindi ko na maaninag dahil na rin sa kadiliman dito sa bar at sinabayan pa ng pag kahilo dahil sa alak na nainom ko.

Hindi na lang ako kumibo ng makita ko silang palabas ng bar. Gusto ko mag wala, gustong-gusto ko. Sumandal ako sa upuan at pinikit ang aking mata. Hilong-hilo na ako at hindi ko alam kung kaya ko pa bang umuwi sa estado ko ngayon.

"Tama na." Isang baritonong boses ang nag pamulat sa akin.

Sinundan ko kung saang boses 'yun ng galing, muntik pa aking mabuwal ng bigla akong tumayo.

"Mag ingat ka nga! Bakit ikaw na naman mag isa dito? Nasaan na kasama mo?" Tumingin ito sa upuang nasa harap ko.

"Wala, umalis na." Gegewang-gewang akong lumapit dito.

Hinawakan ko ang kaniyang mukha at pinisil-pisil ito.

"Ikhaw ba talaga yan? Bakit mas lalo kang phomogi hihi." Yumakap ako dito na kaniya namang kinagulat hindi naman niya ako tinulak man lang kaya mas lalo ko pa siyang niyakap ng mahigpit. "Miss na miss na khita alam mo ba 'yun? Syempre hindi hihi."

Umayos ako ng tayo at dinuro duro siya. "Alam mo ba kung gaano ako umiyak ng dahil sayo." Hindi ito sumagot at na ka tingin lang sa akin.

Hindi ko na natago ang luhang tumulo sa aking mata. Agad ko naman itong pinunasan.

"Bakit ba ako nag kakaganito? Ni hindi ko nga alam pangalan mo kaya bakit ganto na lang ako umiyak ng dahil sayo?" Wala pa rin itong kibo. "Tatahimik ka na lang ba diyan?"

"Ano naman gusto mong sabihin ko sayo?" Walang reaktion niyang sabi sa akin.

"Bakit ngayon ka lang nag pa kita sa akin?"

"Kailangan ba lagi akong mag pa kita sayo? Ano ba kita?"

Dahil sa sinabi niyang 'yun na tauhan ako. Ano nga ba niya ako? At bakit ganto na lang ako mag demand sa kaniya?

Hindi ako kumibo at kinuha ang Vodka na nasa lamesa. Tuloy-tuloy ko itong tinunga, hindi ko na malasahan ang pait nito dahil na rin siguro sa sakit na nararamdaman ko ngayon.

"Oo nga pala..." Humarap ako dito at binigyan siya ng isang tipid na ngiti. "Ano ba tayo?" Pag tutuloy ko sa aking sinasabi.

This is the second painful part of my life. First is my mother death, the time that i didn't not expect that would happen. This day is my mother death and my birthday.

Pinilit kong lumakad palabas ng bar na 'yun. Ayoko ng masaktan.

Na pa kapit na lang ako sa pader ng maramdaman ko ang pag kahilo.

"Kailangan ba lagi akong mag pa kita sayo? Ano ba kita?"

Natawa na lang ako ng mapait ng ma alala ko ang sinabi niya. Tama naman siya walang kame kaya bakit ako ganun umasta? Dahil nag sisimula ka ng mahalin siya.

Sa sobrang hilo ay na pasalampak na lang ako sa sahig. Hindi ko pinansin ang mga taong nakatingin na sa akin. Wala naman silang magagawa kung gusto kong umupo dito.

"Tumayo kana diyan." Alam ko na susundan niya ako, tumingala ako at tiningnan ang seryoso niyang mukha.

Tiningnan ko siya ng masama. Tumayo ako sa pag kakasalampak ko at nilapitan siya. Ano pa ba gusto niyang makita ngayon?

"What are you doing here ba? Go and leave me alone!" huling sinabi ko bago pa ako mawalan ng malay.