Chapter 14

Chapter 14

Kasal

NAKATULALA si Rubie. Tila wala siyang pakialam sa nagyayari sa paligid niya. 

Masaya ang lahat ng taong dumalo. 

"By the power vested on me I now pronounce you as husband and wife," anunsyo ng pari. 

Tumulo ang mga luha ni Rubie. Hindi dahil sa masaya siya na ikinasal na siya kundi dahil sa napipilitan lang siya.

"You may now kiss the bride."

Dahan-dahang inangat ni Kester ang belo. Napakaganda ni Rubie. Kinuha ni Kester ang kanyang panyo at pinunasan ang mga luha na dumadaloy sa mukha ni Rubie. 

"I'm sorry, Rubie,"paghingi ng paumanhin ni Kester. Wala namang magagawa si Kester para mapigil ang kasalan na magaganap. 

Humarap at hinalikan ni Kester sa noo si Rubie bilang paggalang sa babae. 

"Oyy, ano ba 'yan sa lips naman," sigaw ng isang kaibigan ni Kester.

Natawa ang mga bisita sa pagsingit ni Wesley. 

"Isa pa 'yong sa lips nga!" Sang-ayon ni Rean.

"Wag, na oyy," Natatawang saad ni Kester. 

"Isa pa! Isa pa!" sigaw ng mga taong nasa loob ng simbahan.

Muling hinarap ni Kester si Rubie. Nakikita n'ya sa mga mata nito ang lungkot at napipilitan lang ito. 

Dahan-dahan niyang nilapit ang kanyang mukha sa mukha nj Rubie. Hinalikan niya si Rubie ngunit sa gilid lang ng labi nito.

Napuno ng palakpakan at hiyawan ang loob ng simbahan. 

Natapos ang kanilang kasal na walang nangugulo. Kinunan sila ng litrato ng photographer. Pagkatapos ng ceremonya sa simabahan ay dumiritso sila sa venue. 

Namangha si Rubie sa hotel. Papasok na sila nang may narinig silang parang may hinaharang sa likuran nila. 

"Teka lang manong guard na gwapo. Kakausapin lang namin ang kaibigan namin," pagmamaka-awa ng babae. 

Agad na napalingon si Rubie. Nakita n'ya si Glaiza kasama ang boyfriend n'ya.

Malungkot na tumingin sa kanya ang kanyang nobyo. Halatang makikita na nasasaktan ito.

    Tila isang kandila na unti-unting nalulusaw dahil sa apoy. 

Hinawakan s'ya ni Kester. Gusto n'ya kausapin ang dalawa ngunit hindi niya kayang humakbang pabalik. Hiyang-hiya siya sa dalawa. Hindi niya alam kung anong sasabihin n'ya sa kaibigan at sa nobyo Kinawayan ni Kester ang isang guard. Lumapit ito sa kanya at may binulong sa guwardya.

      Hindi maayadong narinig ni Rubie ang sinabi ni Kester sa guard dahil midyo lumayo ito. Bumalik sa pwesto si Kester at kinausap si Rubie.

"Not now, Rubie. Please, remember na kasal natin ito. " 

"Pero Kes... " hindi natuloy ang sasabihin ni Rubie nang dahil sa naalala niya ang sinabi ng Lolo niya. 

Nagtaka naman si Kester sa sinabi ni Rubie kaya tinanong niya ito. "Pero ano Rubie?"

Umiling na lang si Rubie at hinawakan si Kester.  Nakuha nmn ng lalaki ang kanyang gustong ipahiwatig kaya inalalayan siya ni Kester. Papasok sa hotel. Nasasaktan man siya sa nagyayari wala siyang magagawa.

Pagpasok nila sa Hall ay agad naman silang binati ng Mc.

"Let's Welcome our newly wed couple. Mr. And Mrs. Taquel." 

Nagpalakpakan at tumayo ang mga bisita.

Dahan dahan silang naglakad papunta sa harapan kung saan nakalagay ang kanilang upuan at lamesa.

 Hindi akalain ni Rubie na mas dadami ang tao sa Venue ng reception. 

Naramdaman ni Kester na parang kinakabahan si Rubie. "Just smile Rubie," saad niya sa asawa niya. 

    Dahan-dahan silang naglakad patungo sa front stage kung saad may nakahanda ng lamesa at upuan para sa kanila. 

    Nakarating sila sa harap at pina-upo sila ng Mc. Pinangunahan ng isa sa Tito ni Kester ang pagdarasal para sa kanilang pagkain. Naging sweet si Kester sa asawa niya. Inaalalayan niya ito. 

 Hinawakan ni Kester ang kamay ni Rubie, nagulat naman siya. "Ako na,Rubie."

   Kinuha ni Kester ang serving spoon at siya na mismo ang naglagay ng kanin at ulam sa pinggan ni Rubie. Pinagmasadan lang ni Rubie ang ginawa ng kanyang asawa. Inisip niya na mabait nga talaga si Kester. 

"Salamat," saad ni Rubie at nagsimula ng kumain. 

  Gutom na gutom si Rubie. Hindi kasi siya kumain ng umagahan dahil sa galit siya. 

Biglang natawa si Kester sa katakawan na pinapakita ng kanyang asawa. 

"Oh, bakit ka natatawa diyan?" Masungit na saad ni Rubie. 

"Dahan-dahan lang sa pagkain. Para ka naman hindi kumain ng isang linggo ah. Ang payat-payat mo para kang walis tingting." Panunukso ni Kester sa kanya.

"Aba! E kung e nudnod kita sa cake d'yan sa gilid mo. Ang kapal nito ah, ikumpara ba naman ako sa waling tingting." Taas-kilay na wika ni Rubie.

Tumawa lang si Kester habang si Rubie ay naiinis sa asawa nito. 

"Joke lang naman eh, hindi ka naman mabiro. Oh! Ayan na kumain ka pa ng marami."

 Nilagyan ni Kester ng ulam ang kanin ang pinggan nito. Hindi na lang ito pinansin ni Rubie.

"I guess tapos na ang lahat sa pagkain and now we are going to ask the parents and some friend ng newly wed para sa message niyo sa kanila." Saad ng Mc.

"Yes, parter tama ka diyan. Pakinggan natin ang message ng mommy ng ating bride." Sang-ayon nmn ng isa pang Mc. 

Naglakad papuntang stage ang Mommy Janess ni Rubie. Ngumiti muna ito sa kanila at kinuha ang isang microphone. 

"Anak, Rubie, first of all I want to tell you that I love you so much. I know malaki ang pagkukulang ko sayo. I was not there everytime you need a mother.  I'm so sorry for not visiting you, alam mo na 'yon kung bakit." Pinunasan muna ng ina nito ang kanyang luha bago nagsalita ulit. 

"Ngayon na ikinasal ka na I will be always here para gabayan ka. Kester, please take care of my daughter. Mahalin mo siya ng buong-puso at alagaan mo siya. Both of you must understand and love each other. Nandito lang kami kapag kailangan niyo kami."

 Matapos nitong magbigay ng mensahi ay lumapit ito sa mag-asawa at niyakap ang dalawa saka bumalik sa kinauupuan nito. 

Iilang mga kaibigan at parte ng pamilya ang nagbigay ng mesahe bago buksan ang iilang regalo.

"Thank you for those inspiring and heart whelming message for the newley wed. Now let's pick some gift here and let the newly wed open it." 

"Partner, may nakita ako dito at curious ako kung anong laman nito," pagbibiro ng isang Mc. Kinuha nito ang maliit na kahon na kulay ginto saka ipinakita sa lahat ng tao. 

"Patingin nga, hmm. From mommy Lolo Juanito and Lolo Feran. Galing pala sa mga Lolo nila to,"

"Ano kaya ang laman ng regalong ito? Any guess kung ano?" tanong nito sa mga bisita. 

Marami ang nasumagot napuno ng tawanan dahil kung ano-ano ang pinagsasabi ng mga tao. 

"Singsing yan!" sigaw ni Miz. 

"Nope, mali ka dyan kambal. Condom 'yan," tawa-tawang sagot naman ni Wesley. 

Binatukan naman ni Hana si Wesley.

"Tarantado ka talaga nuh."

"Ang oa ng mga to. Susi iyan for sure, pustahan pa tayo ng 5k. " suhesyon ni Rean. 

"Okay, enough for that. Ibibigay natin ito sa mag-asawa at pabubuksan.

Kinuha naman ito ni Kester at binuksan. Dalawang susi ang nakalagay.  Tinanong ng mga Mc kung para saan ang dalawang susi. Sinagot nman ito ng Lolo ni Rubie. Isang mansion at kotse pala ang mga iyon.

Masaya ang lahat. Alas-singko na ng hapon natapos ang ceremonya. 

"Congratulations! mga anak," saad ng ina ni Kester.  

"Thank you po," masayang saad ni Rubie. Kahit napipilitan siya ayaw niyang ipakita sa nga ito na malungkot siya. 

"Pa'no ba 'yan mauna na kami. 'Yong mga regalo Kester pinalagay ko na sa sasakyan. Dadalhin na nila iyon sa bahay n'yo,"  saad ng ama ni Daryl. 

"Yes, dad."

"Congrats, Kes nakatali kana ah," pabirong saad ni Wesley. 

"Sumunod ka na rin dude. Magtino ka na kasi," saad ni Kester. 

"Soon, pano ba yan una na ako sa iyo." 

Nagpaalam na ang lahat maglalakad na sana si Rubie ng hawakan siya ni Kester.

"Rubie, wait." Hinawakan ni Kester si Rubie. 

"Bakit?" 

"May gustong kumausap sa 'yo,"

"Sino? " nagtatakang tanong ni Rubie. 

Hindi sumagot si Kester. Hinawakan nito ang kamay ng asawa at dinala sa isang garden. 

Tila nanlambot si Rubie sa kanyang nakita. 

"Daryl....."