Chapter 10

Chapter 10

Princess Pedregosa

I woke up this morning without bringing any heavy in my heart. I felt contented that I knew his name and thank him already. That guy is ready something.

Today is Friday, nakakatamad man na bumangon mula sa higaan. Kakambal ng Sabado ang Biyernes kaya nakatamad bumangon.

I'm already done with my morning workout and all sweats vanished damping towel to my face. I cooled down my body when I heard my mom voice calling out.

"Anak gising na," That's how my morning always starts. That's something I really like the most waking up in the morning. She never forget to bombard my door to wake me up.

Tumayo na na ako mula sa pagkakaupo sa sahig ng kwarto ko. I must go early. Halos buong linggo akong late sa klase ko. Lagi nalang.

I went out of my room lugging my towel to dried up my hair after I took a bath also my clothes.I also brought my clothes with me. Para nakabihis na ako agad paglabas.

"Oh nak, aga mo ata ngayon," bungad ni Mama.

"Syempre naman, Ma. Friday na ngayon kaya masipag akong pumasok." I sat down on the chair, joking.

She shook her head in laughter taking my sentence as a joke. "Ikaw talaga anak, baliktad. Kapag friday dapat tinatamad ka ng pumasok dahil kakambal ng biyernes.

"Ma, I'm unique. Haha."

"Oo nalang, anak." Umiiling nalang si Mama habang tumatawa ng mahina.

"By the way, Ma nasa'n si Duke?" Tanong ko kay Mama

"Nasa taas pa," sagot ni Mama habang inaayos yung ulam.

Ahh okay.

Umupo na ako sa upuan. Muntik na ako mapatalon ng biglang may magsalita. "Miss mo naman ako agad."

"Ang kapal ng mukha mo, Duke. Saan mo nakuha yung kapal ng mukha mo ah?"

"Nagtanong ka pa sa'yo lang naman ako nagmana. Hay naku."

Napa-buntong hininga nalang ako. Umagang umaga nangbubulabog na agad ng umaga. Jeez. Hindi na ako sumagot. Nabulabog na ang magandang umaga ko.

"Oh kumain na kayo," sabay lagay ni Mama ng pagkain sa lamesa. "Baka malate pa kayo n'yan. Bilisan niyo." Paalala ni Mama.

After a couple of few minutes. Natapos na kaming kumain. Inayos ko na yung polbo at buhok ko. I'm ready to go.

"Oy ate kong mas mabagal pa sa pagong, pakibilisan naman kung sasabay ka sa'kin." Sigaw niya mula sa  baba.

"Oo, ayan na." Pabalik kong sigaw habang sinasarado yung pintuan ng kwarto ko.

Bumababa na ako sa sala. "Napaka-bagal mo talagang kumilos, Ate."

"Psh. Oo nalang." Tumingin ako sa relo. 6:53 AM. Maaga pa. 7:30 pa pasukan namin. Ayoko ng malate ulit.

"Tinatayo-tayo mo dyan? Tara na." Lumingon ako sa kaniya at nagsimula ng malakad.

"Hinintay kita tapos ako hindi mo hihintayin. You're so unfair, ate." Padabog siyang lumabas ng bahay.

"Bagal mo kasi, yun lang yun bleh:p"

"Binaliktad mo pa ako." Halos mamula na yung tenga niya. I chuckles. "Haha hindi kaya totoo namang mabagal ka."

Hindi na siya umimik mukhang nainis na. Tsk. Haha.

Ilang minutong lakaran nalang ay nasa school na kami. Lumiko na kami sa isang kalye. Nakita ko na agad ang malaking statue ng Grayford University.

"Oy ate."

"Oh?" Lumingon ako sa kaniya. "Pwede bang..." Pabitin pa oh. Hindi nalang sabihin =_=

"Pwede bang? Ano?" Tanong ko sa kaniya.

"Nevermind."

"Bahala ka nga sa buhay mo." Nauna na akong maglakad papasok ng school.

"Wait." Sigaw niya pa nya at umakbay sakin. "Pwede ba... tayong sabay umuwi mamaya?" Psh. Yun lang pala hindi masabi.

"Sige lang."

Pagpasok sa Grayford University. Bumungad agad sakin ang mga bulong-bulungan (chismis). Hindi ko alam kung sino ang tinitignan nila ako o si Duke. I can't blame them, I admit na gwapo talaga ang kapatid ko. Dumeretso na ako sa paglalakad at hindi sila pinansin.

"Why that girl is still with her, again?"  Chismosa 1

"Gold digger, maybe?" Chismosa 2

"She is neither beautiful nor pretty." Chismosa 3

"You make the sentence of yours, beautiful. Either you can make your sentence like this 'She is UGLY.'" Giit ni Chismosa 1

In-emphasize talaga yung word na UGLY. Grabe kayo! I'm not ugly! That's what my Mama said. She is my mother, hindi naman siya mag-si-sinungaling diba?

"If you say that SHE is UGLY but yet the handsome guys and mens here at school always with her?" Takang tanong naman ni Chismosa 3

"Isn't obvious, girl. She is a gold digger and her target are the handsome guys here at GU." Sarcastic na sagot ni Chismosa 2

Balak ko na sana silang sugurin kaso lang humigpit yung pagkaka-akbay sakin ni Duke.

"Where do you think you're going?" Kunot-noong tanong niya.

"Susugurin sila?" Halos patanong kong sagot.

"Paano kung hindi ikaw yung tinutukoy nila at False alarm lang pala. Edi nagmukha kang tanga sa harap nila. Ayokong mapahiya ang ate ko sa harap ng maraming tao." Halos pabulong lang yung pagsabi niya ng dulong sentence niya. Grabe na-touch ako.

Dahil na-touch ako sa sinabi niya. Kinurot ko yung pisngi niya at hindi ko na pinansin yung mga chismosang clown doon sa sulok.

"Ouch." Sabay hilot niya doon sa pisngi nya na kinurot ko. Napatawa nalang ako ng mahina. Ba't kasi ang cute ng kapatid ko.

"Let's go. Baka malate ka pa sa class mo." Pag-yaya niya sakin.  "Ba't ang sweet mo ata ngayon?" Nagtatakang tanong ko sa kaniya.

"Bakit masama ba?" Balik na tanong niya sa'kin.

"Hindi."

"Ayun naman pala e."

Hindi ko namalayan nandito na pala kami sa tapat ng room ko. "Bye. Sabay tayo mamayang umuwi ah,"

"Sige lang. How could I resist you?"

"Hahaha. Sige wait me at the gate 1. I need something to do at the library." Paliwanag niya.

"Bye, Agi." Hahaha XD. Napa-iling nalang siya. "Basta mamaya ah. Wag mong kakalimutan. Hintayin mo ko." Nag-nod nalang ako.

~*~

Pumasok na ako sa loob ng room. "Good morning, Cess." Maligayang bati sakin ni Khylle.

"Good Morning, Khylle." Naka-ngiting bati ko sa kaniya at umupo na sa upuan ko. Inaayos ko na yung gamit ko. Napansin kong ang bilis bumabalik ng mga kaklase ko sa pwesto nila. By any means, nandyan na yung teacher namin.

"Good morning, class." Bati samin ng adviser namin. Si Ms. Del Vitale.

"Good morning, Ms." Bati namin. Nasa mood kasi ako XD

"Students, get your book and turn it to page 14, then answer it." Ayy galing ni Ma'am.

"Ma'am wala naman kayong sinabing may activity ngayon ah." Giit ng isa kong kaklase.

"Yeah he's right, Miss. You don't say that we'll having an activity." Reklamo nung maarte sa room namin. Hindi ako judgmental nagsasabi lang ng totoo.

"Okay then," huminto si Ma'am. Halos magalak ang mga kaklase ko sa tuwa at the same time kinakabahan sa sasabihin ni Ma'am. "We'll having a special quiz. Get your yellow pads. Okay number 1."

"What?!"

"Miss, 'wag naman ganyan. Magpapakabait na po kami."

"Yes, Miss magpapaka-bait na kami. 'wag lang ganyan."

"Ma'am mag-a-activity nalang po kami. 'Wag lang special quiz. Wala po kaming review."

"Opo gagawin nalang namin yung activity. Hindi po kami aangal."

Rinig ko ang mga side comments ng mga kaklase ko grabe. This students are so typical. Typical na tamad pero ayaw bumagsak. Buti nalang nag-review ako kagabi. *Insert devilish laugh*

"Maayos naman pala kayong kausap e, I'll give you fifteen minutes to finish that."

"Almost 10 problems 'to tapos fifteen minutes of solving."

"Magsagot nalang kayo, 'wag na kayong magreklamo masasama kayo sakin e, Baka mabawasan pa yung time natin maging five minutes nalang 'pagnagkataon." Saad naman ng Class President namin. Ang adbans niyang mag-isip. I'll give you around of applause. *pumalakpak (as if naman may kalapati XD)*

"Timer starts now."

Sumeryoso na ako. Nung narinig ko ang mga salitang yun. Nung nasa Junior High School pa ako favorite kong subject ang math ba't parang ngayon naging one of the hate subject na 'to. I really do hate General Mathematics. Ba't ba kasi ganito to kahirap?

T_T

I felt hopeless. Ba't kasi pahirap ng pahirap ang Math habang tumatagal dumadami ang equation, solving, at formula. 'Di nalang siya nag-stick sa PEMDAS o kaya naman sa MDAS.

Last problem nalang. Buti naalala ko yung formula. Okay sulat ng number, add. Okay equals to 375 dollars.

"Times up. Ballpens up. Pass your books. One... Two... Three." All of our books are now in front. Nakaka-kaba baka mali yung sagot ko. Nakaka-hopeless talaga kapag Math ang subject.

"Goodbye, class. See you tomorrow."

Walang sinuman ang bumati nung aalis na siya. Ang harsh ah. Paano ba naman hindi magiging harsh. Umagang-umaga bigyan ka ba naman ng isang surpise activity. Hindi ba naman masira ang araw mo.

"Good morning, class." Bati ng pangalawang subject teacher namin. "Mukhang napagsakluban kayo ng langit at lupa ahh. Gusto niyo bang pabigatin ko ang araw niyo lalo?"

Panibagong delubyo. Isa pang Math ngayong umaga. Pagod na utak ko tama na!

"Miss, pagpahingahin niyo naman po yung utak namin. Masyadong napiga. Assignment nalang po."

"Nope. I won't. You know the policy of the school, they don't want you to be stress on friday night in short bawal magbigay ng assignment every friday para makapag-pahinga kayo kaya ngayong umaga pwede kayong ma-stress."

"Grabe ang bad ni Ma'am" bulong nung katabi kong si Lauren.

Sa wakas may nagreklamo ng first rate HAHA nahihirapan na din sila. Take note si Lauren na 'yan ang pinaka-matalino sa grupo.

"Di ko kayo papahirapan. Group yourself into 8 members. Since 24 lang kayo."

Nagtatanong kayo kung ano subject namin ngayon at madaming nagrereklamo. Isang math pa. Yes tama ang basa mo. Business Math. Easy lang naman 'to. Kesa sa naunang subject kung ang Gen. Math ay Hard na level. Ang Business Math naman ay Easy lang. MDAS lang naman kasi yung gagamitin tas percentage. Kaya easy lang.

"Okay na ba?"

"Yes po."

Magkaka-grupo pala kami ngayon nila Lauren. Yes, ang first-rate ang mga kasama ko.

Miss Flores gives us a white board and felt tip pen. Also, an eraser of course.

"Okay number one question." She now started to talked and I was nervous because even if naka-grouping kami individual grading pa din 'to kaya isa-isa kaming magsasagot at magpapaliwanag.

Unfortunately, ako yung unang magsasagot. "What is the compliment of 80%?"

Whoa. Ang easy naman. I started to write 20% on the white board.

"Kindly explain your answer, Miss Pedregosa."

"I get 20%. For you to get the compliment of the given percentage you need to minus it to percentage (100%), 100 percent minus 80 percent is equals to 20 percent."

Nagpalakpakan naman yung mga kasamahan ko.

"Nice, Miss Pedregosa. Your answer is correct you may now take your seat."

"Thank you, Miss."

I can see in my peripheral vision, my classmates were all shock and unbelievably believing that it just happened. I smiled at them.