LOGINShare
Chapter 10 - Limited
publish date:
2020-09-14 18:52:57Nang makalabas si Dawn sa motel ay naglakad-lakad lang sya, medyo mainit pa rin ang mukha nya dahil nahihiya sya sa nagawa nya kay Bea. It was fun, pero matatanda na nga pala sila. Mamaya ang harutang ganun mapunta sa ibang bagay.
"Hi kuya pogi!" Napatingin sya sa babaeng tumawag sa kanya. Alam nyang sya yung tinatawag kasi bukod sa Dawn, handsome, gwapo, cutie isa din sa palayaw nya ang pogi.
"Ano 'yon?" Nakangiting tanong nito sa babae. Natuwa naman ang babae ng pansinin sya nito. Sabi na nga ba sya talaga yung pogi na tinatawag nito.
"Punta po kayo mamaya sa Happy Place Bar, masaya dun! Mayrong masayang ganap dun mamaya." Aya nito.
Natawa lang si Dawn, "Naku, minor pa ko."
"Weeeh, hindi po obvious kuya pogi." Nagbyutipol eyes pa ito.
"Pero sige, pupunta ako mamaya. Saan ba?"
"Daan po kayo dito then kakaliwa. Makikita nyo din kaagad ang HPB."
"Sige, sige. I'll see you later then." Paalam niya.
"Sige kuya pogi! See you later hehe."
"Ah teka, anong lugar nga pala ito?" Biglang tanong ni Dawn, di nya alam kung saan sila napadpad ni Bea nang palayasin sila nung lalaking adik sa bus kanina.
"Hmm? Hindi mo alam kuya pogi? Ito lang naman ang Bulacan kuya! Grabe ka di mo alam."
Napatango na lang si Dawn. "Ah sige, thanks."
"You're welcome kuya, punta ka mamaya ah!"
Nang muling bumalik sa paglalakad si Dawn, ginugulo muli ng isip nya ang purpose ng pagpunta nya dito sa Pilipinas. Iyon ay para mahanap si Audrey. Nagpapasalamat na lang sya't sinamahan sya ni Bea upang mapuntahan si Audrey.
Natutuwa lang din sya kay Bea dahil masarap itong asarin at pagtripan, tuwang-tuwa lang sya sa mga reaksyon nito. Nang muli nyang maalala si Bea na nasa kama't pinatungan nya ay namula't uminit ang mukha nya.
"The f*ck Dawn, snap out of it!" Nasampal nya sarili nya sa naiisip nya kay Bea.
He doesn't want to think about her that way, masama daw 'yun. Itinuon nya na lang ang isip nya sa iba pero ayaw umalis ni Bea sa isipan nya. Inaamin nya, nagagandahan sya kay Bea, mabait ito at masayang pagtripan, siguro pag matagal pa silang nagsama ay di malabong mahulog si Dawn sa kaniya.
Si Bea naman yung tipong masaya't masarap mahalin, kaya kung mahulog man sya dito ay di na nakakapagtaka pa.
Natawa lang sya ng biglang umepal sa isip nya na hindi din pala sya magtatagal dito. Babalik at babalik pa rin sya sa kung saan sya nanggaling, sa ayaw at sa gusto nya. Imposibleng magkatuluyan sila ni Bea.
Medyo nalungkot si Dawn.
Napatingin na lang sya sa orasan nya at bumalik na sa motel, malapit na ding mag ala-sais. Gigisingin na niya si Bea para makapagdinner sila. Aayain nya din ito mamaya sa HPB para atleast ay maging memorable ang pagtravel nila together.
Pagkabukas nya ng pintuan nila ay naabutan nyang nag-aayos si Bea at nakataas ang buhok. Napanganga sya ng makita si Bea, mas lalo syang gumanda sa paningin ni Dawn. Napangisi si Bea ng makita ang reaksyon ni Dawn sa hitsura nya.
"Bakit ka ganyan makatingin? Parang nakakita lang ng dyosa ah? Hahaha!"
"Are you seducing me? Child abuse 'to bruh."
"Gagu, umalis ka nga ulit. Di pa ko tapos mag-ayos." Aniya't naglagay ng lip tint.
Napangiti lang si Dawn, "Hindi na ko aalis, titignan na lang kita. Inaamin ko ate Bea, ganda mo ngayon ah? Excited ka yata makipagdinner date sa'kin."
"Ha ha ha, asa kang bata ka."
"Hihihi, di ko na kailangan umasa, ikaw na kasi ang bhebhe qoh."
"Sira ulo hahaha!" Tawa ni Bea.
Latest chapter
Impossible Chapter 30 - Epilogue
Natulala lang si Bea nang mawala na si Dawn.She felt sad, but she had the urge to know something. Parang may kailangan syang imbestigahan. Kinuha nya ang kahon na binigay sa kanya ni Dawn at tinignan ang mga laman nito. Naalala nya din ang isang bagay na hindi nya nagawang itanong kay Dawn.Paano ako nahanap ni Dawn?Pagkakalkal nya sa kahon, wala na itong iba laman kung'di ang litrato at papel. Napahiga sya sa sahig nya at napa-isip. Parang may kakaiba syang nararamdaman eh. Tinignan nya yung kahon ulit pero wala na talaga itong laman.Napa-irap na lang sya at nabato ang kahon sa pader sa inis. Yun lang? Ba naman yan Audrey. Isip-isip nya, feeling nya talaga may kailangan pa syang malaman eh.Pagkatayo nya ay dinampot nya ulit ang kahon, pero nasira pala ito sa pagkakabato nya. Nanlaki mata nya ng makita nyang nabukas ang ilalim ng kahon, may laman pa itong ilang litrato at pap
Impossible Chapter 29 - Ring
Habang naglalakad kami ni Dawn, parang gun machine ratatat combat bibig nya kung makadaldal ng kung anu-ano. Pero di naman ako nagsawang makinig. Mayamaya ay napatingin sya sa kung ano at bigla na lang ako hinila sa isang shop."D-Dawn, ano ba yan. Muntikan na ko madapa.""Eheheh sorry." Aniya."Ano ba kasing bibilhin mo dito?""Singsing lang naman." Napanganga lang ako, then kinausap nya yung babae sa counter at pinakuha yung napili nyang singsing. After nya mabayaran yung singsing ay dinala nya ko sa may garden ng mall. "P-Para sa'kin yun Dawn?""Ay hindi, para sa akin yun." Pamimilosopo nya.Napa-irap lang ako.Nang tumigil kami sa isang magandang pwesto ay napaluhod sya sa harap ko at kinuha ang kamay ko. I began to feel emotional again, "Joke lang yung kanina, para sayo talaga 'to."Natawa ako. "Yeah, alam ko."
Impossible Chapter 28 - Goodbye
Nang matapos na ang date nila Bea, umuwi na sila sa apartment nila. Di maiwasang makaramdam ng lungkot ang dalawa. Ayaw ni Dawn, ganun din si Bea kaso sa ayaw at sa gusto nila ay babalik at babalik pa rin si Dawn sa panahon nya.Pagkapasok nila sa apartment ni Bea, halos natahimik lang ang dalawa. Nagsalita naman si Dawn para mawala ang lungkot nila. "Ambilis noh? Parang kelan lang tayo nagkakilala tapos ngayon patay na patay ka na sa kagwapuhan ko." Natatawang sambit ni Dawn.Pagkaharap nya kay Bea ay nakita nyang tahimik itong umiiyak. "B-Bea, wag ka namang ganyan. Stop crying..." pakiramdam naman ni Dawn ay maiiyak na din sya."Andaya lang Dawn," napahagulgol si Bea at pumunta sa sofa nya para maupo. "Sana pala, noong una palang... sana di ako nagkagusto sayo..."Mas nasaktan si Dawn sa nasabi ni Bea. Pero hindi nya ito masisi, hindi nya din namang ine-expect na magkakagustuhan sila. Umupo na lang
Impossible Chapter 27 - First And Last Date
BEATRIX POINT OF VIEW"Oy! Beaaaaa!""Mmm...""Bea gising naaaa!""5 more minutes, please...""Gigising ka? Or ako na lang magpapaligo sayo?" Nagising ako sa banta na 'yon. Pagka-upo ko ay nakita ko si Dawn na naka-ayos na at mukhang ready na ready na.Nagtaka pa ko kung bakit sya naka-ayos ng ganun. "Saan ka pupunta?"Napangisi siya, "May date tayo Bea, anu ba! Gisingin mo na nga diwa mo!"Naalala ko na magd-date nga pala kami ngayon, napamadali naman ako mag-ayos. Sinabi nya na sya na daw bahala gumawa ng almusal. Sana naman magaling sya magluto, at mas lalong sana di masunog ang apartment ko.Nang matapos ako maligo, namili naman ako ng susuotin ko. After a half hour later, napagdesisyunan kong mag-suot ng floral dress at kinulot ko din buhok ko para bongga. First da
Impossible Chapter 26 - Letter
"No... way..." napatitig si Bea kay Dawn.And he was serious. Really serious."H-How... why... did you..." madaming tanong si Bea para kay Dawn, pero di nya alam kung ano muna ang itatanong kay Dawn.Malungkot lang na napangiti sa kanya si Dawn at inabot ang letter na hawak nya kay Bea. "Tsaka ito nga pala yung letter ni mama na binigay nya sa'kin, kasama ng box na 'to. Hindi ko mabasa ng maayos sulat nya kasi hindi na maayos ang kalagayan nya nung 8 pa lang ako, parang nastroke sya, sinulat nya daw ito sa akin noong mag-t-ten na ako. At sinabi nya sa akin na basahin ko ito pag nag-eighteen na ko, pero nito ko lang nakita yung box eh.""Si Audrey, n-nastroke?""Yeah... sana mabasa mo, di ko kasi maintindihan eh."Nang basahin ni Bea ito, hindi nya din maintindihan ang sulat. Magulo ang pagkakacursive nito, pero sinubukan nya pa rin intindihin. She tried to ma
Impossible Chapter 25 - Going Back Home
Malungkot man ang dalawa. Pinilit pa rin nilang maging masaya, ayaw nilang maging malungkot ang natitira nilang oras. Habang pauwi na sila, nagkwentuhan lang ang dalawa para mawala sa isip nila na limitado na ang oras ng pagsasama nila.Kinuwento lang ni Dawn ang buhay nya noong bata pa lang sya kasama si Audrey, hanggang sa kaniyang paglaki at kung papaano sya nakapag-time travel. Sa panahon kasi ni Dawn, maraming imbensyong di inakalang ma-iimbento talaga pagdating ng panahon. Isa na doon ang time travelling watch na ginamit ni Dawn upang makapunta sa panahon na 'to.Na-amaze lang si Bea sa kaniyang mga kwento at parang na-e-excite na lang sa future."So... hanggang kelan ka na lang dito?" Tanong ni Bea."Hmm, i only have 1 week. Yun na ang pinaka-max na araw na mabibigay sa'kin eh.""So you still have one day with me?" Nalungkot si Bea.Niyakap ito kaagad
