LOGINI've waited her for almost a century. I tried everything I could to make you live again. One day, my eyes caught you, living in the world with your innocent smiling face. They called it desperate, but for me? It's Love. Even though we're in a different world now, I'm here to love you once again. where, Impossibly Possible Love exist. ------- DISCLAIMER: THIS IS WRITTEN IN ENGLISH-FILIPINO LANGUAGE. Credits to the rightful owner of the picture used for the cover of the story.
View MoreNagkuwentuhan kami ng mga alaalang nabuo namin ni, Maria. Umabot na ng isang taon ang aming pagkakaibigan pero hindi ko pa rin nasasabi sakanya ang aking nararamdaman. Sa bawat araw na nakakasama ko siya, mas lalo akong umiibig sakanya. Sabi saakin ni itay dati na ang paghanga at pagkagusto sa isang tao ay magkaiba.Kapag umabot ng apat na buwan o higit ang iyong nararamdaman sa isang tao ay iba na, umiibig kana sakanya. Umiibig na ako kay, Maria. Narito kami ngayon sa lugar kung saan una akong umiyak at nakaramdam ng sakit. Ang lupain na sinasakahan ni ama na katabi ang ilog pag-asa. 'Pag pumupunta ako rito'y pakiramdam ko binibigyan ako nito ng lakas at kaginhawaan, kahit mayroon kaming mapait na pangyayari sa lugar na ito."Sa natatandaan ko, hindi ba't dito nagtapos ang buhay ng iyong kapatid, Tonyo?" tanong niya."Oo, Maria. Ngunit, alam kong masaya na rin naman siya kapiling ng, Panginoon." Napangiti na lamang ako
"We are aiming higher, We are shaping our future! We are one. Together, NEVER SHALL WE FAIL!"Nagagalak akong muling makatungtong sa unibersidad na ito. Naninibago ako sa lugar na ito dahil na nga nanirahan muna ako pansamantala sa probinsya. Pakiramdam ko tuloy, bago pa lamang ako dito. Para bang bumalik ang naramdaman ko noong una akong nakapasok dito.The grass is a sprinter at the squares, prepared to race for the light when the climate warms. New daylight enlightens ideal circles of water upon its fine green wands. With the ensemble of the feathered creatures over, this chill day as of now feels as though it has a bit of wizardry, as though anything may occur.It was as if, everything was magical because of the rain and the scorching heat of the morning.Natawa na lamang ako saaking naalala.
I travelled for about 12 hours and another 2 hours para makarating sa dorm na tinutuluyan ko. Pagkapasok na pagkapasok ko pa lamang, sinalubong na ako ng sandamakmak kong libro."I missed you all so much!" Wika ko habang nakatitig sa mga libro. Nabasa ko na rin naman ito lahat pero nag-e-enjoy pa rin akong basahin sila ng paulit-ulit.'Di ko sigurado, pero mukhang three hundred plus ang bilang ng mga libro ko. Hindi pa kabilang dyan ang nasa probinsya. 4 am pa lang naman at may oras pa akong matulog. Nagleave rin muna ako sa pinagpapart-time-an ko malapit sa University na pinapasukan ko, kasi I need rest rin naman."Meow,"Naibukas ko na lamang ang aking mata sa narinig."Paanong may pusa rito e', pinagbabawalan nga ng landlord na mag-alaga kami?" Umupo ako't hinanap kung s
Nagising ako ng may dinadamdam na sakit sa likod, paa, kamay at ulo. Nabigla rin ako ng mapagtanto kong nasa bahay na ako. Ang huli kong natatandaan ay nakatulog ako sa kalagitnaan ng kasagsagan ng bagyo. Pero paanong naparito ako? Panaginip ko lang ba ang lahat ng yun? Siguro nga.Uupo sana ako pero di ko pa magawang maayos. Pumasok si ama at nakita akong nahihirapan sa pagupo kaya tinulungan niya ako."Ayos na ba ang pakiramdam mo anak?""Bakit anong nangyare tay? May di kanais-nais bang nangyari saakin?""Inapoy ka ng lagnat Tonyo."Natatandaan ko ng nilagnat nga pala talaga ako at si Maria lamang ang tumulong saakin."Ilang araw na ba akong tulog itay?""Dalawang araw at may kalahati,"