Impossibly Possible Love

Ako na yata ang pinakapasaway na anghel. Yung mga kagaya ko may kanya-kanya ng binabantayan at pinoprotektahan. Habang ako eto lumalabag sa mga gawain at utos ng nakakataas sa'kin. Pero hindi pa naman ako tinatanggalan ng pakpak at itong bilog sa taas ng ulo ko ni Lord. Kasi once na maglaho na lang itong bigla saamin maaring nagalit siya o kaya may iba pang dahilan.Hindi ko naman alam takbo ng isip niya 'e.Madami ng ibinigay saakin si Archangel Rus na task at isa sa pinakaayaw kong gawin talaga ang maging-Guardian Angel.May hinihintay akong tao para pag-alayan ko ng buhay. Para protektahan siya habang-buhay. Alam kong nagagalit na siya saakin kaya ako na gumawa ng paraan para

Napangiti na lamang ako sa pagbabalik tanaw ko."Maghihintay pa rin ako. Kung hindi ka pa para saakin ngayon, alam kong ibibigay ka sakin ng Panginoon sa tamang panahon."Tumayo na ako mula sa pagkakahiga at gumawa na ng mga task na nakalaan ngayong araw para saakin.May kakayahan kaming magpalabas ng kapangyarihan na nagiging sandata namin laban sa kampon ng demonyo. Ang isang batang anghel pa lamang ay sinasanay ng makipaglaban kaya ngayon alam ko kung pa'no lumaban hanggang dulo.May matalas na pandinig din kami. Naririnig namin ang kahit na sinong tao sa mundo. Kaya kung kailangan nila ng tulong, handa kaming lumipad pababa at labanan ang itim na enerhiyang dumadaloy sa isang tao.Kung sa tao kinukulong nila ito o kaya nama'y minsan pinapatay. Pareho lang naman ang ginagawa ng

Noong naging anghel ako para bang alam ko na ang lahat. Pagtungtong ko sa kaharian ng langit pakiramdam ko may pumasok sa ulo ko na di ko alam. Nanibago nga ako noong unang araw ko pa lamang bilang isang ganap na anghel. Syempre bago e. Noon pa man naniniwala na akong meron ngang Diyos at etong kaharian.Sinabi saakin ng isa sa mga kasamahan ko na maghanda na raw ako sapagkat may pagbabagong mangyayari saakin. Tumango na lamang ako noon sa mga narinig ko.Naglakad-lakad ako at pinagmasdan ang paligid. Napapalibutan ito ng makakapal na ulap at sa may pinakamataas na parte may isang mataas na pader na may nakakasinag na liwanag. Mukhang andoon ang Panginoon.Hindi ko pa mawari kung ano ba ako noon. Sinasabi saakin na isa raw akong anghel pero wala naman akong bagay na tanging mga anghel lamang ang mayroon. Napapansin ko ring hindi lang mga pilipino ang mukha

Napakalikot niyang bata, sobra. 'Di ko inakalang mas mahihirapan pala ako dito kaysa sa dati kong nabantayan. Naririnig ko sa kwento ng kanyang ina noon na nasa sinapupunan pa lang niya daw ito, sobra na kung gumalaw. Nakakatuwang isipin na nahihilig ka pa rin sa pagsayaw, aking sinisinta.Hanggang sa lumabas na siya at ganap ng parte ng mundo. Sobrang tibay ng naging pagbasbas ko, pero alam ko namang may bahaging ibinigay dito ang Panginoon. Bawat araw na lumilipas nakangiti akong binabantayan siya mapa paglaro, pagkain, at pati na rin pagtulog. Kahit wala pa siyang kamuwang-muwang, nakikita ko pa rin ang ngiti niya noon saakin. At alam niyo ba na ang mga batang katulad niya pa lamang ay may kakayahang makakita ng mga taong hindi na parte ng mundo o yung mga natapos na ang mission pero patuloy pa ring naglalakbay dito? At meron pang isa na ikinatuwa ko ng lubos!

"Edi' liligawan ulit kita kagaya no'ng dati." Pagsasalita ko. Nakaupo ako ngayon sa higaan niya at pinagmamasdan siya. Tila naguguluhan ito kung saan ba niya ipupwesto ang mga gamit. Kahit pa rin talaga sa pangalawang buhay niya, nahihilig pa rin siya sa mga libro. Kaya siguradong-sigurado akong siya nga ito.Mayroong apat na buhay ang tao. Magkakaibang personalidad, mukha at pamumuhay. Pero ang babaeng nasa harapan ko ngayon ay para bang pinagpala ng, Panginoon. Siya pa rin yung babaeng nakilala ko matagal ng panahon, at walang nagbago man lang sa tatlong nabanggit ko.P'wera na lang pala sa memorya niya. Alam kong hindi niya na ako natatandaan pa.Hindi ko alam kung nakikita pa ba ako ngayon ng, Panginoon. Noon kasi, palagi niya akong pinapaalalahanan sa lahat ng magiging kilos ko. Pero ngayon, hindi ko na siya