LOGINCHENANIAH XYRAHʼS POV“Ano ba naman 'to, Niah. Naghihirap na nga tayo, nagdala ka pa rito ng isang batang kalye. Ipaaalala ko lang sa 'yo, Niah, hindi ito bahay-ampunan,” pagsesermon ng aking nanay sa akin.“Nay, hʼwag muna ngayon. Please lang.”“Mga salot talaga kayo sa pamamahay,” hiyaw nito.Hindi na ako muling sumagot sa debate namin ni nanay bagkus ay dire-diretso lang kami pumasok ng kuwarto. Binaba ko naman siya sa kama dahil karga-karga ko sʼya at mataman na sinulyapan ang kaniyang mga mata.“Pagpasensiyahan mo na ang nanay ko. Huwag mong pakinggan ang mga sinabi niya. Hindi ka salot,” ani ko.“Opo, naintindihan ko po, ate.”“Pumunta muna tayo sa palikuran, papaliguan kita dahil medyo may amoy ka na,”
ZYCKIEL RAZEʼS POV“If thereʼs love, thereʼs also revenge,” pagwiwika niya.“What do you mean?” naguguluhan akong napatanong sa kaniyang minungkahi.Narito kami ngayon sa loob ng opisina ko na kung saan ay nasa harapan ko ang katamtamang sukat ng isang rektanggulong puting pisara habang si Crystal naman ay nasa gilid nito.“Isang Zyckiel Raze Villaruel na matipuno, mabikas na tao, at makisig pero... ugok naman sa paggiliw,” panglalait nʼyang aniya sa harapan ko habang nilalaro ang hawak-hawak niyang panulat.“Hindi `yan ang ibig kong sabihin, Crystal, what I mean is, get straight to the point. Ano ba `yong pinapahiwatig mo?” pagyayamot kong paglilinaw sa kaniya.Ganyan talaga ang mga taong may matalas ang isip, kapag hindi mo makuha ang mga winiwika rito ay ti
“Ano ba, Niah! Ganito lang ba ang maibibigay mo sa 'kin?” bulalas ng nanay ko habang hawak-hawak ang dalawang daang pera mula sa aking pitaka. Palagi na lang ako nasisigawan kapag kulang ang perang naibibigay ko sa kaniya.Naghanap ako ng iba't ibang trabaho para lang matustusan ang pangagailangan niya pero kailanman'y hindi ito naging sapat.“Sorry po, nay. 'Yan lang po kasi ang natirang pera mula sa trabaho ko. Kinuha mo na po kahapon 'yong iba.” Ang lakas nang kabog ng puso ko sa tuwing nakakausap ko siya na galit. Ayokong nakikitang nagagalit si nanay dahil nag-iiba siya ng anyo. Nakayuko lang ako dahil hindi ko magawang salubungin ang kanyang nanlilisik na titig. Mas lalo n'yang hinigpitan ang pagkakapit sa braso ko kaya namilipit ako sa sakit.“Talagang sinasagot-sagot mo pa akong bata ka.” Hinila n'ya ako sa may gilid ng sofa at kinuha ang isang puting bakal na
Nagmamadali akong maglakad dahil may mahalaga kaming pag-uusapan ng aking katagpo. Ilang metro ang aking tinakbo bago makarating sa kinaroroonan n'ya. May inasikaso pa akong trabaho kaya medyo nahuli ako ng dating. Lahat ng aking pagod ay napawi at napalitan ng ngiti nang makita s'yang nakatayo sa gilid ng puno habang masuyo na hinihintay ako.Naramdaman yata n'ya ang presensya ko 'pagkat napalinga siya sa direksiyon ko. I smiled widely nang makita ang isang mala-anghel na nagpapatibok ng puso ko. 'Di na akong nag-atubiling lapitan siya agad at salubungin ng yakap, ngunit aking ipinagtataka kung bakit hindi n'ya ako niyakap pabalik? I feel a bit strange and I thought, there's something wrong with her, so I asked her directly without any hesitations.“Baby—” hindi ko na natuloy ang aking sasabihin dahil pinutol n'ya na agad ito.“Maghiwalay na tayo.
We're humbly dedicated this book novel to all the people who gave us vigor and vitality; our Mom Helen and Dad Francisco; our youngest sister; our loyal friends.To our valued and deary fellows who were heartily confided our vitality as an authors and writers, from our midst bosom's heart, we're humbly express our profound gratitude to all mankind who helped us published this book by self-publishing. We're grateful and deeply appreciated what you've done to us. We wanna to let you discern and comprehend that we're so auspicious and providential that God gave you with us.Yes, you inspired us. You are the main reason why we are here showing and expressing our thoughts and true emotions why we visualized and planned this book. A single word is feasible to construct a nice and comely scenes on how the plot and twists flow, but because of the people who believed in us until now, we stand firmly and straightly with a confident smile
A prose of tale written inside this novel is solely fictional by the two authors. Appellations, locations, venues or locality, motifs or themes, manner of speaking, style of writing, and other elements of a novel are purely spurious by vastly hallucinations and illusions.Avoid copying any disclaimer, words, phrases, sentences, and paragraphs in our stories, poems, and quotes or citations.“Plagiarism is criminality and delinquency that could lead into gory life.” - ElenaPanorama.Facebook:Helen Grace Vasquez PanoyFrancis Ann Vasquez PanoyEmail:panoyhelengrace@gmail.comfrancisannpanoy487@gmail.comInstagram:helengracepanoyYouTube channel:Helen Grace and Jimmylle in royalties realmWattpad:ElenaPanorama