Chapter 2

Gaya ng sabi ni tukmol sa simbahan daw, tapos na yung misa dahil anong oras na. Nang makapasok kami sa simbahan umupo sya at nagdasal ng pansarili kaya ginaya ko sya.

Nang matapos ako magdasal tumingin ako sa kanya at nakita kong naka titig sya sakin, ano kayang tinitingin nito? Tusukin ko mata nya eh! Just kidding. Hindi kaya? O-M-G! Tinititigan nya akong magdasal!? Ayses assumera ka inday!

" Hoy anong tinitingin tingin mo? " mataray kuwaring tanong ko sa kanya titig na titig ghorl? Ganda ko kase eh charot! Baka mafall na 'to saken chars. 

" Wala. Tara na? " sagot nito at tumayo na " Ano dyan ka na lang?" tanong nito ng hindi pa ako tumatayo, 'dyan na lang ako sa puso mo' napangiti na lang ako sa kacornyhan ko.

" Ano nginingiti ngiti mo dyan? Mukha kang timang," natatawang sambit nito kaya tinampal ko ng bahagya yung balikat nya, epal talaga 'to kahit kailan eh.

" Saan na naman tayo pupunta? " tanong ko rito " Basta. Halika na," sambit nya at hinila ang kamay ko, habang naglalakad nakatingin lang ako sa kamay namin na magkahawak 'ang sarap picturan' kaya dali dali kong kinuha ang cellphone ko at pinicturan ang magkahawak naming kamay.

Naramdaman kong huminto sya kaya nilingon ko sya nakita kong nakatingin sya sa'kin habang nakangisi mukha ding aso tulad ng kuya ko.

"B-bakit? " uutal utal kong tanong rito " Tapos ka na? " tanong nito sa'kin hala sh*t ganon ba ako ka busy sa pagpicture sa kamay namin? Hala kahihiyan iz real talagaaa. Ramdam kong naginit yung mga pisngi ko

" A-ah k-kase... T-tara na nga! " sambit ko rito at nauna ng pumasok sa loob narinig ko pa ang mga pagtawa nya bago sya sumakay sa driver seat.

" Oh okay ka lang bakit namumula ka mukha ka tuloy kamatis," tatawa tawang saad nya kaya sinamaan ko sya ng tingin kingina talaga 'to pasalamat sya diko sya masapak! Nanggigil na talaga ako dito!

" Heh manahimik ka nga magdrive ka na lang at makarating na tayo sa pupuntahan natin," sambit ko rito nagulat naman ako ng lumapit sya at abutin ang seat belt

" A-ano ba k-kaya ko na 'to" uutal utal na saad ko rito na mas lalong kinapula ng pisngi na mas lalo din nya kinatawa kaya mas lalo ko syang sinamaan ng tingin.

Di nako nakapagpigil pinaghahampas ko na sya sa balikat nya, naiinis na talaga ako sa tukmol na'to!

" A-aray chill ka l-lang Pessoa im just teasing you," tatawa tawang sambit nito habang hawak yung braso ko, marahas ko iyong binawi at sumadal.

" Magdrive ka na lang," saad ko ng hindi tumitingin sa kanya. " Pessoa sorry na," ani nito pero hindi ko pa rin sya pinapansin at nagcellphone na lang ako.

" Pessoa sorry na... Pansinin mo naman ako," sambit nya pero diko pa rin sya di ako marupok noh, ah talaga ba?

" Pessoa na—" nilingon ko ito kaya natigil sya sa pagsasalita sumeryoso sya ng makitang seryoso ako " Mag drive ka na para makarating na agad tayo kung saan mang lupalop tayo ng Bulacan magpunta," sambit ko at sumandal narinig ko syang bumuntong hininga at sinimulang paandarin ang kotse. Ilang minuto pa lang nakaramdam na ako ng antok kaya maluha luha akong naghikab.

" Matulog ka muna, malayo layo pa naman tayo," saad nya ng nakatingin pa rin sa kalsada tumango na lang ako bilang sagot.

Diko alam kung ilang minuto akong nakatulog, naalimpungatan ako ng maramdaman kong may nakatingin kaya iminulat ko ang mga mata ko at nakita ko ang cellphone ni tukmol na nakatutok sa'kin teka kinuhanan ba nya ako ng picture habang tulog?

" Hoy anong ginagawa mo? Kinukuhanan mo ba ako ng picture habang natutulog hA?" tanong ko rito " Bawal ba? " tanong nya pabalik at ibinulsa ang sariling telepono.

" Anak ka ng tatay—" diko natapos ang sasabihin ko ng takpan nya ang bibig ko.

" Ang ingay mo, tara na nga," sambit nito at bumaba na. Gaya ng kanina pinagbuksan nya ako ng pinto at inalalayan makababa.

Ng ilibot ko ang aking paningin may kakaibang saya ang nabuhay sa puso ko, sobrang saya ko kase ito yung PARK kung saan kami nagkakilalang dalawa, saksi yung PARK na'to sa bawat pagtawa, sa bawat pagluha, sa bawat away na pinagdaanan namin.

Nilingon ko sya at nakita kong nakangiti lang sya sa'kin naluluha ko syang niyakap ng mahigpit. "Thankyou Franz," bulong ko rito habang nakayakap sa kanya.

" 'Wag ka ngang umiyak ang pangit mo eh," biro nito habang hinahagod ang likod ko, natawa na lang ako sa kanya.

" Hoy Pessoa tyansing kana ah," ani nito kaya bumitaw nako sa pagkakayakap.

" Anong tyansing ka dyan, sira ba ulo mo hA? Tsaka sabi ko sayo tigilan mo yung pagtawag sa'kin ng second name ko, nagiinit ulo ko sayo talagang lalaki ka," inis kuwaring sambit ko kaya natawa na lang sya "Sandali lang may kukunin lang ako, para hindi na mainit ulo mo," paalam nya at may kinuha sa driver seat.

" Ano na naman kaya 'to," bulong ko sa sarili ko habang papalapit na sya sa'kin.

"Oh eto." inabot nya sa'kin yung box na parectangular. Kunot-noo ko syang tinignan " Buksan mo," nakangiting saad nya kaya binuksan ko ito, a necklace, oh shocks! O-M-G ang ganda.

" Nagpunta kasi ako sa mall kahapon nung nagpasundo si Althea, nakita ko naman yung bussiness partner ni dad tapos binenta nya sa'kin yan kaya ayun binili ko na lang at naisipan kong ibigay na lang sayo. " kamot ulo nyang paliwanag, shete ene be yen nekekeleg eke hehehe .

" Ang ganda nagustuhan ko," nakangiting sambit ko habang nasa kwintas ang paningin.

" Hoy tukmol isuot mo'to sa'kin," utos ko rito at binigay ang kwintas sa kanya agad naman nya itong kinuha at isinuot sa'kin, naramdaman kong tumama yung yung kamay nya sa batok ko na naghatid 'yon ng kakaibang kuryente sa katawan ko.

" Okay na," ani nito ng matapos nyang maisuot sa akin yung necklace. Inilahad nya ang kaniyang kamay kaya maluwag sa kalooban ko 'yon na tinanggap at naglakad papunta sa may swing at sabay na binalikan ang mga alaala naming dalawa ng magkasama.