LOGINHalos mawalan ng ulirat ang mag-iisang oras pa lang na private nurse na ipinadala ni Mrs. Valdemor sa anak nang sigawan ito ni Michael at itapon ang dala-dala nitong gamot. Mabuti na lamang at naging alerto ito at maagap na naiwasan ang lumipad na tray.
"Sir, kailangan n'yo—"
"Are you deaf?! Don't you hear what I've said? Get the fuck out of my room, now!" muling umalingawngaw sa loob ng silid ang boses ng binata. "I don't need anyone. Get out!" galit na singhal pa ni Michael na nagpatindig ng balahibo ng nahihintatakutang nurse.
Taranta itong lumabas ng silid at mabilis na kinuha ang mga gamit na hindi pa nagagalaw pagkatapos ay walang lingong lumabas ito ng malaking mansyon na pag-aari ng masungit na lalaki.
Napailing na lang si Dagz sa inasal ng amo. Hindi na nito hinabol ang babae upang pakiusapan na manatili at intindihan nalang ang binata. Sapagkat sa mahigit limang taong paninilbihan nito ay kilala na ni Dagz ang ugali ni Michael.
Iyon na marahil ang ika-labing walong nurse na sumubok maging private nurse ni Michael sa loob ng isang linggo. The man was indeed pig headed, stubborn and so hard to please. He doesn't want anyone to see him. He hated to be around with people who had sympathy for him as if they feel so sorry about what had happened to him, after the accident in Europe.
Despite of the fact that he couldn't accept that he lost the game dahil lamang sa kapabayaan ng mga tauhan niya. Bigla kasing nagkaproblema sa preno ang minamaneho niyang racing car na naging dahilan para maaksidente siya at matalo sa laro. The worst was, it was almost kill him.
"Senyor, ano ang maipaglilingkod ko sainyo?" magalang na tanong ni Dagz.
"Don't let anyone enter my house! Ang sinomang iha-hired ni mama ay palayasin mo kaagad, do you understand?!" maawtoridad niyang bigkas.
"Loud and clear, senyor.... but your mom is right, you may need someone to asssist you—"
"How was the investigation?" putol niya sa sasabihin ng lalaki.
"Tumawag ako sa inupahan kong tao sa Europa they had found out something."
"Tell me,"
"Napag-alaman ni detective Evans na sinadyang putulin ang preno ng minamaneho mong racing car sa at plano ng taong gumawa niyon at ang tuluyan kang patayin. Sa ngayon ay iniimbistigahan pa ito," mabilis na sagot no Dagz.
Napangitngit si Michael sa kaalamang iyon. Kung sinuman ang taong iyon ay sisiguraduhin niyang pupulutin sa kangkungan.
"That's good. How about the company?" bagamat napapangiwi sa pagkilos ay sinikap ni Michael na sumandal sa headboard ng kama.
"It's doing fine, pupunta ako mamaya sa office para sa conference, ika-cancel ko rin ang iba pang appointments mo," anito na pinanatiling walang ekspresyon ng awa ang mukha. "Nagpunta rin ako sa tatlong branches ng hotel mo sa Makati. Bukas ay dadalaw ako sa planta." Dagdag pa nito.
Kahit nahahabag ito sa kalagayan ng amo ay hindi nito dapat pagpakita ng paninibugho pagkat lalo lamang magagalit ang ang binatang senyor.
His body was indeed lame and suffering from severe pain, but his mind is definitely as clever as before. He's still meticulous, perfectionist, bossy and powerful. He is still active in the field of business. He cares about his properties and his name in the society. Needless to say, he's being irritable and high tempered these following days. Naiintindihan iyon ni Dagz.
"Don't cancel anything I'll be there." napangiwi itong muli.
Akmang lalapit ang lalaki ngunit itinaas ni Michael ang magkabilang kamay sa ere tanda na kaya ang sarili at hindi Kailangan tulong nito.
"Senyor, I think you really need someone to—"
"Cut that damn bullshit idea, old man. I don't need any help, I can manage my self. Just get the hell out of this room and prepare my things!" tumaas ang tono ng pananalita ni Michael kasabay ng pagguhit ng kirot sa guwapong mukha.
He don't need anyone! He can manage himself without asking for fucking help! Damn it! Makakalakad din siyang muli at makakalaya sa silyang di-gulong.
Soon, he'll be free from this mess and he will make sure to kill the bastard who was responsible for this shit. For god's sake! Kahit hirap na hirap ay sinikap ni Michael na makapagbihis para makapasok sa opisina.
"What are you all damn looking at?" tila bulkan na sasabog sa galit na baling ni Michael sa mga empleyado at empleyadang nakatingin sa kanya nang makarating siya ng Valdemor Empire.
Nababasa niya sa mga mata ng mga ito ang pagkahabag. And he hates seeing those fucking sympathy. He's still alive. He can able to talk, discuss business and everything except for one damn thing. Fuck that!
Nagagahol na nagsibalikan sa kani-kanilang desk ang mga empleyado. "Do your fuckng job or I'm gonna fire all of you! Do you understand?!" halos umugong ang tinig niya sa loob ng opisina na ikinataranta ng lahat ng mga empleyado sa palapag na iyon.
Marahil kung hindi lang maganda at malaki ang pagpapasahod ni Michael sa mga employees niya ay matagal nang nagsi-alisan mga ito dahil sa pabago-bago niyang pag-uugali na lalo pang nadagdagan mula nang siya ay maaksidente.
Nasabi na sa kanya ni Dagz ang mga dapat niyang gawin sa araw na iyon. Ayaw man ni Dagz na magpagod ang binata ay hindi nagpaawat ang presidente at wala rin itong nagawa ng huli.
Pagkatapos ng meeting na ipinatawag ni Michael sa mga board members ng kumpaniya ay nagtungo naman ito sa isang restaurant to have lunch meeting with his new partner. Multi-milyong ang halaga ang pinag-uusapan nila ng ka meeting niya.
After that ay sumaglit siya sa plantasyon to check if everything's doing fine. Wala siyang sinayang na oras sa araw na iyon. He just want to be busy.
Iyon din ang kanyang paraan para malibang ang sarili at upang panandaliang makalimutan ang masamang bangungot ng kanyang pagkatalo sa racing.
Nagyaya lamang siyang umuwi nang makaramdam ng panghahapo, pananakit ng likod at binti. Ikinagulat pa niya nang madatnan ang taong hindi inaasahan na bibisita sa kanya.
"What are you doing here?" walang bahid na anumang emosyon sa mukha na tanong niya.
"Binibisita ka! How are you doing, dude?"
"Well, as you can see. I'm good, except for this damn shit!"aniyang lumapit sa kausap. "Have a seat, name what you want to drink,"
"Thanks but don't bother I won't stay for long, sumaglit lang ako para kumustahin ka,"
"There's nothing to worry about me, Lohan. Hindi pa naman ako mawawala sa mundo." nakangiti ngunit may pagkasarkastiko Tyson ni Michael.
Nginitian din ito ni Lohan na sinabayan ng pagtayo, "Glad to hear that, Mike. Magpagaling ka kaagad. Hindi na rin ako magtatagal pa, susunduin ko pa si Dhalia." anito na lihim na ikinangitngit ng binata.
Hearing that name made him feel unpleasant as if the pain strucks inside his chest once again. Lucky bastard!
"Thanks for visiting, dude,"
"You should come in my place too, Mike."
"If am not busy,"
"I will count on that, gotta go."
Tinanguhan lamang ito ni Michael bilang pagtugon. Ang totoo ay hindi pa niya alam kung handa na ba siyang makitang muli ang asawa ng pinsan. The woman he loved way back nine years ago.
Buhat nang magpakasal ang babaeng unang minahal niya sa pinsang si Lohan. He has never been into serious relationship dahil natatakot na siyang masaktan, mabigo at umibig muli.
He got such tremendous heartache when Dhalia chose Lohan over him. It's not money nor fame but it must be-fuck that! He felt as if his heart ripped out and cut into billion pieces.
Nawalan nang saysay ang buhay niya for almost a year because of that pero bukal sa kalooban na tinanggap niya at nirespeto ang desisyon ni Dhalia.
Alam din niya ang pinagdaan ng dalawa na talaga namang hiningaan niya ang pinsan sa labis at tapat na pagmamahal nito sa babae na ngayon ay asawa na nito.
Tahimik na pinagmamasdan ni Michael ang nagkikislapang mga bituing sa kalangitan. Gan'on naman talaga siya sa tuwing nag-iisa.
Sa kabila nang pagiging matatag niya ay nababalot ng kalungkutan ang buhay niya. Minsan na rin niyang hiniling na sana'y natuluyan na siya nang maaksidente siya sa Europa.
He has everything in this world at wala na siyang maihihiling pa pero sa pakiwari niya ay may kulang at may hinahanap parin ang buong pagkatao niya, isn't money definitely not fame but it must be-he shook his head at kusang binitin sa ere ang kasagutan sa hinaing ng puso niya.
Women around him want him not because they love him but because of his wealth plus the fact that he's a charmingly good- looking bachelor. Damn! Napatiimbagang si Michael, biglang nanariwa sa balintataw niya ang magandang mga ngiti ni Dhalia maraming taon na ang nakalipas buhat nang huli niyang nasilayan.
"Fuck!" Michael cursed nang bumukas ang pinto ang niluwa n'yon ang kanyang ina.
"Hijo, you need someone to look after you para mapabilis ang pagkalakad—"
"I'm not two years old, ma. I can take care of myself. I can manage to walk without any help from others," nakatiim ang mga bagang pagtutol ni Michael sa pamimilit ng ina.
Hindi kasi niya sinasagot ang tawag nito. Marahil ay nakarating sa ina ang pagpapaalis niya sa nars.
"Son, I know that you're still—"
"Don't bother, ma. Magsasayang ka lang nang oras. They won't stay here kahit isang araw."
"Because you shouted and nagged all of those nurses na ipinadala ko rito!" Bahagyang tumaas ang boses ng ginang "Son, it's for your own good. In fact, kapag nakalakad kang muli you can try to—"
"I'm tired, ma, if you excuse me, I need to rest," ani Michael. Pagkawika n'yon ay tinalikuran ang ina at pinagalaw ang silyang di-gulong. It's been a long day and all he wanted to do right now is to rest.
Napailing nalang na nasundan ng tingin ng ginang ang anak. Nasasaktan ito sa nakikitang paghihirap ng binata. Alam din ng ginang kung gaano katigas ang ulo ng lalaki at hindi makikinig sa kahit sino. But as a mother, it's her job to protect her son. She'll do what is best for her son and she won't just tolerate him for being so hard man.
*******
"Thalia!" galit na tawag ni Vans sa pangalan ng kambal. Sinabayan iyon ng malalaking hakbang na tinungo ang kinaroroonan ng kapatid.
She really hated her twin sister ever since, dahil sa pagiging pakialamera sa mga gamit nito. Maging ang pinakaiingatang mga magaxine, picture at ibat-ibang uri ng koleksyon ni Vans sa dalawang hollywood hunk actor na matagal nang hinahangaan at sinisinta ng puso nito na sina Daniel Rad Cliffe and Dennis Oh Niel ay hindi pinatawad ng kapatid at pinakialaman din ng kakambal. Idagdag pa ang pinakamamahal nitong sina Pedro Soltz and Enrique Eglesias ay hindi nakaligtas .
Para kay Vans mamamatay itong maligaya kung isa man sa mga iniidolo ang magiging asawa nito but her twin sister is such pain in the ass.
"How dare you! At sinong may sabi sa'yo na puwede mong pakialaman ang mga gamit ko? Ilang beses ko ba dapat sabihin sa'yo not to touch my stuff and -" Natigil sa mid-sentece ang dalaga at pinanlakihan ng mga mata nang makitang nasa paanan ng kapatid ang isang Letrato nina Enrique at Pedro.
"Oh my god!" natutop ang sariling bibig na napamulagat sa paanan ni Thalia.
Ang larawan ng mga mahal nitong asawa ay ginawang doormat ng careless na kakambal. Gigil at ubod lakas na itinulak ni Vans si Thalia na naging dahilan para mapasubsob ang kakambal sa flower pot.
"Ouch!" Napangiwing sambit ni Thalia.
Pero sa halip na tulongan siya ng kapatid ay mas inuna pa nitong pulutin ang nagkapunit-punit na magaxine.
"You bitch! Look what you've done!" galit na singhal ni Vans pinukulan ng masamang tingin ang nasaktang dalaga.
"That's nothing but a trash, I'am far more important than that. Look what you did to me?" wikis Thalia ipinakita ang nagalusang braso.
"You don't know how much they meant to me and you deserve that, bitch!"
"Alright, mangarap ka, twin sister dahil hanggang doon mo lang naman sila makikita, makakasama at maaangkin but in real life..." pinaikot ni Thalia ang bilugang mga mata. "Never! " mariing dagdag niya na sinabayan pa ng nakakalokong halakhak bago tinalikuran ang nagwawalang kapatid.
Iisang man ang kanilang mukha ay magkaiba naman ang kanilang pananaw at personalidad. Si Vans ay may pagkasensitibo, mabait, matalino at sopistikada at headnurse sa isang kilalang hospital.
Siya naman ay kabalikataran nito. She's careless and reckless sometimes. Needles to say her whole characters dahil taliwas ang ugali niya sa kakambal. Jobless dahil palaging napapaaway at natatanggal sa trabaho. Ganun pa man ay isa siyang sikat na romance writer sa isang sikat na publishing company sa bansa kahit sa totoong buhay at bitter.
Nakahiga sa bermuda grass at nakaunan sa mga hita ni Thalia habang nakamasid sa nagkikislapang mga bituin sa kalawakan. Isang linggo na rin ang matuling lumipas buhat nang muling makalakad. Ito rin ang ikatlong gabi nila ni Thalia sa resort na mismong pag-aari ni Michael. Pakiramdam ni Thalia ay siya na ang pinakamasaya at masuwerting babae sa balat ng sansinukob sapagkat hindi na siya tinantanan ng binata buhat nang masabi niya rito kung gaano niya ito kagusto and perhaps she already in love with him. Hindi man niya alam kung ano ang papel niya sa buhay ni Michael natitiyak naman niya na masaya siya sa anumang mayroon sila ngayon. Hinuli ng palad ni Michael ang kamay ng niya na humahagod buhok nito pagkatapos ay dinala iyon sa mga labi. “Are you happy, bonita?”&
Ang totoo ay kanina pa siya gising at sa katunayan ay halos hindi siya nakatulog sa buong magdamag dahil sa kakaibang damdaming nanalaytay sa buong himaymay niya habang katabi ang lalaking pinagpapantasiyahan niya. Gusto niyang sulitin ang magandang pagkakataon na mayakap at madama ang init ng katawan ni Michael. Ilang linggo rin niyang pinangarap na makulong sa mga bisig nito. Ang malanghap ang mabangong binata at matulog katabi nito. There she was lying next to him the whole night. Isa lamang ang hindi pa natutupad iyon ay kung paano ba ang maangkin ng isang Michael Valdemor pero hindi kaya napaka ambisiyosa naman niya? Eh, bakit ba? Ano nga ba naman ang masama kung masyadong matayog ang pangarap niya? Masama bang ma-inlove rin sa kanya ang dead gorgeous h
Tatlong linggo na rin ang mabilis na lumipas buhat nang kunin niya ang serbisyo ni Leon Miguel. At tinotoo nga ng luko ang sinabi nitong mapapaaga ito ng dating sa mansiyon dahil sa maganda niyang nurse which is certainly made him feel so damn annoyed and jealous. Hindi maiwasan ni Michael na huwag makaramdam ng pagngingitngit sa tuwing nakikita niyang nag-uusap sina Leon at Thalia. Halatang tuwang-tuwa pa ang damuhong kaibigan sa presensiya ng babae. Selos? At bakit naman siya magseselos? Anong karapatan niyang makaramdam ng gano’n manghimasok? Binata si Leon, guwapo at mayaman. Dalaga at kaibig-ibig naman si Thalia... Damn it! Ano ngayon sa kanya? Wala siyang karapatan sa damdaming iyon! Pero bakit siya nasasaktan sa tuwing pinagmamasdan niya ang dalawa? Bakit pakiramdam niya gusto niya