LOGINPlain
I bit my lower lips when he dropped his kisses on my neck. Tinatakbuhan na ako ng katinuan at tanging pagpikit na lamang ang aking nagawa.
I moaned when his right hand reached my right boobs. He softly squeeze it, makes me moaned more.
"You like it huh?" malambing at husky nitong saad sa aking tenga.
Nahihiya man ay napatango ako sa binata. Naramdaman ko ang pagngiti nito habang hinahalikan niya ako paangat muli sa aking mukha at labi.
He suddenly stopped from kissing my lips. Ang mga panigin nito ay napunta sa mga mata ko. Ngunit hindi ko pa tuluyang nakikita ang hitsura nito when his face become blurred in my sight.
"Stella 7:30 na." pasigaw na tawag ni Talia.
Gulat na napabalikwas agad ako sa aking higaan.
It was a dream?
Parang totoo ang bawat pangyayaring iyon. Malinaw na malinaw sa aking isipan at pakiramdam ang bagay nangyare sa panaginip ko.
What the hell was that?
I asked my minds about my dream. Am I really affected on the thought of doing honeymoon after we married?
Kamot-ulo akong nagtungo sa banyo to do my morning rituals. I hurriedly come out on the bathroom when I heard my phone rang.
"Hello Mrs.Del Vienna." nagtataka kong saad.
It's too early para tawagan nya agad ako. Maybe there is something important.
"Hija, I want you to come here. The judge will be here in a minute." excited na saad nito.
"Judge? You mean?" gulat na tanong ko rito.
"Yes hija. This will be your wedding day but there's no ceremony. Saka na. I just want you to be married with my son now. So hija, can you please come here na."
"5 minutes maam."
Agad kong ibinaba ang tawag at nagmamadali akong nagsuot ng maayos na damit. Though walang magaganap na kasalan, we'll just signed the papers. I want to be presentable on their sight.
Namaalam ako kay Talia dala ang sasakyan nito. May kaya naman si Talia kaya may kotse ito.
Nang makarating ako sa mansyon ng Del Vienna, agad akong dinala ng kawaksi sa may garden kung saan gaganapin ang pirmahan. I saw Mrs. Madie smiling at me with so much happiness.
I don't really know kung bakit ganun na lamang ito kasaya na maikasal ako sa anak niya.
"Good morning Mrs. Madie am I late?" nahihiyang tanong ko rito.
"No, you're just in time hija." nakangiting saad sa akin ng ginang bago ako binigyan ng yakap.
"Hija, stop calling me Mrs. Madie, just call me mama since you're going to be my daughter in law." bulong nito sa tainga ko.
Tanging pagtango na lamang ang isinagot ko dito.
Napabaling ang aking paningin sa lalaking komportableng nakaupo sa puting upuan. He's looking at me deeply like his usual looks. His eyebrow was slightly arched, na nagdagdag sa kasungitan look nito.
His head was tilted on his right side na tila sinusubaybayan ako. Ngayon ko lamang napansin na may kalaguan ang buhok nito na medyo kulay ma-brown.
Bumaba ang mga tingin ko sa kanyang pagkakaupo.Ang mga braso nito ay nakaunat sa may kamay ng chair na inuupuan nito. Bahagyang nakabukas ang dalawang butones ng suot nitong long sleeve.
Napaangat muli ang aking paningin sa mukha nito ng umayos ito ng pagkakaupo. His lips pouted giving me signal to take the sit after him. Agad akong umupo paharap sa kaniya.
Saglit lamang ay dumating na ang judge dala ang mga papeles na dapat naming pirmahan. Napasulyap ako sa gawi ni Nyckl na tahimik at walang emosyon na pumirma sa mga papeles. Ang mga kilay nito ay naging isang linya. Ang paningin niya ay deretso sa papel na ginagawadan ng pirma nito. Muli akong napasulyap sa gawi ng ginang na enjoy na enjoy sa panunuod sa amin.
Naramdaman ko ang paglapat ng ballpen sa aking braso. Napabaling muli ang aking paningin kay Nyckl na ngayon ay nakaangat ang isang kilay.
Isang malalim na buntong hininga ang aking pinakawalan bago kuhanin ang iniaabot nitong pen. Nanginginig man ay hindi ako umatras sa naging desisyon ko. Matapos pumirma ay sumunod naman ang ginang sa pagpirma dito bilang witness.
" I will process these papers immediately. " Marahang sabi ng judge.
"Thank you Judge Manilao." nakipagkamay na saad ng ginang.
"Oh sya, mauna na ako. I have important schedule din. Talagang isiningit ko lang ito." masiglang sabi ng judge bago umalis.
"Gosh, Is it really happening? You are married to a woman na alam kong makakabuti para sa inyo. I'm so happy!" bahagyang sambit ng ginang ng makaalis na so judge Manilao.
Nanatili naman akong walang kibo sa aking kinatatayuan. Tahimik ding nakaupo si Nyckl at pinakikiramdaman ang gagawing hakbang ng ginang. I shifted my gaze on her when she suddenly stand up.
"This is your first day of being married so maiwan ko muna kayo para makapag usap. Hija later magpasama ka sa asawa mo para kuhanin lahat ng gamit mo. Doon na kayo titira sa bahay nyo." dagdag na saad ng ginang bago tumingin ng makahulugan sa akin.
Kinakabahan man ay tumango ako dito habang nakangiti. Hindi parin ako makapaniwala na isang pirma ko lang ay kasal na kami. Asawa ko na siya at asawa na niya ako.
Nanatili ang tingin ko sa ginang hanggang sa makapasok na ito sa loob ng bahay. Napawi ang ngiti ko ng biglang magsalita si Nyckl.
"Anong kapalit?" seryosong sambit nito.
"What do you mean? " agad ko namang sagot dito. Tinaasan ko sya ng kilay na waring hindi ko alam kung ano ang nais niyang sabihin.
Nakita ko ang pag-angat ng sulok ng labi nito bago muling nagsalita.
" Simple lang? Bakit ka pinili ni mama na ikasal sakin? Well, bukod sa maaaring naakit ka sa mukha ko? What are your other reasons wife?" nang aasar ang mga ngiti nito sa akin.
Paanong nasasabi niyang naakit ako sa mukha nya? Kung mismong kahapon ko lang siya nakita. I can't even remember the real relationship I had with him on the past.
"Oh c'mmon wag kang umastang parang ikaw lang ang napilitan dito. And stop being full of yourself husband. Stop praising yourself too much." Nilabanan ko ang mga mapang asar na ngiti nito.
"So, you're not attracted to my face?" Saad nito habang inilalapit ang mukha sa mukha ko.
"Hindi, your looks are just plain. Why would I?" my lips formed a smirk.
"Plain?" napalaki ang mata nitong tanong.
Nais kong matawa sa hitsura nito ngayon. He really looks pale. He 's being too much full of himself and he can't accept that his looks was plain for me.
"Uh-huh. Your hair is too lago. Like the hell? Hindi ba uso dito yung razor?" I said it like a teacher who lectures her student.
"Your forehead was creased most of the time."
Napapitlag ako dito ng makitang malapit na ang muka nito sa mukha ko.
"What about my lips?"
Binasa pa nito ang ibabang labi niya.
Napatitig ako sa nga labi nito. Bahagyang nakabukas ang may kapulahang labi nito na animo'y inaanyayahan ako para halikan siya.
"Hmm?" patanong na tono ni Nyckl at mas inilapit pa ang mukha sa akin. I can feel his breath. He caress my cheeks which leads me to close my eyes.
"What about my lips?" dahan-dahang ulit na saad nito sa puno ng aking tenga gamit ang mababang boses.
"Am I still plain if I kiss your lips like this?" saad nito na nagpamulat sa akin. Agad ko itong na itulak dahil sa pagkapahiya. He smirked at me bago ito tumalikod para umalis sa garden.
Napatungo na lamang ako dahil sa pagkapahiya. I heavily sighed at my relief. Napahawak pa ako sa aking pisnge na kaniyang hinawakan kanina.
"Why are you affected on him?" Inis na tanong ko sa sarili ko habang parang baliw na sinasampal ang aking sarili. Agad na bumalatay ang aking gulat ng hindi pa pala umaalis si Nyckl at narinig nito ang tanong ko sa aking sarili.
"Coz baby, I'm handsome and you just can't accept that I have effect on you." nang-aasar na sabi nito.
"Wait. I forgot something" dagdag nito bago lumapit sakin.
Napaatras ako dito habang patuloy siya sa pag-abante.
"What?" Tense na tanong ko dito.
Hinigit nya ako sa bewang at walang tutol na sumunod ang aking katawan payakap sa dibdib nito dahil sa gulat. He hold my hand softly and he put a diamond ring on my right ring finger.
"That's your ring baby."
Malambing na saad ni Nyckl bago niya ako binitawan at iwanan sa garden na tulala. I was shocked on what happened just a minute ago. My heart was throbbing faster creating a loud sound that no one can ever hear except myself.
BoyfriendNagsipagunahan sa pagluha ang aking mga mata. Patuloy parin ako sa pagmamakaawa sa lalaki nakasuot ng puting tshirt na ngayon ay nag-aamba ng umalis.I kneeled on the ground while crying, begging him not to leave me broken."Please babe kung gusto mo bibigyan kita ng space basta don't leave me. Don't you see I'm crying. I thought you don't want me crying. please. Oh sige hahayaan kita na umalis just please tayo parin. please tell me you still love me right."Nagmamakaawa ko paring saad dito. I hold his hand though he want me to let him go."Sorry. I can't and- and I don't love you anymore. Maybe we should grow on a separate ways." inalis nito ang mga kamay kong pilit na hinahawakan ang kamay niya. Hindi man lamang nito nagawang humarap saakin habang sinasabi ang katagang iyon."Don't leave.. please.. Don't leave me"Agad na nawala ang bulto nito sa aking harapan.Napamulat ako ng aking mata
First NightMalamig na hangin ang sumalubong sa amin ni Nyckl ng makarating kami sa magiging bahay namin. Ginabi na din kami ng uwi dahil dinaanan pa namin ang mga gamit ko sa tinutuluyan namin ni Talia."Ako na magdadala ng gamit mo sa loob" saad nito pagkababa sa kotse."No. I can handle it."Mabilis na pagtanggi ko sa alok niya at dinampot ang hawakan ng bag. Ngunit naramdaman ko ang kamay nito sa kamay ko na nakahawak sa hawakan ng bag na dala ko."Ako na, magaan lang naman." saad ko dito ngunit hindi ito nagpaawat.Napaangat ang tingin ko sa kanya. Hindi ako makapaniwala na ang masungit na lalaki sa harap ko ay mag-iinsist na dalahin ang gamit ko."What are you staring at? Let's go." masungit na namang sabi nito.Natataranta akong sumunod dito ng ang kamay niya ay hinigit ang kaliwang kamay ko papasok sa loob ng bahay." Aray, grabe naman to kung makahigit. Do I looked like maleta?" asar na sabi ko dito at hinihi
PlainI bit my lower lips when he dropped his kisses on my neck. Tinatakbuhan na ako ng katinuan at tanging pagpikit na lamang ang aking nagawa.I moaned when his right hand reached my right boobs. He softly squeeze it, makes me moaned more."You like it huh?" malambing at husky nitong saad sa aking tenga.Nahihiya man ay napatango ako sa binata. Naramdaman ko ang pagngiti nito habang hinahalikan niya ako paangat muli sa aking mukha at labi.He suddenly stopped from kissing my lips. Ang mga panigin nito ay napunta sa mga mata ko. Ngunit hindi ko pa tuluyang nakikita ang hitsura nito when his face become blurred in my sight."Stella 7:30 na." pasigaw na tawag ni Talia.Gulat na napabalikwas agad ako sa aking higaan.It was a dream?Parang totoo ang bawat pangyayaring iyon. Malinaw na malinaw sa aking isipan at pakiramdam ang bagay nangyare sa panaginip ko.What the hell was that?I asked my mind
PagkakamaliBinabalot ang aking isipan ng iba't ibang tanong. Sumasakit na rin ito dahilan sa marami akong iniisip. Pagkalito ang namamayani ngayon sa akin.Tama ba na pinili kong maikasal sa isang lalaking wala akong kasiguraduhan kung ano ang naging kaugnayan sa aking nakaraan? Paano kung sobrang babaw lang ng rason noong mga panahon na iyon kung bakit nais kong makausap ang ginang tungkol sa anak nito?Dahilan sa daming tanong na umaakopa sa aking utak hindi ko namalayan na narating na namin ang bahay ni Mrs. Del Vienna. Pinili ng ginang na isama siya sa bahay nito at doon maghapunan."Okey ka lang ba?" mataman na tanong ng ginang. Makikita sa mga mata nito ang pag-aalala."Okey lang po ako medyo sumasakit lang po ang ulo ko." sagot ko dito habang bumababa sa sinakyan namin.Tama nga ang hinala ko hindi lang bahay ang maaaring ideskripsyon sa sinasabing bahay ni Mrs. Del Viena kundi isang mansyon. Kulang ang salitang maganda sa bahay nito
This is a work of fiction. Names, characters, businesses, places, events and incidents are either the products of the author's imagination or used in a fictitious manner.Any resemblance to actual persons, living or dead, or actual events is purely coincidental.Do not distribute, publish, transmit, modify, display or create derivative works from or exploit the contents of this story in any way. Please obtain permission from the author. Again do not own this story.This is my first story here in Good Novel. I am a beginner on this journey so I hope I can take you to the world of my characters.
"Miss I'm sorry talaga pero hindi po kayo maaaring pumasok sa opisina nya lalo na at wala naman po kayong appointment."Patuloy pa rin sa pag-awat ang babaeng sekretarya siguro ng taong nais kong makausap."Miss listen, I just want to talk to Mrs. Del Vienna. I'm not here upang gumawa ng gulo. Kakausapin ko lamang siya. I really need her please!" magalang kong saad sa babaeng kaharap ko.Hindi ako pwedeng tumigil upang maka-usap sya. Siya na lamang ang taong makakasagot sa akin kung ano ang napag-usapan namin bago mangyare ang aksidente. Pangalan kasi niya ang nakalagay sa schedule na nasa folder na aking nakita sa aking kabinet."But miss hindi po talaga pwede. Sinusunod ko lamang ang protocol na ibinigay sakin.""No. Kakausapin ko lang talaga sya. Promise pagkatapos ko syang matanong aalis na agad ako please!"Hinayaan ko ang sarili kong maging mukhang desperada sa harap ng mga empleyadong nakatingin sa akin. Kung sana lang talaga hindi na