เข้าสู่ระบบFirst Night
Malamig na hangin ang sumalubong sa amin ni Nyckl ng makarating kami sa magiging bahay namin. Ginabi na din kami ng uwi dahil dinaanan pa namin ang mga gamit ko sa tinutuluyan namin ni Talia.
"Ako na magdadala ng gamit mo sa loob" saad nito pagkababa sa kotse.
"No. I can handle it."
Mabilis na pagtanggi ko sa alok niya at dinampot ang hawakan ng bag. Ngunit naramdaman ko ang kamay nito sa kamay ko na nakahawak sa hawakan ng bag na dala ko.
"Ako na, magaan lang naman." saad ko dito ngunit hindi ito nagpaawat.
Napaangat ang tingin ko sa kanya. Hindi ako makapaniwala na ang masungit na lalaki sa harap ko ay mag-iinsist na dalahin ang gamit ko.
"What are you staring at? Let's go." masungit na namang sabi nito.
Natataranta akong sumunod dito ng ang kamay niya ay hinigit ang kaliwang kamay ko papasok sa loob ng bahay.
" Aray, grabe naman to kung makahigit. Do I looked like maleta?" asar na sabi ko dito at hinihilot ang kamay.
Ibinaba nito sa sahig ang mga gamit ko bago ito lumapit sa akin.
"May I see." marahan nitong hinawakan ang wrist kong hinigit niya kanina.
Nanliit ang pupulsuhan ko sa mga kamay nito. He gently rubbed my wrist. I looked on his face. He looks really serious while staring at my wrist.
"Bakit ang payat mo? Wala bang pagkain sa inyo?" he suddenly asked.
"Meron naman, of course."
Ang mga tingin naman nito ay lumipat sa mga mata ko na nagdulot ng kakaibang kabog sa puso ko.
"O-okey na pala. " hinila ko palayo dito ang aking pupulsuhan dahil sa pagkailang dito.
He straightly looked at me bago nito kinuha ang mga gamit ko. Sumunod ako sa kanya nang tinungo nito ang isang silid.
"This will be our room." sabi nito habang binubuksan ang pinto ng silid.
Napapitlag ako sa sinabi nito. Ang mga mata ko ay parang literal na lumaki sa kanya.
"What? We -we just need to pretend right?In front of your mother? We don't love each other so- so we don't need to sleep on the same room." Kinakabahang tanong ko sa kanya.
"Uh-huh we don't need to sleep in same room. " Napatangong tugon nito.
Nakahinga naman ako ng maluwag sa naging sagot nito. Akala ko matutulog na kami in one room.
"Why do we need to sleep? This is our first night right? We can--"
Napalingon ako dito ng nanlalaki ang mga mata.Ang mga ngiti nito ay tila may kahulugan.He even close our distance like he's trying to kiss me.I remember my dream this morning. Agad ko itong naitulak sanhi ng pagkataranta.
"Pervert! Pervert!" pinagpapalo ko ito.
Bahagya ko pang inilagay ng pa-ekis ang kamay ko sa dibdib ko like I was trying to protect it from the attacker which was him.
Tumawa ito ng malakas habang nakataas ang dalawang kamay.
"Kelangan natin magpanggap sa harap ni mama na we're really trying our best to be sweet lovers. That's why we need to sleep in one room with one bed."
Pinaningkitan ko to ng mata na nagpangiwi ito.
"We'll just sleep okey."
Tinanggal ko dito ang masasamang tinging ipinukol ko sa kanya kanina.
"Unless?"
Napabaling ulit ako sa kanya na ngayon ay animoy nag iisip ng gagawin ng kanyang sunod na gagawin.
"Unless what?" Masungit na tanong ko rito.
" Unless gusto mo-"
Sinamaan ko ito ng tingin at balak ko na itong kurutin ng pinigilan nito ang aking kanang kamay.
"Stop it okey, ang sinasabi ko unless gusto mong wag matulog, Wag kang ano. Let's enter our room na para makapagpahinga na tayo. I have meetings tomorrow." masungit na namang saad nito.
Tumango ako sa kanya bilang pagsang ayon bago ako sumunod sa kanya.
The room was wide na hindi ko na ipinagtataka dahil mayaman ito. Nahati ang kulay ng dingding sa magkakaibang kulay gaya ng gray, white and dirty white. The floor color was brown that makes the room more cozy. May isa itong kulay puting pinto na sa palagay ko'y bathroom nito.
"I take a shower first. " napabalik ako ng paningin sa kanya. Tanging tango na lamang ang aking naisagot sa kanya.
Naupo ako sa magiging kama namin. The cover of bedsheet was pure white. Ang nga unan nito ay medyo gray. I really love the color of his room. Tama lamang ang kulay nito sa aking paningin.
May full mirror din sa may gilid ng closet. Lumapit ako doon upang tingnan ang aking repleksyon.
I am really married now to someone who became part of my past but I don't even know what's my relationship with him nor who he is in my past. Hindi ko rin sya kilala personally, kung ano ba ang ugaling tinataglay nito. And now, kelangan naming magpanggap sa harap ng nanay nito na magiging maayos kami. I am here in my situation because of my mission.
"Maaalala mo pa kaya ang mga nawala mong ala-ala?" napahawak ako sa repleksyon ko sa salamin.
Laglag panga akong napatingin sa salamin ng ang repleksyon ni Nyckl ay nakita ko dito. Tanging puting tuwalya lamang na nakatapis sa bewang neto na tumatakip sa ibabang bahagi ng kaniyang katawan. Napatalikod ako sa salamin para hindi ko makita ang ang repleksyon nito. Huli na ng mapagtanto kong mas mali ang ginawa ko dahil nasa harapan ko na ito ng tumalikod ako.
Nakita ko ang pagngisi nito sa akin kasabay ng paglandas ng daliri nito sa kaniyang buhok. Patuloy sa pagtulo ang basa nitong buhok pababa sa kaniyang malapad na dibdib. Unti-unti kong naramdaman ang panlalaki ng mata ko ng mas bumaba ang aking paningin sa kaniyang sparkling abs na nagpakinang sa aking mga mata.
"Looks like you're enjoying the view" maangas na saad nito. Kahit hindi ko nakita ang mukha niya alam kong nakangisi siya ngayon sa akin.
"Huh? what view? wala, hindi." napapahiya kong saad dito. Pinasadahan ko pa ng aking palad ang gilid ng aking labi upang masiguradong wala akong tumulong laway.
"Really? You know you can touch it." nang-aasar pa ring tugon nito habang lumalapit sa aking pwesto. My heart beats faster as he walks forward to me trying to be nearer on my position.
"pwede?" nabibigla kong tanong sa kanya na tila mistulang isang batang napagbigyan na kumain ng candy kahit bawal.
"uh-huh come here baby." malambing na saad nito.
Para akong batang nagniningning ang mata nakatingin kay Nyckl. Nakangiti ito habang bahagyang nakabukas ang mga kamay para bigyan ng espasyo ang mga pandesal nito.
Ang mga paa ko ay napatigil sa paghakbang ng bigla kong narinig ang halakhak nito. Para akong binuhusan ng malamig na tubig para magising sa aking kahihiyan.
"I know I'm hot and handsome. Your expression earlier can prove it." saad nito bago muling humalakhak.
"Hindi kaya. You're just imagining things. Excuse I'll take a bath."masungit na saad ko dito at nilayasan siya sa kwarto upang magtungo sa bathroom.
What is happening to me?
Napakabilis ng tibok ng puso ko. Maybe the reason was because of embarrassment. Nakakahiya ang nangyari kanina. Muli kong naalala ang uri ng ngiti na ipinukol ng lalaki sakin na nagdulot ng mas matinding kahihiyan na king naramdaman.
Nagbabad ako sa bathtub na naroon sa banyo. Walang ibang pumapasok sa isipan ko kundi ang iba't ibang ugaling ipinapakita ni Nyckl sa akin.
Dumadaan ang oras na siya ay tahimik o di kaya naman ay masungit. Ngunit hindi rin dito nawawala ang ugali nitong pilyo o di kaya'y palaging nang-aasar. Alam ko na hindi lang ito ang mararanasan ko sa bawat araw na daraan kaya kelangan kong ihanda ang sarili ko sa ugaling tinataglay pa ng lalaki.
BoyfriendNagsipagunahan sa pagluha ang aking mga mata. Patuloy parin ako sa pagmamakaawa sa lalaki nakasuot ng puting tshirt na ngayon ay nag-aamba ng umalis.I kneeled on the ground while crying, begging him not to leave me broken."Please babe kung gusto mo bibigyan kita ng space basta don't leave me. Don't you see I'm crying. I thought you don't want me crying. please. Oh sige hahayaan kita na umalis just please tayo parin. please tell me you still love me right."Nagmamakaawa ko paring saad dito. I hold his hand though he want me to let him go."Sorry. I can't and- and I don't love you anymore. Maybe we should grow on a separate ways." inalis nito ang mga kamay kong pilit na hinahawakan ang kamay niya. Hindi man lamang nito nagawang humarap saakin habang sinasabi ang katagang iyon."Don't leave.. please.. Don't leave me"Agad na nawala ang bulto nito sa aking harapan.Napamulat ako ng aking mata
First NightMalamig na hangin ang sumalubong sa amin ni Nyckl ng makarating kami sa magiging bahay namin. Ginabi na din kami ng uwi dahil dinaanan pa namin ang mga gamit ko sa tinutuluyan namin ni Talia."Ako na magdadala ng gamit mo sa loob" saad nito pagkababa sa kotse."No. I can handle it."Mabilis na pagtanggi ko sa alok niya at dinampot ang hawakan ng bag. Ngunit naramdaman ko ang kamay nito sa kamay ko na nakahawak sa hawakan ng bag na dala ko."Ako na, magaan lang naman." saad ko dito ngunit hindi ito nagpaawat.Napaangat ang tingin ko sa kanya. Hindi ako makapaniwala na ang masungit na lalaki sa harap ko ay mag-iinsist na dalahin ang gamit ko."What are you staring at? Let's go." masungit na namang sabi nito.Natataranta akong sumunod dito ng ang kamay niya ay hinigit ang kaliwang kamay ko papasok sa loob ng bahay." Aray, grabe naman to kung makahigit. Do I looked like maleta?" asar na sabi ko dito at hinihi
PlainI bit my lower lips when he dropped his kisses on my neck. Tinatakbuhan na ako ng katinuan at tanging pagpikit na lamang ang aking nagawa.I moaned when his right hand reached my right boobs. He softly squeeze it, makes me moaned more."You like it huh?" malambing at husky nitong saad sa aking tenga.Nahihiya man ay napatango ako sa binata. Naramdaman ko ang pagngiti nito habang hinahalikan niya ako paangat muli sa aking mukha at labi.He suddenly stopped from kissing my lips. Ang mga panigin nito ay napunta sa mga mata ko. Ngunit hindi ko pa tuluyang nakikita ang hitsura nito when his face become blurred in my sight."Stella 7:30 na." pasigaw na tawag ni Talia.Gulat na napabalikwas agad ako sa aking higaan.It was a dream?Parang totoo ang bawat pangyayaring iyon. Malinaw na malinaw sa aking isipan at pakiramdam ang bagay nangyare sa panaginip ko.What the hell was that?I asked my mind
PagkakamaliBinabalot ang aking isipan ng iba't ibang tanong. Sumasakit na rin ito dahilan sa marami akong iniisip. Pagkalito ang namamayani ngayon sa akin.Tama ba na pinili kong maikasal sa isang lalaking wala akong kasiguraduhan kung ano ang naging kaugnayan sa aking nakaraan? Paano kung sobrang babaw lang ng rason noong mga panahon na iyon kung bakit nais kong makausap ang ginang tungkol sa anak nito?Dahilan sa daming tanong na umaakopa sa aking utak hindi ko namalayan na narating na namin ang bahay ni Mrs. Del Vienna. Pinili ng ginang na isama siya sa bahay nito at doon maghapunan."Okey ka lang ba?" mataman na tanong ng ginang. Makikita sa mga mata nito ang pag-aalala."Okey lang po ako medyo sumasakit lang po ang ulo ko." sagot ko dito habang bumababa sa sinakyan namin.Tama nga ang hinala ko hindi lang bahay ang maaaring ideskripsyon sa sinasabing bahay ni Mrs. Del Viena kundi isang mansyon. Kulang ang salitang maganda sa bahay nito
This is a work of fiction. Names, characters, businesses, places, events and incidents are either the products of the author's imagination or used in a fictitious manner.Any resemblance to actual persons, living or dead, or actual events is purely coincidental.Do not distribute, publish, transmit, modify, display or create derivative works from or exploit the contents of this story in any way. Please obtain permission from the author. Again do not own this story.This is my first story here in Good Novel. I am a beginner on this journey so I hope I can take you to the world of my characters.
"Miss I'm sorry talaga pero hindi po kayo maaaring pumasok sa opisina nya lalo na at wala naman po kayong appointment."Patuloy pa rin sa pag-awat ang babaeng sekretarya siguro ng taong nais kong makausap."Miss listen, I just want to talk to Mrs. Del Vienna. I'm not here upang gumawa ng gulo. Kakausapin ko lamang siya. I really need her please!" magalang kong saad sa babaeng kaharap ko.Hindi ako pwedeng tumigil upang maka-usap sya. Siya na lamang ang taong makakasagot sa akin kung ano ang napag-usapan namin bago mangyare ang aksidente. Pangalan kasi niya ang nakalagay sa schedule na nasa folder na aking nakita sa aking kabinet."But miss hindi po talaga pwede. Sinusunod ko lamang ang protocol na ibinigay sakin.""No. Kakausapin ko lang talaga sya. Promise pagkatapos ko syang matanong aalis na agad ako please!"Hinayaan ko ang sarili kong maging mukhang desperada sa harap ng mga empleyadong nakatingin sa akin. Kung sana lang talaga hindi na