Simula

"Miss I'm sorry talaga pero hindi po kayo maaaring pumasok sa opisina nya lalo na at wala naman po kayong appointment." 

Patuloy pa rin sa pag-awat ang babaeng sekretarya siguro ng taong nais kong makausap.

"Miss listen, I just want to talk to Mrs. Del Vienna. I'm not here upang gumawa ng gulo. Kakausapin ko lamang siya. I really need her please!" magalang kong saad sa babaeng kaharap ko.

Hindi ako pwedeng tumigil upang maka-usap sya. Siya na lamang ang taong makakasagot sa akin kung ano ang napag-usapan namin bago mangyare ang aksidente. Pangalan kasi niya ang nakalagay sa schedule na nasa folder na aking nakita sa aking kabinet.

"But miss hindi po talaga pwede. Sinusunod ko lamang ang protocol na ibinigay sakin."

"No. Kakausapin ko lang talaga sya. Promise pagkatapos ko syang matanong aalis na agad ako please!"

Hinayaan ko ang sarili kong maging mukhang desperada sa harap ng mga empleyadong nakatingin sa akin. Kung sana lang talaga hindi nawala ang memorya ko hindi ko gagawin ang mga bagay na ito.

"Miss, kahit man lang tawagan mo sya then tell her if I can ask her please!"

Mukha namang naniwala ang sekretaryang kaharap ko. Sumusukong tumawag siya sa opisina ng ginang. Nakamasid lamang ako sa kanya habang may kinakausap siya sa telepono, maaaring ang ginang na ang kaniyang kausap. Muli akong nakaramdam ng pag-asa nang itanong nito ang aking pangalan.

"Carla Stella Lacdao yun po ang name ko."

Mabilis ko agad na saad sa sekretarya. Linukuban agad ang aking sarili ng kaba at pag-asa na maaaring masagot na ang aking mga tanong kung sakaling makaharap ko na ang ginang na aking hinahanap.

"Sumunod ka na lang sa akin, miss Lacdao dito ang opisina ni Mrs. Del Vienna."

Kinakabahan ngunit nagawa kong sumunod sa sekretarya na naghatid sa akin sa opisina ni Mrs.Del Vienna. Hindi na ako nito sinamahan sa loob ng opisina dahil nakatawag na naman ito doon, naghihintay na lamang ang ginang sa aking pagpasok.

"Good morning, miss Lacdao." mababang saad ng ginang. Hindi ito makikitaan ng sungit ngunit hindi mo rin ito kakikitaan ng kabaitan batay sa pagtatanong nito.

"Good morning, Mrs. Del Vienna. Hindi na ako magpapaligoy-ligoy pa. I just want to ask about things that happened 3 years ago."

Kinakabahan man ay pinilit ko pa ring magsalita ng hindi nauutal. Nagbago ang hitsura nito ng marinig ang aking sinabi. I knew it. Hindi ako nagkamali. I'm sure she knows something about it. 

"Why are you asking me about the things na nangyare makalipas ang ilang taon?"

Nagulat ako sa pagtataas ng boses nito. Bakit ganun na lamang ang kaniyang reaksyon? So she knows something nga. 

"Kase po, ikaw ang huling meeting na pinuntahan ko bago ang nangyari sa aking aksidente. And now that I can't remember even a single thing on my past. And I don't know where should I start to remember those. Ikaw nalang po yung maaaring makatulong sakin."

Mababakas ang gulat at awa sa kanyang mata, ngunit hindi nakaligtas ang pagsilay ng takot sa mga mata nito.

Mali ba ang nakikita ko? Bakit may takot akong nakikita sa kanyang mata? 

"No," Matigas nitong saad "Hindi ka dumating noon sa meeting. You appointed a meeting  yet, you don't even arrived here."

Agad na bumagsak ang mga balikat ko sanhi ng pagkadismaya. Pagod at kawalang pag-asa ang aking naramdaman sa mga oras na iyon. 

Paano ako muling makakaalala kung ang aking huling paraan ay wala pala talaga? San ako magsisimula? Tatlong taon akong natutulog at nagising akong wala man lang maalala tungkol sa mga bagay na ginawa ko bago ang aksidente. Tanging ang mga alaala ng pagkabata ko ang bumabalik sa aking isipan.

"So," mahaba at malalim na buntong hininga ang kumawala sa akin. "I guess, I should go. I'm sorry Mrs. Del Vienna for wasting your time. Thank you."

Muli akong nagpakawala ng buntong hininga bago ako nag ambang tumalikod sa kanya. Alam kong maaring bastos ang naging reaksyon ko ngunit hindi ko mapigilan na madismaya at manlumo sa nangyare.

"Ngunit, before you appointed a meeting you tell me your agenda on a phone call "

Agad na lumipad ang aking tingin pabalik sa ginang na nagbaba ng tingin nang muli itong nagsalita. Muli akong inahunan ng pag-asa sa aking narinig. 

"Po?"

Nag-angat ng paningin ang ginang. Her eyes immediately stopped on my eyes. It's like, there is something she wants to tell but I can't understand it.

"You told me that, you want us to talk. About my son, and I said that you need to make an appointment and be it in a formal way."

Naguguluhan akong napatitig sa ginang. Hindi ko mawari kung anong nais kong maitanong sa kaniya.

Sinong son ang tinatawag nito at ano ang kaugnayan ko sa kanya? Bakit kelangan ko siyang kausapin tungkol dito? Kung ganun ang anak nito ang dapat kung makausap.

"Sinong anak? Who's son you're talking about? I need to talk to him." 

Asik ko sa kanya. Mababakas sa aking tono ang pagiging desperada na malaman kung sino ang anak na tinutukoy niya. Mas nangibabaw ang pagkalito ko ng mula sa pagiging seryoso ng kaniyang ekspresyon ay napalitan ito ng panghahamon.

"Not that fast, ms. Lacdao."

"Huh?" 

Naguluhan lalo ang aking isipan sa sinabi nito. Ang mga mata nitong mapanghamon ay tumitig sa mga mata ko. Then I saw a smirk plastered on her lips. What is the problem of this not so old woman? Is she crazy? 

"Let's make it a business." nakangiti pa rin niyang saad ngunit nababakas pa rin ang panghahamon sa tono nito.

"What do you want, mrs. Del Vienna"

Lumawak ang ngiti niya na parang nagtagumpay siya. What is the heck on this woman after me?

"Just simple, miss Lacdao. I'll allow you to talk with my son and let you to be near with him so that you can ask him about your past and as a change-"

So she's doing a blackmail against me? What does she want?

" what?" 

"Marry my son."

Laglag panga akong napatingin sa ginang.

What? Marry her son and what will happen next? Why is she offering me a marriage proposal?

"What.. if I..-I dont want.. To?"

Utal kong saad sanhi ng pagkabigla at pagkalito sa mga nangyayari.

"Leave it then," kibit balikat pa nitong saad.

"But, I'll assure you, you'll not have a way to talk with my son nor be near with him. I won't even allow you to have a talk a minute or two." she added with finality on her voice.

No no no! He's the only key for me to remember my past as fast as possible. I have the feeling that her son has a big part on my past. What if she really do that? No I need to do something.

"Miss Lacdao, I give you choices. It's either you take it or you leave it. You choose."

I need to take a risk. I need to gamble the last card I had.

"I chose to..." I swallow hard before I answered. " Take it."

"I'll marry your son."