Kabanata 4

PHILIPPINES

Sa wakas, pagkatapos nang mahaba at nakakaboring na biyahe ay naririto na rin siya sa bansang sinilangan. Nagpadala ng mensahe ang Tiya niya na may susundo raw sakaniya sa airport.

Ginala niya ang paningin. Itim na Lamborghini raw ang susundo sakaniya at sinabi nito ang plaka. Agad naman niya itong nakita at tila kilala na rin naman na siya ng driver.

"Magandang araw, Sir. Ako po iyong pinadala ni Madam Concha." magalang na pakilala nito. Tumango lang siya at pinagbuksan siya nito ng pintuan sa passenger seat.

Sumakay agad siya roon at ilang sandali pa ay mahimbing na mahimbing na ang tulog niya. May jetlag pa siya sa biyahe. Hindi niya alam kung gaano na siya katagal natutulog ngunit nakarinig na lamang siya ng kakaibang ingay na galing sa labas. Parang may nagbungguan. Napasubsob pa ang mukha niya sa headrest ng driver seat dahil sa biglaang pagpreno. 

Tila nagising ang natutulog niyang diwa. "Ano ho ang nangyari?" nakakunot noong tanong niya.

Napapakamot ito sa o habang tumingin sakanya. Hindi makatingin ng maayos. "Ah-eh, S-Sir..." 

Nagulat na lamang siya nang makita sa gilid ng bintana niya ay may isang babaeng galit na galit at binato ang salaminl ng kotse gamit ang bato. 

Nanlaki ang mga mata niya. My God! Baliw na ba ito? Hindi ba nito alam kung magkano ang sasakyan ng Tiya?!

Inis siyang bumaba ng kotse para harapin ang mahaderang babaeng ito. Hindi niya ito papalagpasin! Kakauwi niya lang galing ibang bansa at pagod pa, ngunit mukhang mae-evict niya itong babaeng ito.

Pagkababa niya, nasilayan niya ang isa sa pinakamagandang babaeng nakita niya 'ata sa tanang ng buhay niya. She's not that beautiful na pwedeng ipanglaban sa beauty pageants. Pero may ganda itong hindi nakakasawa. He was about to screen her body but to noticed na napaka baduy nito manamit. Conservative ito manamit. 

Sa init ng klima dito sa Pilipinas, anong pumasok na kalokohan sa kukote nito para magsuot ng get-up nito? Sayang maganda pa naman ang dalaga. But, no way. Hindi siya pumapatol sa pa old-maid na. Tulad ng tiyahin. Mukhang may balak pa yatang pumasok sa kumbento itong babaeng ito.

Napansin niya bahagya itong natulala nang makita siya at mukhang nagda-daydreaming pa ang mukha nito kaya naisip niyang lokohin ito.

Mukhang napahiya naman ang babae, kaya bahagyang tumagilid ito at para punasan ang ika nga niyang "tumulong laway" nito. Natawa siya. He find her very amusing.

Ilang sandali pa ay nagkapalitan na sila ng maaanghang na salita ng babae. Matabil ang dila nito. At ayaw man aminin ni Reeve, ngunit nasasagi nito ang ego niya. Kaya naman para matapos na ang usapan ay binigyan niya ito ng tseke at nanggigigil na umalis doon. 

Sayang! Maganda pa naman ang babaeng 'yon, pero bukod sa manang na nga manamit, masyado pang mataray!

"Nandito na ho tayo, sir, pasensiya na ho ulit. Ayaw ko pa hong matanggal sa trabaho," sabi ng driver. Tumango siya at bumaba na. Kinuha ng driver ang bagahe niya sa compartment at siya naman ay nagdoorbell na sa bahay. Agad siyang pinatuloy ng kasambahay at dare-daretsong pumasok na sa loob.

Agad niyang nabungaran ang tiyahin niya na na nasa hapag kainan at nagaayos ng pagkain. Nagulat ito nang makita siya.

"Reeve! Hijo! Nagulat naman ako saiyo. Hindi ka man lang tumawag na narito kana. Hindi pa ako tapos mag-prepare. Anyway, kamusta ang biyahe? I miss my baby boy," nakangiting lumapit ito sakanya. Agad siyang nagmano. Niyakap siya nito at gumanti rin siya ng yakap. He miss her Auntie so much.

"May nangyari lang, Auntie. Masyado akong pagod sa byahe..." mababakas ang pagod sa boses niya.

"Ganoon ba? O sige, umakyat ka muna roon sa kwarto mo at magpahinga saglit. Tutal hindi pa ako tapos magayos dito. Tatawagin na lang kita kapag ayos na," sabi nito

"Okay, Auntie. Thanks," at umakyat na nga siya. Tinungo ang dating kwarto niya na ganoon pa rin ang ayos. Nakakamiss din pala rito.

Agad siyang nagpalit ng komportableng damit at nahiga sa kama. Naisip niya ang babae kanina. That woman is interesting. Pero naisip niyang dapat nang huwag isipin ito dahil alam naman niyang hindi na sila muling magkikita pa.

Bago pa siya hilahin ng kaantukan ay may naririnig siyang tinig sa ibaba. Parang may kausap ang Auntie niya. Napagpasyahan niyang bumaba at tignan sino ang kausap ng tiyahin. Isama na rin ang pagtunog ng sikmura niya.

"Tita, sino ho iyang kausap mo?" tanong niya habang pababa ng hagdan

"Ah, sakto! Ikaw pala hijo, ito si Dra. Andrea, ang veterinarian ko. Naku, napakagandang bata nitong si Andrea hijo, come here," sagot ng Tita niya. 

Napangiwi siya. Mukhang balak pa yata ng tiyahin i-match make siya. Kilala niya ang sinasabi nitong veterinarian. Papaanong hindi, eh kulang nalang sambahin na ito ng tiyahin niya.

Wala yatang tawag na hindi nito binabanggit ang Doctor nito. Na ayon dito ay napakaganda, napaka maayos na babae at responsable. Lahat na yata ng magandang 'napaka' ay nasabi na ng ginang. Sa mata nito, tila isang santo ang  Doctor nito.

Bilib na bilib ito sa babae nito at kulang nalang ay ipagpalit na siya rito. Nasabi pa nga nitong parang anak na ang turing nito sa alaga. Isama pa roon na parehas ang mga ito ng interest. Pets. 

Well, hindi naman siya inggitero. At hindi naman siya nai-inggit sa malugod na papuri ng tiyahin sa dalaga. Alam naman niyang siya ang mas matimbang dito at salingkitkit lang ang Doctora na ito sa buhay ng pinakamamahal na Tiyahin. At bukod pa roon ay baka manggagamit ito at nakikipag-close sa ginang dahil alam nitong mayaman ang huli. 

Mga taong oportunista at manggagamit! Hindi na iyon bago sa buhay. At dapat niyang masabihan ang tiya, lalo na't wala namang masama kung magiingat. Kailangan niya masabi ang nilalaman ng isip sa hindi nakaka-offend na paraan dahil tiyak niyang hindi makikinig ang tiyahin sakanya basta basta.

Pagbaba niya ng hagdan saktong nagkatitigan sila ng panauhin nito. Awtomatikong nanlaki ang mga mata niya nang mapagtanto kung sino ang tinutukoy ng tiyahin.

"Ikaw?!" at nakakatawang bukod sa parehas sila ng reaksyon ay magkasabay pa nilang sinabi iyon.