Kabanata 5

"WHERE HAVE you been? I've been searching you everywhere!" nagaalalang bungad ng binata kay Andrea.

Nanlaki ang mga mata ng dalaga. Hindi siya mapakaniwala na naririto ito ngayon sa harapan niya. Her bestfriend.

"Rihan!" masayang tili ni Andrea.

Ibinuka nito ng malapad ang mga braso. Walang isip na tinakbo niya ito at niyakap ang binata, nagyakapan sila ng mahigpit. Namiss niya ang init ng yakap nito. Oh God, ngayon niya lang realized kung gaano niya ito namiss. "Bakit ngayon ka lang? Akala ko ba saglit ka lang sa Las Vegas?" nakabusangot na tanong niya sa kaibigan.

Bahagyang natawa ang lalaki sa pagsimangot niya. Nangigigil na kinurot nito ang pisngi niya.

"Aray! Ang sakit naman." nakasimangot na reklamo ng dalaga.

"Ikaw kasi. Ang cute cute mo!" parang batang sabi nito. Hindi pa sila kumakalas sa yakap ng isa't isa. Miss na miss niya ang lalaking ito. Ilang buwan din itong nawala at hindi nagparamdam. 

"Hmpk. Wala ba akong pasalubong?" kunwa'y nagtatampong wika niya

"Asus! Nagtanong pa ang ale. Akala naman nakalimutan na siya," tatawa tawang sabi nito.

Hinampas niya ito sa balikat. "Sus! If I know hindi naman business ang inasikaso mo roon sa Las Vegas kundi babae!" tukso niya rito.

Biglang sumeryoso ang mukha nito at hinawakan ng mahigpit ang kamay niya. Tumitig ito nang matiim sa mata niya.

"Heather... alam mong hindi totoo 'yan," Yes. Si Rihan lang ang tumatawag sakaniya ng Heather, bata pa sila, Heather na talaga ang tawag nito sakaniya. Kapag galit lang siya nito tinatawag ng Andrea. 

"Oo na,"

"Heather, look at me..." 

Sinunod naman niya ito at napansin niyang may kakaiba. Parang iba kung tumingin ito sakanya, nagniningning. O, baka naman malikot lang ang imahinasyon niya?

"Business ang ipinunta ko roon sa Las Vegas, Heather. Hindi mga babae na pinagsasabi mo r'yan," 

"Alright. Kumain ka na ba? Kailan ka pa nakarating sa Pilipinas?" Pagliliko nalang niya ng usapan, hindi rin naman kasi naniniwala dito.

"Dalawang oras lang simula nang dumating ako dito. At ikaw agad ang pinuntahan ko,"

Well, ano pa nga ba ang aasahan niya sa lalaking ito? Independent na ito. Nagiisang anak lang din ito at patay na ang ina nito. Ang ama naman nito ay nagasawa na ng iba at nakabase na sa Australia. Mayaman si Rihan at ang ama nito. Binigyan niya ang binata ng spare key ng condo unit niya para kapag may mga babae itong pinagtataguan ay may matutuluyan ito. 

"Bakit hindi mo i-check ang unit mo? Sigurado ang dumi na 'nun," suhestiyon niya.

Nagkunot ang noo nito. "Pinapaalis mo na ba ako, Heather?" masungit na tanong nito.

"Rihan, hindi naman sa ganoon..."

"Then what? Atsaka... bakit ganyan ang suot mo? Saan ka ba nagpunta?" animo tatay niya kung magtanong ito. Hindi niya masisisi si Rihan. Kakaiba nga ang suot niya ngayon dahil nag fitted jeans siya, kilala siya ni Rihan na conservative kung manamit.

"Hmm..." napangiti siya ng maalala ang nangyari kanina. Kung paano siya iligtas ng gwapong lalaking iyon. Wait? Ano nga ba ang pangalan noon? Hindi niya pala naitanong. Nakakakilig, isipin na pinagtanggol siya laban sa hinayupak na holdaper na iyon. Nakakakilig!

Hinatak niya ang binata na umupo sila sa sofa niya. "Ano 'yang mga ngiti mo, Heather? Hindi ko gusto iyang mga ngiti na 'yan,"

"Ang KJ mo naman! Heto na! Iku-kwento ko na. Ganito kasi, may nangholdap saakin kahapon tapos niligtas ako ng gwapong lalaki... Oh my god, Rihan. Sobrang gwapo niya..." Nagda-daydreaming na wika niya habang iniisip ang gwapong mukha ng lalaki na nagligtas sakaniya kahapon lamang.

~

"WHAT?!" gulat na sigaw nito sakaniya pagkatapos niyang ikwento ang nangyari kahapon. Kaya napabalikwas siya.

"Grabe ka naman makasigaw!"

"Heather, bakit hindi ka nagi-ingat? Bakit naglalakad ka magisa sa kalsada? Alam mo namang maraming tarantado ngayon..." napapailing na wika nito.

"Alam mo napaka OA mo. Hindi ko naman kasalanan ang nangyari kahapon dahil nasa vulcanizing shop ang kotse ko. Nasira ng barumbadong lalaki," gigil na wika niya ng maalala ang insidente nila ni Reeve.

"Sira ang kotse mo? Damn! Kung alam ko lang na mapapahamak ka ng ganito sana hindi na ako umalis ng bansa. Simula ngayon ako na ang maghahatid sundo sayo sa clinic mo, okay?" nakakunot noong sabi nito.

Yumakap siya rito. Narinig niya ang mabigat na pagbuntong hininga nito.

"Huwag ka nang magalit, Rihan..." malambing na sabi niya rito.

Narinig niyang nagmura ito. "Ewan ko ba, Heather. Kay bilis mawala ng tampo ko sayo. Pasalamat ka. Sa susunod magingat ka na, ha. At sino naman 'yong lalaking nagtanggol saiyo?" muling nagseryoso ang mukha nito.

"'Yan, Rihan. 'Yan ang gusto kong ikwento sayo. Alam mo ba kahapon niligtas ako ng isang makisig at gwapong lalaki mula sa holdaper. Hay naku, Rihan! Sobrang gwapo! Mamamatay na yata ako." kinikilig na sabi niya. 

Nakita niyang umasim ang mukha ng nitp. "Ano ba 'yan, Heather. Maghunos dili ka nga!" sita nito sakanya.

Pinanlakihan niya ito ng mata. "Heh! Ikaw ang tumigil! Hindi ka ba happy para saakin?" sabay himas sa braso nito. 

"At bakit naman ako magiging happy para sa'yo?" masungit na sabi nito

"Hmpk! Ang hina mo, kasi po sa wakas nagkaroon na ako ng interes sa lalaki. Alam mo ba Rihan, grabe tumulo 'ata laway ko sakanya... ang gwapo talaga. Siguro ang sarap magpabuntis sakanya," sabi niya at bumungisngis.

Nakita niyang nanlalaking mga mata na tumingin ito sakanya at tumayo ng marahas. "What?! No way, Andrea!" puno ng awtoridad ang boses nito.

Nagtataka naman siyang tumingin rito. Ano bang problema nito?

"Andrea... makinig ka saakin. Ako ang magsasabi kung sino ang lalaki na nararapat sa'yo. Ako lang!" tila kinokombulsyon na ito sa galit at niyugyog pa ang magkabilang balikat niya.

"Pero Rihan, I'm old enough..." pilit niyang katwiran. Somehow, naiintindihan niya ang pagaalala nito at nagpapasalamat siya dahil roon. Ibig lang sabihin -- he really cares for her.

Rihan is her male bestfriend. Nagsimula silang maging magkaibigan noong elementary pa lamang sila, magkaklase sila nito noon. At hanggang ngayon magkaibigan pa rin sila. Halos magkapatid na ang turingan nila. Malapit sila masyado sa isa't isa at halos dito na tumira ang binata sa unit niya. Magkatabi rin silang matulog, wala namang masama dahil parehas silang walang malisya sa isa't isa.

And speaking of Rihan? Masyado itong playboy. Casanova talaga palibhasa nuknukan ng kagwapuhan. Siya lang yata ang babaeng immune sa charisma nito.

"Ang edad mo, oo. Pero inosente ka pa sa larangan ng pagibig. Masyadong mapaglaro ang mga lalaki. Huwag ka agad agad magtitiwala o mahuhulog sa lalaking 'yan. Baka masaktan ka lang." giit nito.

Kumunot na ang noo niya. "Rihan... I'm not getting any younger, what do you want me to do then? Tumandang dalaga? Paano naman ako wala ako makakasama," naweweirduhan na siya sa inaakto nito.

"Ako, Andrea. Ako, sino ba ako sa buhay mo?" tumingin ito sakanya na halos tumagos na sa kaluluwa niya. At patay! 

Tinawag na siya nitong Andrea. Ibig sabihin lang n'yon ay galit at seryoso na ito. Napalunok siya