Kabanata 7

TWO DAYS AGO

"Ikaw?!" gulat at sabay nilang sabi ng hambog na lalaki. Nagtataka naman na nagpapalit-palit ang tingin ni Concha sa dalawa.

"T-Teka hijo, do you know Dra. Andrea?" gulat na tanong nito.

Matiim na tumitig sakanya ang binata. And Andrea can't deny that those stares sent shivers down to her spine! Iba talaga tumitig ang lalaking ito. Mayroon sa mga titig nito na nakakapag panginig ng tuhod.

"Yes, Auntie. I know her," may diin sa tono na sabi nito, na tila may tinutumbok.

Bahagya namang napalunok si Andrea sa pagkakasabi ng binata at nagulat siya na ito pala ang pamangkin na tinutukoy ni Mrs. Del Mundo. Este, Ms. Del Mundo lang pala. Matandang dalaga nga pala ito. Pero ang awkward lang kasi kung Miss ang tawag niya rito.

"Oh, really? How come? Kakauwi mo lang ngayon," takang tanong naman ng Tiyahin nito. "It's a long story, Auntie. Sasabihin ko nalang some other time. Bakit hindi niyo ako ipakilala sa Doktora niyo?" talagang pinagdiinan nito ang salitang "doktora".

"O, akala ko ba magkakilala na kayo?"

"Yes. Pero mukhang nakalimutan yata ni Ms. Gagandahan na pormal na magpakilala saakin," the man smirked at her.

Nanlaki naman ang mga mata ni Andrea sa naririnig. Ano bang gustong palabasin ng damuhong lalaking ito?

Mukhang natuwa naman ang Tiya nito. "Tutal magkakilala na pala kayo, ngayon mas magkakakilanlan pa kayo..." simula ng ginang.

Halos mapatirik naman ang mga mata ni Andrea sa narinig. Huh! As if namang gusto niya lubusang makilala ang pamangkin nito! No, thanks.

"Ah.. Ma'am, iche-check ko na po si Blossom," pagiiba niya ng usapan. "Naku, don't worry about Blossom, hija. She's pefectly fine. I'm sorry, pero nagimbento lang ako ng kwento noong tinawagan kita. Gusto talaga kita imbitahin sa munting salu-salo kasi darating nga itong pamangkin ko. Alam ko kasi pag sinabi ko sayo, hindi ka papayag," nakangiti at apologetic na tumingin ito sakanya.

Hindi niya alam kung matutuwa ba siya dahil naalala siya nito, o maiinis dahil imbes nagpapahinga siya ay ito narito siya at nakilala ang lalaking kung umasta ay parang hari.

"Okay lang ba, hija?" nagaalalang tanong ng ginang. Agad siyang nag-angat ng tingin at ngumiti rito.

"Ayos lang po," pilit siyang ngumiti. Naging mabait sakanya ang huli at ayaw niyang sa munting hiling nito ay hindi niya pa mapagbigyan, narito na siya. Titiisin nalang niya ang presensya ng pamangkin nito.

"Kung gayon, tara na sa hapag kainan, nakahanda na ang dinner," anyaya nito. Nauna ito sa paglakad at sinabayan nila ito ng lalaki.

"I didn't know na bulag pala si Auntie. Maganda? Bakit parang hindi ko naman nakikita 'yon sa'yo? Anyway, we still have unfinished business," mapangasar na bulong nito sa tenga niya kaya bahagyang napakislot siya.

"How dare you to insult me like that! You have no right! Masyado kang mahangin, mister!" gigil niyang sambit rito, ngunit pinilit na hindi mapalakas ang boses.

Natawa ito ng mahina. "Well...pwede ka na ring sigurong pagtiyagaan...you still have the curves kahit pang manang 'yang suot mo," iniscreen pa nito ang katawan niya na ikinapula ng mukha niya.

Sa sobrang inis at gigil niya rito ay nasuntok na lamang niya ito sa sikmura. "Ouch!" daing nito

"Serves you right!" natatawa naman niyang sabi. Saktong lumingon naman sakanilang direksyon ang Tiya nito.

"Ohh, mukhang nagkakamabutihan na kayo ng pamangkin ko, Andrea," ngiting ngiting sabi nito.

"Yes, Tita. Mabait naman pala ito si Dra. Andrea. Kaso mukhang sinusungitan niya ako. Mainit yata ang dugo niya saakin," nakangisi nitong sabi na animo nagpapaawa pa sa Tiya.

Umupo na ang ginang sa nakahandang upuan at gayundin sila. Nagsimula na sila sa pagkain nang nagsalita ulit ang ginang. "Andrea, pagpasensiyahan mo na 'yang pamangkin ko. Sadyang mapangasar talaga 'yan. Siya nga pala, siya si Reeve. Reeve Buenavista. Kapatid ko ang namayapa niyang ina. Naku, alam mo namomoblema nga ako sa batang 'yan. Paano ba naman 32 na, ni isang matinong babae wala man lang siyang naipapakilala saakin," napapailing na wika nito.

Huh, tama nga ang hinala niya. This man is a certified casanova. Wala itong matinong gagawin. Isa itong playboy! Hindi niya alam, pero na-disappoint siya nang maisip kung ilang babae na ang naikama nito. Siguradong pang beauty queen ang kagandahan o kung hindi man, pang artista -- unlike her. Plain Andrea.

Agad niyang iwinaksi ang naisip. Ano bang paki niya kung ganoon man? Wala na siya roon. Bahala na ito sa buhay nito kung magkasakit ito sa pakikipagtalik kung kani-kanino. It's not her problem anyway.

"Auntie naman... huwag mo naman akong ipahiya sa harap ng inyong Doktora," at kumindat pa ito sakanya.

Shit! Pakiramdam niya hinangin ang panty niya sa pagkindat nito. Sobrang gwapo naman kasi talaga nito. Parang isang titig lang nito handa nang liparin ang underwears niya. Lihim siyang natawa sa naisip, nagiging berde na siya simula ng masilayan ang lalaking ito.

"Heh! Dapat lang ano, pasasaan ba't malalaman din ni Andrea ang pinagagawa mo sa mga babae. Kung sakali mang magaasawa ka, ang gusto kong mapangasawa mo ang mga babaeng tulad ni Andrea. Conservative, magaling sa buhay at ideal wife. O kung hindi man, matutuwa ako kung si Andrea nga ang mapapangasawa mo," nagniningning ang mga mata ng matanda.

Agad na nalunok ni Andrea ang malaking steak na sinubo. Napaubo siya at nanlaki ang mga mata. "Tubig! Tubig!" natatarantang sigaw ng ginang.

Pati si Reeve ay nataranta rin at agad siyang inabutan ng tubig. Ininom niya 'yon. Naluha siya dulot ng pagkabara ng steak na agad niyang nalunok. Napapa-ubo pa rin siya ngunit pinilit na magsalita. "I'm sorry Ma'am..." hinging paumanhin niya.

"It's okay, Andrea."

"Ganoon ba katindi ang ayaw mo saakin at nabulunan ka pa sa sinabi ni Auntie?" madilim na tanong ng binata sakaniya.

Agad naman siyang napatingin rito at napakunot-noo.  "Huh? Anong ibig mong sabihin?" nalilitong tanong niya.

Agad itong nagiwas ng tingin. "Wala, ubusin mo na 'yang pagkain mo," ipinagkibit balikat niya ang sinabi nito at nagkwentuhan pa sila ng ginang. Marami siyang nalaman tungkol kay Reeve. Marami na raw itong branches ang bar nito sa Barcelona sa edad na 32. Mas lumawak ang paghanga niya sa lalaki sa abilidad nito sa negosyo

"Pwedeng pwede na nga siyang magasawa. Stable naman na ang business niya. Ewan ko nga ba " r'yan sa batang 'yan... mukhang ayaw lumagay sa tahimik..." nasa boses nito ang pagkadismaya.

She heard Reeve groaned. And for her that groan is too... sexy.

"Auntie naman, kung magusap kayo parang wala ako dito, ha? Besides, I don't have time para sa pagaasawa. Sakit lang sa ulo ang mga babaeng 'yan. Masyadong maraming demands sa buhay. If I stay single, wala akong problema. No complications." sabad sa usapan ni Reeve. Nalungkot siya sa sinagot nito. So, wala itong balak magasawa. Teka, bakit kailangan niyang makaramdam ng lungkot!

"Pero flings ang dami mo? Hay naku, Reeve! Hindi ako magtataka kung isang araw mayroong sumusugod ditong babae at ike-claim na ikaw ang ama. Magtino kana, Reeve. You're not getting any younger," sermon ng matanda rito.

"Tita, babae ang lumalapit saakin. Ano bang magagawa ko kung masyadong gwapo itong pamangkin niyo?" Naitirik ni Andrea ang mga mata sa narinig. Hindi rin naman ito mayabang, ano?

"Huh! Basta gusto kong maghanap kana ng mapapangasawa mo..." dumako ang tingin ng ginang sakanya.

"Ikaw naman Andrea, kailan mo balak lumagay sa tahimik? Hindi ka na rin bata. 31 years old kana. Nasa alanganin kana hija, kung ako sayo maghanap kana ng mapapangasawa mo. Mahirap ng tumandang dalaga, look at me. Walang kasama, nakakalungkot," sabi nito

Naisip niya na rin 'yon. Ayaw niyang tumandang dalaga. Sino bang babaeng nangarap na huwag magkaasawa at huwag magkaanak? Wala naman, diba? Pero ano ang magagawa niya, kung walang magkamaling lalaki sakanya. Wala ngang nanliligaw. Hindi niya rin alam kung ano ang problema.

Maganda naman siya. Mayaman. May class at matalino. Ano bang problema? Minsan napapaisip siya, 'yung iba hindi naman kagandahan pero ligawin. Pero siya, maraming nagsasabing maganda siya. Sa katanuyan, lagi siyang napipiling Reyna Elena noong kabataan palang siya. May mga ilan ding nagalok sakaniya noon na maging ambassador ng mga beauty products ng mga ito.

Pero bakit humatong siya sa ganito? Nagsisimula na rin siyang magalala, she's already 31 years old. Wala pa rin siyang boyfriend. Anong edad siya magbubuntis? Baka hindi na siya pwedeng magkaanak 'non! My God!

Nagpanic bigla ang isip niya. Hindi niya maiwasan hindi makaramdam ng self-pity. Letseng buhay 'to, 'yung iba nga, nangangarap gumanda o yumaman pero may asawa o boyfriend. Samantalang siya, nasakaniya na ang lahat, kahit si bentong o dagul hindi man lang siya maligawan. Bakit? What's wrong with her?

"Andrea?" Pagulit ng matanda.

"Ahh... ehh..."

"Naku, Auntie. Mukhang wala 'atang magkakamali kay Andrea. Dinaig pa si Maria Clara sa pananamit at nuknukan ng taray, kahit nagiisang lalaki sa mundo hindi 'yan papatulan," at tumawa ng nakakaloko ang binata. Tila demonyo ang tawa nito sa pandinig niya.

Biglang humigpit ang pagkakahawak niya sa tinidor. Kanina pa namumuro itong lalaking ito, ha! Ngumiti siya ng pilit pero pinanlalakihan ng mata ang binata. Pinaparating ditong hindi siya natutuwa sa mga nilalabas ng bibig nito!