All Chapters of Impossibly Possible Love: Chapter 11 - Chapter 15

Naging malalim ang pagkakaibigan naming dalawa ni, Maria. Madalas ko na rin siyang nakakasama pero, patago namin itong ginagawa at tanging si Fernando lamang ang nakakaalam. Pinagkakatiwalaan ko naman siya. Hindi kasi maaring malaman ng kapamilya niya o kahit na sinong nakakakilala ng pagkatao niya na may kasama siyang isang, Ginoo. Hindi naman ito naging mahirap saamin sapagkat noon pa man, tinatago niya na ang katauhan sa publiko. At ang ilan pa sa mga kakilala niya ay mababait. Kaya, malaya naman kaming nakakakilos. Sa totoo lang, hindi naman talaga pinagbabawalan makita ang isang binibini at ginoo na magkasama. Basta't alam nila ang kanilang ginagawa, walang mangyayaring masama. Kinakailangan lang namin mag-ingat dahil sa ama niya. Hindi ko naman alam kung ano ba ang ugali ng gobernador pero sinasabi niyang hindi ko ito magugustuhan. Kaya sinunod ko na lamang ang kahilingan niyang mag-iinga

I travelled for about 12 hours and another 2 hours para makarating sa dorm na tinutuluyan ko. Pagkapasok na pagkapasok ko pa lamang, sinalubong na ako ng sandamakmak kong libro."I missed you all so much!" Wika ko habang nakatitig sa mga libro. Nabasa ko na rin naman ito lahat pero nag-e-enjoy pa rin akong basahin sila ng paulit-ulit. 'Di ko sigurado, pero mukhang three hundred plus ang bilang ng mga libro ko. Hindi pa kabilang dyan ang nasa probinsya. 4 am pa lang naman at may oras pa akong matulog. Nagleave rin muna ako sa pinagpapart-time-an ko malapit sa University na pinapasukan ko, kasi I need rest rin naman."Meow," Naibukas ko na lamang ang aking mata sa narinig. "Paanong may pusa rito e', pinagbabawalan nga ng landlord na mag-alaga kami?" Umupo ako't hinanap kung s

Nagkuwentuhan kami ng mga alaalang nabuo namin ni, Maria. Umabot na ng isang taon ang aming pagkakaibigan pero hindi ko pa rin nasasabi sakanya ang aking nararamdaman. Sa bawat araw na nakakasama ko siya, mas lalo akong umiibig sakanya. Sabi saakin ni itay dati na ang paghanga at pagkagusto sa isang tao ay magkaiba.Kapag umabot ng apat na buwan o higit ang iyong nararamdaman sa isang tao ay iba na, umiibig kana sakanya. Umiibig na ako kay, Maria. Narito kami ngayon sa lugar kung saan una akong umiyak at nakaramdam ng sakit. Ang lupain na sinasakahan ni ama na katabi ang ilog pag-asa. 'Pag pumupunta ako rito'y pakiramdam ko binibigyan ako nito ng lakas at kaginhawaan, kahit mayroon kaming mapait na pangyayari sa lugar na ito. "Sa natatandaan ko, hindi ba't dito nagtapos ang buhay ng iyong kapatid, Tonyo?" tanong niya. "Oo, Maria. Ngunit, alam kong masaya na rin naman siya kapiling ng, Panginoon." Napangiti na lamang ako