Novels by Jhodreams

Mabilis ang pagpapatakbo ni Jayson marating lang agad ang police station.Nakatanggap siya ng tawag mula sa kaibigang pulis."Nasa kaliwang selda pre. Bugbog sarado. Nakipag-away, muntik mapatay ang kabugbugan," bungad nito sa kanya pagkapasok niya, mukhang inabangan siya nito. "Gusto mo makita?"Umiling siya. Nilapitan nang husto ang kaibigan at bumulong."Ano'ng kaso niya? Sigurado bang mabubulok sa bilangguan iyan?"Gulat na napalayo ng bahagya ang kanyang kaibigan sa tanong niyang iyon. Napailing ito sa kanya."Mga ilang araw lang iyan dito. Hindi kasi nagsampa ng kaso ang kabugbugan niya," nalilitong sagot ng kaibigan niyang pulis. "Bakit?"Napatiim bagang siya."Hindi ba natin pwedeng kumbinsihin na magsampa ng kaso? Ano pa ba ang pwedeng ipatong para mabulok na ito sa kulungan?" Aniya sa kaibigan na hindi maipinta ang mukha dahil sa naririni

Tulala si Vivien habang inaalala ang lahat. That time, mariing ibinulong sa kanya ni Jayson ang dis-gusto sa kanya. Ang mga salitang iyon ang patuloy na rumirindi sa teynga niya."I hate you," paulit-ulit nitong sambit sa kanya habang sila ay nagsasayaw, pero napakasuyo naman nang pamamaraan nito sa paghawak sa kanya. Pakiramdam niya ingat na ingat pa ito na para siyang babasaging crystal.Hindi niya maintindihan, ngayon o kahit noon kung bakit galit na galit at kinasusuklaman siya nito. Na kahit kaya naman nito ang mag aral sa pribadong paaralan, sinundan pa rin siya nito kahit saan.Para ano? Para pasakitan siya at para ipakita araw-araw ang pagkasuklam sa kanya na ayon dito ay nababagay lang sa kanilang pamilya. Noon pa niya gustong tanungin si Jayson, pero nauumid ang dila niya sa tuwing haharapin niya ito. Paano ba naman, galit agad ito o kaya naman wala sa mood. Pero nakakapagtakang lahat ng atensiyon nito

Hindi na mapakali si Vivien sa inuupuan. May pangamba pa rin siyang nararamdaman, kahit pa nga nakaupo na sila Carol sa tabi niya."Anong oras na ba Carol?" Muli niyang tanong. Napalingon siya sa paligid niya. Ang mga estudyante ay pawang mga nagkukumpulan sa ibat-ibang bahagi ng venue."Vivien, nakakairita ka na ah, paulit ulit na lang. Para kang sirang plaka, nakailang tanong ka sa sampong minuto. Eight thirty palang." Naiinis na sagot nito sa kanya. Feeling kasi niya napakabagal ng oras bago mag alas nuwebe. "Uwing-uwi ka na ba? Ni hindi pa nga na-announce ang Prom King at Queen eh," excited na saad nito.Kanina, oo excited din siya sa mga iyon. Pero ngayon ay talagang nais na niyang makauwi. Pwede naman sana siyang maglakad, pero baka mahirapan siya dahil sa kasuotan. Madilim na rin pati ang paligid, baka kung ano ang makasalubong niya sa daan.

Natatawa siya na kinikilig dahil sa walang humpay na mga bilin ni Robert. Kauupo pa lamang niya sa kotse nito nagsimula nang ibilin ang hindi niya dapat gawin."Remember okay, huwag kang makipagsayaw ng sweet. Sa mga babae mong friends ka lang makihalubilo. At dapat marunong kang tumanggi kapag inaya kang sumayaw ng mga lalaki." Ulit na bilin nito. Pababa na siya sa kotse pero napatigil siya.Ngumisi siya at may kapilyahang naiisip."So anong gagawin ko, iburo ang sarili ko sa upuan? Um-attend pa ako kung hindi rin naman ako mag-eenjoy!" Nakanguso niyang saad na ikinakunot ng noo ni Robert. "Ang ganda ko kaya para hindi irampa," dagdag pa niya at mas lalong lumawak ang ngiti sa reaksiyon ng binata.Marahas na bumuntong hininga ito at mukha nang problemado kaya lalo lang siyang napangisi."This is really no

Muli siyang nahiga at nakatitig lamang sa kisame. Napakaraming tanong na pumapasok sa isip niya."Isa kaya itong patibong para pasakitan at saktan ako? Kung oo, ano ang nararapat kong gawin?" sa isip niya at napalingon siya sa sirang pinto."Ano ang binabalak mo Jayson? Bakit biglang nag-iba ang ihip ng hangin at ganito mo ako ituring. Nagbago ka na ba? Itinuturing mo na ba akong kaibigan at hindi kaaway. Hindi ko alam kung bakit galit na galit ka sa akin. Wala akong alam na nagawang kasalanan sa iyo, kung bakit itinuturing mo akong salot sa buhay mo." Napaluha siya sa mga isiping iyon.JUNIOR SENIOR PROMKasalukuyan siyang inaayusan ni Mrs Belen para sa okasyong iyon. Fourth year High School sila at huling pagkakataon para maranasan niya ang sabi'y mahalagang bagay sa pagiging highschool.Hindi siya nakadalo noong Third year siya dahil wala naman siyang gagamiti

Magaan ang pakiramdam ni Vivien na gumising. Payapa ang buong magdamag. Dahan-dahan siyang bumangon nang malingunan ang natutulog pa ring si Jayson. Maingat siyang naupo sa gilid ng kama kung saan malapit ito.Mataman niyang pinagmasdan ang lalaki. Hindi niya maikakailang, napakagwapo nito. Lalaking-lalaki. Hindi maamo ang mukha nito, hindi tulad ng ibang lalaking kilala niya. Literal na parang galit ang mga kilay nito. Matangos ang ilong nito na nababagayan ng mapupulang labi na hindi yata marunong ngumiti ng hindi pilit.Ang kayumangging kulay nito ay nabagay sa macho nitong katawan.Napalunok siya nang maalala ang nahawakan niya kagabi. Firm chest muscle! Ang sarap sigurong makulong doon.Her eyes were stuck to his bare chest kaya hindi niya namalayan ang pagmulat ng mga mata nito. Looking at her too."Maganda ba ang view?"nakataas ang kilay na tanong nito."Huh?" Agad siyang nag-iwas

After dinner nanood muna kami ng mga sumasayaw. Folk dances ang kanilang sinayaw.I had fun memories to keep with him.We held hands the entire show."Let's go."Tumayo na kami at bumaba na. I'm holding my purse baka sakaling kailangan o magkulang ang pera ni Adonis. Pero nagtuloy tuloy kami palabas.Hindi pa siya nagbabayad ah. I freak out.Pero walang humabol sa amin, lahat ng waiter na makasalubong namin ay thank you sir at mam ang sinasabi.Hinila ko ang kamay niya na hawak ko.Lumingon siya sa akin."Dont worry about the bill. It's all set." He said. Pero hindi ako naniwala kaya nanatili lang akong nakatayo at hindi gumagalaw."It's paid Diozza," tatawa tawang saad niya at hinihila na ako palabas."Bayad na iyan sa paghuhugas ko ng pingan ng buong linggo," natatawang pahayag niya. Halatang nag jojoke siya.Pero kinagat ko ang joke na iyon, eh paan

As days goes by, laging nag-uusap si Adonis at Crystal. Pinigilan ko ang aking sarili na magreact at magselos . Kahit deep inside ay talagang masakit na masakit."Bruha, is Adonis cheating on you?" tanong ni Mahinhin na nakataas ang iang kilay at mataray ang hilatsa ng mukha."Hindi kayang gawin iyan ni papa Adonis ah!" Si Eula na number one taga pagtanggol ni Adonis.Umiling ako."Loyal si Adonis sa akin,"sagot ko sa nag aalalang kaibigan. Ano pa nga ba ang dapat kong sabihin."O, eh bakit sila magka usap na naman ng ex niya!" Mataray na saad ni Martha.Nagkumpulan kaming apat sa likod. May thesis na pinapagawa ang teacher namin, kami ang magkakagrupo as usual.Pero imbes na thesis, chismis ang inatupag namin."They are just catching up. Being a good friends, matagal ang pinagsamahan nila!" I sound being tanga and martir ."Exactly, they h

Near to our so called " Five monthsarry" marami kaming pinagtatalunan ni Adonis. Isa na doon ang pananamit ko, na dati naman na, na ganoon.Sobra siyang iritado kapag nakadress ako. Kaya kahit mainit ay lagi itong may dalang jacket.Last tampuhan namin sabi niya kumot na daw ang dadalhin niya next time para ibalabal sa akin ng buo.Pero ang pinakamatindi naming away ay noong makita ko silang nag uusap ni Crystal. I dont want to be jealous, I dont want to feel it, ilang beses ko ng pinapaalalahanan ang sarili ko. Still I'm fucking jealous!Iniwanan ko si Adonis at hindi nagpapaalam. Hindi naman ako umuwi agad. Nagpagala-gala lang ako sa mall. I know I become bad influence na sa inyo mga beh, lagi na lang akong absent o kaya nag cu-cut ng class. Sorry, I just really need distraction. Para makalimot kahit papaano. Rarampa na lang ako sa mall.Nagtagal ako sa mall. Pag kauwi ko alas otso na ng gabi at hayun, nandoon

Nag half day lang ako sa school at umuwi nang hindi nagpapaalam.Ayaw kong makita ako nila Martha lalo na si Adonis na mugto ang aking mga mata. It sucks! Kahit ano pa lang tatag ko, I still cry.Walang humpay ang text at tawag sa akin, lalo na si Adonis. Binagsak ko ang aking katawan sa kama. I close my eyes when my cellphone start to ring again.Nagdalawang isip akong sagutin iyon.Si Adonis kasi. Pero kung 'di ko sagutin baka akala iniiwasan ko siya."Hello" pilit kong pinasaya ang boses ko."Where are you? You cut class? Are you okay?" Sunod sunod niyang tanong. Nahihimigan ko ng pag alala ang kanyang boses na lalong nagpakirot sa puso ko."I'm okay. Umuwi na ako. I'm just dizzy,"sagot ko sa kanya. Muling tumulo ang luha."Sinabihan mo sana ako para naihatid kita. Nag aalala kami dito. You didn't come back at 'di ka namin mahanap." may tampo sa tono nito.

Adonis never change. Mag lilimang buwan na kaming nagprepretend pero hindi ko siya nakitaan ng anumang pagbabago. 'Yun lang naging busy ito sa pagtatrabaho. Kaya minsan ay walang oras sa akin. Pero naiintindihan ko siya. Minsan gusto ko na nga bigyan ng pera dahil naaawa ako. Pero as a man's pride, ayaw kong tapakan iyon. Ang tanging nagagawa ko na lamang ay ang ipagluto siya ng pagkain at dalhin sa boarding house niya.Oh di ba, asawang-asawa ang peg ng dyowang Diozza niya. Napapangiti nga ako kapag naiisip kong tumagal kami ng ganito, at tatagal pa siguro habang hindi narerealize ni Crystal ang kahalagahan ni Adonis. Thinking of it, parang ayaw kong dumating ang araw na iyon. Ngayon pa nga lamang may kirot na sa puso ko. Ano pa kaya kapag nagkatotoo.Minsan natutulala ako habang kinukwestiyon ang sarili ko kung bakit hinahayaan ko ang sarili kong mahulog ng husto, but can I question what

Biglang nag-iba ang ihip ng hangin sa school. Wala nang nambubully sa amin. Paano naman kasi, para naming bodyguard si Adonis dahil sa lahat ng lakad ng barkada nandoon siya.Ipinagtataka ko lang na ilag sa kanya ang mga lalaking estudyante. Kahit ang mga bully noon at sanggano, parang ilag sa kanya. Maliban na lang kila Bryan na sa tuwina ay pinagkakatuwaan ang grupo namin, kaya nga iwas kami sa kanila.Kahit bagong lipat lang si Adonis ay naging kilala siya agad sa school. And I'm part of it kasi nga GIRLFRIEND niya ang diyosang tulad ko."Si Adonis?" tanong ko kila Martha. Paupo dala ang pagkaing inorder. Gutom na gutom ako kaya hindi ko siya napansin. Yung kakainin ko kasi ang inuna ko. Mahirap na baka mangayayat ako. Sayang naman ang inipon kong taba ng labing siyam na taon kung pababayaan ko lang."Hindi ba nagpaalam sa iyo?" tanong ni Mahinhin na hanggang ngayon ay duda sa relasyon namin ni Adonis.