Chapter 9

Hindi mainpinta ako mukha ko habang nakasakay sa mamahaling kotse niya.

Ito namang driver ko, sobrang lapad ng ngisi sa labi.

"Anong nginingisi ngisi mo dyan?" Naiinis na tanong ko sakanya.

Kanina habang papunta kami ng parking lot, nakita ko si Abcde at Carmela na may nakakalokong ngisi sa labi habang tinatanaw kaming dalawa ni Blance.

Hindi ako sinagot ni Blance, hindi ko nalang din siya pinansin pa.

Unti unting napakunot ang noo ko ng makitang hindi pamilyar saakin ang dinadaanan namin.

Bigla akong nataranda. Kaya agad kong pinalo si Blance sakanyang braso.

"Hoy! Saan mo ako dadalhin, huh?"

He remained silent.

"Ano ba? Nasaan ba tayo?!"

"Shut up."

"Shut up mo mukha mo! Saan mo ba ako—oh my gosh! Don't tell me—" He cut me off.

"Hindi kita type." He said and chuckled.

My eyes widened. "What did you say? Hindi mo ako type? Hindi din kita type! Iuwi mo na nga ako!"

Ang kapal ng mukha niya! Sa ganda kong to? Hindi niya ako type? Pwes! Sa gwapo niyang nyan! Hindi ko din siya type!

"Tatawag ako ng pulis!"

"Go ahead." He said boredly.

Habang lumalayo kami ay kinakabahan ako.

Dahil sa taranta, kinuha ko ang cellphone ko at agad tinawagan ang number ni Mommy.

Pansin ko ang pag sulyap saakin ni Blance. Inirapan ko lang siya.

Ilang sandali pa ay, sinagot na ni Mommy ang tawag ko.

"Louise?"

"Mommy!"

"Oh, nasaan na kayo ni Blance? Papunta na ba kayo rito sa Mansion nila? Ang sabi kasi ni Tita mo, dito nalang tayo sa Mansion nila mag dinner."

Unti unting napakunot ang noo ko sa sinabi ni Mommy. Naguguluhan kong nilingon si Blance na nasa daan ang tingin.

"Papunta tayo sa Mansion niyo?" Hindi makapaniwalang tanong ko sakanya.

Sinulyapan niya pa ako saglit bago siya tumango. "Yeah."

Malalim akong napabuntong hininga bago binalik sa tapat ng tenga ko ang cellphone.

"Papunta na kami, Mommy."

Hindi na ako nag salita pa ng matapos ang tawag.

Hindi man lang ako sinabihan ni Mommy.

Hindi na ako nagulat ng makitang napakalaki talaga nang Mansion ng mga Syquia.

Nauna akong bumaba ng kotse. Hindi ko na siya hinintay pa. Naramdaman ko naman siyang nasa likuran kona.

Isang katulong ang sumalubong saamin ni Blance. "Sa dining na daw po, Ma'am and Sir."

Nang iwan kami ng katulong. Nilingon ko si Blance na nakatingin na din pala saakin.

"Mauna ka. Susunod ako." I said and rolled my eyes.

Sumunod ako sakanya ng mag lakad siya.

Tuwang tuwa sila Mommy at Tita ng makita kami ni Blance.

Nang matapos ko silang batiin, naupo na ako sa upuan ko. Tumabi naman saakin si Blance.

"Let's start?" Nakangiting tanong ni Daddy.

Pinag masdan ko si Mommy, Daddy, Tita and Tito. Unti unting napakunot ang noo ko habang pinag mamasdan sila na pare parehas na masaya ang mga mukha.

Napailing iling nalang ako at binigyang pansin ang pag kain na nasa harapan.

"Once na nag merge na ang company natin—"

"What are you talking about, Mom?" Kunot ang noong tanong ko. Natigil ang pag subo ko sana ng kanin dahil sa narinig kay Mommy.

"Anak, napag usapan na namin ito at nakikipag partnership kami—"

"Don't tell me—" Daddy cut me off.

"Louise, ikakasal ka kay Blance." He said straightforwardly na ikinagulat ko.

Hindi ako nakagalaw sa kinauupuan ko.

"Louise—"

"No!" I shouted.

Pinanlakihan ako ng mata ni Daddy. Ang kanyang tingin ay nanlilisik na. Malalim akong napabuntong hininga saka kinalma ang sarili.

"Hintayin mo kaming mag paliwanag!"

Yumuko ako at hindi pinansin ang sinabi ni Daddy.

Mahina akong natawa. So, all this time tama pala ako.

Nanatili akong nakatingin sa plato kung nasaan ang pag kain ko habang si Daddy ay nag papaliwanag tungkol sa mangyayari once na nag merge na ang dalawang company.

"Louise, anak.."

Kita ko ang gulat sa mata ni Mommy ng mag tama ang tingin namin. Wala akong emosyong pinakita habang nakikipag titigan kay Mommy.

"Paano kung umayaw ako?" I asked coldly.

Nag singhapan sila. Halatang hindi inaasahan ang tanong ko.

"Louise. Para saiyo din naman ito."

"Hija, wala namang problema kay Blance na pakasalan ka."

Mahina akong natawa sa narinig. Tinaasan ko ng kilay si Blance ng tignan ko siya.

"Really?" I asked sarcastically. "Sa pag kakaalam ko, ayaw mo saakin."

"Louise.." Si Daddy.

Hindi ko siya tinignan at muling ibinalik ang tingin sa kinakain.

"Buo na ang desisyon namin, Louise."

Malungkot akong ngumiti habang nanatiling nakayuko. Buo na ang desisyon nila. Hindi na nila kailangan ang desisyon ko.

Wala asa sarili akong tumango. "Okay."

Tahimik lang ako sa backseat habang nasa byahe kami pauwi. Hindi ko sinasagot ang mga tanong ni Mommy. Nanatili ang tingin ko sa kawalan. Nang mapansin ni Mommy na wala akong balak na sagutin ang mga tanong niya, tumahimik na din siya.

Nang makarating kami sa Mansion, derederetso lang ang lakad ko. Hindi ko na pinakinggan pa ang pag tawag saakin ng mga magulang ko.

Sa ngayon, hindi ko pa sila kayang harapin dahil nag tatampo ako. Nag tatampo ako sakanila.

Kinabukasan ay nanatili ako sa kwarto. Hindi din ako pumasok. Wala ako mood. Hindi ko din pinapansin ang mga katulong na ilang beses na akong binalik balikan para sabihan na mag almusal na ako.

Hindi ko din pinansin ang text saakin ni Abcde at Carmela. Nanatili akong nakahiga sa kama ko.

"Ma'am Louise, nakahanda na po ang tanghalian niyo."

I didn't say anything. I remained silent.

"Ma'am? Ma'am, hindi pa po kayo bumababa mula kanina. Gusto niyo po bang idala ko nalang dito ang tanghalian niyo?"

Nag talukbong ako at hindi pinansin ang sinabi ng katulong. 

"Ang kaso po, nag hihintay sainyo si Sir Blance sa dining. Hindi raw ho siya kakain hanggat hindi kayo bumababa."

Agad akong nalabalikwas ng bangon ng marinig ang sinabi ng katulong.

What? Tama ba ang narinig ko? Nasa baba si Blance at hindi siya kakain hanggat hindi ako bumababa. Oh my gosh! Anong ginagawa ng lalaking yun dito?

"Ma'am Louise? Sabi po saakin ni Sir Blance, huwag akong bababa hanggat hindi ko kayo napapapayag."

Damn. Talagang nanakot pa ng katulong.

I sighed heavily. "Fine. Bababa na!"

"Yes! Thank you, Ma'am. Mag kakaroon po ako ng bonus dahil sayo."

Napakunot ang noo ko. What? Bonus?

Wala sa sariling napatingin ako sa kalendaryo. Damn. Hindi pa naman Christmas!

I shook my head and chuckled a bit. Mukhang nag bayad pa si Blance ng mag papababa saakin.

Mautak talaga ang gago!

-

A/N: Hope you like it!