Chapter 2

Chapter 2
Blackmailed

Habang kumakain kami ay tahimik lang kaming tatlo sa hapag. Ang mga kubyertos na nagtatama sa pinggan lang maririnig. Ayaw ni Daddy na nag uusap kami habang kumakain. Kailangan daw galangin ang pagkain sa hapag.

Hindi ko iyon maintindihan. Hindi ba dapat ay nag uusap ang pamilya tungkol sa kung anong nangyari sa naging araw. Pero kaming tatlo ay iba. Hindi ko alam kung gano'n din ba ang ibang pamilya o kami lang.

Pagkatapos namin kumain ay tatayo na dapat ako ng biglang magsalita si Daddy.

"Mag uusap tayo mamaya, Red." tumingin muna ako kay Mommy na nakangiti sa'kin.

"Po? Bakit po?" naguguluhan kong tanong.

"Magbihis ka muna at bumaba ka sa living room doon tayo mag uusap." pinal na sabi niya. Hindi na ako umapila at nagpaalam na ako na aakyat na ako sa kwarto ko.

Naligo muna ako at nagpalit ng pantulog bago uli bumaba sa sala. Nandoon na si Mommy at Daddy na may pinag uusapan na sa tingin ko ay sa negosyo.

Napatingin sa'kin si Mommy ng makita niya akong pababa na ng hagdan.

Umupo ako sa tabi ni Mommy at niyakap siya.

"Mamaya ka na maglambing sa Mommy mo. Mag usap tayo ng masinsinan, Red." napangiwi naman ako ka agad ako pero hindi ko tinanggal ang pagkakayakap kay Mommy.

Narinig ko ang munting pagtawa ni Mommy. Hinaplos niya ang buhok ko.

"Ano po ba pag uusapan natin, Dad?" mahinahon kong tanong.

"Anong balak mo sa College?" nagulat naman ako sa tanong niya. Medyo naka hinga hinga ako ng kaunti.

"Sa UP po ang gusto ko, Daddy." agad naman napatingin sa'kin si Mommy.

"Are you sure you want there?" hindi makapaniwalang tanong ni Mommy. Ngumiti ako at agad na tumango.

Sunod ko namang tinignan na natigil sa pag inom ng kape.

"I thought you don't have plans, but I'm wrong. Gusto ko sanang umuwi ka sa Sta. Monica at doon ka na mag aral pero may plano ka na pala." bahagyang ngumiti si Daddy sa'kin.

Sta. Monica is our hometown. Doon ako pinaganak pero dito ako sa Maynila lumaki dahil nandito ang RMSFC na kailangang tutukan ni Daddy ng pansin. Sa pagkakatanda ko ay tatlong taong gulang ako ng lumipat kami dito.

Simula noon ay madalang nalang kaming umuuwi sa Sta. Monica dahil nagsimula na din akong mag aral at busy na sila daddy sa negosyo.

Ang Sta. Monica ang pinakamaliit na bayan buong lalawigan. Halos kalhati ng lupain roon ay sa amin.

May rancho kami sa Sta. Monica na hindi na natutukan dahil nandito si daddy sa Maynila. Ipinamana sa kaniya iyon ni Lolo na namatay tatlong taon ng nakakalipas.

Hinahabilin nalang ni daddy ang rancho sa mga tauhan at tinatawagan nalang niya ito para alamin kung anong nangyayari roon. Minsan naman ay umuuwi siya kahit isang araw lang.

"Ayaw ko din naman doon, 'Dy." seryoso kong sabi. Kahit na umuuwi kami doon tuwing bakasyon ay hindi ko natitipuhan ang lugar. 

Wala akong mapuntahan dahil wala akong kasama. Iyong mag asawang tagapamahala namin doon ay may dalawang anak babae at lalaki. Ngunit hindi ko pa sila nakakausap dahil nahihiya ako. Hindi ako masyadong lumalabas tuwing nadoon kami.

Si Yale at Ate Hannah. Naririnig ko ang pangalan nila tuwing tinatawag sila ng kanilang ina. Sa tingin ko ay si Yale ay kasingtanda ko lang ngunit hindi ako sigurado kung lalaki nga talaga iyon. Siguro sa susunod na punta ko roon ay makikipag-close na ako para kahit papaano ay hindi ako maburyo.

"Ayaw mo ba sa roon? Tahimik at walang malinis ang hangin. Mas gugustuhin ko roon." yumuko at sabay irap. He's sounds like he wants me to leave Manila for Sta. Monica. I already get his point ayaw lang sabihin ng diretso.

Bumuntong hininga ako. "Mas gusto ko po dito, saka nandito kayo ni Mommy ayoko ko kayong iwan," sabi ko.

Tumango tango si Daddy. "Diba gusto mo sa simpleng buhay? Simple lang ang buhay doon kaya hindi ko maintindihan kung bakit ayaw mo roon." dagdag pa niya.

Bakit ba pinipilit nila ako roon? Porket simple gusto ko na agad? Ang layo sa sibilisasyon ng lugar na iyon baka hindi rin ako magtagal sa sobrang boring. Mas gugustuhin ko pang tumulong sa RMSFC kesa tumira sa ganoong lugar. Hindi ko kakayanin. Tingin ko ay pag nandoon ako ay para akong nakakulong.

"Hayaan nalang natin si Red iyon ang gusto niya, e." si Mommy. Pagod akong ngumiti. I hugged Mommy from behind and I rested my head on her chest. I clossed my eyes. Nakakaramdam na ako ng antok.

Hindi pa ata tapos sa sasabihin si Daddy pero hindi na kaya ng mata at katawan ko. Pagod kong dinilat ang mata ko at dahan dahang tumayo. Hinalikan ko sa pisnge si Mommy.

"Inaantok na po ako. Bukas nalang po uli tayo mag usap," sabi ko at sinud namang nilapitan ay si Daddy na nakakunot ang noo sa akin. Hinalikan ko din siya sa pisnge.

Hinintay ko pang muli si Daddy bago ko sila talikuran.

"Uuwi tayo ng Sta. Monica sa undas. Isang linggo tayo roon," 

Para akong pinagsakluban ng langit at lupa sa narinig ko. Hindi ko inaasahan na may balak silang umuwi at kasama pa ako! Noong huling umuwi ako sa Sta. Monica ay dalawang taon na ang nakakalipas. Simula noon ay hindi na ako sumasama sa kanila tuwing uuwi sila roon.

Naiinis ako sa taong aksidente kong nakilala noong unang araw namin doon. I clearly remembered when that arrogrant confronted me. Ang arte ko daw! Sa sobrang inis ko kahit hindi pa araw ng pag uwi namin dito sa Maynila ay napa-aga ang uwi namin.

Nakabunggo ko lang siya sa sementeryo noon dahil iwas na iwas ako sa mga putik. Hindi ko naman sinasadya na muntik na akong madulas at napahawak ako sa dibdib niya. Sa sobrang gulat na din niya ay nawalan siya ng balanse at parehas kaming lumagapak sa putikan.

"What the hell?!" bulyaw niya sa akin at bigla siyang tumayo kaya mas lalo akong napasubsob sa putik. Ramdam ko ang lagkit ng mga putik sa aking katawan.

Dahan-dahan akong tumayo at sinalikop ang laylayan ng dress na suot ko. Hindi man lang niya ako tinulungan. Nanatili ang matatalim niyang tingin sa akin.

Inirapan ko siya. Lalagpasan ko na sana siya ng hawakan niya ang braso ko.

Iritado ko siyang tinignan. "Ano ba?! Bitawan mo nga ako ang dumi ng kamay mo!" sabay tingin sa kamay niyang nakalapat sa braso ko.

"Wow! Ikaw pa itong may ganang magalit, ikaw nga ang may gawa kung bakit ang dumi dumi ko na!" nanggigil niyang sabi bago niya haras na binitawan ang braso ko.

Napahawak ako doon dahil feeling ko namanhid na dahil sa higpit ng hawak niya.

Masama ko siyang tinignan. "Hindi ko sinasadya, okay?" I sarcastically said. 

Tinignan ko ang kabuoan niya. Nakasuot siya ng white printed shirt na may nakakatatak na brand name. Naka-shorts lang siya at naka-tsinelas. Tsk what a cheap!

"Ang arte arte kasing maglakad akala mo naman prinsesa," bulong bulong niya pa. 

Pinanliitan ko siya ng mata at bahagyang inilapit ang mukha sa kaniya. "What did you say? Maarte ako?" 

"Umuulan kaya natural lang na maputikan ka. Saka bakit ganyan ang suot mo sementeryo 'to hindi party!" how could he say that?!

"For your information we went straight here from Manila. Hindi ko nga alam na umuulan dito!" angil ko sa kaniya. Nanatili ang matatalim niyang tingin sa akin.

"So what? Ngayon ka lang ba nakapunta dito na undas na umuulan? Kasi taon taon umuulan tuwing undas dito," mayabang niya pang sabi. Daming alam!

Is that a fact? I didn't check the weather forecast this morning. I'm too busy with other things.

"I don't care!" handa na sana akong magmartsa paalis sa harap niya ng harangan niya ako. "Can you please get out of my way? I want to go on our vehicle. I'm disgusted because of the muds all alround of my body!" singhal ko sa kaniya at bahagya ko pa siyang tinulak ngunit hindi siya nagpatinag.

"Ang arte mo talaga, Miss. Huwag ka ng babalik dito, hindi ka bagay sa lugar na 'to," sa sobrang inis ko ay buong lakas ko siyang tinulak. Buti nalang at nagpatinag na siya.

As if I want to go back.

Sa dalawang taong nakalipas ay hindi ko na isipang sumasa kila Mommy at Daddy tuwing umuuwi sila roon. Ano bang spesyal sa lugar na iyon? Hindi ako makakita ng dahilan para magtagal sa ganoong klasing lugar.

At ngayon nagbabalak na naman silang umuwi at gusto na nila akong isama. Undas pa uli talaga!

Pagod kong tinignan sila Mom at Dad. "May gagawin po ako sa mga araw na iyon." palusot ko kahit na sembreak na sa mga araw na iyon.

Kumunot ang noo ni Daddy sa akin. "Don't tell me na hindi ka na naman pupunta dahil pang ilan mo ng tanggi ito." 

"May gagawin nga po ako," pilit ko pa.

"Anak, baka namimiss ka ng mga lola at lolo mo. Baka sila na ang dumalaw sa iyo, sige ka." napangiwi ako sa sinabi mi Mommy.

My grandparents in both side are both dead. Wala na ring masyado kaming kamag anak doon mga nagsilipatan na rin sila dito sa Maynila.

"It won't happened, Mom. Mahal na mahal nila ako hindi nila iyon magagawa."

"Anak," parang nagmamakaawa na si Mommy. Lumapit pa ito sa akin at hinawakan ang aking kamay. "Please? Ilang taon ka ng hindi nakakadalaw doon. Hindi mo ba namimiss ang rancho natin?" pagkumbinsi pa ni Mommy.

Hell no! I don't fucking miss that place! Pero gusto kong pagbigyan sila Mommy and Daddy ngayon.

"Isang araw lang naman tayo diba?" tanong ko.

Agad na umiling si Daddy. "Nope. We'll stay there for a week. I need to do some survey on the palm trees masyadong naapektuhan ng mga kulisap." nagulat ako roon. For a week?! Kakayanin ko kaya?!

"Dad, I still have projects to do. Pwede naman kayong mauna ni Mommy at susunod nalang ako." 

Hindi ko kakayanin ang magtagal doon lalo na't may tsansa na naman kaming magkita ng lalaking iyon!

"You will come with us or I will not let you to attend your dance workshops?" nagulantang ako sa biglang pah iiba ng tono ni Daddy. Naging maawtoridad ito.

Napakurap-kurap ako. "Po? No! No! Dad! I will come na po!" natataranta kong sabi yumuko ako saka malalim na bumuntong hininga.

Blackmailed again.

"Mabuti kung ganoon," 

"Akyat na po ako sa kwarto ko, Good night!" paalam ko na tinakbo na ang hagdanan paakyat sa aking kwarto.

What should I do if I see him again? If that's happen I hope he won't remember me. It's been two years and it has a minimal changes in my body or in my face. But I'm sure I will still remember his face. I always sees his mad and arrogant face everytime I daydream in some other things.

I shouldn't be like that. I have a boyfriend I don't wan't him to feel like that I'm cheating because I can't to that. I want to be faithfull to him. But that damn boy is always hunting my mind. That's the reason why I don't want to come home in Sta. Monica. I feel like if I'll see him again mas lalo siyang mananatili sa isip ko. Kaya mas pinili kong 'wag na munang umuwi ng Sta. Monica.

We're still young that time kaya hindi ko maintindihan kung bakit ganoon na agad ang epekto niya sa akin. I didn't even know his name! I don't know what's happening to me. Thankfully, I met Vhone. I divert my attention to him so I can forget that boy. Pero hindi pa rin.

I'm still catching my breath. Kakatapos lang namin mag prakris para sa cheer dance kahit na next pa ang performance namin ay nagsisimula na kaming bumuo. We know that we will have a hard time making perfect the stunts.

Naupo ako sa bench at tinanaw ko ang mga kaklase kong pinaglalaruan ang kanta sa speaker. It's friday and next week wala na kaming pasok dahil simula na ng sembreak. Bukas na din kami pupunta sa Sta. Monica at hindi ko pa din nasasabi kay Vhone dahil sa mga ginagawa nitong mga nakaraang araw.

Maya maya ay dumating si Vhone at may dala-dalang tubig sa magkabilang kamay. Inabot niya sa akin ang isa at agad ko naman iyong tinanggap.

"Want a date tomorrow?" natigilan ako sa tanong niya. Hindi agad ako nakasagot sa tanong niya dahil iniisip ko pa kung paano ko sasabihin sa kaniya.

"Hey, what's wrong?" nag aalala niya ng tanong. Kaya nilingon ko na siya at binigyan ng isang tipid na ngiti.

"Huh? Wala naman," iling kong sabi. 

"Bakit parang ang lalim ng iniisip mo?" nag iwas ako ng tingin ngunit hinawakan niya ang baba ko at iginita paharap sa kaniya.

"Aalis kami bukas, hindi ko alam kung kelan balik namin," sabi ko habang pinagmamasdan ang magiging reaksyon niya. Ngumiti lang siya sa akin at tumango-tango.

"Family bonding? Enjoy then," I can sense thay he's not okau with that.

Hindi ko na iyon pinuna at hinayaan ko nalang siya. Wala din naman akong magagawa kung hindi siya pumayag. My father already blackmailed me. Mahirap suwayin ang kagustuhan ni Daddy. The last time na hindi ko siya sinunod ay tinanggalan niya ako ng allowance for a month.