Chapter Six

"Ara! Ara!" Malakas na kinakalampag ni Trina ang gate na bakal ng bahay ng kaibigan. Bitbit ang tupperware na may lamang ulam. 

"Hoy Trina, baka tulog pa yang kaibigan mong laspag na nag-uwi ng naka otong lalaki kagabi!" Ani ni Ditas na nakalusot ang ulo sa butas ng tindahan nito. 

"Hoy, Aling Ditas, makalaspag ka grabe ah! Wag mong sinasabihan ng ganyan yang friend ko. Ganoon ba ang itsura ng laspag? Eh ano pa yang sayo? Lawlaw dede abot hanggang singit na maanghit!" Ani nito saka dinilaan ang matanda. 

"Hoy Trina, tumigil ka nga! Pasok ka!" Ani ni Ara na natatawa sa itsura nito. Fighter din tong loka-lokang ito eh. 

"Eh kasi tong matandang to eh, kekukunat naman ng tinda singkunat nya!" Hinawakan na niya sa braso ang kaibigan at hinila papasok. 

"Pasaway ka talaga, pati matanda pinapatulan mo!" Aniya rito. Lumingon pa ito sa matandang natameme sa tindahan nito.

"Narinig mo Yun? Matanda ka daw! Gurang!" Pinalo ni Ara ang pwet ni Trina na napilitan ng pumasok. Pero panay pa rin ang bulong. 

"Sino nanaman ba yung naghatid sayo kagabi? Ha! Mamaya nyan mapahamak ka pa!--- gusto mo ba sabihin ko kay toto na sunduin ka?". 

"Wait---Toto? Sinagot mo na ba? Akala ko ba di safe sumakay sa tricycle nun? Oh baka sya ang sinakyan mo!" Nakangising sabi ni Ara na tinusok tusok pa ang tagiliran nito. 

"Punyeta, Hindi ganun!" Ani ni Trina ng marealize ang lumabas sa sariling bibig." Hindi ko sabi bet yun!----tsaka bat mo iniiba yung usapan ha?"

"Yung naghatid sakin, costumer na nagmagandang loob na ihatid ako, tapos ang kwento!"

"Hoy, sa ganung klase ng lugar yang mga lalaking dipungal na pumapasok dyan walang intensyon na mag-magandang loob, gusto nila yang nandyan sa loob!" Sabay turo sa gitna ng mga hita niya. 

"Ito? Di naman, mabait naman si Zander! Kita mo yun?" Sabay turo ng mga nakasampay na jacket. Daig pa niya ang nangongolekta ng mga designer na jacket na ipinapasuot ng lalaki. 

"Oh ano yang mga yan? Plano mo na din bang mag-on line seller?"

"Baliw Hindi, galing yan sa costumer ko. Pinapasuot sakin!" Humagalpak ng tawa ang kaibigan niya. 

"Girl, baka di ka talaga bet! Juding ba?"

"Hindi Naman!" Aniya na tumalikod na at tinungo ang kusina. Kagigising nya lang, dahil na rin sa bunganga ng kaibigan na nakikipag away sa matandang pinuno ng mga tsismosa ng kanilang barangay. 

"Ito nga pala, ulam! Sabi ni Nanay kumain ka daw ng marami!"

"Salamat!". Aniya na lumawak ang ngiti. 

"Ito din oh!" May iniaanot itong pera sa dalaga.

"Bakit? Aanhin ko naman yan?" 

"Ipadala mo sa tatay mo!"

"A---hhh hindi, ka-kapapadala ko lang ng pera! Itabi mo na yan, may extra pa ako dito! Kung kailanganin mo naman magsabi ka Lang!" Aniya dito. Hirap na hirap siyang magsinungaling sa taong napalapit na sa kanya. 

Walang kaide-idea kung sino ba sya. Pero napakabuti sa kanya ni Trina at ng pamilya nito. 

"May mga labahan ka ba dyan? Gusto mo tulungan kitang maglaba?" Ani ni Trina. Mukhang wala nanamang magawa kaya gusto nanaman syang tulungan. 

"W-ala na, nasa laundry shop na!"

"Hindi ka ba napapagastos ng mahal doon?" Takang sabi nito. Sabagay magtataka talaga ang babae sa kanya. 

"Hindi, konti lang naman!"

"Okay, ikaw bahala!". 

"Rest day mo ngayon may lakad ka ba?" Tanong nito. 

"M--eron!". 

"Saan? Sama ako?". Excited nitong tanong. 

"May aasikasuhin lang ako, baka mainip ka lang! Tsaka baka hindi rin ako makauwi!". 

"Oh sya, ingat ka! Mamaya na lang ako uuwi pag-alis mo!" Tumango siya. 

---

"Ingat ka!" Ani ni Trina ng sumakay siya ng tricycle ni Toto.

"Sige Mahal!" Ani ni Toto na ikinatawa ni Ara. 

"Ulol ka, kahit mamatay ka ng pangit ka! Siguraduhin mo lang na ligtas yang kaibigan ko---- friend kumapit kang mabuti baka matetano ka dyan!"

"Uwi ka na din!" Aniya. Kumaway lang ito. 

"Bye Mahal!" Ani ni Toto na nagflying kiss pa. Inirapan lang naman ito ni Trina. Minsan naaawa na lang si Ara sa lalaking ito. May itsura naman kasi, Yun nga lang mahina lang talaga sa diskarte. Nagpahatid siya sa terminal. Naghihintay kasi roon ang sundo niya. 

"Salamat Toto!". 

"Sige Ara ingat ka!" Tumalikod na siya ng pinaandar na nito ang tricycle nito. Tumawid siya ng kalsada at mabilis na sumakay sa itim na kotseng nakapark roon. 

"Gusto kang makausap ng personal ni Tori, tungkol doon sa taong pinaiimbestigahan mo!" Tumango siya kay Islah. 

"Ayos na ba sya?" Tanong niya. Ang lakas ng loob imonitor sila noong nasa mission sila ni Islah samantalang kasalukuyan pala itong nasa sariling misyon nito. 

"Oo daplis lang naman, tsaka pinagpahinga na siya ni Teri!" Tukoy nito sa kakambal ni Tori. 

Bumyahe sila patungo sa lugar kung saan silang lahat nakatira. Isang malaking gusali iyon na condo type. Ilang buwan rin niyang hindi nakita ang mga kaibigan kaya pagpasok pa lang nila Barbara ay dinumog na siya ng ilan sa kanila. 

"Barbara, hinihintay ka ni Tori!". Ani ni Teri na naka upo sa carpet may nakalapag na laptop sa lap nito. Naiwan na si Islah sa mga kaibigan niya. Tinungo niya ang elevator. Pagsakay niya pinindot agad niya ang numero ng floor ni Tori. 

Pagdating niya sa floor bumukas agad ang pinto. Nilampasan niya ang pinto na katapat dahil unit iyon ni Teri. Nang makarating siya sa unit ni Tori nag doorbell siya. 

"It's open!" Ani ni Tori sa speaker na nasa pinto. Binuksan niya iyon at dere-deretsong pumasok.

"Where are you?" Tanong niya. Nilakasan ang boses upang marinig nito. 

" Here!" Ani nito na nagmumula sa terrace ng condo unit nito. 

Naabutan niya itong naka sandal sa railings at may hawak na baso ng juice. 

Ang tingin nito ay nasa baba, sa field kung saan malayang mag ensayo ang lahat. Minsan nagiging playground ng mga girls. 

Tumabi siya rito. 

"Nandyan na sa folder lahat ng kailangan mong impormasyon sa lalaking iyon!" Sinulyapan niya ang folder na nakalapag sa mesa. 

"Don't invest any emotions to that guy!" Makahulugang sabi nito. Bahagyang bumungisngis si Barbara.

"You know me Tori, I'm into games. Playing is my thing. In every game I played--- no emotion involved! And that guy? No worries Tori, his just a card in my own game!"

"In short your planning to use him?"

"Not literally use him---". Sinulyapan niya ito."Reserba lang, baka kailanganin!"

"So cruel!" Ani nito na bahagyang nailing. Pero sanay na ang dalaga rito. Sa kanilang lahat, Isa si Barbara sa may pinakamapait na nakaraan. Hindi naman talaga ito dating ganito. Nabago lang ng panahon at ng masasakit na karanasan nito. 

A/n: thanks for reading.